Moto Guzzi: Επέτειο 100 χρόνων και εορτασμοί

Ραντεβού τον Σεπτέμβρη
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

17/3/2021

Η Moto Guzzi δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις και από το 1921 έως σήμερα έχει δημιουργήσει μια λαμπρή ιστορία 100 χρόνων που της χαρίζουν δικαιωματικά μια περίοπτη θέση στην παγκόσμια βιομηχανία δικύκλων. Το 2021 η ιταλική εταιρεία κλείνει τον πρώτο αιώνα ζωής και διοργανώνει μια ξεχωριστή εκδήλωση στο εργοστάσιό της στο Mandello del Lario από τις 9 Σεπτεμβρίου έως τις 12 Σεπτεμβρίου. Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί θα βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες για αυτήν την ιδιαίτερη εκδήλωση καθώς και μια σύντομη αναδρομή σε αυτά τα 100 χρόνια συνεχούς παρουσίας:

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

1921 - 2021, Η MOTO GUZZI ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΤΗΝ 100Η ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟ

 

ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ. ΜΙΑ ΜΑΡΚΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΝΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΕΙ, ΠΑΡΑΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΠΙΣΤΗ, ΣΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ.

 

ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΟΥ PIAGGIO GROUP, ROBERTO COLANINNO: “ΤΑ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ MOTO GUZZI, ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕΓΑΛΗΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ, ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΗΣ. ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΑΡΚΑ ΠΟΥ ΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΝΕΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΕΜΠΝΕΕΙ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΠΑΘΟΣ ΣΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ”

 

ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ ΤΗΣ MOTO GUZZI ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ, ΜΕ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ “MOTO GUZZI WORLD DAYS” ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΤΟ MANDELLO DEL LARIO, ΑΠΟ ΤΙΣ 9 ΕΩΣ ΤΙΣ 12 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Mandello del Lario, Μάρτιος 2021 – Στις 15 Μαρτίου 2021, η Moto Guzzi γιορτάζει την επέτειο των 100 χρόνων της θρυλικής ιστορίας της.

Ένας αιώνας ιστορίας, εκπληκτικές μοτοσυκλέτες, θρίαμβοι, περιπέτειες και απίστευτες προσωπικότητες που δημιούργησαν από κοινού, την εμβληματική μάρκα του αετού. Η Moto Guzzi γιορτάζει αυτό το μοναδικό ορόσημο στην ιστορία της, σε μια περίοδο που απολαμβάνει μια νέα εποχή νεότητας.  

 

Η γκάμα μοτοσυκλετών έχει ανανεωθεί σημαντικά, με την προσθήκη τεχνολογικών χαρακτηριστικών που βοηθούν τον αναβάτη, ενώ παράλληλα, διατηρεί ανέπαφες, τις αξίες και το στυλ της μάρκας. Κάθε μοτοσυκλέτα Moto Guzzi κατασκευάζεται στο εργοστάσιο του Mandello del Lario, με την χειροποίητη δεξιοτεχνία που χαρακτηρίζει την εταιρία και με αφοσίωση σε μια μοναδική, αυθεντική ταυτότητα. H τέλεια ισορροπία κλασικού στυλ Moto Guzzi με τεχνολογία αιχμής αντανακλά μια φιλοσοφία κατασκευής, η οποία δημιουργεί μια αποκλειστική σχέση μεταξύ μοτοσυκλέτας και αναβάτη.

Αναφέρει ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Piaggio Group, Roberto Colaninno: “Τα εκατό χρόνια της Moto Guzzi αποτελούν μια στιγμή μεγάλης υπερηφάνειας για το Piaggio Group, το οποίο συνδέθηκε με τη μάρκα του αετού το 2004, αλλά και για την ιταλική βιομηχανία στο σύνολό της και όχι μόνο σε ό,τι αφορά την κατασκευή μοτοσυκλετών. Η ικανότητα για καινοτομία, η τόλμη να ξεπερνάς την εποχή σου, το ανταγωνιστικό πνεύμα, η αγάπη για τα προϊόντα μας και η έμφαση στην κορυφαία ποιότητα κατασκευής, είναι τα εφόδια που στο πέρασμα του χρόνου, η Moto Guzzi έχει συνδυάσει με τη μοναδική της σχέση με την τοπική κοινωνία. Από το 1921, κάθε μοτοσυκλέτα Moto Guzzi που έχει κυκλοφορήσει στον κόσμο, έχει κατασκευαστεί στο εργοστάσιο του Mandello, στο σημείο όπου ιδρύθηκε η εταιρία πριν από εκατό χρόνια. Όλα αυτά θα συνεχίσουν και στο δεύτερο αιώνα ιστορίας μας. Η Moto Guzzi   είναι ένα παράδειγμα της ιταλικής υπεροχής στο σύνολό της”, προσθέτει ο Roberto Colaninno. “Έχει ριζώσει στην ιστορία της πατρίδας μας, χωρίς να χάσει ποτέ το νεανικό της πνεύμα και συνεχίζει να εμπνέει αυθεντικό πάθος σε χιλιάδες Guzzisti, από όλο τον κόσμο.”

