Kράνος με αερόσακο της AIROH: Συνέντευξη με την εφευρέτρια Roberta Descrovi

Πρωτοποριακή ιδέα που θα μπορούσε να απογειώσει την ασφάλεια που προσφέρουν τα κράνη
Roberta Descrovi, σχεδιάστρια κράνους με αερόσακο για AIROH και AUTOLIV
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/12/2022

Πρόσφατα σας είχαμε παρουσιάσει το νέο concept κράνος με αερόσακο της AIROH σε συνεργασία με τον Autoliv, που είδαμε για πρώτη φορά στην EICMA 2022. Η πρωτοπορακή αυτή ιδέα μας κίνησε το ενδιαφέρον, και επικοινωνήσαμε με τη συντονίστρια του project  Roberta Descrovi, για να μάθουμε περισσότερες πληροφορίες.

Σύμφωνα με δεδομένα τα οποία δίνει ο κατασκευαστής αερόσακων Autoliv για το συγκεκριμένο κράνος, η πιθανότητα σοβαρού τραυματισμού από κάποιο κάταγμα στο κρανίο μειώνεται από το 60% στο 30%, αν και στα δεδομένα αυτά δεν περιλαμβάνεται για την ώρα κάποιο στοιχείο για την ταχύτητα της συγκεκριμένης κρούσης. Πέρα από τους κλασικούς αερόσακους για αυτοκίνητα, ο Autoliv έχει σχεδιδάσει και γιλέκα με αερόσακο για αναβάτες δικύκλων, αλλά και αερόσακο για scooter.

Όπως θα περίμενε κανείς, η AIROH εξετάζει συνεχώς τρόπους να βελτιώσει τεχνολογικά τα κράνη της ώστε να παρέχουν κορυφαία ασφάλεια. Ανάμεσα στις τεχνολογίες που έχει εξελίξει, ξεχωρίζουν οι εξής:

  • AMS2 - Ένα σύστημα που κάνει το εσωτερικό του κράνους ασφαλέστερο, χρησιμοποιώντας δυο ημισφαίρια πολυστυρένιου με διαφορετική πυκνότητα, με ένθετα σιλικόνης μεταξύ τους που επιτρέπουν στο κέλυφος να κινείται σε πλάγιες κρούσεις, μειώνοντας την ενέργεια που περά σε κεφάλι και αυχένα.
  • AMS2 PLUS - με ένα νέο υλικό που μπορεί να διαχέει την ενέργεια μιας κρούσης σε όλο το κράνος και με δυο αλληλοκαλυπτόμενα κελύφη με διαφορετικές πυκνότητες.
  • ASN - Ένα ύφασμα που έχει σχεδιαστεί να μειώνει τις δυνάμεις που φτάνουν στο κεφάλι κατά την πρόσκρουση σε κάποιο εμπόδιο.

Τώρα, η εταιρεία ερευνά τη δυνατότητα τοποθέτησης αερόσακου στο κράνος, μια πρωτοποριακή για τη βιομηχανία ιδέα, που ενδέχεται να ανεβάσει κατά πολύ την ασφάλεια των κρανών σε τροχαία ατυχήματα.

AIROH - AUTOLIV

Ακολουθεί η συζήτηση με την Roberta Descrovi - τρίτη από δεξιά στην άνω φωτογραφία, με το λευκό πουκάμισο, ανάμεσα στους ανθρώπους των AIROH & AUTOLIV.

ΜΟΤΟ: Roberta δώσε μας για αρχή το πώς έφτασες στο σημείο αυτό, πώς επέλεξες να σχεδιάσεις ένα κράνος με αερόσακο για τη διπλωματική σου και που έγιναν αυτές οι σπουδές που έδωσαν αυτή την όμορφη ευκαιρία. Επίσης, πώς ξεκίνησες τη συνεργασία σου με την Airoh.

