KTM 790 Adventure: Πρόβλημα τροφοδοσίας & απάντηση της εταιρίας

Αφορά μία παρτίδα ρεζερβουάρ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/3/2019

Κατά την διάρκεια της δοκιμής του νέου KTM 790 Adventure, δεν χορταίναμε να του φορτώνουμε χιλιόμετρα, κατατάσσοντάς το αμέσως σε εκείνες τις μοτοσυκλέτες που κάνουν την δουλειά μας λίγο πιο ευχάριστη, λίγο πιο γλυκιά από αυτό που ήδη είναι. Καθώς το ΜΟΤΟ έχει συγκεκριμένη μεθοδολογία και οι μοτοσυκλέτες δοκιμής δεν είναι απλά ένας τρόπος να πάει ο δημοσιογράφος στο σπίτι του, υπάρχει μία σειρά από δοκιμασίες που πρέπει να γίνουν, όπως αυτή της μέτρησης επιδόσεων για παράδειγμα. Είτε είναι 300 κυβικά κατασκευασμένη στην Κίνα και ο λαός το περιμένει πώς και πώς - όπως λέγεται πλέον για τις μοτοσυκλέτες αυτές - είτε η πιο ποθητή κι ακριβή της χρονιάς, η δουλειά που πρέπει να γίνει είναι η ίδια. Στην περίπτωση του 790 Adventure και σε κάθε παρόμοια περίπτωση που όταν τελειώσουν όλες οι υποχρεώσεις, αρχίζεις να αναβάλεις άλλες δοκιμές για να κρατήσεις την μοτοσυκλέτα όσο μπορείς παραπάνω φορτώνοντας χιλιόμετρα, η δουλειά μας –η καλύτερη δουλειά του κόσμου όπως λέμε- γίνεται μια ιδέα καλύτερη. Περνώντας λοιπόν τον τετραψήφιο αριθμό χιλιομέτρων στην σέλα του 790 Adventure αντιμετωπίζαμε συνέχεια ένα επαναλαμβανόμενο πρόβλημα, με αυστηρό κανόνα εμφανίσεων και επίσης απόλυτο τρόπο εξαφάνισης. Και καθώς τα χιλιόμετρα ήταν πολλά, δεν υπήρχε και περίπτωση αμφισβήτησης.

όσο δεν έκανε διακοπές τροφοδοσίας, μας έκοβε την ανάσα με τις δυνατότητές του, πετώντας έφευγε από την άσφαλτο για το χώμα, όταν του το ζητούσες

 

Μόλις η στάθμη στο ρεζερβουάρ έπεφτε στην μέση, το 790 ξεκινούσε να παρουσιάζει διακοπές τροφοδοσίας. Σαν να έμενε από βενζίνη. Το πρόβλημα ξεκινούσε από τα 120 διανυθέντα χιλιόμετρα με γεμάτο ρεζερβουάρ και εμφανιζόταν τότε μόνο στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού, όταν δηλαδή εξαντλούσαμε την περιστροφή της γκαζιέρας. Όπως επίσης και στις σούζες που ήταν αδύνατο να παραμείνεις στον αέρα και μετά από λίγο ακόμη και να σηκωθεί σούζα. Γιατί στα 150 περίπου χιλιόμετρα, με συν πλην έως και δέκα, ανάλογα δηλαδή με τον ρυθμό οδήγησης, οι διακοπές αυτές ήταν συνεχείς και μόνιμες σαν να σου τελείωνε η βενζίνη ενώ είχες ακόμη μισό ρεζερβουάρ. Μόλις γέμιζες, ακριβώς από εκείνη την στιγμή από την πρώτη μιζιά δηλαδή, το πρόβλημα εξαφανιζόταν.

