Το μέλλον της Honda: Αυτή είναι η στρατηγική της έως το 2040

Υδρογόνο, μπαταρίες και ασφάλεια δικύκλων
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/4/2021

Στις 23 Απριλίου ο κύριος Toshihiro Mibe (President and Representative Director) αποκάλυψε όλα τα σχέδια της Honda έως το 2040, τα οποία έχουν ως βασικό στόχο έως το 2040, όλη η γκάμα των αυτοκινήτων που θα πουλάνε σε όλο τον κόσμο να είναι ηλεκτρικά, Plug-in υβριδικά και υδρογονοκίνητα, ενώ το ίδιο θα προσπαθήσουν να κάνουν και για τα δίκυκλα. Φυσικά τονίζουν πως αυτό το πλάνο είναι πολύ φιλόδοξο και εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί με τα σημερινά δεδομένα. Παρ’ όλα αυτά, έχουν ήδη αποφασίσει να επενδύσουν στα τμήματα R&D 3 τρισεκατομμύρια γεν τα επόμενα χρόνια, όπου τα περισσότερα από αυτά θα πάνε στις νέες μπαταρίες τύπου “Solid-Stage”, στην βελτίωση της παραγωγής υδρογόνου και στην ασφάλεια των δικύκλων στις αναπτυσσόμενες χώρες.

 

Μπαταρίες “Solid-Stage”

Η τεχνολογία των μπαταριών “Solid-Stage” δεν είναι κάτι καινούριο, όμως έως τώρα δεν έχει γίνει ευρεία χρήση τους σε ηλεκτρικά οχήματα λόγω του χρονοβόρου και περίπλοκου τρόπου κατασκευής τους που εκτοξεύει το κόστος παραγωγής και τις κάνει ασύμφορες οικονομικά. Προς το παρόν χρησιμοποιούνται σε πολύ ακριβά κινητά τηλέφωνα και tablet. Προσφέρουν μικρότερο χρόνο επαναφόρτισης, έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, λειτουργούν σε χαμηλότερες θερμοκρασίες και είναι λιγότερο επικίνδυνες για πρόκληση φωτιάς. Επίσης έχουν μεγαλύτερο ποσοστό ανακυκλώσιμων υλικών, οπότε τα χημικά απόβλητα που αφήνουν μετά το τέλος της ζωής του είναι σημαντικά μικρότερο.

 

Υδρογόνο

Η χρήση του υδρογόνου για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω κυψελών είναι θεωρητικά η καλύτερη και πιο καθαρή λύση, καθώς το υδρογόνο είναι άφθονο και δεν χρειάζεσαι μεγάλες μπαταρίες, άρα δεν έχεις τα σοβαρά προβλήματα κατασκευής, παραγωγής και ανακύκλωσης των μπαταριών. Το μόνο πρόβλημα είναι διαδικασία παραγωγής του που με τις μεθόδους που υπάρχουν σήμερα απαιτεί μεγαλύτερη ενέργεια σε σχέση με αυτή που παράγει.

 

Ασφάλεια δικύκλων

Το επίκεντρο της Honda για την ασφάλεια των δικυκλιστών βρίσκονται οι αναπτυσσόμενες χώρες (όπως οι χώρες της Ασίας, αλλά και οι τεράστιες αγορές της Ινδίας και της Κίνας) όπου καθημερινά μετακινούνται με μικρά δίκυκλα εκατομμύρια άνθρωποι. Η Honda πιστεύει πως βασικός παράγοντας για τη μείωση των ατυχημάτων είναι αποφευχθούν οι συγκρούσεις μεταξύ αυτοκινήτων και δικύκλων. Γι’ αυτό σκοπεύει όλη η γκάμα των αυτοκινήτων που θα πουλά τα επόμενα χρόνια σε αυτές τις αγορές να έχουν ηλεκτρονικά συστήματα που θα ειδοποιούν τους οδηγούς αυτοκινήτων για τα δίκυκλα που βρίσκονται κοντά τους, αλλά και θα αποτρέπουν τις συγκρούσεις.

 

Τελειώνοντας την ομιλία του ο κύριος Toshihiro Mibe είπε πως η βασική φιλοσοφία της Honda είναι να κάνει τους ανθρώπους να λένε: “We are glad Honda exists” ή “Honda will definitely do it”.     

Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει

Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.

Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.

Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.

Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.

"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.

Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.

Φρενάρισμα μελέτη μειωμένη αντίληψη 2026
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά

Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη. 

Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.

Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.