 

Το λογότυπο του αετού, το έμβλημα που έχει ταυτιστεί με τη Moto Guzzi, έχει βοηθήσει στη δημιουργία του θρύλου της μάρκας, που έχει συνδεθεί στενά με την ιστορία της Ιταλίας.  

 

Ο αετός με τα ανοιχτά φτερά έχει τις ρίζες του στη στρατιωτική θητεία των ιδρυτών της εταιρίας Carlo Guzzi και Giorgio Parodi, στο αεροπορικό σώμα του ιταλικού βασιλικού ναυτικού, την περίοδο του Πρώτου Παγκόσμιου πολέμου.  Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι δύο φίλοι και ο πιλότος Giovanni Ravelli, σχεδίαζαν να ασχοληθούν με την κατασκευή μοτοσυκλετών, αμέσως μόλις τελειώσει ο πόλεμος. Ωστόσο, ο Ravelli σκοτώθηκε σε ένα ατύχημα το 1919 και δεν κατάφερε ποτέ να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Οι Guzzi και Parodi επέλεξαν τον αετό ως σύμβολο, για να τιμήσουν τον σύντροφό τους.  

 

Στο πέρασμα των εκατό χρόνων, η Moto Guzzi είχε νικηφόρα πορεία σε αγωνιστικές πίστες σε όλο τον κόσμο, ανεβάζοντας την ιταλική σημαία στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου και κερδίζοντας 14 παγκόσμιους τίτλους. Ήταν η μοτοσυκλέτα που έκανε το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας, το σύμβολο της ανάπτυξης μιας χώρας που είχε στρέψει το βλέμμα της προς το μέλλον, η μοτοσυκλέτα του αστυνομικού σώματος και του στρατού ξηράς που άνοιξε τα φτερά της στη διεθνή σκηνή, εφοδιάζοντας την αστυνομία της Καλιφόρνια και πιο πρόσφατα, την αστυνομία του Βερολίνου και άλλων ευρωπαϊκών πόλεων, καθώς και την ασφάλεια του ηγεμόνα της Ιορδανίας. Η Moto Guzzi είναι επίσης, η μοτοσυκλέτα των Corazzieri, του επίλεκτου σώματος που προστατεύει τον Πρόεδρο της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Από το ξεκίνημά της, η Moto Guzzi ήταν η μοτοσυκλέτα επιλογής για ταξίδια μεγάλων αποστάσεων. Το 1928, ο Giuseppe Guzzi έφτασε στον Αρκτικό Κύκλο με τη δική του GTNorge, ξεκινώντας μια παράδοση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με ταξιδιώτες που ξεκινούν κάθε ημέρα, από κάθε άκρη του κόσμου, για ένα μεγάλο ταξίδι με τη δική τους Moto Guzzi.

Σήμερα, η Moto Guzzi είναι ένας κομβικός κλάδος του Piaggio Group, του κορυφαίου κατασκευαστή μοτοσυκλετών και σκούτερ της Ευρώπης, ο οποίος διατηρεί τα αυθεντικά χαρακτηριστικά της μάρκας, προβάλει τις αξίες της και την έχει επαναφέρει σε κυρίαρχη θέση.

