KTM Project RC16: Ή πώς να μετατρέψεις το 1390 Super Duke σε MotoGP replica
Φαν της KTM κάνει αυτό που οι οπαδοί της περιμένουν να δουν από τους Αυστριακούς
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
24/9/2025
Ο Αμερικανός λάτρης της KTM, Jonathan Bello, πήρε την κατάσταση στα χέρια του και με τη βοήθεια 3D εκτυπωτών δημιούργησε φαίρινγκ που μεταμορφώνει τη Super Duke 1390 σε μια εντυπωσιακή replica της RC16 που τρέχει στο MotoGP!
Τα MotoGP replicas που μπορούν να κυκλοφορήσουν σε δρόμο είναι σπάνια. Η Ducati είχε τη Desmosedici RR το 2006, ενώ η Honda ακολούθησε το 2015 με το ακόμη πιο εξωτικό RC213V-S. Από την πλευρά της, η KTM δεν έχει προσφέρει μέχρι τώρα κάτι αντίστοιχο στην αγορά, με την παρουσία της στις supersport μοτοσυκλέτες να είναι πιο περιορισμένη.
Έτσι, ο Bello αποφάσισε να γεφυρώσει το κενό μόνος του. Μέσω 3D printing έφτιαξε πλήρες bodywork στα πρότυπα της RC16, με τα χαρακτηριστικά αεροδυναμικά φτερά στο μπροστινό fairing και τη μεγάλη εισαγωγή αέρα που θυμίζει έντονα το αγωνιστικό MotoGP. Παρά τις αλλαγές, η βάση της 1390 παραμένει παντελώς άσχετη με την RC16, με χτυπητές διαφορές σε πλαίσιο, ρεζερβουάρ και τροχούς σε σχέση με την πρωτότυπη αγωνιστική μοτοσυκλέτα.
Η δημιουργία έχει πάρει την προσωρινή ονομασία “RC16 Project”, ενώ ο Bello έχει ζητήσει από τους ακολούθους του να προτείνουν όνομα για τη μοναδική δημιουργία του. Αν και η μοτοσυκλέτα δεν έχει κάνει ακόμη το ντεμπούτο της σε πίστα, ο ίδιος είναι αγωνιζόμενος στο PanAmerican Superbike Series και δεν αποκλείεται να τη δούμε σύντομα εκεί.
Το κοινό αναμένει χρόνια τώρα μια καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα από τον αυστριακό κατασκευαστή για να συμπληρώσει το κενό που άφησε η RC8 στην γκάμα της εταιρείας. Η απουσία αυτή έχει ωθήσει και την Krämer στην παρουσίαση ενός Racing Kit που μετατρέπει την Super Duke 1390 σε μια αγωνιστική Superbike και πάρα το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των €6.990, η πρώτη παρτίδα των 30 kit έχει ήδη εξαντληθεί, με 20 νέα κομμάτια να αναμένεται να διατεθούν εντός του Νοέμβριου.
Η KTM μπήκε στο MotoGP ως εργοστασιακή ομάδα το 2017, έχοντας ήδη πολυετή παρουσία στις μικρότερες κατηγορίες των GP. Μέχρι το τέλος του 2018 είχε ανέβει στο πρώτο της βάθρο, ενώ το 2020 πανηγύρισε τρεις νίκες (μία με τον Brad Binder και δύο με τον Miguel Oliveira).
Τα τελευταία χρόνια, οι δυσκολίες ήταν αρκετές, με πτώση της αγωνιστικής απόδοσης στις αρχές της σεζόν και παράλληλα με την διαχείριση σημαντικής οικονομικής κρίσης που κλυδώνιζε την εταιρεία. Ωστόσο, η αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος με την είσοδο της Bajaj Auto ως βασικού μετόχου την άνοιξη, φαίνεται πως έφερε νέο αέρα αισιοδοξίας.
Στο τρέχον πρωτάθλημα, μετά από 16 γύρους, ο Pedro Acosta βρίσκεται στην πέμπτη θέση της βαθμολογίας και έχει επιστρέψει στο βάθρο στους πρόσφατους αγώνες, δείχνοντας ότι η KTM κρατά ακόμη ζωντανό το αγωνιστικό της πνεύμα της.