Το ρεζερβουάρ του 790 Adventure αγκαλιάζει τον κινητήρα κατεβαίνοντας χαμηλά στο ύψος των μαρσπιέ. Η βενζίνη κυκλοφορεί με βάση τον κανόνα των συγκοινωνούντων δοχείων. Κάτω από την αριστερή πλευρά υπάρχει ένας σύνδεσμος με ένα σωληνάκι που στέλνει στην τρόμπα την βενζίνη και ενώνεται με την άλλη πλευρά. Με τα σωληνάκια αυτά να έχουν αρκετή διαφορά ύψους από το κάτω μέρος του ρεζερβουάρ σημαίνει πως όταν έχει απομείνει λίγη βενζίνη, μπορείς να στρίβεις και να πλαγιάζεις χωρίς κανένα πρόβλημα τροφοδοσίας. Ήταν μία από τις δοκιμές που θέλαμε να κάνουμε, να φτάσουμε να μείνουμε από βενζίνη και να δούμε την συμπεριφορά, καθώς αυτό είναι κάτι που θα σώσει τον μελλοντικό ιδιοκτήτη σε κάποια δύσκολη στιγμή και να ξέρει εκείνος που κάποτε θα την πάρει μεταχειρισμένη τι να προσέχει. Δεν έγινε ποτέ αυτό βέβαια, ούτε και πρακτικά επιβεβαιώσαμε την μεγάλη αυτονομία που δηλώνει η KTM, εξαιτίας του προβλήματος που υπήρχε. Βέβαια με βάση την κατανάλωση που μετρήσαμε εμείς, αυτή η αυτονομία είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί. Η δική μας μέγιστη αυτονομία σταματούσε στα 150 χιλιόμετρα όπου η μοτοσυκλέτα ήταν πλέον μη οδηγίσμη, ενώ δεν βρήκαμε κάποιο πρόβλημα στην συνδεσμολογία που να δικαιολογεί τα παραπάνω. Ό,τι κι αν ήταν λοιπόν, θα ήταν κάτι πιο σύνθετο.

Ευτυχώς η αντιπροσωπεία  μας απάντησε και άμεσα και ξεκάθαρα. Παραθέτουμε αυτούσια την απάντησή τους:

Το πρόβλημα που εντοπίσατε το έχει ήδη εντοπίσει το εργοστάσιο και μας έχει στείλει σχετική ενημέρωση. Οφείλεται στη διαδικασία κατασκευής του ρεζερβουάρ. Σε μια παρτίδα ρεζερβουάρ, δεν έχει ολοκληρωθεί σωστά ο καθαρισμός και παρατηρήθηκε συγκέντρωση σκόνης (από το πλαστικό) μέσα στο ρεζερβουάρ. Η σκόνη αυτή μπλοκάρει το φίλτρο της βενζίνης και στη συνέχεια το πρόβλημα εμφανίζεται στην αντλία της βενζίνης.

Ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα που οδήγησε στην συμπεριφορά που περιγράφετε.

Δυστυχώς ακόμη δεν έχουμε ενημέρωση για το πώς θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, ούτε για το πόσες μοτοσικλέτες αφορά, από αυτές που έχουμε εισάγει στην Ελλάδα.

Πιστεύω ότι τις επόμενες ημέρες θα έχουμε πληρέστερη ενημέρωση.

 

Μικρό το κακό λοιπόν και κανένα σπουδαίο πρόβλημα. Δεχόμαστε πλήρως την παραπάνω εξήγηση διότι είναι εξαιρετικά εύκολο να έχει γίνει κάτι τέτοιο και να οδηγεί σε αυτό το πρόβλημα.

Από εκεί και πέρα έχουμε την δική μας θεωρία, που λέει πως πρόκειται για κάτι που ίσως ξανά δούμε στο μέλλον. Τονίζουμε πως αυτό δεν είναι αυτή την στιγμή παρά η δική μας θεωρία, όπως την περιγράφουμε και στο τεύχος που κυκλοφορεί από σήμερα με την αναλυτική δοκιμή. Η πραγματικότητα, και μέχρι να αλλάξει κάτι, είναι εκείνη που δίνει η αντιπροσωπεία.

Τι λέει λοιπόν η δική μας θεωρία: Το γεγονός είναι πως αυτού του είδους τα ρεζερβουάρ είναι ιδιαίτερα απαιτητικά στην βιομηχανοποιημένη παραγωγή μεγάλων αριθμών. Βέβαια ο τρόπος κατασκευής τους να είναι ιδιαίτερα διαδεδομένος σε άλλες βιομηχανίες πλαστικών δοχείων, δεξαμενών και κιβωτίων με πολλά εργοστάσια σε όλη την Ευρώπη να την έχουν πλήρως εξελίξει. Στην αυτοκινητοβιομηχανία επίσης δεν είναι κάτι πολύ καινούριο. Εκείνο όμως που είναι σχετικά νέο, είναι η αύξηση των εταιριών που κατασκευάζουν πολύπλοκα σε σχήμα ρεζερβουάρ οδηγώντας την μέθοδο αυτή στο όριό της, το οποίο και είναι αντίστοιχο με την πολυπλοκότητα του σχεδίου.

