Μετατροπή του αέρα σε καύσιμο!

Ένα βήμα πιο κοντά στην ριζοσπαστική λύση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/5/2020

Η μετατροπή του αέρα που μας περιβάλλει σε ένα αποτελεσματικό καύσιμο, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πρώτη εφαρμογή της τεχνολογίας έγινε την δεκαετία του '50, αλλά το απαγορευτικά υψηλό κόστος της διαδικασίας που απαιτούνταν, μοιραία έκανε τα σχέδια για ευρεία διάδοση της τεχνολογίας, ένα άπιαστο όνειρο.

Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι την στιγμή που η ομάδα της Carbon Engineering εξέλιξε ένα σύστημα, το οποίο ονομάζεται "Direct Air Capture" και το όραμα για μετατροπή του ατμοσφαιρικού αέρα καύσιμο, ήρθε αν βήμα πιο κοντά.

Ας δούμε όμως πώς δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα. Η διαδικασία αναφέρεται ως "air to fuel" (αέρας σε καύσιμο δηλαδή, με συντομογραφία το "Α2F") και αποτελείται από τρία βασικά στάδια. Αρχικά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από τον αέρα που υπάρχει στο περιβάλλον, συλλέγεται από έναν συνδυασμό ανεμιστήρων και κυψελοειδών κατασκευών που εγκλωβίζουν τα μόρια –κάτι σαν την κατασκευή περίπου των καταλυτών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για τον διαχωρισμό υδρογόνου και οξυγόνου από το νερό, και στο τελικό στάδιο το διοξείδιο του άνθρακα αναμιγνύεται με το υδρογόνο με το μείγμα να συνθέτει μια μορφή καυσίμου.

Σύμφωνα με τον CEO της Carbon Engineering, Steve Oldham, το καύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της μεθόδου είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από την κατεργασία του πετρελαίου. Μάλιστα, επεκτείνει το σκεπτικό του λέγοντας ότι όχι μόνο έχουν πιο "καθαρή" καύση (άρα μολύνουν λιγότερο, από τι στιγμή που δεν περιέχουν και ίχνη θείου), αλλά κάνουν τους κινητήρες πιο αποδοτικούς με περισσότερη δύναμη σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα.

Ένας αποτρεπτικός παράγοντας του συστήματος όμως, είναι το ποσοστό της ενέργειας που απαιτείται για την δημιουργία τέτοιων καυσίμων, καθώς η παραγωγή του υδρογόνου μέσω της ηλεκτρόλυσης των μορίων του νερού είναι πολύπλοκη και χρησιμοποιεί πολλή ηλεκτρική ενέργεια. Πάντως ένα από τα οφέλη του είναι ότι θα μπορεί κάποιος να καίει συμβατικά καύσιμα και απλώς στη συνέχεια να… ανακυκλώνει τα καυσαέρια, αν και κάτι τέτοιο μάλλον ξεφεύγει από την θεωρία της λιγότερης ρύπανσης και της απεξάρτησης από το πετρέλαιο…

Ξανά χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας - Κυβερνητικές ολιγωρίες παγιώνουν το πρόβλημα

Επιβεβαιώνεται η πρόβλεψη του MOTO -Στον "πάγο" οι παραδόσεις οχημάτων
License plates
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/8/2026

Οι ελλείψεις στις πινακίδες κυκλοφορίας επανέρχονται δυναμικά, προκαλώντας νέες καθυστερήσεις στις ταξινομήσεις και στις παραδόσεις καινούργιων οχημάτων. Το πρόβλημα, που το MOTO είχε αναδείξει εδώ και μήνες, όχι μόνο δεν λύθηκε, αλλά πλέον επηρεάζει ολόκληρη την αγορά, από τις μοτοσυκλέτες έως τα αυτοκίνητα.

