KTM και Husqvarna επιλέγουν Dunlop για την γκάμα των ΜΧ

Το Geomax MX-33 για τα μοντέλα του 2021

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/7/2020

Η Dunlop έδωσε στην δημοσιότητα ένα δελτίο τύπου σχετικά με την επιλογή των ΚΤΜ και Husqvarna να εξοπλίσουν τις μοτοσυκλέτες τους από την γκάμα των ΜΧ, με ελαστικά πρώτης τοποθέτησης τα Dunlop Geomax MX-33. Πληροφορίες για τα κορυφαία χαρακτηριστικά της εταιρείας μπορείτε να βρείτε στο δελτίο τύπου που ακολουθεί:

Δελτίο Τύπου

Η KTM και η Husqvarna επιλέγουν Dunlop Geomax MX-33 για τις σειρές τους στην κατηγορία motorcross το 2021

Τα ελαστικά Dunlop Geomax MX-33 επιλέχθηκαν από την KTM και τη Husqvarna
Τα εξαιρετικά ευέλικτα ελαστικά εξοπλίζουν και τις δύο μάρκες στις σειρές motocross του 2021
Τα ελαστικά MX-33 αποτέλεσαν βασικό συστατικό της πρόσφατης επιτυχίας της Dunlop στους αγώνες motorcross

Τα υψηλής ποιότητας, ευέλικτα ελαστικά Dunlop Geomax MX-33 επιλέχθηκαν ως ο αρχικός εξοπλισμός κάθε μοτοσικλέτας, στις σειρές motorcross του 2021 για τις μάρκες ΚΤΜ και Husqvarna, αποδεικνύοντας την απόδοσή του με νοοτροπία νικητή σε αγώνες motorcross του υψηλότερου επιπέδου παγκοσμίως.

Tα ελαστικά Geomax MX-33 πρόκειται να τοποθετηθούν σε όλες τις μοτοσικλέτες KTM SX προδιαγραφών 2021, ξεκινώντας από τη ναυαρχίδα KTM 450 SX-F και φτάνοντας μέχρι το ελαφρύ δίχρονο KTM 125 SX και τη σειρά Sportminicycle. Επιπλέον, η πλήρης σειρά της Husqvarna το 2021 επωφελείται από το ευρύ φάσμα των δυνατοτήτων που προσφέρουν τα ελαστικά Dunlop Geomax MX-33, συμπεριλαμβανομένου του κορυφαίου μοντέλου, Husqvarna FC 450.

Οι δύο κορυφαίοι κατασκευαστές motorcross επιλέγουν τα ελαστικά Geomax MX-33 μετά από εκτεταμένες δοκιμές λόγω της ασύγκριτης ευελιξίας και των υψηλών επιδόσεων. Τα ελαστικά Geomax MX-33 έχουν σχεδιαστεί για μαλακά, λασπώδη και ενδιάμεσα εδάφη. Παρόλα αυτά, οι επιδόσεις τους είναι εξαιρετικές ακόμα και σε ένα ευρύτερο φάσμα εδάφους, καθώς είναι σχεδιασμένα για να προσφέρουν στους αναβάτες πλεονέκτημα σε μικτά εδάφη και περισσότερες ευκαιρίες για να ωθήσουν τη μοτοσικλέτα τους στα όρια. Τα ελαστικά Geomax MX-33 αναπτύχθηκαν κατόπιν στενής συνεργασίας με αναβάτες από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIM Motorcross και τα ελαστικά με τα οποία εξοπλίζονται οι μάρκες KTM και Husqvarna στις σειρές του 2021 είναι πανομοιότυπα με τα προϊόντα που εμπιστεύονται οι καλύτεροι αναβάτες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος MXGP.

Ο σχεδιασμός τους διαθέτει ένα λεπτότερο και πιο μακρύ σχήμα στο εσωτερικό χείλος προσφέροντας μέγιστη σταθερότητα και απόκριση, σε συνδυασμό με αναβαθμισμένη ποιότητα κατασκευής που βελτιώνει την απορρόφηση των κραδασμών και τον αποτελεσματικότερο έλεγχο αλλοίωσης του εξωτερικού περιβλήματος.

Επιπλέον, η Dunlop έχει αποδείξει τη δυναμική σταθερότητα των ελαστικών της μέσα από την πρωτοποριακή τεχνολογία Progressive Cornering Block Design που διαθέτει η σειρά ελαστικών Geomax όπως και τα ελαστικά MX-33, τα πρώτα ελαστικά που διαθέτουν αυτή την τεχνολογία και στο εμπρόσθιο ελαστικό, ώστε να βοηθούν τους αναβάτες να ελέγχουν την ολίσθηση και να επωφελούνται από την επιπλέον πρόσφυση.

Τα ελαστικά Geomax MX-33 έχουν εξοπλίσει μερικούς από τους κορυφαίους αναβάτες του Πρωταθλήματος σε αρκετές νίκες αγώνων, αποτελώντας ζωτικό κομμάτι της σειράς motorcross της Dunlop. Οι μοτοσικλέτες που είναι εξοπλισμένες με ελαστικά Dunlop κέρδισαν πέντε από τους τελευταίους οκτώ αγώνες του MXGP το 2019 καθώς και σε κάθε γύρο του φετινού Αμερικανικού Πρωταθλήματος AMA Supercross, ενώ υποστήριξαν τη νίκη της Courtney Duncan στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIM Motorcross Γυναικών το περασμένο έτος.

Ο Miguel Morais, Διευθυντής Αρχικού Εξοπλισμού της Dunlop Motorcycle EMEA, δήλωσε: “Είμαστε υπερήφανοι που οι KTM και Husqvarna επέλεξαν τα ελαστικά Geomax MX-33 σαν αρχικό τους εξοπλισμό για κάθε μία από τις νέες σειρές motorcross του 2021. Αποτελεί τρανή απόδειξη για την απαράμιλλη ευελιξία ενός ελαστικού που αποδείχθηκε μέσα από τον πολύτιμο ρόλο που έχει παίξει στην επιτυχία μας στους αγώνες. Είμαστε σίγουροι ότι η τεχνολογία του Geomax MX-33 θα επιτρέψει στους πελάτες των μοτοσικλετών KTM και Husqvarna να απολαύσουν τις μοτοσικλέτες του 2021 στο έπακρο, επιτυγχάνοντας μέγιστη πρόσφυση και απόλυτο έλεγχο, όπως ακριβώς κάνουν οι αναβάτες παγκόσμιου επιπέδου”.

Σχετικά με την Dunlop

Η Dunlop Ευρώπης είναι ένας από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές ελαστικών μοτοσικλετών παγκοσμίως, κατέχοντας εντυπωσιακό ιστορικό με επιτυχίες στο κομμάτι του αγωνιστικού μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Η Dunlop Europe είναι τεχνικός συνεργάτης της νικήτριας ομάδας του Endurance World Championship Racing, ο επίσημος χορηγός ελαστικών για τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIM Moto2 και Moto3 και ο πλέον επιτυχημένος κατασκευαστής ελαστικών στην ιστορία των αγώνων Isle of Man TT. Εκτός δρόμου, η Dunlop είναι η επιλογή των νικητών και πρωταθλητών των αγώνων MXGP.

https://bit.ly/MOTO_675

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!