Μία μοτοσυκλέτα - 3 οδηγοί - 55 συνεπιβάτες! Νέο ρεκόρ-Video

58 άτομα σε μία Royal Enfield για 1,2 χιλιόμετρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/11/2017

Ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ καταρρίφθηκε για τα περισσότερα άτομα πάνω σε μία μοτοσυκλέτα, από μία συνηθισμένη σε τέτοια ρεκόρ ομάδα. Όπως και κάθε παρόμοιο ρεκόρ στην σύγχρονη εποχή, μιλάμε για τμήμα του Ινδικού στρατού και μία Royal Enfield 500. Η πολυπληθής ομάδα πέτυχε το ρεκόρ με την τρίτη προσπάθεια, κι έπειτα από προετοιμασία έξι μηνών, που συμπεριελάμβανε και αυστηρή δίαιτα ώστε όλοι τους να περιορίσουν το βάρος τους, και μάλιστα είχαν εξ αρχής επιλεχθεί ώστε να είναι κοντά σε αναλογίες.

Το ρεκόρ πιστοποιήθηκε από το Guinness Book of World Records, και δύο ακόμα παρόμοιους οργανισμούς, Unique World Records και Limca Book of Records.

Συνολικά υπάρχουν τρεις οδηγοί. Αυτός που ξεχωρίζει πιο ψηλά, και έχει και την κάμερα από όπου βλέπουμε και τα πλάνα στο video, είναι ο δεύτερος οδηγός, ο ισορροπιστής. Ο ρόλος του είναι να συντονίζει και να κατευθύνει τις δυάδες που ανεβαίνουν στην μοτοσυκλέτα, καθώς αν δεν υπάρχει απόλυτος συντονισμός το εγχείρημα θα αποτύχει. Επίσης, με το να βρίσκεται ψηλότερα, μπορεί να επέμβει στην εξισορρόπηση της μοτοσυκλέτας ακαριαία, σε περίπτωση που πάει να χαθεί η ισορροπία. Το ρεκόρ για την απόσταση μηδενίζεται, αν ακουμπήσει κάποιο από τα λάστιχα που έχουν τοποθετήσει κάτω από την πλατφόρμα των.. συνεπιβατών!

Ο πρώτος οδηγός κρατά το τιμόνι και το γκάζι αλλά δεν βλέπει. Ακούει τις οδηγίες του τρίτου οδηγού που τον ενημερώνει για την θέση του στην μεγάλη ευθεία και προετοιμάζεται με βάση τις εντολές του ισορροπιστή.

Το ρεκόρ έλαβε μέρος στην αεροπορική βάση της Yelahanka, έξω από την Μπαγκαλόρ στην νότιο Ινδία, το κέντρο τεχνολογίας της χαοτικής αυτής χώρας. Πρόκειται για τους Tornadoes, μία ειδική ομάδα επιδείξεων που διοικητικά υπάγεται στο τμήμα «Υποστήριξης Μάχης» ένα αρκετά μεγάλο τμήμα του Ινδικού στρατού που επίσης καλείται να συνδράμει σε κάθε φυσική καταστροφή της χώρας και ουσιαστικά αποτελεί την εικόνα του στρατού προς τα έξω. Για αυτό και καταβάλλεται προσπάθεια για την καλύτερη δυνατή εικόνα.

Η ομάδα αυτή σχηματίστηκε το 1982 κι έχει συνολικά άλλα 19 παγκόσμια ρεκόρ, ενώ συγκεκριμένα για τα περισσότερα άτομα σε μοτοσυκλέτα, έθεσαν το πρώτο τους ρεκόρ το 2010 με 54 άτομα. Το έχασαν από την αντίστοιχη ομάδα του τμήματος διαβιβάσεων του Ινδικού στρατού, το 2013 για ένα ζευγάρι παραπάνω, και απάντησαν τώρα ανεβάζοντας την μπάρα στους 58 αναβάτες.

Φωτογραφία από το προηγούμενο ρεκόρ του 2013:

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.