Η επιστροφή στους αγώνες, με το Moto Guzzi Fast Endurance Trophy που θα διεξαχθεί φέτος σε ευρωπαϊκή κλίμακα, καθώς και μια ολοκαίνουρια οικογένεια μοτοσυκλετών, επαναφέρουν τη Moto Guzzi σε κορυφαία θέση στην αγορά και απευθύνονται σε ένα πιο νεανικό κοινό. Η κλασική V7, η οποία εφοδιάστηκε με τον νέο κινητήρα 850 κ.εκ. και η classic enduro V85TT, που προορίζεται για ταξίδια και έχει σχεδιαστεί για άνεση και ευκολία στην οδήγηση, είναι οι μοτοσυκλέτες με τις μεγαλύτερες πωλήσεις για το εργοστάσιο, το οποίο απολαμβάνει τη διαρκή του ανάπτυξη, για μια σειρά ετών.

Η Moto Guzzi προκαλεί διαχρονικά, τον θαυμασμό και τον σεβασμό μοτοσυκλετιστών από όλο τον κόσμο, ανεξάρτητα από τη μοτοσυκλέτα που διαθέτουν. Μοτοσυκλετιστές θα είναι και οι πρωταγωνιστές του Moto Guzzi World Days που θα διεξαχθεί στο Mandello del Lario από τις 9 έως τις 12 Σεπτεμβρίου, της κορυφαίας εκδήλωσης για τον εορτασμό του ενός αιώνα ιστορίας της Moto Guzzi, η οποία θα είναι το κεντρικό γεγονός γι’ αυτή την πολύ ξεχωριστή επέτειο.

 

Η εκδήλωση Moto Guzzi World Days, ανέκαθεν μια ευκαιρία που δεν χάνεται, κάνει τώρα την πολύ-αναμενόμενη επιστροφή της μετά από δέκα χρόνια. Δεκάδες χιλιάδες φίλων θα ταξιδέψουν από κάθε γωνιά του πλανήτη, για να απολαύσουν μια μοναδική, αξέχαστη εκδήλωση, η οποία έγινε δυνατή χάρη στη συνεργασία της Moto Guzzi, με το Comitato Motoraduno Internazionale και τη δημοτική αρχή του Mandello del Lario.

 

***

 

100 ΧΡΟΝΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΙΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑΣ
 

Η “Società Anonima Moto Guzzi” ιδρύθηκε στις 15 Μαρτίου 1921 με αντικείμενο την “κατασκευή και πώληση μοτοσυκλετών, καθώς και κάθε άλλη ενέργεια που σχετίζεται ή συνδέεται με την μεταλλουργία”. Αυτή ήταν η στιγμή που οι ιδρυτές Carlo Guzzi και Giorgio Parodi, επέλεξαν τον αετό με τα ανοικτά φτερά για λογότυπο της εταιρίας, στη μνήμη του συναδέλφου τους Giovanni Ravelli. Οι τρεις τους είχαν υπηρετήσει μαζί στο αεροπορικό σώμα του βασιλικού ναυτικού, όπου και συνέλαβαν την ιδέα για τη δημιουργία καινοτόμων μοτοσυκλετών, μόλις λήξει ο πόλεμος. Ο Ravelli σκοτώθηκε το 1919 κατά τη διάρκεια δοκιμαστικών πτήσεων και οι δύο φίλοι του, αποφάσισαν να τον τιμήσουν με το σύμβολο του αεροπορικού σώματος. Από τότε, ο αετός είναι το σύμβολο της Moto Guzzi και είναι ένα σήμα που απέκτησε παγκόσμια φήμη, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

 

Αυτό ήταν το ξεκίνημα μιας βιομηχανικής επιχείρησης με έδρα το Mandello del Lario – στο ίδιο εργοστάσιο όπου κατασκευάζονται οι μοτοσυκλέτες Moto Guzzi μέχρι και σήμερα – η οποία έμεινε στην ιστορία του μοτοσυκλετισμού ως μια εταιρία κατασκευής μοτοσυκλετών που εξάπτουν την φαντασία των αναβατών: μοτοσυκλέτες όπως η GT 500 Norge (1928) που έφτασε στον Αρκτικό Κύκλο με οδηγό τον Giuseppe Guzzi, αδερφό του ιδρυτή Carlo Guzzi, καθώς και οι Airone 250 (1939) και Galletto (1950), οι οποίες πυροδότησαν τη μαζική παραγωγή στην μεταπολεμική περίοδο.