Το ρεζερβουάρ του ΚΤΜ εμπίπτει σε αυτή την κατηγορία, είναι πολύπλοκο. Και όπως λέμε και στο τεύχος, έχουμε να κάνουμε με κάτι εξαιρετικό και μοναδικό που δεν δείχνει τα λεφτά του, γιατί δεν γυαλίζει στο μάτι. Οι τύποι που το σχεδίαζαν πρέπει να έχουν μεγάλο πάθος για τις μοτοσυκλέτες για να μπουν σε αυτή την διαδικασία. Ανέκαθεν η KTM έπαιζε με αυτή την ιδέα, ανέκαθεν ήθελε μοτοσυκλέτες που μπορούν να μετατρέψουν την καθημερινή χρήση σε καθημερινό αγώνα χωρίς όμως συμβιβασμούς στην πρακτικότητά τους. Κι αυτό δεν είναι κάτι που θα το πετύχεις αν δεν αρχίσεις να ξεφεύγεις από την πεπατημένη οδό σχεδιασμού, παντρεύοντας στοιχεία από τους δύο κόσμους. Την απόφασή τους αυτή, το ξέρετε ήδη, την επιβραβεύουμε, δεν βλέπουμε κανένα λόγο για το αντίθετο και στο τεύχος θα δείτε συγκεκριμένα τι έχουμε να πούμε για την περίπτωση της πτώσης, για την εργονομία και τα νέα γεωμετρικά χαρακτηριστικά. Από εκεί και πέρα, ο δρόμος αυτός δεν είναι εύκολος, και τέτοια προβλήματα το αποδεικνύουν.

Η σκόνη που ξέμεινε από τον καθαρισμό και δημιουργεί πρόβλημα τροφοδοσίας, θα έπρεπε να κρατηθεί στο φίλτρο και θα έπρεπε η επίδραση της να μην σταματά απότομα με την πλήρωση του ρεζερβουάρ. Η απότομη διόρθωση όπως λέει και η αντιπροσωπεία, είναι ζήτημα με την αντλία βενζίνης και αυτό εξηγεί την σταδιακή εμφάνιση του προβλήματος που αρχικά φαίνεται μονάχα στο απότομο άνοιγμα του γκαζιού και μετά από λίγο είναι καθολικό για όλες τις στροφές. Η υδροστατική πίεση λοιπόν, το ίδιο το βάρος της βενζίνης βοηθά την αντλία να τροφοδοτήσει τον κινητήρα. Μόλις αυτή εκλείψει γιατί το ρεζερβουάρ έχει φτάσει στην μέση, τότε αρχίζει το πρόβλημα σταδιακά και όταν γεμίσεις απότομα εξαφανίζεται. Είπαμε πως δεχόμαστε πλήρως την απάντηση της KTM, διαφορετικά θα υπήρχαν πολλά που μπορεί να φταίνε ξεκινώντας από την ίδια την αντλία και την πίεση που μπορεί να σηκώσει. Τώρα φαίνεται πως το πρόβλημά της δεν είναι κατασκευαστικό αλλά επίκτητο, δημιουργήθηκε από την σκόνη, κι εκεί είναι η σοβαρότητα του πράγματος

Η διαδικασία δεν θα έπρεπε να αφήνει πολλά υπολείμματα. Βλέπετε η δική μας θεωρία λέει πως το αρχικό στάδιο του ρεζερβουάρ είναι σκέτη σκόνη. Αυτή χύνεται σε ένα καλούπι που είναι ταυτόχρονα και φούρνος και περιστρέφεται διαρκώς προς όλες τις κατευθύνσεις. Βάζουν την ακριβή ποσότητα σκόνης κι έπειτα ο φούρνος αυτός αρχίζει να την λιώνει και να περιστρέφεται διαρκώς σε όλες τις κατευθύνσεις μέχρι να λιώσει η σκόνη και να επεκταθεί σωστά προς κάθε πλευρά δίχως κενά και ατέλειες, με τον φούρνο να περιστρέφεται ασταμάτητα έως ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία και αρχίζει να κρυώνει. Μπορεί να υπάρχουν διάφορα στρώματα εσωτερικά, μπορεί και όχι, το θέμα είναι πως αυτή η διαδικασία απαιτεί δύο απόλυτες συνθήκες πέραν της διαρκούς περιστροφής. Ακριβή θερμοκρασία σε επίπεδο ακόμη και μισού βαθμού, που δεν πρέπει να αλλάξει, και επίσης μεγάλη ακρίβεια στην ποσότητα της σκόνης. Ένα από τα δύο να μην γίνει σωστά και μπορεί ο λόγος που αντιμετωπίσαμε το πρόβλημα να μην είναι παράληψη καθαρισμού αλλά κατασκευαστικό λάθος. Προς το παρόν κρατάμε πως ξέρουν ακριβώς τι συμβαίνει, πως το εργοστάσιο έχει επιληφθεί του ζητήματος στην συγκεκριμένη παρτίδα ώστε κανένας ιδιοκτήτης να μην το περάσει μελλοντικά, κι απλά ευχόμαστε να μην επαληθευθεί η παραπάνω θεωρία. Παρακολουθούμε το θέμα για να δούμε την συνέχεια.

