Mash TT 40 by XTR Pepo: Ένα άκρως εντυπωσιακό race replica

Μια custom με μεγάλη ιστορία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/5/2019

Η Mash δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή στη χώρα μας καθώς αποτελεί θυγατρική εταιρεία της SIMA, που είναι ένας απ’ τους μεγαλύτερους εισαγωγείς μοτοσυκλετών και αξεσουάρ στη Γαλλία απ’ το 1976. Οι μοτοσυκλέτες που διαθέτει στην αγορά εισάγονται απ’ την Κίνα και πωλούνται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες με το λογότυπο της εταιρείας.. Η γκάμα της απαρτίζεται κυρίως από μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες, ενώ διαθέτει και scooters. Κατά κύριο λόγο, ο σχεδιασμός των μοτοσυκλετών παραπέμπει σε αυτές της δεκαετίας του 70’ και ποικίλουν από scramblers έως και café racers. Ο Frederic Fourgeaud την διοικεί τα τελευταία 13 χρόνια, ο οποίος στο παρελθόν είχε λάβει μέρος σε διάφορα πρωταθλήματα ως αγωνιζόμενος και ήταν εργοστασιακός αναβάτης της Kawasaki.

Η XTR Pepo είναι μια ισπανική εταιρεία που ασχολείται με το customizing και είναι γνωστή στους αναγνώστες του ΜΟΤΟ αλλά και του motomag, καθώς τόσο στο πρόσφατο παρελθόν σας είχαμε παρουσιάσει μια απ’ τις τελευταίες δημιουργίες της που βρισκόταν στην MBE 2019, ενω παλιότερα σας μεταφέραμε την ιστορία της δημιουργίας της. Η ΧΤR Pepo έχει στενή συνεργασία με την Heros 66, την εταιρεία που αντιπροσωπεύει την Mash στην Ισπανία, κι έτσι προέκυψε η δημιουργία αυτής της custom μοτοσυκλέτας που είναι βασισμένη σ' ένα απ' τα μοντέλα της φίρμας.

Η αλήθεια είναι πως όποτε ο Pepo –ιδιοκτήτης της εταιρείας- απλώσει τα χέρια του πάνω σε μια μοτοσυκλέτα, το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι άκρως εντυπωσιακό και ξεχωριστό, ανεξαρτήτα από την εμφάνιση που είχε αρχικά. Στην προκείμενη περίπτωση, που το TT 40 χρησιμοποιήθηκε ως βάση είναι ήδη ένα όμορφο café racer, το εγχείρημα για τη δημιουργία κάτι πιο ιδιαίτερου ήταν μεγάλη πρόκληση. 

Το ΤΤ 40 στην εργοστασιακή του μορφή

Τα πλαστικά της είναι εμπνευσμένα απ’ την εμφάνιση των μοτοσυκλετών της OSSA και έχουν να μας πουν τη δική τους ιστορία. Πρόκεται για μια εταιρεία με αντίστοιχα μεγάλη ιστορία στον κόσμο των μοτοσυκλετών, η οποία άνθισε οικονομικά μεταπολεμικώς και είχε ενεργή συμμετοχή σε πρωταθλήματα trial αλλά και GP, όμως έπειτα ήρθε η παρακμή της.

Παρ’ όλα αυτά το 2010 αγοράστηκαν τα δικαιώματα της φίρμας από Ισπανούς επιχειρηματίες και πλέον παράγει πάλι μοτοσυκλέτες για αγώνες Trial. Τα εξαρτήματα που δημιούργησε ο Pepo για το TT 40 αποτελούν φόρο τιμής στην OSSA και την συμμετοχή της στα GP των 250cc. Η ζελατίνα, το μπροστινό φτερό, η σέλα, το κάλυμμά της, καθώς και το τελικό της εξάτμισης, είναι κατασκευασμένα απ’ την XTR Pepo, ενώ η μοναδική επέμβαση που έγινε στο ρεζερβουάρ ήταν το βάψιμό του.

Πέραν όμως των αισθητικών αλλαγών έχουν γίνει και ουσιαστικές βελτιώσεις στον κινητήρα. Το σύστημα εξαγωγής έχει σωλήνες της Wolfman, ενώ στην εισαγωγή τα φίλτρα της ελληνικής εταιρείας DNA αναλαμβάνουν την "αναπνοή" του κινητήρα. H XTR Pepo δεν είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιεί στις custom μοτοσυκλέτες της τα φίλτρα της DNA, καθώς υπάρχουν πολλά αντίστοιχα παραδείγματα από το πρόσφατο παρελθόν, όπως η Rocket3.