 

Τη δεκαετία του 1950 έκανε το ντεμπούτο της η σήραγγα αεροδυναμικών δοκιμών, η οποία ήταν η πρώτη στον κόσμο της μοτοσυκλέτας και είναι ακόμη επισκέψιμη στο εργοστάσιο του Mandello. Ήταν το δημιούργημα μιας ομάδας εκπληκτικών μηχανικών, στους οποίους περιλαμβάνονται οι   Umberto Todero, Enrico Cantoni και ένας σχεδιαστής που πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε θρύλο: ο Μιλανέζος Giulio Cesare Carcano, ο πατέρας της απίστευτης Otto Cilindri ή V8, με τελική ταχύτητα 285 χλμ./ώρα (1955) και των πρωτότυπων μοτοσυκλετών που κέρδισαν 15 παγκόσμιους τίτλους ταχύτητας και 11 τίτλους Tourist Trophy, μεταξύ 1935 και 1957.

 

Τη δεκαετία του 1960, μετά από τις ελαφριές μοτοσυκλέτες Stornello και Dingo, η Moto Guzzi παρουσίασε τον 700 κ.εκ. 90° V-twin κινητήρα με τον άξονα μετάδοσης κίνησης cardan, ο οποίος έμελλε να γίνει το σύμβολο του κατασκευαστή από το Mandello, τροφοδοτώντας θρυλικά μοντέλα όπως είναι οι V7 Special, V7 Sport, California και Le Mans. Ο κινητήρας διατηρεί με συνέπεια αυτή την αρχιτεκτονική. Σήμερα, εφοδιασμένος με προηγμένης τεχνολογίας ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου, είναι τοποθετημένος στα πιο δημοφιλή μοντέλα της Moto Guzzi, όπως είναι η γκάμα V7, οι V9 Roamer και Bobber, καθώς και η εξαιρετική  V85TT, η πρώτη  classic enduro στον κόσμο. 

 

Για να τιμηθεί η επέτειος, όλη η γκάμα Moto Guzzi είναι διαθέσιμη και στην ειδική έκδοση Centennial, η οποία θα ισχύσει αποκλειστικά για το 2021 και είναι εμπνευσμένη από τη θρυλική αγωνιστική “8 Cilindri.

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!

Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ
Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2025

Στις 23 Οκτωβρίου 2011 ο κόσμος του MotoGP πάγωσε. Ο Marco Simoncelli το όνομα που όλοι μας πιστεύαμε πως θα είναι ο επόμενος απόλυτος διεκδικητής των MotoGP, ο νεαρός αναβάτης που ο Rossi έβλεπε ως συνεχιστή του, έχοντας προλάβει να γίνει ήδη ένας από του πιο αναγνωρίσιμους αναβάτες της σύγχρονης εποχής, έχασε τη ζωή του στη διάρκεια του Grand Prix της Μαλαισίας, αφήνοντας πίσω του ένα κενό που παραμένει αισθητό ακόμη και σήμερα. Ο “Super Sic”, όπως τον γνώριζε όλος ο κόσμος, δεν υπήρξε απλώς ένας εξαιρετικός αναβάτης ήταν μια προσωπικότητα που οι αγώνες μοτοσυκλέτας χρειαζόντουσαν και μάλιστα χρειάζονται ακόμη. Είχε τεράστιο πάθος και ανεπιτήδευτη αγάπη για τους αγώνες, με μία πρέζα χιούμορ που έλκυε ακόμη και τους οπαδούς άλλων αναβατών!

Δεκατέσσερα χρόνια μετά, η μνήμη του συνεχίζει να ζει δυνατά χωρίς να έχει προλάβει να γεμίσει με ρεκόρ ή να φορτώσει τα στατιστικά, τέτοια ήταν η αγάπη του κόσμου και η καθολική του αποδοχή από όλους, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο όχι μόνο στα MotoGP αλλά και γενικά στον μηχανοκίνητο αθλητισμό!

Ο Simoncelli ήταν φτιαγμένος από υλικό που δεν μετριέται σε τίτλους και στατιστικά. Το ανέμελο μαλί κάτω από το κράνος, το σπινθηροβόλο βλέμμα και εκείνο το απίστευτο πάθος για μάχη, που έκανε κάθε γύρο του MotoGP να θυμίζει κάτι από άλλες εποχές. Ήταν αγνός αγωνιστής, με μια ιταλική τρέλα που δεν μπορούσε, ούτε ήθελε, να κρύψει.