Το 790 έγινε ένα καθημερινό παιχνίδι στις πολλές ημέρες που το είχαμε στα χέρια μας και στο τεύχος το αναλύουμε πλήρως σε όλα του τα σημεία!

Ετικέτες

Yamaha Tracer 9 GT – Πολυτελής τουρισμός στη Μέση Γη

Το χλιδάτο ταξίδι δεν χρειάζεται ατελείωτα κυβικά και αχόρταγα άλογα. Αν κατέχεις την τέχνη, ένας μεσαίος κυβισμός αρκεί για την ευτυχία του σπορ τουρίστα
yamaha tracer 9 gt
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/7/2026

Η μοτοσυκλέτα που η Yamaha περιγράφει ως sport touring εκφράζει τη σύγχρονη εκδοχή αυτής της κατηγορίας, όπως έχει εξελιχθεί παράλληλα με το δημοφιλέστερο είδος της παγκόσμιας αγοράς, τις adventure.

Αν πριν μια δεκαετία το εξ ορισμού sport touring μοντέλο της ιαπωνικής εταιρείας ήταν το FJR 1300, σήμερα η ανάλογη οικογένεια στη γκάμα της Yamaha απαρτίζεται σχεδόν αποκλειστικά από Tracer 7 και 9 – συν ένα Niken GT.

Βαριά κληρονομιά

Το 2025 συμπληρώθηκε μια δεκαετία από την πρώτη εμφάνιση του Tracer 900, το οποίο είχε αναλάβει ένα σπουδαίο όσο και δύσκολο έργο, να διαδεχθεί τον προγενέστερο θρύλο ονόματι TDM 900. Το καθήκον αυτό έγινε ακόμη πολυτιμότερο όταν το FJR 1300 αφαιρέθηκε οριστικά από την ευρωπαϊκή γκάμα sport touring το 2020.

MT-09 Tracer 2015
MT-09 Tracer 2015

Στις τρεις γενιές που μεσολάβησαν η Yamaha το ανανέωσε το 2018 και το 2021, με την πρώτη να μας συστήνει την πολυτελέστερη έκδοση Tracer 900 GT.

Σήμερα απολαμβάνουμε την τέταρτη γενιά του μεγάλου Tracer, αναβαπτισμένη ως Tracer 9 από την προηγούμενη γενιά του 2021, αυτή που περιγράφαμε ως “το καλύτερο Tracer που έβγαλε ποτέ η Yamaha”, χαρακτηρισμός που κατά συνέπεια ισχύει και για το φετινό μοντέλο.

Η σχέση του ΜΟΤΟ με τα Tracer δεν ξεκίνησε γραμμένη με χρυσά γράμματα, καθότι ήμασταν εκείνοι που είχαμε αναδείξει τα ζητήματα ευστάθειας της πρώτης γενιάς που κανείς άλλος δεν έθιξε παρά μόνο όταν βγήκε η δεύτερη. Γιατί τότε έπρεπε να εξηγήσουν την αλλαγή στο ψαλίδι και θυμήθηκαν πως ήταν καλό που μεγάλωσε το μεταξόνιο γιατί πριν δεν ήταν ιδιαίτερα σταθερή μοτοσυκλέτα, όπως εξαρχής γράφαμε.

