Μετατροπή του αέρα σε καύσιμο!

Ένα βήμα πιο κοντά στην ριζοσπαστική λύση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/5/2020

Η μετατροπή του αέρα που μας περιβάλλει σε ένα αποτελεσματικό καύσιμο, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πρώτη εφαρμογή της τεχνολογίας έγινε την δεκαετία του '50, αλλά το απαγορευτικά υψηλό κόστος της διαδικασίας που απαιτούνταν, μοιραία έκανε τα σχέδια για ευρεία διάδοση της τεχνολογίας, ένα άπιαστο όνειρο.

Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι την στιγμή που η ομάδα της Carbon Engineering εξέλιξε ένα σύστημα, το οποίο ονομάζεται "Direct Air Capture" και το όραμα για μετατροπή του ατμοσφαιρικού αέρα καύσιμο, ήρθε αν βήμα πιο κοντά.

Ας δούμε όμως πώς δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα. Η διαδικασία αναφέρεται ως "air to fuel" (αέρας σε καύσιμο δηλαδή, με συντομογραφία το "Α2F") και αποτελείται από τρία βασικά στάδια. Αρχικά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από τον αέρα που υπάρχει στο περιβάλλον, συλλέγεται από έναν συνδυασμό ανεμιστήρων και κυψελοειδών κατασκευών που εγκλωβίζουν τα μόρια –κάτι σαν την κατασκευή περίπου των καταλυτών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για τον διαχωρισμό υδρογόνου και οξυγόνου από το νερό, και στο τελικό στάδιο το διοξείδιο του άνθρακα αναμιγνύεται με το υδρογόνο με το μείγμα να συνθέτει μια μορφή καυσίμου.

Σύμφωνα με τον CEO της Carbon Engineering, Steve Oldham, το καύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της μεθόδου είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από την κατεργασία του πετρελαίου. Μάλιστα, επεκτείνει το σκεπτικό του λέγοντας ότι όχι μόνο έχουν πιο "καθαρή" καύση (άρα μολύνουν λιγότερο, από τι στιγμή που δεν περιέχουν και ίχνη θείου), αλλά κάνουν τους κινητήρες πιο αποδοτικούς με περισσότερη δύναμη σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα.

Ένας αποτρεπτικός παράγοντας του συστήματος όμως, είναι το ποσοστό της ενέργειας που απαιτείται για την δημιουργία τέτοιων καυσίμων, καθώς η παραγωγή του υδρογόνου μέσω της ηλεκτρόλυσης των μορίων του νερού είναι πολύπλοκη και χρησιμοποιεί πολλή ηλεκτρική ενέργεια. Πάντως ένα από τα οφέλη του είναι ότι θα μπορεί κάποιος να καίει συμβατικά καύσιμα και απλώς στη συνέχεια να… ανακυκλώνει τα καυσαέρια, αν και κάτι τέτοιο μάλλον ξεφεύγει από την θεωρία της λιγότερης ρύπανσης και της απεξάρτησης από το πετρέλαιο…

Γαλλία: Ποινή φυλάκισης για όποιον υπερβαίνει το όριο ταχύτητας κατά 50 χλμ/ώρα

Το μέτρο τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 2025
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

31/12/2025

Η Γαλλία αυστηροποιεί σημαντικά τις κυρώσεις για όσους οδηγούν με υπερβολική ταχύτητα, μετατρέποντας την οδήγηση που υπερβαίνει το όριο ταχύτητας κατά 50 χλμ/ώρα σε ποινικό αδίκημα που οδηγεί ακόμη και στην φυλακή. Το μέτρο τέθηκε σε ισχύ στις 29 Δεκεμβρίου 2025 στο πλαίσιο των τροποποιήσεων που έγιναν στον νέο γαλλικό Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής κατά αυτού που το Παρίσι ονομάζει “οδική βία”.

Σύμφωνα λοιπόν με το νέο καθεστώς, η οδήγηση με ταχύτητα που υπερβαίνει το επιτρεπόμενο όριο κατά τουλάχιστον 50 χιλιόμετρα την ώρα αποτελεί πλέον αδίκημα και όχι απλή παράβαση.

Όσοι συλλαμβάνονται να υπερβαίνουν το όριο ταχύτητας κατά περισσότερο από 50 χιλιόμετρα την ώρα κινδυνεύουν με φυλάκιση έως 3 μηνών, πρόστιμα έως 3.750 ευρώ και καταχώριση του αδικήματος στο ποινικό μητρώο με συνέπειες για το μέλλον όσον αφορά την εργασία και τα ταξίδια.