Super Sic 58 – The Legacy
Ονοματεπώνυμο: Marco Simoncelli
Ημερομηνία γέννησης: 20 Ιανουαρίου 1987, Cattolica, Ιταλία
Θάνατος: 23 Οκτωβρίου 2011, Sepang, Μαλαισία
Αριθμός αγώνων GP: 151 (125cc, 250cc, MotoGP)
Νίκες: 14 (12 στο 250cc, 2 στο 125cc)
Παγκόσμιοι τίτλοι: 1 (250
cc, 2008 – Gilera)
Ομάδες:
Matteoni Racing, Metis Gilera, San Carlo Honda Gresini}
Νούμερο: 58 (αποσυρμένο επίσημα από το MotoGP το 2016)

Κληρονομιά:
• Το Misano World Circuit Marco Simoncelli φέρει το όνομά του από το 2012.
• Το Fondazione Marco Simoncelli στηρίζει νέους και οικογένειες σε ανάγκη, συνεχίζοντας το φιλανθρωπικό έργο της οικογένειας.
• Κάθε χρόνο, οι φίλοι του διοργανώνουν στο Misano το “Sic Day”, ένα φεστιβάλ χαράς και μοτοσυκλέτας, όπως το ήθελε εκείνος.
• Το #58 παραμένει σύμβολο πάθους και αυθεντικότητας, ένα νούμερο που θα θυμίζει για πάντα τι σημαίνει να ζεις ως αγωνιζόμενος στην κορυφή της μοτοσυκλέτας

Η καριέρα του εκτοξεύθηκε το 2008, όταν κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα 250cc με τη Gilera, χαρίζοντας στην παραπαίουσα τότε Ιταλική μάρκα το τελευταίο της σπουδαίο τρόπαιο. Από τότε, το όνομα “Simoncelli” έγινε συνώνυμο με τον επιθετικό και θεαματικό τρόπο οδήγησης. Ήταν ένα ιδιαίτερο επιθετικό στιλ, από εκείνα που ακόμη και οι αντίπαλοί του δεν χρησιμοποιούσαν αργότερα εναντίον του, ήταν όμως μοιραία και εκείνο που έδωσε το άδοξο τέλος. Όταν ανέβηκε στο MotoGP με τη Honda της ομάδας Gresini, όλοι ήξεραν πως μπροστά τους είχαν έναν από εκείνους τους αναβάτες που ή θα έγραφαν ιστορία ή θα την πλήρωναν ακριβά.

Γνώρισα προσωπικά τον Simoncelli με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο. Είχε μόλις κερδίσει τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο και βρισκόμασταν στην πίστα δοκιμών της Goodyear-Dunlop, μία μαγευτική τοποθεσία με μία εκπληκτική πίστα όπου φυσικά δεν υπάρχουν κερκίδες, ούτε μπορεί να μπει κανείς άλλος πέρα από τους αναβάτες δοκιμών και τους δημοσιογράφους, στις λίγες φορές που έχει φιλοξενήσει παρουσιάσεις ελαστικών.

Ήμουν για ακόμη μία φορά ο μόνος Έλληνας προσκεκλημένος και είχα μπει να οδηγήσω μαζί με τους Άγγλους δημοσιογράφους που τότε ήταν μία πολυπληθή ομάδα χωρίς Youtubers και Influencers, όλοι τους εξαιρετικά έμπειροι και επίσης όλοι τους, μηδενός εξαιρουμένου, με αγωνιστικές περγαμηνές που έφταναν για δύο από αυτούς μέχρι και το BSB! Μπήκαμε με superbike στο session εκείνο και ο Simoncelli με ένα Dorsoduro 750. Αυτό που περισσότερο το έχετε δει να κυκλοφορεί με την ομάδα ΔΙΑΣ, σπάνια δικάβαλο παρότι η ομάδα αυτή έτσι έχει στηθεί και αν θυμάστε από την δοκιμή στο MOTO, δεν ήταν και μία μοτοσυκλέτα που μπορούσε εύκολα να ξεχωρίσει.