MotoGP: Προσπάθεια να περιοριστεί ο αριθμός Ισπανών αναβατών - "Χρειαζόμαστε ισορροπημένη σύνθεση"
Εννιά Ισπανοί ήδη έχουν συμβόλαια για το 2027 στη μεγάλη κατηγορία, όσοι είναι και φέτος
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
24/9/2026
Η εθνική προέλευση των αναβατών και η εμπορική στρατηγική του πρωταθλήματος στο επίκεντρο, με τον Manuel González να μένει εκτός παρά την κυριαρχία του στη Moto2
Εννέα Ισπανοί αναβάτες αναμένεται να αγωνιστούν στα MotoGP το 2027, ενώ ο Manuel González, πρωταγωνιστής της φετινής Moto2, δεν θα βρει θέση στη μεγάλη κατηγορία. Σύμφωνα κάποιες φωνές, η εθνική ισορροπία του grid αποτελεί πλέον ζήτημα που συνδέεται άμεσα με τα εμπορικά συμφέροντα του πρωταθλήματος.
Ο αριθμός των Ισπανών ως επιχειρηματικό ζήτημα
Πολλοί φίλοι των MotoGP αναρωτιούνται γιατί ο πρωτοπόρος της Moto2 Manuel González δεν θα μπορέσει να ανέβει στη μεγάλη κατηγορία μετά από μια τόσο επιτυχημένη σεζόν, ενώ στο παρελθόν αναβάτες με σαφώς λιγότερο εντυπωσιακές επιδόσεις στη Moto2 είχαν εξασφαλίσει θέση στο MotoGP.
Η εξήγηση σχετίζεται με τη στρατηγική του διοργανωτή του πρωταθλήματος, MotoGP Sports Entertainment Group, ο οποίος δεν επιθυμεί να αυξηθεί περαιτέρω η ήδη καθαρή πλειοψηφία των Ισπανών αναβατών. Η ανησυχία αφορά τις πιθανές επιπτώσεις στα τηλεοπτικά έσοδα και τα δικαιώματα των διοργανωτών, αλλά και στη δυνατότητα ανάδειξης τοπικών ηρώων σε σημαντικές αγορές.
Η Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, δεν έχει αναβάτη στα MotoGP από την εποχή του Cal Crutchlow, ενώ από το 2025 η Γερμανία δεν διαθέτει αναβάτη σε καμία από τις τρεις κατηγορίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι αγώνες σε Assen, Sachsenring και Spielberg βρίσκονται σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη μεγάλη γερμανική βάση φιλάθλων. Η εποχή των Stefan Bradl, Sandro Cortese και Jonas Folger, με δύο παγκόσμιους πρωταθλητές και δύο αναβάτες που έφτασαν στο MotoGP, έχει πλέον περάσει.
Στο grid του MotoGP για το 2027 περιλαμβάνονται οι Ισπανοί Marc και Alex Márquez, Jorge Martín, Raúl Fernández, Fermín Aldeguer, Joan Mir, Izan Guevara και Daniel Holgado, καθώς και ο David Alonso, ο οποίος διαθέτει διπλή ισπανική και κολομβιανή υπηκοότητα. Ο Alonso γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 25 Απριλίου 2006. Πολύ πρόσφατα μάλιστα, στο Misano οι Ισπανοί αναβάτες κατέλαβαν και τις έξι πρώτες θέσεις στον αγώνα MotoGP.
Η ιταλική παρουσία για το 2027 είναι επίσης σημαντική, με έξι αναβάτες: Marco Bezzecchi, Francesco Bagnaia, Nicolo Bulega, Fabio Di Giannantonio, Luca Marini και Enea Bastianini.
Από τους Ισπανούς, οι Alex Rins και Maverick Viñales δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν συμβόλαιο για το 2027, ενώ από την ιταλική πλευρά ο Franco Morbidelli έμεινε χωρίς θέση. Οι Holgado και Guevara θα κάνουν το ντεμπούτο τους ως Ισπανοί rookies το 2027, μια εξέλιξη που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, δεν αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τις Liberty Media και MotoGP Sports Entertainment Group (MPSEG).