Tracer 900 GT 2018
Tracer 900 GT 2018

Crossover μεταξύ κατηγοριών

Το πλέον σταθερό Tracer λοιπόν ήταν αυτό της τρίτης γενιάς, ενώ ήταν και η πρώτη φορά που πλησίασε σε συμπεριφορά και εξοπλισμό την επόμενη κατηγορία, έχοντας τα ίδια ηλεκτρονικά – με κυριολεκτικά τις ίδιες μονάδες ελέγχου – με την αντίστοιχη Ducati Multistrada αλλά σε χαμηλότερη τιμή. Είχε φυσικά την ίδια διαφορά και στο γκάζι, όμως σε έναν επαρχιακό γεμάτο στροφές το γκάζι περισσεύει και τα υπόλοιπα δυναμικά χαρακτηριστικά είναι αυτά που αναδεικνύονται.

Αυτά που περιγράφουμε για το Tracer 9 του 2021 ισχύουν μέχρι κεραίας και για την τρέχουσα γενιά του μοντέλου, στην οποία οι αλλαγές δεν χαλούν αυτήν την συνταγή που με κόπο τελειοποίησε η Yamaha.

Ήταν πολύς μακρύς ο δρόμος για να φτάσουμε εδώ, στην μοτοσυκλέτα που έχει αλλάξει την κατηγορία και κυριολεκτικά έσωσε τη Yamaha Ευρώπης από βέβαιο οικονομικό μαρασμό. Αν δεν πετύχαινε το Tracer και μαζί του ολόκληρη η οικογένεια των MT, το μέγεθος της Yamaha στην Ευρώπη δεν θα ήταν σε επίπεδο κορυφής, όπως είναι τώρα.

Στη δυσκολότερη αγορά του κόσμου, την Ευρωπαϊκή, η Yamaha πόνταρε πολλά στην επιτυχία του Tracer και το ρίσκο απέδωσε στο 100%.

Ένα ακόμη ρίσκο που δικαίωσε τη Yamaha ήρθε με την τρίτη έκδοση. Διότι το μοντέλο αυτό σοβαρεύει, αποκτά άλλο κόστος κι ανεβαίνει η τιμή ρισκάροντας να μπει φρένο στην εμπορική του πορεία. Έχοντας αλλάξει το όνομά του σε Tracer 9 πλέον, γίνεται το καλύτερο Tracer που είχε υπάρξει ποτέ, όπως εξηγήσαμε νωρίτερα. Στο τρέχον μοντέλο η Yamaha έχει ήδη κάνει το δύσκολο βήμα και δεν χρειάζεται να πάρει άλλο ρίσκο αυτή τη φορά, διαθέτοντας πια ένα Tracer για όλους, με διάφορες εκδόσεις και, για πρώτη φορά, μια αυτόματη έκδοση στην οικογένεια.

Tracer 9 GT

Πέντε πόντοι κάνουν τη διαφορά

Το Tracer 9 GT αποτελούσε ως το 2025 τον κορωνίδα της οικογένειας, ενώ με την τελευταία ανανέωση του μοντέλου η Yamaha δεν προέβη σε σαρωτικές αλλαγές, αλλά περισσότερο σε έναν fine tuning που ξεκινά από την εμφάνιση. Η πιο ουσιώδης επικαιρότητα γύρω από την τέταρτη γενιά Tracer 9 έγκειται αφενός στην άφιξη της έκδοση GT+ με ραντάρ, καθώς και η προσθήκη κατ’ επιλογή της αυτόματης-ημιαυτόματης μετάδοσης Υ-ΑΜΤ. Χάρη σε αυτά τα δύο νέα συστήματα η γκάμα των Tracer 9 εμπλουτίστηκε με νέες επιλογές, ικανές να καλύψουν κάθε γούστο και κάθε τσέπη.

Το στάνταρ Tracer 9 GT με χειροκίνητο κιβώτιο συνιστά ένα πληρέστατο sport touring σύνολο, χτισμένο πάνω σε μια βάση που εξαρχής ενδεικνυόταν για τον μαγικό συνδυασμό ταξίδι και στρίψιμο, ενώ στην τρέχουσα γενιά είναι και πιο ευρύχωρο από πριν για δύο άτομα, καθώς το υποπλαίσιο έχει επιμηκυνθεί κατά 50 χιλιοστά. Αυτά τα μόλις 5 εκατοστά είναι αρκετά για ν’ αλλάξει το τρίγωνο της εργονομίας θέσης οδήγησης και να μεγαλώσει η απόσταση μαρσπιέ και πίσω σέλας.