Ο Simoncelli ξεκίνησε τελευταίος, πίσω μας και σε λίγους γύρους μας είχε μαζέψει. Εγώ βρισκόμουν τότε σχετικά μπροστά στο γκρουπ, τρίτος κατά σειρά όταν με πέτυχε στο πιο αργό κομμάτι της πίστας, αργό για εμάς. Ανηφορικό εσάκι με θετική κλίση στην μεσαία του στροφή. Ήξερα ότι ήταν πίσω μου και είχα υπολογίσει να κρατηθώ στην έξοδο για να μην τον κόψω και να ανοίξω το γκάζι του GSXR1000R μόλις με περάσει. Μόνος μου στόχος να μείνω πίσω του για λίγο καθώς αμέσως μετά είχαμε άλλες δύο στροφές που μας οδηγούσαν στην ευθεία, οπότε θα προλάβαινα να οδηγήσω τουλάχιστον μισό γύρο πίσω του. Ότι και να έκανε δεν θα μπορούσε να ξεφύγει στην ευθεία με το Dorsoduro 750 από το GSXR1000R!

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ!

Την ώρα που έστριβα την δεύτερη στροφή από το εσάκι, εκείνη την αριστερή με την θετική κλίση, είδα ένα Dorsoduro να πετάγεται πλαγιασμένο μέσα από κερμπ πέρνοντας μαζί του χώματα, πετραδάκια και χόρτα και να προσγειώνεται μπροστά μου με το γόνατο. Πίστεψα ότι απλά έπεφτε μπροστά μου, άφησα το γκάζι και προσευχήθηκα στην Dunlop να κρατήσει το εμπρός ελαστικό που εκείνη την στιγμή του ζητούσες να κάνει κάτι δύσκολο. Μόνο που ο Simoncelli δεν είχε πέσει, ντριφτάρισε στην προσγείωση μέχρι το εξωτερικό κερμπ, εκτός δηλαδή αγωνιστικής γραμμής και πάνω του ακριβώς άνοιξε το γκάζι και με τρόπο που δεν πίστευα πως μπορούσε να γίνει το Dorsoduro 750 σηκώθηκε με το γκάζι, πλάγιασε στην επόμενη δεξιά ξύνοντας τα πάντα και εξαφανίστηκε στα 150 μέτρα της ευθείας πριν τα φρένα της επόμενης αριστερής. Όταν βγήκα στην ευθεία ήταν ήδη περίπου στην μέση και δεν τον έφτασα ποτέ στα φρένα της σπαστής δεξιάς, μίας πολύ ύπουλης στροφής που όταν μάθαινες την πίστα μπορούσες να την πουλήσεις πηγαίνοντας διαγώνια προς την κατηφορική ευθεία πριν από μία απότομη δεξιά όπου είχαν σημειωθεί και αρκετές πτώσεις.

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
Έχουν περάσει 16 χρόνια από εκείνη την ημέρα, ήμουν τότε ένας νέος συντάκτης, συνομιλώντας με τον επόμενο Valentino Rossi (όπως τον λέγαμε με τον πατέρα του)

Δεν οδηγήσαμε ποτέ μαζί για μισή πίστα, ενώ αμέσως μετά ήμασταν μόνοι μας για τους λίγους γύρους που έμεναν για το υπόλοιπο session. ΌΛΟΙ οι Άγγλοι συνάδελφοι είχαν βγει έξω νωρίτερα ζητώντας από την Dunlop να βγάλει τον Simoncelli γιατί δεν ήθελαν να σκοτωθούν δοκιμάζοντας λάστιχα. Μέχρι εκείνη την στιγμή δεν το είχα δει ως απερισκεψία, ήμουν ακόμη εντυπωσιασμένος από το πώς κατάφερε να προσγειωθεί πλαγιασμένος και κυρίως με την λογική ακολουθία της σκέψης του. Πώς δηλαδή πήρε την απόφαση να βγει εκτός πίστας, μέσα από τα κέρμπ! Στο πλαίσιο της συνέντευξης που είχαμε μετά, ξεκίνησα από εκεί: «Πώς το σκέφτηκες αυτό και κυρίως γιατί; Ποιος ο λόγος;» - «Δεν το σκέφτηκα, μου είπε ο Simoncelli, δεν ήταν δηλαδή μία μελετημένη από πριν απόφαση, είχατε πολύ πιο γρήγορες μοτοσυκλέτες οπότε έπρεπε να μην φρενάρω πουθενά για να σας περάσω, ότι ήρθαν οι στροφές και είδα ότι θα έπρεπε να κόψω πολύ για να μείνω πίσω από το GSXR και μετά στην ευθεία να μην μπορώ να προσπεράσω, σκέφτηκα την προσπέραση στην επόμενη στροφή και μου ήρθε πολύ μακριά. Οπότε εκεί που έστριβα την πρώτη δεξιά, το σήκωσα και έκανα την αριστερή εκτός πίστας.