Ο διοργανωτής του πρωταθλήματος εκφράζει την απογοήτευσή του για την αποχώρηση έμπειρων και δημοφιλών αναβατών, αλλά και νικητών αγώνων, όπως ο Brad Binder από τη Νότια Αφρική και ο Jack Miller από την Αυστραλία. Από την άλλη, ο 21χρονος Αυστραλός Senna Agius θα ανέβει στη μεγάλη κατηγορία.
Η περίπτωση του Ai Ogura
Στο paddock του MotoGP αποτελεί κοινό μυστικό ότι η Trackhouse Aprilia είχε σκοπό να υπογράψει τον Ισπανό Sergio Garcia για το 2026. Ωστόσο, ο CEO της MPSEG, Carmelo Ezpeleta, υποστήριξε την επιλογή του Ai Ogura, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τέσσερα Grand Prix διεξάγονται στην Ασία: Buriram, Motegi, Lombok και Sepang.
Οι μελλοντικοί σχεδιασμοί του MotoGP αναμένεται να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στην ποικιλομορφία ως προς την προέλευση των αναβατών, χωρίς ωστόσο να υποβαθμιστεί το επίπεδο των αγώνων.
Η ισπανική υπεροχή και τα πλεονεκτήματα της γεωγραφίας
Η ισπανική κυριαρχία στις μικρότερες κατηγορίες, Moto3 και Moto2, αποτελεί έναν από τους παράγοντες που δυσκολεύουν την προσπάθεια για μεγαλύτερη εθνική εκπροσώπηση.
Η Ισπανία φιλοξενεί πέντε Grand Prix, διαθέτει τουλάχιστον δώδεκα κατάλληλες πίστες με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ενώ το JuniorGP διεξάγεται κυρίως στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Ως αποτέλεσμα, αναβάτες από την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη και χώρες όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Ολλανδία, οι σκανδιναβικές χώρες και η Γερμανία ενδέχεται να συνεχίσουν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση όσον αφορά την ανταγωνιστικότητά τους.
Ένας ακόμη παράγοντας, είναι ότι οι αναβάτες από αυτές τις χώρες συχνά διαθέτουν μεγαλύτερη σωματική διάπλαση, γεγονός που μπορεί να λειτουργεί εις βάρος τους στις μικρότερες κατηγορίες.
Παρά τα παραπάνω, δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ποσοστώσεις αναβατών βάσει της παγκόσμιας κατάταξης όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκι ή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδηλασίας. Οι ομάδες και οι χορηγοί διατηρούν παραδοσιακά την ελευθερία να επιλέγουν τους αναβάτες τους, τουλάχιστον εντός συγκεκριμένων ορίων.
Ο Carmelo Ezpeleta αναφέρθηκε στο ζήτημα κατά τη διάρκεια του αυστριακού Grand Prix. "Πρέπει να διασφαλίσουμε μια ισορροπημένη σύνθεση αναβατών. Ο όμιλος MotoGP επενδύει σημαντικά στο άθλημα, επειδή θέλουμε και πρέπει να αναπτυχθούμε. Είναι δική μας δουλειά να πείσουμε τους συνεργάτες μας για τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησής μας."
Οι ισπανικοί τίτλοι στη μεγάλη κατηγορία
Ο Alex Crivillé κατέκτησε το 1999 τον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της Ισπανίας στην κορυφαία κατηγορία, οδηγώντας τη Repsol Honda στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των 500cc.
Από την έναρξη της νέας εποχής των τετράχρονων κινητήρων, το 2002, οι Ισπανοί αναβάτες έχουν κυριαρχήσει στα MotoGP. Ο Marc Márquez έχει κατακτήσει επτά τίτλους, ο Jorge Lorenzo τρεις, ο Joan Mir έναν και ο Jorge Martín άλλον έναν, ανεβάζοντας το ισπανικό σύνολο στους δώδεκα παγκόσμιους τίτλους στη μεγάλη κατηγορία.
Η Ιταλία ακολουθεί με οκτώ τίτλους, εκ των οποίων έξι ανήκουν στον Valentino Rossi και δύο στον Francesco "Pecco" Bagnaia. Οι υπόλοιποι τίτλοι της τετράχρονης εποχής κατακτήθηκαν από τον Casey Stoner το 2007 και το 2011, καθώς και από τον αμερικανό Nicky Hayden το 2006.