Το βασικό χαρακτηριστικό που διαχωρίζει το GT από το βασικό μοντέλο είναι οι ημιενεργές αναρτήσεις της Kayaba με το σύστημα KADS, που έχει εξελιχθεί ειδικά για το Tracer 9. Για να μιλήσουμε πίσω από τις γραμμές του μάρκετινγκ, αυτό σημαίνει πως ο αλγόριθμος που έχει ο κατασκευαστής των αναρτήσεων προσαρμόστηκε στα δεδομένα της μοτοσυκλέτας και αυτό είναι ένα απαραίτητο βήμα που λειτουργεί εμφανώς υπέρ της.

Tracer 9 GT 2021
Tracer 9 GT 2021

Μοτοσυκλέτα να την παίζεις στα δάκτυλα

Επιπλέον, μπορεί κανείς να επιλέξει το Tracer 9 GT με τη μετάδοση Y-AMT, η οποία αφαιρεί από την εξίσωση τη μανέτα συμπλέκτη και τον λεβιέ ταχυτήτων, φέρνοντας στη θέση τους δύο κουμπιά για σειριακό χειρισμό του κιβωτίου ταχυτήτων από την αριστερή άκρη του τιμονιού ή, εναλλακτικά, μια πλήρως αυτόματη μετάδοση που απλοποιεί την οδήγηση αφήνοντας στον αναβάτη μόνο τα βασικά καθήκοντα: γκάζι και φρένο.

Κάποιος που δεν γνωρίζει καλά την ιστορία της Yamaha μπορεί να θεωρήσει πως το Υ-ΑΜΤ συνιστά επαναστατική καινοτομία για την ιαπωνική εταιρεία, ωστόσο επιχειρώντας μια μικρή ιστορική αναδρομή αναδεικνύεται η συμμετρία: πριν μιλούσαμε για το προηγούμενο sport touring ορόσημο της Yamaha, το FJR 1300 που στα μέσα της δεκαετίας του 2000 πρωτοτυπούσε με την έκδοση AS, εξοπλισμένη με τον ημιαυτόματο συμπλέκτη YCC-S (Yamaha Chip Controlled Shifting) και έκανε αυτό που κρύβουν πίσω τους τα δύο αρκτικόλεξα AS, Automatic Shifting.

Πρόκειται για ένα σύστημα που γνωρίζουμε πολύ καλά μέσω του long term MT-09 Y-AMT που απολαμβάνουμε σε καθημερινή βάση. Στην περίπτωση του Tracer 9 ωστόσο η Yamaha έχει ρυθμίσει διαφορετικά το σύστημά της και πολύ σοφά έπραξε, γιατί άλλες απαιτήσεις έχει κανείς από μια γυμνή σπορ μοτοσυκλέτα που έχει χτίσει το όνομά της στον απολαυστικά άτακτο χαρακτήρα της, ενώ το Tracer θέλει να προσφέρει άλλου είδους ανέσεις που πρέπει να ισορροπήσουν δικάβαλο και φορτωμένο ταξίδι με καθημερινή πρακτικότητα.

Το Tracer 9 GT Y-AMT συμπλεκτάρει καλύτερα την πρώτη στις εκκινήσεις από το MT-09, επιδεικνύοντας μιαν ομαλότητα που το συνοδεύει σε όλο το φάσμα των χαμηλών στροφών. Η ευστροφία του τρικύλινδρου CP3 των 119 ίππων έρχεται να πάρει τα κενά της γκαζιέρας από τις μεσαίες στροφές και ιδιαίτερα αν επιλέξεις χειροκίνητη αλλαγή ώστε να αλλάζεις μόνος σου κοντά στην κόκκινη περιοχή και όχι αρκετά νωρίτερα, τότε θα έχεις στο χέρι όλους τους λόγους που το Tracer9 έγινε επιτυχία και μαζί τη συνοδεία ενός αρκετά μπάσου ήχου για τα δεδομένα της τωρινής εποχής, σε σημείο να απορείς για το πώς κατάφερε να περάσει τις νέες αυστηρές προδιαγραφές.

Το κύμα ροπής που καβαλάς μετά τα 60-70 στο κοντέρ είναι απλά η πρώτη ανωφέρεια που σε προϊδεάζει για το επόμενο, το δυνατότερο. Ευτυχώς η δύναμη δεν έρχεται σε σκαλοπάτια και έτσι σερφάρεις συνεχώς σε ένα κύμα ροπής που εκτός από την οδήγηση σε επαρχιακό βοηθά και στο ταξίδι, ώστε οι προσπεράσεις να έχουν αμεσότητα αλλά, το κυριότερο, να ταξιδεύεις με σταθερή ταχύτητα σε χαμηλές στροφές, που είναι σημαντικότερος παράγοντας για τον έλεγχο της κούρασης ακόμη και από την κάλυψη του αέρα.