Για την μείωση του βάρους, εκτός απ’ το κόψιμο του υποπλαισίου πίσω, έχουμε και την χρήση μιας ελαφρύτερηςσυγκριτικά με τις συμβατικές, μπαταρίας λιθίου της Lipo . Η πάνω πλάκα του μπροστινού έχει τροποποιηθεί λόγω της κατάργησης της κλειδαριάς, ενώ πλέον υπάρχει μόνο ένα μπουτόν που αναλαμβάνει το ρόλο του κεντρικού διακόπτη.

Η race replica της XTR Pepo, εκτός απ’ την εντύπωση που προκαλεί, φέρνει στην επιφάνεια άλλη μια πτυχή του customizing που δεν είναι άλλη απ’ την ανάδειξη της ιστορίας της μοτοσυκλέτας και των ορόσημών της.

Απαγόρευση πατινιών για ανήλικους εξετάζει η κυβέρνηση – Αλλάζει τον νέο ΚΟΚ πριν καν κλείσει χρόνο

Πέρυσι παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων τον ΚΟΚ, φέτος σχεδιάζουν να τον αλλάξουν γιατί αποδεικνύεται προβληματικός
patini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/5/2026

Την 13η Ιουνίου 2025 ο νέος πολυδιαφημισμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με πρωταγωνιστές τα πολύ αυστηρότερα πρόστιμα, αλλά και ρυθμίζοντας για πρώτη φορά μερικά θέματα που ως τώρα συνιστούσαν γκρίζες ζώνες, όπως η διήθηση των δικύκλων και η χρήση των λεγόμενων ΕΠΗΟ, των Ελαφριών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων.

Δεν πρόλαβε όμως να συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΟΚ και σήμερα βρισκόμαστε προ επείγουσας τροποποίησής του, επειδή τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν δύο σοβαρά ατυχήματα με μικρά παιδιά σε ηλεκτρικά πατίνια, το ένα (στην Ηλεία) δυστυχώς θανατηφόρο.

Κάπως έτσι το τελευταίο διάστημα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλούν ανοικτά για την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης.

Το μέτρο που φαίνεται πως επεξεργάζεται η κυβέρνηση είναι η καθολική απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους, ζήτημα που ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε ως “ιδιαίτερο και δύσκολο” καθώς έριχνε στο τραπέζι και άλλη μια διάσταση του θέματος: “αν σήμερα σε χτυπήσει ένα πατίνι ποιος θα σε αποζημιώσει; Χρειάζεται υποχρεωτική ασφάλιση”.

Το ερώτημα είναι το εξής: όταν η ίδια ακριβώς κυβέρνηση επεξεργαζόταν τον νέο ΚΟΚ πριν έναν χρόνο, δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα με το να κυκλοφορούν στους δρόμους 12χρονοι με ηλεκτρικά πατίνια;

Ας το πιάσουμε από την αρχή. Όταν ένας γονιός επιτρέπει στο παιδί του να βγαίνει μόνο του στους δρόμους με πατίνι, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον ίδιο και καθόλου τον ΚΟΚ, ο οποίος αναφέρει καθαρά πως τα ηλεκτρικά πατίνια μπορεί να τα οδηγήσει νόμιμα οποιοσδήποτε έχει κλείσει τα 12 έτη (ΚΟΚ, άρθρο 44, παράγραφος 10).

Διότι κατά τον καινούργιο Κώδικα είναι νόμιμο, άρα θεμιτό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία ένα μηχανοκίνητο δίκυκλο με αναβάτη που δεδομένα δεν έχει την παραμικρή ιδέα από τους κανόνες τους δρόμου, τα σήματα, τις προτεραιότητες κλπ.

Να όμως που αυτά που ήταν ψιλά γράμματα ως τη δημοσίευση του ΚΟΚ, τώρα έγιναν γιγάντιοι δυσάρεστοι τίτλοι.

Κατά τον νέο ΚΟΚ, εφόσον το πατίνι έχει τελική ταχύτητα έως 25 km/h, τότε λογίζεται ως ποδήλατο (άρθρο 4, παρ. 17) και εμπίπτει στις αντίστοιχες ρυθμίσεις, ήτοι ένα παιδί που έχει κλείσει τα 12 χρόνια του μπορεί νόμιμα να το βγάλει στον δρόμο χωρίς επιτήρηση μεγαλύτερου (άρθρο 44, παρ. 11) και με μόνη υποχρέωση να φορά κράνος (άρθρο 44, παρ. 12).