Πρόκειται για μια αυστηρότερη τιμωρία σε σχέση με το παρελθόν, όταν η ίδια παράβαση τιμωρούνταν με πρόστιμο έως 1.500 ευρώ και αφαίρεση βαθμών από το δίπλωμα οδήγησης, εκτός από περιπτώσεις υποτροπής.

Εκτός από την κύρια ποινή, παραμένουν σε ισχύ και άλλες πρόσθετες κυρώσεις, που ήδη προβλέπονται για σοβαρές παραβάσεις: πιθανή κατάσχεση του οχήματος που χρησιμοποιήθηκε κατά την υπέρβαση του ορίου ταχύτητας, αναστολή της άδειας οδήγησης για έως και τρία χρόνια, αναστολή της δυνατότητας αίτησης νέας άδειας οδήγησης για τρία χρόνια σε περίπτωση ανάκλησης της προηγούμενης και αφαίρεση έξι βαθμών από την άδεια οδήγησης.

Η γαλλική κυβέρνηση δικαιολόγησε τη νέα νομοθεσία επικαλούμενη ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία, καθώς το 2024 καταγράφηκαν πάνω από 63.000 περιπτώσεις όπου ένας οδηγός υπερέβη το όριο ταχύτητας κατά τουλάχιστον 50 km/h, με αύξηση περίπου 69% σε σχέση με το 2017.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση της Γαλλίας, αυτό το είδος οδηγικής συμπεριφοράς δεν θεωρείται πλέον μια ασήμαντη παράβαση, αλλά μια πράξη που θέτει σκόπιμα σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Εδώ είναι σαφής η ταύτηση της υπερβολικής ταχύτητας με την υπερβολική αντίδραση από πλευράς των αρχών.

Δεν γίνεται να υπονοείται πως υπάρχει σκοπιμότητα να βλάψεις κάποιον επειδή υπερβαίνεις το όριο. Κανείς από όσους τρέχουν παραπάνω, δεν σκέφτονται εκείνη την στιγμή τον τρόπο που θα πέσουν πάνω στο όχημα που έρχεται από το αντίθετο ρεύμα! Το να υπονοεί κανείς κάτι τέτοιο, είναι σαν να παραδέχεται πως ο κόσμος είναι γεμάτο ψυχοπαθείς δολοφόνους και μάλιστα με αύξηση 69% παραπάνω από το 2017. Εννοείται πως θα υπάρχει εκείνη η πλευρά που θα πει πως έχουν δίκιο οι Γάλλοι και πως όποιος τρέχει με +50 από το όριο είναι ψυχοπαθής, αλλά αυτό απλά σημαίνει πως είναι ένα σχόλιο αντίστοιχο του "θες να με σκοτώσεις;" που ακούγεται όταν κάποιος αποφεύγει την σύγκρουση τελευταία στιγμή και γυρνά επιθετικά να απευθυνθεί σε εκείνον που έκανε την παράβαση: "Για να ήθελε να σε σκοτώσει θα έπρεπε να γνωρίζεστε ή να είναι ένας serial killer". Το πιθανότερο όμως δεν είναι καμία από αυτές τις περιπτώσεις. Το πιθανότερο είναι να έχει ενδώσει στην στιγμή και το τελευταίο πράγμα που σκεφτόταν, να ήταν το τρακάρισμα.

Η θέση της Γαλλίας στο κομμάτι αυτό είναι μία βεβιασμένη αντίδραση στα στατιστικά την ώρα που η Πολιτεία είναι η τελευταία που πρέπει να αντιδρά με αυτό τον τρόπο. Αντί μελέτης, επαναξέτασης ακόμη και των ορίων πριν την καθολική θέσπιση του +50 για φυλακή, ακολουθώντας το παράδειγμα εδώ της Ελβετίας ή της Δανίας, οι αυστηρότερες χώρες εδώ και χρόνια, η Γαλλία προχωρά αντανακλαστικά θα έλεγε κανείς. Αυτές είναι κινήσεις που τις βλέπεις στην Ελλάδα, δεν τις περιμένεις στην Γαλλία. Και παρότι τα στατιστικά είναι βέβαιο πως θα καλυτερεύσουν και σε εμάς, ο τρόπος που αυτό γίνεται είναι λάθος. Λέμε εδώ και χρόνια πως έπρεπε να γίνονται έλεγχοι στους δρόμους και να μην περνά κανείς δίπλα από αστυνομικό, οποιασδήποτε υπηρεσίας γιατί ο πολίτης δεν μπορεί να ξεχωρίσει τι σημαίνουν τα διάφορα σώματα, αλλά συνολικά αντιμετωπίζει την αστυνομία και να μην φορά κράνος. Η ίδια η πολιτεία ονομάζει την δράση της "μηδενική ανοχή" ουσιαστικά και ξεκάθαρα παραδεχόμενη με αυτό τον τρόπο πως υπήρχε ανοχή. Πιστεύουμε πως αν γινόντουσαν οι έλεγχοι αυτοί πριν τον Ιούνιο, όταν δεν είχαν αυστηροποιηθεί τα πρόστιμα, θα είχαμε το ίδιο αποτέλεσμα. Η Πολιτεία θα πει πως όχι, έπαιξε ρόλο και η μεγάλη ποινή και όχι μόνο ο έλεγχος, αλλά είμαστε βέβαιοι για το πρώτο.

