Μετατροπή του αέρα σε καύσιμο!

Ένα βήμα πιο κοντά στην ριζοσπαστική λύση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/5/2020

Η μετατροπή του αέρα που μας περιβάλλει σε ένα αποτελεσματικό καύσιμο, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πρώτη εφαρμογή της τεχνολογίας έγινε την δεκαετία του '50, αλλά το απαγορευτικά υψηλό κόστος της διαδικασίας που απαιτούνταν, μοιραία έκανε τα σχέδια για ευρεία διάδοση της τεχνολογίας, ένα άπιαστο όνειρο.

Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι την στιγμή που η ομάδα της Carbon Engineering εξέλιξε ένα σύστημα, το οποίο ονομάζεται "Direct Air Capture" και το όραμα για μετατροπή του ατμοσφαιρικού αέρα καύσιμο, ήρθε αν βήμα πιο κοντά.

Ας δούμε όμως πώς δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα. Η διαδικασία αναφέρεται ως "air to fuel" (αέρας σε καύσιμο δηλαδή, με συντομογραφία το "Α2F") και αποτελείται από τρία βασικά στάδια. Αρχικά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από τον αέρα που υπάρχει στο περιβάλλον, συλλέγεται από έναν συνδυασμό ανεμιστήρων και κυψελοειδών κατασκευών που εγκλωβίζουν τα μόρια –κάτι σαν την κατασκευή περίπου των καταλυτών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για τον διαχωρισμό υδρογόνου και οξυγόνου από το νερό, και στο τελικό στάδιο το διοξείδιο του άνθρακα αναμιγνύεται με το υδρογόνο με το μείγμα να συνθέτει μια μορφή καυσίμου.

Σύμφωνα με τον CEO της Carbon Engineering, Steve Oldham, το καύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της μεθόδου είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από την κατεργασία του πετρελαίου. Μάλιστα, επεκτείνει το σκεπτικό του λέγοντας ότι όχι μόνο έχουν πιο "καθαρή" καύση (άρα μολύνουν λιγότερο, από τι στιγμή που δεν περιέχουν και ίχνη θείου), αλλά κάνουν τους κινητήρες πιο αποδοτικούς με περισσότερη δύναμη σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα.

Ένας αποτρεπτικός παράγοντας του συστήματος όμως, είναι το ποσοστό της ενέργειας που απαιτείται για την δημιουργία τέτοιων καυσίμων, καθώς η παραγωγή του υδρογόνου μέσω της ηλεκτρόλυσης των μορίων του νερού είναι πολύπλοκη και χρησιμοποιεί πολλή ηλεκτρική ενέργεια. Πάντως ένα από τα οφέλη του είναι ότι θα μπορεί κάποιος να καίει συμβατικά καύσιμα και απλώς στη συνέχεια να… ανακυκλώνει τα καυσαέρια, αν και κάτι τέτοιο μάλλον ξεφεύγει από την θεωρία της λιγότερης ρύπανσης και της απεξάρτησης από το πετρέλαιο…

Μια Ducati Panigale V2 Final Edition για το σαλόνι σας από την Pocher

Ένα εντυπωσιακό kit μοντελισμού κλίμακας 1:4 της αποτίει φόρο τιμής στον θρυλικό δικύλινδρο κινητήρα των Ιταλών
Porcher Ducati
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/2/2026

Η εποχή του υπερτετράγωνου (εξ ου και το όνομα άλλωστε) Superquadro V2 κινητήρα της Ducati μπορεί να φτάνει στο τέλος της, όμως η Pocher προσφέρει στους λάτρεις του ένα εξαιρετικά λεπτομερές αντίγραφο. Το μοντέλο σε κλίμακα 1:4 της Panigale V2 Superquadro Final Edition αποτελεί έναν πιο προσιτό τρόπο να αποκτήσει κανείς τις τελευταίες μοτοσυκλέτες που θα τον φέρουν.

Με τη Ducati να στρέφεται σε κινητήρες νέας γενιάς, η Panigale V2 Superquadro Final Edition σηματοδοτεί το κλείσιμο ενός μεγάλου κεφαλαίου για έναν εμβληματικό κινητήρα της εταιρείας. Επειδή όμως η απόκτηση της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας αποτελεί για τους περισσότερους ένα άπιαστο όνειρο, η Pocher παρουσίασε μια εναλλακτική που μπορεί να μεταφέρει την αύρα της Ducati απευθείας στο σαλόνι σας. Το συγκεκριμένο kit είναι επίσημα αδειοδοτημένο από το Borgo Panigale και έχει σχεδιαστεί με τέτοια ακρίβεια που αναδεικνύει κάθε μηχανολογική λεπτομέρεια της μοτοσυκλέτας.

Η Pocher, γνωστή για τα κορυφαίας ποιότητας μοντέλα της, δεν δημιούργησε ένα απλό παιχνίδι, αλλά ένα απαιτητικό project για υπομονετικούς λάτρεις του μοντελισμού. Το kit της Panigale V2 Superquadro Final Edition αποτελείται από περισσότερα από 700 εξαρτήματα, συνδυάζοντας χυτό μέταλλο (die-cast) με λεπτομερή πλαστικά μέρη, και εκτιμάται ότι απαιτούνται πάνω από 30 ώρες εργασίας για την ολοκλήρωσή του. Η λεπτομέρεια είναι καθηλωτική, από τους διακόπτες στο τιμόνι και την οθόνη, μέχρι την πιστή αναπαράσταση του Superquadro κινητήρα, των αναρτήσεων και της αλυσίδας κίνησης. Ακόμα και οι επιθετικές γραμμές της μοτοσυκλέτας και η αεροδυναμική της στάση έχουν μεταφερθεί αναλλοίωτες στη μικρογραφία. To κόστος του βέβαια δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί και από τίποτα λιγότερο, καθώς στις £789.99, δηλαδή λίγο πάνω από τα 900€, δεν το λες και ακριβώς ευκαιρία.

Porcher Ducati

Για όσους έχουν μια προτίμηση στο μηχανολογικό σκέλος σε σχέση με το σχεδιαστικό ή για όσους θεωρούν το κόστος του πλήρους kit αλμυρό, η εταιρεία προσφέρει και μια ακόμη επιλογή μοντέλου της ίδιας κλίμακας, που εστιάζει αποκλειστικά στον V2 κινητήρα.

Μπορεί ένα στατικό μοντέλο να μην αντικαθιστά την αίσθηση της οδήγησης ενός δικύλινδρου Ducati, όμως σε μια εποχή που οι V2 κινητήρες εσωτερικής καύσης γίνονται όλο και πιο σπάνιοι, τα συγκεκριμένα μοντέλα θυμίζουν μια εποχή που φτάνει στο τέλος της, έναν σπουδαίο κινητήρα αλλά και τις μοτοσυκλέτες (Panigale, Streetfighter) που έπλασαν την Ducati που σήμερα γνωρίζουμε.