Δυστυχώς η πραγματικότητα έρχεται να επιβεβαιώσει τις προβλέψεις. Οι ελλείψεις στις πινακίδες κυκλοφορίας έχουν επανεμφανιστεί, με αποτέλεσμα πολλές Διευθύνσεις Μεταφορών να αδυνατούν να ολοκληρώσουν τις ταξινομήσεις νέων οχημάτων και οι αντιπροσωπείες  εν σειρά, να μην μπορούν να πραγματοποιήσουν παραδόσεις στους πελάτες τους.

Δεν πρόκειται όμως για μια ξαφνική εξέλιξη, καθώς η κυβερνητικές ολιγωρίες στην διαχείριση του ζητήματος και τα πρόσκαιρα “μπαλώματα” που δεν επέλυσαν πραγματικά το ζήτημα αλλά αποσυμφόρησαν προσωρινά την κατάσταση είναι μια συζήτηση που κρατάει από τον Φεβρουάριο αλλά και μόλις πριν λίγες εβδομάδες είχαμε προειδοποιήσει πως ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας, πρόβλεψή που δυστυχώς επιβεβαιώνεται. Το πρόβλημα οφείλεται στις εμπλοκές των δημόσιων διαγωνισμών για την προμήθεια των πινακίδων και όχι σε κάποια προσωρινή δυσλειτουργία ή έλλειψη πρώτων υλών όπως πολλές φορές παρερμηνεύεται το “τελείωσε ο τσίγγος” .

Αρκετές υπηρεσίες έχουν εξαντλήσει τα διαθέσιμα αποθέματά τους και αναγκάζονται να αναζητούν πινακίδες από άλλες Περιφέρειες, διαδικασία που προκαλεί νέες καθυστερήσεις και πρόσθετη γραφειοκρατία.

Το αποτέλεσμα είναι χιλιάδες καινούργια οχήματα να παραμένουν “δεμένα” στις αντιπροσωπείες, παρότι οι διαδικασίες αγοράς έχουν ολοκληρωθεί. Οι εταιρείες αδυνατούν να παραδώσουν αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, ενώ οι πελάτες περιμένουν χωρίς να έχουν καν εικόνα πότε θα μπορέσουν να παραλάβουν.

Το άλλο πρόβλημα είναι πως οι ελλείψεις δεν παρουσιάζονται το ίδιο σε όλους και για αυτό υπάρχουν σχόλια "μα εγώ μόλις παρέλαβα", μεγαλώνοντας το πραγματικό πρόβλημα, καθώς το πασπαλίζουν με αμφιβολία!

Η κατάσταση επηρεάζει επίσης τον προγραμματισμό των εισαγωγικών εταιρειών και των δικτύων πωλήσεων, δημιουργώντας προβλήματα στις ταξινομήσεις, στις εμπορικές επιδόσεις και στην εξυπηρέτηση των πελατών.

Το MOTO είχε επισημάνει εξαρχής ότι το ζήτημα δεν ήταν συγκυριακό, αλλά αποτέλεσμα διοικητικών αστοχιών που όπως φαίνεται επαναλαμβάνονται όσο δεν αντιμετωπίζεται η αιτία τους. Δυστυχώς, οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι η εκτίμηση αυτή ήταν σωστή.

Σε μια περίοδο όπου η αγορά επενδύει σε νέα μοντέλα, νέες τεχνολογίες και την ανανέωση του στόλου, παραμένει παράδοξο το γεγονός ότι η παράδοση ενός καινούργιου οχήματος μπορεί να καθυστερεί επειδή το κράτος αδυνατεί να εξασφαλίσει κάτι τόσο βασικό όσο οι πινακίδες κυκλοφορίας.

Μέχρι να αποκατασταθεί ομαλά η προμήθειά τους, οι καθυστερήσεις στις ταξινομήσεις και στις παραδόσεις νέων μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων αναμένεται να συνεχιστούν, επιβεβαιώνοντας ότι το πρόβλημα μόνο προσωρινό δεν είναι.