Roberta Descrovi: Όταν ήμουν 18, μετακόμισα στην Αγγλία για να φοιτήσω στο Πανεπιστήμιο Sheffield Hallam, στο Sheffield, για δίπλωμα ng (Bachelor of Engineering) με θέμα το Product Design Engineering (Μηχανικός Σχεδίασης Προϊόντων). Είχα πάντα ενδιαφέρον να σπουδάσω κάτι αντίστοιχο, και έτσι το πτυχίο του Πανεπιστημίου του Sheffield Hallam μου έδωσε τη δυνατότητα να εξελίξω τις ικανότητες μου στη μηχανική και στη χειρονακτική δουλειά.

Ως μέρος της διπλωματικής μου, στο τέλος των 3 ετών των σπουδών μου, χρειάστηκε να δημιουργήσω ένα απτό προϊόν, ώστε να εξασκήσω όλα όσα είχα μάθει. Η αποστολή μου αυτή, σε συνδυασμό με το οικογενειακό πάθος για τις μοτοσυκλέτες, μου έδωσε την ιδέα να δημιουργήσω ένα κράνος με βελτιωμένη απόδοση. Ο αερόσακος αυξάνει τη δυνατότητα της απορρόφησης της επιβράδυνσης που δημιουργείται κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος, προστατεύοντας έτσι καλύτερα τον αναβάτη.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών μου το καλοκαίρι του 2018, πιστεύοντας στην ιδέα μου για το συγκεκριμένο κράνος, έκανα την τολμηρή κίνηση και ήρθα σε επαφή με την Airoh για να τους παρουσιάσω την ιδέα μου. Ο λόγος που στόχευσα στην Airoh ήταν επειδή είμαι περήφανη για αυτή την εταιρεία -που είναι μία εκ των πρωταγωνιστών στην βιομηχανία κατασκευής κρανών- καθώς η έδρα της είναι στην πόλη που μεγάλωσα.,

Η παρουσίαση της ιδέας μου στον κ. Antonio Locatelli, τον CEO της Airoh, πήγε καλά, αλλά χρειάστηκε να περιμένω 2 χρόνια για να μου ζητήσει η εταιρεία να συνεργαστώ μαζί της, και μαζί και με τον Autoliv, πάνω σε μια προκαταρκτική μελέτη για το κράνος.

AIROH - AUTOLIV

ΜΟΤΟ: Είσαι ανεξάρτητη σύμβουλος, ή εργάζεσαι πλέον full-time στην Airoh;

Roberta Descrovi: Είμαι ανεξάρτητη σύμβουλος, και εργάζομαι στο συγκεκριμένο project με την Airoh και τον Autoliv, ως Τεχνικός Σύμβουλος, καθώς και ως Συντονιστής του Project.

ΜΟΤΟ: Οδηγείς μοτοσυκλέτα; Κι αν ναι τι οδηγείς;

Roberta Descrovi: Ναι, οδηγώ. Πιο συγκεκριμένα οδηγούσα στην πόλη όταν ήμουν έφηβη. Μου είχαν κάνει δώρο μια 50άρα Vespa LX όταν ήμουν 14, και την οδηγούσα καθημερινά για 5 χρόνια, σε αστική χρήση (για να πηγαίνω στο σχολείο, στο γυμναστήριο, βόλτες με φίλους, κ.α.). Οι περισσότεροι έφηβοι στην πόλη μου χρησιμοποιούν μοτοσυκλέτα, και οδηγούσα ανεξαρτήτως καιρού, οδηγούσα ακόμα και όταν χιόνιζε.

Στα 5 αυτά χρόνια που οδηγούσα, είχα και μερικά μικρά τροχαία ατυχήματα (τίποτα σοβαρό, που να χρειαστεί επίσκεψη σε νοσοκομείο), αλλά δυστυχώς είχα έναν φίλο που το 2017 δυστυχώς σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα. Αυτός ήταν ένας ακόμα λόγος που ήθελα να σχεδιάσω ένα ασφαλέστερο κράνος.

