Μαραθώνιο με κράνος!

Ένα ηχηρό μήνυμα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/5/2019

Τις τελευταίες δεκαετίες, σε παγκόσμια κλίμακα, όλο και περισσότερες γυναίκες αποφασίζουν να μπουν στο σύμπαν των μοτοσυκλετών, ενώ τα τελευταία χρόνια βλέπουμε κάτι αντίστοιχο και στην Ελλάδα. Μάλιστα, στη χώρα μας αποτελούν πρότυπο αναβατών τόσο οδηγικά όσο και σε συμπεριφορά γενικότερα, με βάση πάντα τις δηλώσεις του Μέντη που ακόμη παραμιλάει απ’ την πρώτη του εκδρομή με τις Ride me Up και την Andeli Mototouring. Πέραν του σκοπού που εξυπηρετούν όλες οι μοτοσυκλέτες, κάνοντας τη καθημερινή μας μετακίνηση πολύ πιο άνετη και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής μας, πάντοτε αποτελούσαν σύμβολο ελευθερίας και ανεξαρτησίας και ίσως και αυτός να είναι και ένας απ’ τους λόγους που τις προτιμούν όλο και περισσότερες γυναίκες.

Η Laura Buitron είναι μια γυναίκα που το πάθος της για μοτοσυκλέτες και περιπέτεια είναι τεράστιο, καθώς στο παρελθόν έχει κάνει πολλά και μεγάλα ταξίδια στο κόσμο και μάλιστα ολομόναχη. Το πείσμα που χαρακτηρίζει το όμορφο φύλλο είναι και η κινητήρια δύναμή της για να εκπληρώσει τα όνειρα όσο και τους στόχους της, βάζοντας τα γυαλιά σε πολλούς που καυχιούνται πως είναι περιπετειώδης και πολυταξιδεμένοι τύποι, ενώ στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο ταξίδι που έχουν κάνει είναι απ’ το σπίτι στην καφετέρια και χωρίς εξοπλισμό…

Η Buitron, ή chickmotorunner όπως μπορείτε να τη βρείτε στα social media, εκτός απ’ τον να ευχαριστιέται τα ταξίδια με τη μοτοσυκλέτα της, αποφάσισε να κάνει μια πρωτότυπη δράση και να διεκδικήσει την δέουσα προσοχή των αυτοκινηνιτιστών στο δρόμο.

Από τότε που τα smartphones και τα social media απέκτησαν κυρίαρχο ρόλο στην καθημερινότητά μας, οι απρόσεκτοι οδηγοί έχουν πολλαπλασιαστεί με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου, καθώς το βλέμμα τους είναι προσηλωμένο στις οθόνες των κινητών τους. Η Buitron έχει στείλει το δικό της μήνυμα στους οδηγούς με έναν πρωτότυπο τρόπο. Έχει λάβει ήδη δύο φορές σε μαραθώνιους (έναν στο Παρίσι κι έναν στην Μαδρίτη) φορώντας όμως όλο τον προστατευτικό εξοπλισμό για αναβάτες (ακόμη και το κράνος) με σκοπό να ευαισθητοποιήσει τους οδηγούς αυτοκινήτων και να διεκδικήσει ίσα δικαιώματα στους δρόμους για τους μοτοσυκλετιστές.

Στους δύο μαραθώνιους που έτρεξε η απόστασή τους ξεπερνούσε τα 40 χιλιόμετρα, ενώ συνάμα με τον εξοπλισμό το εγχείρημα ήταν εξαιρετικά δύσκολο λόγω του πρόσθετου βάρους. Γι’ αυτό το λόγο χρειάστηκε να ξεκινήσει ένα ειδικό πρόγραμμα εκγύμνασης ώστε να αυξηθούν οι αντοχές της κι έτσι κατάφερε να ολοκληρώσει και τις δύο διαδρομές σε λιγότερο από τέσσερις ώρες! Στις 18 Μαΐου θα βρίσκεται στην Florida και θα λάβει μέρος στον Μαραθώνιο στο Keywest μεταφέροντας για τρίτη συνεχόμενη φορά το μήνυμά της.

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride