Kymco Xciting-S 400i ABS CBS

Το πιο δυνατό, το πιο προηγμένο

Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/8/2018

Νέο sport μοντέλο από την Kymco, που κάνει την κατηγορία των Luxury GT ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.

Στο video που μόλις κυκλοφόρησε η Kymco στο διαδίκτυο μας ρωτάει “πως είναι η ζωή μας” και απαντώντας από μόνη της στο ερώτημα δηλώνει ...συναρπαστική. Γιατί με τον ερχομό του νέου 400 στα τέλη Αυγούστου προβλέπεται να ταράξει για τα καλά τα νερά της κατηγορίας και με τον πιο δυνατό κινητήρα να κεντρίσει το ενδιαφέρον όλων όσων ψάχνουν πρωτίστως δυναμικά χαρακτηριστικά από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Το νέο Xciting-S 400 με το σύγχρονο δυναμικό σχεδιασμό θέλει να αποτελέσει τον ιδανικό συνδυασμό σπορ, στυλ, άνεσης και υψηλής απόδοσης. Βελτιωμένο παντού, με νέο πλαίσιο και βάσεις κινητήρα, αναβαθμισμένο G5-SC κινητήρα, με την υψηλότερη ισχύ στην κατηγορία (36Hp), προοδευτική μετάδοση και πλήρη εξοπλισμό.

Με στόχο να βελτιωθεί η οδική συμπεριφορά ακόμα περισσότερο χρησιμοποιήθηκε μια νέα βάση κινητήρα που αυξάνει την ακαμψία του πλαισίου και κατά συνέπεια τη συμπεριφορά του S 400 στις υψηλές ταχύτητες. Επίσης, με στόχο τη συνολική ακαμψία και τη σταθερότητα/ακρίβεια του μπροστινού τροχού, το πιρούνι διαθέτει πλέον δύο πλάκες (όπως οι μοτοσυκλέτες).

Το νέο Xciting διαθέτει και νέο ρυθμιζόμενο ανεμοθώρακα σε 5 θέσεις, εύκολα χωρίς τη χρήση εργαλείων, ώστε να προσαρμόζεται εύκολα στο ύψος του κάθε αναβάτη και να προσφέρει τη μέγιστη προστασία σε κάθε συνθήκη. Νέο τιμόνι σχήματος “V” βελτιώνει την ακρίβεια οδήγησης και βελτιστοποιεί την ορατότητα του πίνακα των οργάνων, ενώ οι προβολείς LED με τα φώτα ημέρας (DRL) αποτελούν την αισθητική υπογραφή του νέου Xciting-S, θυμίζοντας μοτοσυκλέτα supersport και τονίζοντας έναν απόλυτα δυναμικό σχεδιασμό. Τεχνολογικά προηγμένο με την πλατφόρμα διασύνδεσης Noodoe, που εκτός των άλλων διαθέτει πλέον και πλοηγό GPS ειδικά σχεδιασμένο για χρήση σε δίκυκλα.

Στάνταρ εξοπλισμός

Σύστημα Kymco Noodoe για ηλεκτρονική διασύνδεση με smartphone
Προβολείς και φωτιστικά σώματα full LED
Φώτα ημέρας DRL
Πλήρης ψηφιακός πίνακας οργάνων πολλαπλών ενδείξεων με οθόνη TFT και δυνατότητα προσωπικής προσαρμογής των ενδείξεων\
Smart Lock κεντρικός διακόπτης πολλαπλών χρήσεων (άνοιγμα σέλας/τεπόζιτου βενζίνης) με αντικλεπτική προστασία
GPS Navigator
Ρυθμιζόμενος ανεμοθώρακας σε 5 θέσεις χωρίς εργαλεία
Αποθηκευτικοί χώροι κάτω από το τιμόνι που κλειδώνουν
Φωτιζόμενος χώρος αποθήκευσης για Full Face κράνος
Διακόπτης αλάρμ
Παροχή ρεύματος 12V στον αποθηκευτικό χώρο κάτω από το τιμόνι
Διπλό δισκόφρενο μπροστά με πλευστές δισκόπλακες τύπου μαργαρίτα και ακτινικές δαγκάνες, δισκόφρενο μαργαρίτα πίσω, συνδυαστική λειτουργία (CBS) και σύστημα ABS 9.1 Bosch
Χειρόφρενο
Ένδειξη service

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.