ΜΟΤΟ: Μπορείς να μας πεις περισσότερες τεχνικές λεπτομέρειες για το κράνος; Πόσο βαρύτερο θα είναι; Και θα είναι ασφαλές να έχεις μια κάψουλα με πεπιεσμένο αέριο στο κεφάλι σου;

Roberta Descrovi: Η άνεση του αναβάτη είναι σημαντική παράμετρος για την εμπειρία του χρήστη, και το βάρος του κράνους συνδέεται άμεσα με αυτήν. Στην εξέλιξη του concept μας, έχουμε σαφή στόχο όσον αφορά στο βάρος τόσο των εξαρτημάτων για τη λειτουργία του αερόσακου, όσο και για το πού θα τοποθετηθούν εκείνα στο κράνος. Κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής μελέτης λάβαμε τα παραπάνω σοβαρά υπόψη, και κάναμε πολλές δοκιμές ώστε να αξιολογήσουμε τη συμπεριφορά του μηχανισμού που θα φουσκώνει τον αερόσακο, προσέχοντας την ίδια στιγμή να διατηρήσουμε την ασφάλεια του χρήστη.

AIROH - AUTOLIV

ΜΟΤΟ: Για να είναι απόλυτα κατανοητό και για τους αναγνώστες, ο αερόσακος θα φουσκώνει ΠΡΙΝ το κεφάλι του αναβάτη προσκρούσει σε κάποιο εμπόδιο, οπότε πες μας τον μηχανισμό που η ECU αντιλαμβάνεται την σωστή στιγμή να φουσκώσει τον αερόσακο και τον χρόνο που απαιτεί η πλήρη ενεργοποίηση του.

Roberta Descrovi: Σωστά, ο αερόσακος θα φουσκώνει πριν το κράνος χτυπήσει το εμπόδιο. Για να γίνει αυτό, η ECU θα πρέπει να αξιολογήσει στοιχεία από τα γυροσκόπια, τα επιταχυνσιόμετρα και διάφορους άλλους αισθητήρες που της αποστέλλουν πληροφορίες, ώστε να σχηματίζεται η ακριβέστερη εικόνα της δυναμικής του ατυχήματος. Ο αερόσακος θα φουσκώνει εντελώς σε μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου και θα παραμένει φουσκωμένος για μερικά δευτερόλεπτα. Οι ακριβείς χρόνοι και παράμετροι της ενεργοποίησης του θα εξεταστούν σε βάθος στις επόμενες δοκιμές και μελέτες που θα κάνουμε στο μέλλον.

ΜΟΤΟ: Υπάρχει πιθανότητα να ενεργοποιηθεί ο αερόσακος αν το κράνος πέσει από τα χέρια του αναβάτη όταν εκείνος του κουβαλά; Υπάρχει τρόπος για να διακρίνει το σύστημα μια τέτοια περίπτωση;

Roberta Descrovi: Οι αισθητήρες που στέλνουν σήμα στην ECU ελέγχουν τη θέση του αναβάτη και μπορούν να διακρίνουν την πτώση που συμβαίνει σε τροχαίο ατύχημα, όπου και φουσκώνει ο αερόσακος.

AIROH - AUTOLIV

ΜΟΤΟ: Όταν ο αερόσακος φουσκώνει, με το πάνω μέρος του κράνους να έχει αποσπαστεί και χαθεί… θα είναι δυνατόν ο αναβάτης να χρησιμοποιήσει ξανά το κράνος, αν φυσικά αυτό δεν έχει πάθει ζημιά; Κι αν αυτό γίνεται,θα πρέπει να το πάει σε κάποιον dealer της Airoh για τοποθέτηση νέου αερόσακου και πάνω μέρους; Τα συμβατικά κράνη δεν μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν, αλλά είναι μία ερώτηση που έχει εμφανιστεί και την μεταφέρουμε.