Το συμβατικό κιβώτιο τώρα, έχει και αυτό ένα βοήθημα που πλησιάζει πολύ την χρήση του αυτόματου κιβωτίου στην χειροκίνητη λειτουργία και αυτό είναι το quickshifter τρίτης γενιάς.

Tracer 9 GT 2025
Tracer 9 GT 2025, η πρώτη γενιά με μετάδοση Υ-ΑΜΤ

Πάμε τώρα στην περίπτωση που στο ένα Tracer 9 GT με το αυτόματο κιβώτιο Y-AMT επιλέξουμε τη χειροκίνητη λειτουργία και στο άλλο έχουμε το quickshifter. Εδώ τώρα η λειτουργεία ταυτίζεται. Αν μάλιστα οδηγούμε σε έναν επαρχιακό δρόμο που δεν παίζει ρόλο η στάση στα φανάρια παρά μόνο οι αλλαγές ταχυτήτων, τότε μπορούμε να συγκρίνουμε τα δύο διαφορετικά κιβώτια σε απόλυτο βαθμό. Με το αυτόματο κιβώτιο μπορείς να κάνεις ακόμη πιο γρήγορη αλλαγή, με τον αριστερό δείκτη απλά πατάς το αντίστοιχο κουμπί και ο ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενος συμπλέκτης επικοινωνεί με την ECU, η ανάφλεξη προσαρμόζεται άμεσα και η αλλαγή είναι λίγο πιο άμεση ειδικά στα ανεβάσματα στις 3 τελευταίες σχέσεις, αντίστοιχα ισχύει αυτό για όλα τα κατεβάσματα.

Για τις τρεις πρώτες σχέσεις αναλόγως του πόσο πολύ έχει ανοίξει το γκάζι, υπάρχει μία ισοβαθμία μεταξύ αυτόματου κιβωτίου και quickshifter. Από εκεί και πέρα όμως και σε όσο πιο σπορ ρυθμό κινείσαι, τόσο εκμηδενίζεται η διαφορά τους

Την πρακτικότητα του αυτόματου κιβωτίου θα την εκτιμήσεις στο ταξίδι από μικρές λεπτομέρειες που ούτε φανταζόσουν πως θα έχουν θετική επίδραση, όπως το να πληρώνεις διόδια και να κάνεις άμεση εκκίνηση μαζεύοντας τσέπες και λοιπά χαρτιά, κάρτες ή ρέστα στα επόμενα μέτρα ενώ είσαι ήδη σε κίνηση.

Θα την εκτιμήσεις επίσης σε κάθε αστική συνθήκη, κάθε φορά που δεν θα ψάχνεις νεκρά στο φανάρι και φυσικά έχοντας αρκετές ρυθμίσεις για να φέρεις τη συμπεριφορά της μετάδοσης στα δικά σου γούστα και τις συνθήκες της στιγμής. Το Υ-ΑΜΤ μπορεί να ρυθμιστεί για short-shifting, δηλαδή να αλλάζει γρήγορα ταχύτητες χωρίς να αφήνει τις στροφές να ανέβουν πολύ, μπορεί εξίσου εύκολα και με το πάτημα ενός κουμπιού να περάσει σε πιο σπορτίφ λειτουργία, αφήνοντας τη βελόνα του στροφομέτρου να σκαρφαλώσει αρκετά ψηλά πριν αλλάξει σχέση.

Αυτή η προσαρμοστικότητα είναι που το κάνει τόσο εύχρηστο σε πληθώρα καταστάσεων, ενώ η χειροκίνητη λειτουργία με τα κουμπιά στο τιμόνι σου δίνει τον έλεγχο στο χέρι και θα συνεχίσει να σε υποστηρίζει ακόμη κι αν θέλεις να οδηγήσεις επιθετικά, όπου πλέον η σειριακή λειτουργία της μετάδοσης αρχίζει να θυμίζει ένα πολύ καλό quickshifter, αλλάζοντας με τα κουμπιά χωρίς καν να κλείνεις το γκάζι.

Tracer 9 GT
Τα όργανα του Tracer 9 GT: 2021 πάνω και 2025 κάτω

Η πολυπλοκότητα είναι απλή

Για τη Yamaha ο κομβικός ρόλος του Tracer 9 GT καθρεπτίζεται στον εξοπλισμό του, ο οποίος είναι αντάξιος μεγαλύτερων και ακριβότερων μοτοσυκλετών.