Αντίστοιχα και στην Γαλλία, σε μία χώρα που εξάγουμε αρθρογραφία και έχουμε κάνει παραγωγές εκεί, εκτός από το απλά να την επισκεφτούμε, υπήρχε ανοχή και εξακολουθεί να υπάρχει. Σε μία χώρα που έχει επιτρέψει την διήθηση των μοτοσυκλετών ανάμεσα στα αυτοκίνητα και έχει αγωνιστική κουλτούρα, υπήρχαν και παραδείγματα αυξημένης ανοχής και έλλειψης παιδείας, ναι ακόμη και εκεί. Ίσως λοιπόν με ένα πλάνο που θα είχε πιο μακρινό ορίζοντα η Γαλλία να είχε καλύτερα αποτελέσματα. Διότι τώρα σε μία εθνική οδό μπορεί τα 160 (στα σημεία με όριο 110) να σε στείλουν στην φυλακή. Κανείς δεν θα πει πως δεν είναι εγκληματικό να τρέχεις με 80χ.α.ω μέσα σε κατοικημένη περιοχή με όριο τα 30χ.α.ω. Το πρόβλημα είναι στον μη διαχωρισμό αυτών των περιπτώσεων και στην εξάντληση της αυστηρότητας, πράγμα που δεν συμβαίνει για πρώτη φορά στην Γαλλία.

Μεταξύ των άλλων πρωτοβουλιών των τελευταίων ετών συμπεριλαμβάνονται αυστηρότερες κυρώσεις για την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ ή ουσιών, η εισαγωγή νέων κανόνων για τα συστήματα ασφαλείας και αυστηρότερες κυρώσεις για άλλες σοβαρές παραβάσεις.

Με αυτή τη μεταρρύθμιση, η Γαλλία συγκαταλέγεται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών με την πιο σκληρή στάση έναντι της επικίνδυνης οδήγησης λόγω υπερβολικής ταχύτητας. Βέβαια, την σκληρή αυτή στάση των αρχών δεν την είδαμε και στην περίπτωση του πρώην πρωθυπουργού της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί που ναι μεν καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκισης για υπόθεση χρηματοδότησης, αλλά έμεινε στην φυλακή μόλις για 20 ημέρες!

Γενικότερα, η αυστηροποίηση των ποινών βλέπουμε πως συμβαίνει ολοένα και περισσότερο στις χώρες της Ευρώπης χωρίς να λαμβάνονται πρώτα τα αντίστοιχα μέτρα ενημέρωσης και πρόληψης, με την Ελλάδα να είναι για άλλη μία φορά το κορυφαίο παράδειγμα όπου από την αδιαφορία της τήρησης των νόμων, περάσαμε απευθείας στην έντονη επιτήρηση αλλά μόνο όταν ήρθε η αυστηροποίηση του Κ.Ο.Κ. και η αύξηση των χρηματικών ποινών.

Στην Γαλλία οι Ομοσπονδίες Μοτοσυκλετιστών έχουν την δύναμη να παραλύσουν την χώρα, το έκαναν όταν πήγαν να αλλάξουν το καθεστώς "πειραματισμού" που ισχύει αυτή την στιγμή για την κίνηση των μοτοσυκλετών ανάμεσα στα αυτοκίνητα, αλλά και αξιώνοντας την άρση του περιορισμού των 100 ίππων στις μοτοσυκλέτες που είχε μπει σε μία εποχή που αυτό δεν είχε και τον ίδιο αντίκτυπο που έχει τώρα.

Θα δούμε με ποιο τρόπο θα αντιδράσουν οι Γάλλοι στο νέο μέτρο που ισχύει για όλους τους δρόμους πλέον.