Roberta Descrovi: Η τεχνολογία θα μπορούσε να υποστηρίξει την επαναχρησιμοποίηση. Όμως, όπως είπατε και εσείς για τα συμβατικά κράνη, μετά από ένα ατύχημα η συμβουλή όλων των κατασκευαστών στον αναβάτη είναι η αντικατάσταση του κράνους. Η ενέργεια που παράγεται στη σύγκρουση πολλές φορές απορροφάται μέσω της θραύσης (μερικής ή και ολικής) του κελύφους, ενώ πολλές φορές η ζημιά αυτή δεν είναι ορατή με γυμνό μάτι. Οπότε για να εγγυηθούμε την ασφάλεια του αναβάτη, προτείνουμε την αντικατάσταση του κράνους μετά από κάθε ατύχημα.

ΜΟΤΟ: Δοκιμάζετε το κράνος σε διαφορετικού είδους κρούσεις και ατυχήματα; Σε ατυχήματα όπου ο αναβάτης δεν χτυπά ακίνητο εμπόδιο, σε άλλα που προσκρούει, σε χαμηλές και ψηλές ταχύτητες;

Roberta Descrovi: Το κράνος όπου θα ενσωματωθεί ο αερόσακος θα πληροί όλες τις απαραίτητες ισχύουσες προδιαγραφές ασφαλείας, και θα παρέχει τα αναμενόμενα επίπεδα ασφάλειας για συμβατικά κράνη, ακόμα και σε συνθήκες όπου ο αερόσακος δεν θα ενεργοποιείται. Το σύστημα του αερόσακου θα είναι συμπληρωματικό, ώστε να αυξάνει την απορρόφηση ενέργειας από το κράνος.

AIROH - AUTOLIV

ΜΟΤΟ: Τι θα συμβαίνει στα ατυχήματα όπου ο αναβάτης σύρθηκε στην άσφαλτο ή κατρακύλησε; Θα συνεχίζει ο αερόσακος να τον προστατεύει; Θα είναι μήπως ευκολότερο για το κράνος να σκαλώσει κάπου και να κάνει ζημιά στον αυχένα του αναβάτη;

Roberta Descrovi: Στις επόμενες δοκιμές και μελέτες μας θα συμπεριλάβουμε πληθώρα από σενάρια ατυχημάτων, από τα οποία θα έχουμε δεδομένα. Επίσης θα εξετάσουμε σενάρια όπου ο αερόσακος γλιστρά ή σκαλώνει σε εμπόδια. Θα προβούμε σε πολλές δοκιμές ώστε να κατανοήσουμε πλήρως τη συμπεριφορά του κράνους σε μια ευρεία γκάμα σεναρίων με ατυχήματα.

ΜΟΤΟ: Έχουμε αυτή την πρώιμη χρονική στιγμή μία τάξη μεγέθους για την τιμή πώλησης, υποθέτοντας πως έχετε κάνει κάποια μελέτη κόστους; Γνωρίζουμε το πότε θα βγει στην παραγωγή;

Roberta Descrovi: Είναι ακόμα νωρίς για να ανακοινώσουμε εκτιμώμενο κόστος ή χρόνο έλευσης στην αγορά. Ερευνούμε όμως τι ζητά το κοινό, και το κόστος που θα είναι πρόθυμος να πληρώσει για το συγκεκριμένο κράνος ένας αναβάτης

Ετικέτες

Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες

Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
second ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/3/2026

Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.

Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.

Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.

second ride

O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό

Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.

Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.

Μπαταρίες που… επισκευάζονται

Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.

Second Ride

Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.

Second Ride

Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.

Open-source και δικαίωμα στην επισκευή

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.

Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.

Second Ride

Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.

Second Ride

Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.

Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.

Second Ride

Περισσότερο από τεχνολογία

Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.

Second Ride

Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.

Second Ride

Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.