Μαραθώνιο με κράνος!

Ένα ηχηρό μήνυμα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/5/2019

Τις τελευταίες δεκαετίες, σε παγκόσμια κλίμακα, όλο και περισσότερες γυναίκες αποφασίζουν να μπουν στο σύμπαν των μοτοσυκλετών, ενώ τα τελευταία χρόνια βλέπουμε κάτι αντίστοιχο και στην Ελλάδα. Μάλιστα, στη χώρα μας αποτελούν πρότυπο αναβατών τόσο οδηγικά όσο και σε συμπεριφορά γενικότερα, με βάση πάντα τις δηλώσεις του Μέντη που ακόμη παραμιλάει απ’ την πρώτη του εκδρομή με τις Ride me Up και την Andeli Mototouring. Πέραν του σκοπού που εξυπηρετούν όλες οι μοτοσυκλέτες, κάνοντας τη καθημερινή μας μετακίνηση πολύ πιο άνετη και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής μας, πάντοτε αποτελούσαν σύμβολο ελευθερίας και ανεξαρτησίας και ίσως και αυτός να είναι και ένας απ’ τους λόγους που τις προτιμούν όλο και περισσότερες γυναίκες.

Η Laura Buitron είναι μια γυναίκα που το πάθος της για μοτοσυκλέτες και περιπέτεια είναι τεράστιο, καθώς στο παρελθόν έχει κάνει πολλά και μεγάλα ταξίδια στο κόσμο και μάλιστα ολομόναχη. Το πείσμα που χαρακτηρίζει το όμορφο φύλλο είναι και η κινητήρια δύναμή της για να εκπληρώσει τα όνειρα όσο και τους στόχους της, βάζοντας τα γυαλιά σε πολλούς που καυχιούνται πως είναι περιπετειώδης και πολυταξιδεμένοι τύποι, ενώ στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο ταξίδι που έχουν κάνει είναι απ’ το σπίτι στην καφετέρια και χωρίς εξοπλισμό…

Η Buitron, ή chickmotorunner όπως μπορείτε να τη βρείτε στα social media, εκτός απ’ τον να ευχαριστιέται τα ταξίδια με τη μοτοσυκλέτα της, αποφάσισε να κάνει μια πρωτότυπη δράση και να διεκδικήσει την δέουσα προσοχή των αυτοκινηνιτιστών στο δρόμο.

Από τότε που τα smartphones και τα social media απέκτησαν κυρίαρχο ρόλο στην καθημερινότητά μας, οι απρόσεκτοι οδηγοί έχουν πολλαπλασιαστεί με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου, καθώς το βλέμμα τους είναι προσηλωμένο στις οθόνες των κινητών τους. Η Buitron έχει στείλει το δικό της μήνυμα στους οδηγούς με έναν πρωτότυπο τρόπο. Έχει λάβει ήδη δύο φορές σε μαραθώνιους (έναν στο Παρίσι κι έναν στην Μαδρίτη) φορώντας όμως όλο τον προστατευτικό εξοπλισμό για αναβάτες (ακόμη και το κράνος) με σκοπό να ευαισθητοποιήσει τους οδηγούς αυτοκινήτων και να διεκδικήσει ίσα δικαιώματα στους δρόμους για τους μοτοσυκλετιστές.

Στους δύο μαραθώνιους που έτρεξε η απόστασή τους ξεπερνούσε τα 40 χιλιόμετρα, ενώ συνάμα με τον εξοπλισμό το εγχείρημα ήταν εξαιρετικά δύσκολο λόγω του πρόσθετου βάρους. Γι’ αυτό το λόγο χρειάστηκε να ξεκινήσει ένα ειδικό πρόγραμμα εκγύμνασης ώστε να αυξηθούν οι αντοχές της κι έτσι κατάφερε να ολοκληρώσει και τις δύο διαδρομές σε λιγότερο από τέσσερις ώρες! Στις 18 Μαΐου θα βρίσκεται στην Florida και θα λάβει μέρος στον Μαραθώνιο στο Keywest μεταφέροντας για τρίτη συνεχόμενη φορά το μήνυμά της.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»