Ο προσαρμοζόμενος προβολέας Martix LED, τα φώτα στροφής, το ενοποιημένο σύστημα πέδησης που παντρεύει αρμονικά συνδυασμένη πέδηση και ABS, παράλληλα με ένα πρακτικότατο σύστημα Vehicle Hold Control για εύκολες εκκινήσεις σε ανηφόρα, οι ημιενεργητική ανάρτηση της ΚΥΒ, οι τουριστικές ανέσεις όπως ο ηλεκτρικά ρυθμιζόμενος ανεμοθώρακας, το cruise control και η μεγάλη TFT οθόνη 7 ιντσών με ενσωματωμένη πλοήγηση είναι απλώς διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας κεντρικής λογικής: ασφάλεια και άνεση παντού.

Η δε ενοποίηση όλων των ηλεκτρονικών συστημάτων του Tracer 9 GT υπό την ομπρέλα του Yamaha Ride Control, το οποίο αναλαμβάνει να ενορχηστρώσει τα πάντα με μαέστρο την αδρανειακή κεντρική μονάδα έξι αξόνων, αναδεικνύει τη γοητεία της μοτοσυκλέτας όπως εκφράζεται από μια έντονη θεωρητική αντίθεση: τόσα πολλά ηλεκτρονικά συστήματα που μπορεί να ακούγονται περίπλοκα και μπερδεμένα συνεργάζονται αρμονικά χωρίς να ζητούν δεκάδες ρυθμίσεις από τον αναβάτη, που μπορεί να αλλάξει πολύ δραστικά τη μοτοσυκλέτα του με το απλό πάτημα ενός κουμπιού, επιλέγοντας μια μόνο ρύθμιση.

Κι αν θέλει να βουτήξει στα βαθιά των ηλεκτρονικών ρυθμίσεων, η παραμετροποίηση που προσφέρει η Yamaha είναι αναλυτικότατη και ακουμπά τα πάντα, ως τις δέκα σκάλες των θερμαινόμενων γκριπς!

Tracer 9 GT 2026
Tracer 9 GT 2026

Έξυπνη πολυτέλεια

Η Yamaha έχει μείνει έξω από το παιχνίδι των μεγάλων adventure από τότε που σταμάτησε το Super Tenere 1200 και έχει στρέψει το ενδιαφέρον της στην ασφάλτινη πτέρυγα αυτής της κατηγορίας με μοτοσυκλέτες που διακρίνονται από την όρθια θέση οδήγησης. Εκεί είναι που το Tracer 9 έχει διακριθεί με επιμονή στις αγορές του κόσμου και μεταξύ αυτών στην ελληνική, για να φτάσει σήμερα να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα αναγκών, από την πιο λιτή και απλή βασική έκδοση ως την κορυφαία Tracer 9 GT+ με λίστα εξοπλισμού που γεμίζει εγκυκλοπαίδεια.

Ένα σκαλί πιο κάτω θα βρούμε το δίδυμο των Tracer 9 GT, με παραδοσιακό χειροκίνητο κιβώτιο ή με το Υ-ΑΜΤ, ως ενδιάμεση κορυφή με τις ηλεκτρονικές αναρτήσεις.

Ξεκινώντας λίγο πάνω από τα 16 χιλιάρικα, το GT διατηρεί μια καθαρή απόσταση στην τιμολόγησή του τόσο από το βασικό μοντέλο, όσο και από το ακριβότερο όλων GT+, προσφέροντας υψηλού επιπέδου υπηρεσίες με την πολυτέλεια που κάνει τη διαφορά από το εισαγωγικό Tracer 9 και τη σιγουριά μιας παράδοσης που ξεπερνά τη δεκαετία στις αγορές.

Το καλύτερο Tracer που έβγαλε ποτέ η Yamaha παραμένει εδώ και στην τέταρτη γενιά του με την έκδοση Tracer 9 GT φροντίζει να καλύψει το πολυτελές εύρος της κατηγορίας του με δύο επιλογές που περιστρέφονται γύρω από την μετάδοση Υ-ΑΜΤ, ενώ ταυτόχρονα κλείνει το μάτι στις μεγαλύτερες και ισχυρότερες επιλογές ισορροπώντας με το ένα πόδι στους μεσαίους κυβισμούς και το άλλο στους μεγάλους.

Ετικέτες