Στην συνέχεια εκείνης της συνέντευξης τον ρώτησα αν οδηγεί στον δρόμο και μου είπε πως όχι γιατί είναι επικίνδυνο και γελάσαμε έπειτα μαζί.

Μπορούσες να το δεις όπως οι Άγγλοι, ως επιθετικό και απερίσκεπτο ή να τον θαυμάσεις ως κάτι εξωπραγματικό και μοναδικό. Διότι αυτό ήταν. Απίστευτα πράος και μαζεμένος όλες τις στιγμές, εκτός από εκείνες που οδηγούσε. Ήμουν τυχερός που τον γνώρισα και μου για λίγο, πολύ λίγο, οδηγήσαμε και μαζί.

Το 2011, με τον αριθμό 58 πάνω στο λευκό fairing, ο Marco έδειχνε πως το μεγάλο του ξέσπασμα ήταν θέμα χρόνου. Πάλευε με τους καλύτερους τότε, με Lorenzo, Stoner, Pedrosa, Rossi κι αν κάποιες φορές οι κινήσεις του ήταν υπερβολικά τολμηρές, είχαν εκείνο το στοιχείο του “πραγματικού αγώνα” που σήμερα θα ξεσήκωνε αντιδράσεις. Δεν υπολόγιζε τίποτα. Οδήγησε πάντα σαν να μην υπήρχε αύριο, και ίσως τελικά γι’ αυτό να έγινε αθάνατος.

Marco Simoncelli 1987-2011: Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια - Αιώνια ζωντανός “Super Sic”!
στιγμιότυπο από την ίδια εκείνη ημέρα

Η μοίρα στάθηκε άδικη στη Sepang. Μια πτώση στην πρώτη κιόλας στροφή, ένα ατυχές σημείο επαφής και το όνειρο σταμάτησε απότομα. Ο θάνατός του σε ζωντανή μετάδοση καθώς όλοι οι θεατές κατάλαβαν αμέσως τι είχε συμβεί βλέποντας το κράνος του να φεύγει, έμεινε για πάντα χαραγμένος στην ιστορία και κανείς, δεν θέλει να το αναπαράγει. Είχε έντονα στοιχεία αρχαιοελληνικής τραγωδίας μάλιστα από την στιγμή που πάνω του έπεσαν οι καλύτεροί του φίλοι εκτός πίστας και ταυτόχρονα ανταγωνιστές την ώρα του αγώνα. Ένας από τους καλύτερους θα σβήσει άδοξα. Όμως εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε κάτι άλλο, ένας θρύλος που κανένας χρόνος δεν μπορεί να σβήσει. Από τότε, το νούμερο 58 έγινε σύμβολο: όχι μόνο του Simoncelli, αλλά κάθε αναβάτη που τρέχει με την καρδιά του.

Η Honda Gresini διατήρησε τη μνήμη του, το Misano World Circuit φέρει πλέον το όνομά του, και κάθε φορά που βλέπεις εκείνη τη λευκοκόκκινη σημαία με τον αριθμό 58, νιώθεις ότι ο “Super Sic” δεν έφυγε ποτέ στ’ αλήθεια. Ζει σε κάθε νέο αναβάτη που ανεβαίνει με πάθος πάνω στη μοτοσυκλέτα, σε κάθε θεατή που ανατριχιάζει όταν ακούει τον κινητήρα να ανεβάζει στροφές.

Ο Simoncelli ήταν ένας από εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που δεν χρειάζονται χρόνο για να αφήσουν το αποτύπωμά τους. Αρκούσαν λίγες σεζόν για να αλλάξει την ψυχή των GP, για να θυμίσει σε όλους μας πως οι αγώνες δεν είναι μόνο νίκες, είναι άνθρωποι, πάθος, είναι συναίσθημα.

Και αν σήμερα κοιτάξεις τον ουρανό πάνω από το Misano, κάπου ανάμεσα στις στροφές της ιστορίας θα δεις τον Marco να γελά, με εκείνο το ανέμελο βλέμμα που λέει:

“Corri forte, ma divertiti – τρέξε δυνατά, αλλά απόλαυσέ το.”