Μάλιστα η μόνη περίπτωση που απαγορεύεται να κινείται στον δρόμο είναι όταν υπάρχει διαθέσιμος ποδηλατόδρομος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το πατίνι μπορεί νόμιμα να κινηθεί στο οδόστρωμα μαζί με τα υπόλοιπα μηχανοκίνητα οχήματα, αρκεί στον συγκεκριμένο δρόμο το όριο ταχύτητας να μην υπερβαίνει τα 50 km/h.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές πως η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που η ίδια προώθησε πέρυσι και φαίνεται τώρα να προετοιμάζει (ή  μήπως τρομάζει;) το κοινό για απαγόρευση χρήσης των ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους. Αυτό που προλογίζουν στελέχη της κυβέρνησης σε τακτικότατη βάση στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ είναι επί της ουσίας τροποποίηση του νέου ΚΟΚ, αυτού που διαφημίστηκε πως ήρθε, μεταξύ άλλων, για να ρυθμίσει και τη ζούγκλα των ΕΠΗΟ.

Το ερώτημα φυσικά είναι απλούστατο: Κανείς από το επιτελείο που επεξεργάστηκε τον ΚΟΚ δεν είχε σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες του να επιτρέπεις σε μικρά παιδιά να βγαίνουν σε δημόσιους δρόμους με μηχανοκίνητα οχήματα; Δηλαδή το ίδιο κράτος που θεωρεί τον Έλληνα 14χρονο ακατάλληλο να χειριστεί μοτοποδήλατο (ΑΜ) και τον 16χρονο ακατάλληλο να χειριστεί δίκυκλο Α1 - σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους συνομήλικούς του που έχουν αυτό το δικαίωμα στις χώρες τους - θεωρεί τον 12χρονο ικανό και έτοιμο να πάρει τους δρόμους με ΕΠΗΟ που πιάνουν 25 km/h χωρίς να έχει περάσει από την παραμικρή εκπαίδευση...

Προφανέστατα ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν το σκέφτηκαν ή το αγνόησαν. Γι’ αυτό τρέχουν σήμερα να μαζέψουν τα αμάζευτα μετά τα απανωτά τροχαία ατυχήματα, καθώς το κυρίαρχο κριτήριο για μια φορά ακόμη φαίνεται να είναι η δημόσια εικόνα της κυβέρνησης στα δελτία ειδήσεων.

Ας μην παραβλέπουμε πως ό,τι λέμε για τα πατίνια ισχύει και για τα ποδήλατα αφού οσαύτως λογίζονται τα ΕΠΗΟ με μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 km/h κατά τον ΚΟΚ. Αν τα ατυχήματα είχαν γίνει με ποδήλατα αντί ηλεκτρικών πατινιών, θα γινόταν αυτή η συζήτηση άραγε;

Επιπλέον, οι δηλώσεις περί ασφάλισης των πατινιών ακούγονται τόσο ουτοπικές, όσο και προβληματικές. Από τη μια μιλάμε για ένα βαρύτατο πλήγμα στη σχετική αγορά (την οποία ωραιότατα τάισε η νομιμοποίηση χρήσης από μικρά παιδιά), αφετέρου έχει ενδιαφέρον να δούμε αν γίνεται νομικώς να υποχρεώνεις σε ασφάλιση οχήματα που δεν ταξινομούνται. Κι αν ανοίξει αυτό το κουτί της Πανδώρας, μετά τι; Θα ασφαλίσουμε και τα ποδήλατα, τα rollers και τα skateboards; Και πού θα μπει το όριο; Να ασφαλίζουμε και τα κουζινομάχαιρα αν είναι έτσι, όλο και κάποιος κινδυνεύει να κοπεί ετοιμάζοντας τη σαλάτα του.

Όσο για το ζήτημα του παρκαρίσματος των ηλεκτρικών πατινιών, ή μάλλον το πώς βρίσκονται πεταμένα παντού και όπως να ‘ναι, ζήτημα που επίσης φαίνεται να απασχολεί τα μάλα την κυβέρνηση, η λύση είναι απλή και δεν χρειάζεται καμιά νομοθετική πράξη. Ας κάνει η αστυνομία, ΕΛΑΣ και Δημοτική, τη δουλειά της: μάζεμα και πρόστιμα στις εταιρείες που να νοικιάζουν ή στους χρήστες που τα παρατούν.

Ο τελευταίος χρήστης είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένος κανονικότατα μέσω της εφαρμογής με την οποία το νοίκιασε, δεν είναι κάποιος ανώνυμος τυχαίος, έχει ονοματεπώνυμο και ευθύνη για το πού και πώς το άφησε. Αν από την άλλη είναι ιδιωτικό το πατίνι, στο σπανιότατο ενδεχόμενο να βρεθεί πεταμένο σε πεζοδρόμιο η κατάσχεσή του είναι ήδη αρκετή ως τιμωρία.

Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς ξέρουν μια χαρά να κάνουν οι αρχές κάθε φορά που βγαίνουν παγανιά για μηχανές παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια. Στα πατίνια κολλάμε τώρα;