Μία μοτοσυκλέτα - 3 οδηγοί - 55 συνεπιβάτες! Νέο ρεκόρ-Video

58 άτομα σε μία Royal Enfield για 1,2 χιλιόμετρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/11/2017

Ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ καταρρίφθηκε για τα περισσότερα άτομα πάνω σε μία μοτοσυκλέτα, από μία συνηθισμένη σε τέτοια ρεκόρ ομάδα. Όπως και κάθε παρόμοιο ρεκόρ στην σύγχρονη εποχή, μιλάμε για τμήμα του Ινδικού στρατού και μία Royal Enfield 500. Η πολυπληθής ομάδα πέτυχε το ρεκόρ με την τρίτη προσπάθεια, κι έπειτα από προετοιμασία έξι μηνών, που συμπεριελάμβανε και αυστηρή δίαιτα ώστε όλοι τους να περιορίσουν το βάρος τους, και μάλιστα είχαν εξ αρχής επιλεχθεί ώστε να είναι κοντά σε αναλογίες.

Το ρεκόρ πιστοποιήθηκε από το Guinness Book of World Records, και δύο ακόμα παρόμοιους οργανισμούς, Unique World Records και Limca Book of Records.

Συνολικά υπάρχουν τρεις οδηγοί. Αυτός που ξεχωρίζει πιο ψηλά, και έχει και την κάμερα από όπου βλέπουμε και τα πλάνα στο video, είναι ο δεύτερος οδηγός, ο ισορροπιστής. Ο ρόλος του είναι να συντονίζει και να κατευθύνει τις δυάδες που ανεβαίνουν στην μοτοσυκλέτα, καθώς αν δεν υπάρχει απόλυτος συντονισμός το εγχείρημα θα αποτύχει. Επίσης, με το να βρίσκεται ψηλότερα, μπορεί να επέμβει στην εξισορρόπηση της μοτοσυκλέτας ακαριαία, σε περίπτωση που πάει να χαθεί η ισορροπία. Το ρεκόρ για την απόσταση μηδενίζεται, αν ακουμπήσει κάποιο από τα λάστιχα που έχουν τοποθετήσει κάτω από την πλατφόρμα των.. συνεπιβατών!

Ο πρώτος οδηγός κρατά το τιμόνι και το γκάζι αλλά δεν βλέπει. Ακούει τις οδηγίες του τρίτου οδηγού που τον ενημερώνει για την θέση του στην μεγάλη ευθεία και προετοιμάζεται με βάση τις εντολές του ισορροπιστή.

Το ρεκόρ έλαβε μέρος στην αεροπορική βάση της Yelahanka, έξω από την Μπαγκαλόρ στην νότιο Ινδία, το κέντρο τεχνολογίας της χαοτικής αυτής χώρας. Πρόκειται για τους Tornadoes, μία ειδική ομάδα επιδείξεων που διοικητικά υπάγεται στο τμήμα «Υποστήριξης Μάχης» ένα αρκετά μεγάλο τμήμα του Ινδικού στρατού που επίσης καλείται να συνδράμει σε κάθε φυσική καταστροφή της χώρας και ουσιαστικά αποτελεί την εικόνα του στρατού προς τα έξω. Για αυτό και καταβάλλεται προσπάθεια για την καλύτερη δυνατή εικόνα.

Η ομάδα αυτή σχηματίστηκε το 1982 κι έχει συνολικά άλλα 19 παγκόσμια ρεκόρ, ενώ συγκεκριμένα για τα περισσότερα άτομα σε μοτοσυκλέτα, έθεσαν το πρώτο τους ρεκόρ το 2010 με 54 άτομα. Το έχασαν από την αντίστοιχη ομάδα του τμήματος διαβιβάσεων του Ινδικού στρατού, το 2013 για ένα ζευγάρι παραπάνω, και απάντησαν τώρα ανεβάζοντας την μπάρα στους 58 αναβάτες.

Φωτογραφία από το προηγούμενο ρεκόρ του 2013:

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.