Μείωση ορίου ταχύτητας στη Λ. Βουλιαγμένης

Πρώτη αντίδραση από τη ΛΕΜΟΤ

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/4/2021

Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε επίσημα ότι υπερψηφίστηκε από το περιφερειακό συμβούλιο η μείωση του ορίου ταχύτητας στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, στο τμήμα από Λ. Αλίμου μέχρι Λ. Ποσειδώνος, από τα 80 στα 70km/h. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Περιφέρειας της Αττικής, η απόφαση βασίστηκε πάνω σε μία μελέτη, η οποία διεξήχθη μετά από πρωτοβουλία του Περιφερειάρχη Αττικής και τα αποτελέσματά της έδειξαν –σύμφωνα πάντα με την ανακοίνωση- πως αυτή η συγκεκριμένη μείωση στο όριο ταχύτητας, θα επιφέρει και σημαντική μείωση των ατυχημάτων και των κινδύνων.

Πιο συγκεκριμένα, στη μελέτη αναφέρεται ότι με μείωση του ορίου κατά 10km/h επιτυγχάνεται μείωση των ατυχημάτων με τραυματισμό κατά 10% και μείωση των θανατηφόρων ατυχημάτων κατά 20%, ενώ μειώνεται η επικινδυνότητα πρόκλησης ατυχήματος από 32% που είναι στην ταχύτητα των 80 km/h, σε 4,5% που αντιστοιχεί στην ταχύτητα των 70 km/h. Στην μελέτη αναφέρονται επίσης διάφορα περιβαλλοντικά οφέλη από τη αντίστοιχη μείωση των εκπομπών μονοξειδίου του άνθρακα, όπως επίσης και το ότι θα αυξηθεί η διοχετευτική ικανότητα σε 1.750 οχήματα ανά ώρα σε κάθε λωρίδα, από 1.700 που ήταν με το όριο των 80km/h.

Εδώ να σημειώσουμε ότι σε όλο το υπόλοιπο μήκος της Λ. Βουλιαγμένης, το όριο ήταν και εξακολουθεί να είναι τα 70km/h, εκτός από το συγκεκριμένο κομμάτι όπου ήταν αυξημένο στα 80km/h τα τελευταία 25 χρόνια, λόγω του ότι υπήρχε πολύ λιγότερη κίνηση και δραστηριότητα στο συγκεκριμένο τμήμα. Πλέον όμως, σύμφωνα με την Περιφέρεια, τα δεδομένα έχουν αλλάξει και κρίθηκε αναγκαίος ο επαναπροσδιορισμός του ορίου ώστε να εξισωθεί με το σύνολο της λεωφόρου. Εξάλλου, όπως ανέφερε ο αρμόδιος για θέματα της Διεύθυνσης Διαχείρισης Μητροπολιτικών Υποδομών Θ. Κατσιγιάννης, το λεγόμενο "πράσινο κύμα", η ταχύτητα, δηλαδή, συντονισμού των φαναριών ώστε να είναι όλα πράσινα, έχει καθοριστεί για τα 70km/h ούτως ώστε να υπάρχει η μικρότερη δυνατή καθυστέρηση για τους οδηγούς και τους αναβάτες.

Το εύλογο ερώτημα, βέβαια, που μας δημιουργείται με το καλημέρα, είναι το υπόβαθρο και οι παράγοντες της συγκεκριμένης μελέτης, όπως και το κατά πόσο έχουν ληφθεί υπόψην επίσημες μελέτες που έχουν γίνει στο εξωτερικό, οι οποίες καθιστούν ξεκάθαρο ότι τα ατυχήματα δεν είναι συνάρτηση της ταχύτητας.

Πάνω σε αυτή την απόφαση λοιπόν, ήρθε η πρώτη αντίδραση από την ΛΕΜΟΤ, η οποία απέστειλε επιστολή στην Περιφέρεια Αττικής, εκφράζοντας την αντίθεσή της στη μείωση του ορίου ταχύτητας για το συγκεκριμένο τμήμα της λεωφόρου, στηρίζοντας και αυτή την άποψη πως δεν υπάρχει κάποια μελέτη που να αποδεικνύει ότι αυτό το μέτρο θα ωφελήσει την οδική ασφάλεια. Αντιθέτως, θίγει εύστοχα ενέργειες και δράσεις που θα μπορούσαν να γίνουν προκειμένου να αυξηθεί η ασφάλεια στους δρόμους, πράγματα που έχουμε θίξει ως ΜΟΤΟ εδώ και πολλά χρόνια κι εμείς με τη σειρά μας, και που πραγματικά ωφελούν σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό την ασφάλεια όσων κυκλοφορούν όχι μόνο στην Λ. Βουλιαγμένςη, αλλά στο σύνολο των μεγάλων οδικών αρτηριών της χώρας.

Παρακάτω, μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την επιστολή της ΛΕΜΟΤ στην Περιφέρεια Αττικής (ΠΑΤΤ)

Επιστολή ΛΕΜΟΤ

"Η ΛΕΜΟΤ, η παλαιότερη εν λειτουργία Λέσχη μοτοσυκλετιστών, εκφράζει την αντίθεσή της προς την αποφασισθείσα μείωση του ορίου ταχύτητας από

80 σε 70χαω στο τμήμα της Λεωφ. Βουλιαγμένης από την Λεωφ. Αλίμου μέχρι την Λεωφ. Ποσειδώνος, διότι καμμία μελέτη δεν αποδεικνύει ότι αυτή η μείωση θα ωφελήσει την οδική ασφάλεια. Αντιθέτως, τέτοια μέτρα απλώς «δημιουργούν» νέους παραβάτες, αφού είναι προφανές ότι το μειωμένο όριο ταχύτητας δεν θα τηρείται (εξ άλλου δεν αποδεικνύεται αναγκαίο).

Πιστεύουμε ότι η ΠΑΤΤ (αντί να δαπανά χρήματα των φορολογουμένων για ανούσια αντικατάσταση πινακίδων ορίων ταχύτητας), θα πρέπει να λάβει επειγόντως δράσεις για την οδική ασφάλεια, ιδίως:

1 Να αποκαταστήσει τις φθορές των οδοστρωμάτων που βρίσκονται σε άθλια κατάσταση.

2 Να εγκαταστήσει κατάλληλη και επαρκή σήμανση, όπως και φωτισμό.

3 Να αποξηλώσει τις επικίνδυνες (ιδίως για τους αναβάτες) μπαριέρες "ασφαλείας", οι οποίες έχουν προκαλέσει ακρωτηριασμούς και θανάτους μοτοσυκλετιστών. Είναι ανεπίτρεπτο να τοποθετούνται τέτοιες μπαριέρες, (παλαιάς προδιαγραφής), και μάλιστα σε σημεία όπου μόνο κινδύνους εγκυμονούν (όπως η κεντρική νησίδα της Λ. Βουλιαγμένης στο ύψος Αργυρουπόλεως – Ηλιουπόλεως, όπου τοποθετήθηκαν προ τριετίας).

Είμαστε στη διάθεσή σας για διάλογο ώστε να βελτιωθεί η οδική ασφάλεια, δεδομένου και του γεγονότος ότι αποτελούμε τα κατ’ εξοχήν θύματα της οδικής ανασφάλειας!"

Με τιμή,

Το Δ.Σ. της ΛΕΜΟΤ

Αθήνα, 2/4/2021

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.