Moto Guzzi Experience 2024 - Δέκα μοναδικά οργανωμένα μοτό-ταξίδια σε 2 ηπείρους

Το πρόγραμμα της διοργάνωσης εκτείνεται από τον Μάιο μέχρι και τον Δεκέμβριο, σε Ευρώπη και Αφρική
Moto Guzzi Experience 2024
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

6/2/2024

Το Moto Guzzi Experience 2024, περνά στην 6η του χρονιά ως θεσμός οργανωμένων μοτό-ταξιδιών, ανακοινώνοντας το πρόγραμμα των 10 ταξιδιωτικών προορισμών του, οι οποίοι περιλαμβάνουν τοποθεσίες τόσο από την Ευρώπη όσο και από την Αφρική, με τα Βαλκάνια να αποτελούν έναν από τους σταθμούς του προγράμματος.

Για 6η συνεχόμενη χρονιά, οι απανταχού Guzzisti, θα μπορέσουν να βρεθούν και να ταξιδέψουν μαζί σε δύο διαφορετικές ηπείρους, με πρώτο προορισμό την Τοσκάνη και τελευταίο το Μαρόκο, περιλαμβάνοντας διαδρομές τόσο από άσφαλτο, όσο και από χώμα. Όσοι δεν είναι ιδιοκτήτες κάποιας μοτοσυκλέτας της ιταλικής εταιρείας, αλλά θέλουν να συμμετάσχουν μπορούν να νοικιάσουν μία από τις μοτοσυκλέτες που η Moto Guzzi έχει ετοιμάσει για αυτόν τον σκοπό. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν είτε να επιλέξουν την ολοκληρωμένη τουριστική εμπειρία, είτε να οδηγήσουν μαζί με άλλους Guzzisti για ένα σαββατοκύριακο, ξεφεύγοντας από την ρουτίνα της καθημερινότητας.

Moto Guzzi Experience 2024 – Δέκα προορισμοί σε δύο ηπείρους

Η εκκίνηση του Moto Guzzi Experience 2024 γίνεται στην Τοσκάνη, το τετραήμερο 24 - 27 Μαΐου. Σχεδόν ένα μήνα μετά, σειρά παίρνουν τα Βαλκάνια, στις 15-22 Ιουνίου -χωρίς να διευκρινίζεται ακόμα αν θα περάσουν και από την Ελλάδα ή όχι. Στις 3-11 Ιουλίου, ο ήχος των δικύλινδρων κινητήρων της Moto Guzzi θα αντηχήσει στα διάσημα πάσα των Άλπεων. Μένοντας εντός συνόρων, στις 13-21 Ιουλίου, το Moto Guzzi Experience 2024 θα ταξιδέψει στη “σπονδυλική στήλη” της Ιταλίας, τα Απέννινα Όρη που από το Βορρά κατεβαίνουν μέχρι τον Νότο, καλύπτοντας την ανατολική ακτογραμμή της γείτονας χώρας.

Moto Guzzi Experience 2024 – Δέκα προορισμοί σε δύο ηπείρους

Μετά το καλοκαίρι, στις 28/9 μέχρι και 7/10 οι Guzzisti θα βρεθούν στη Σαρδηνία. Από εκεί, περνώντας τον Πορθμό του Μπονιφάτσιο θα ανέβουν βόρεια, περνώντας στο γαλλικό νησί της Κορσικής, με το άγριο ανάγλυφο, το βραχώδες έδαφος και τα γαλαζοπράσινα νερά. Συνεχίζοντας το ταξίδι στην Μεσόγειο, σειρά έχει το μεγαλύτερο νησί της, η Σικελία, στις 11-21 Οκτωβρίου.

Moto Guzzi Experience 2024 – Δέκα προορισμοί σε δύο ηπείρους

Από εκεί παίρνουμε το καράβι και περνάμε στην αντίπερα αφρικανική όχθη, και πιο συγκεκριμένα στην Τυνησία, από τις 2-11 Νοεμβρίου. Σειρά έχει η Ανδαλουσία, στις 29 Νοεμβρίου με 1η Δεκεμβρίου, η νοτιότερη από τις 17 αυτόνομες περιφέρειες της Ισπανίας που κοιτά στο Γιβραλτάρ. Στις 6-16 Δεκεμβρίου, το Moto Guzzi Experience 2024 συνεχίζει την εξερεύνηση της Ιβηρικής Χερσονήσου με μία επίσκεψη στην Πορτογαλία. Τέλος, περνώντας τα στενά που χωρίζουν την Μεσόγειο από τον Ατλαντικό Ωκεανό, αυτά του Γιβραλτάρ, από τις 26 Δεκεμβρίου έως και τις 10 Ιανουαρίου, οι Guzzisti θα βρεθούν στο σκονισμένο Μαρόκο, που αποτελεί και τον τελευταίο σταθμό του Moto Guzzi Experience 2024.

Για περισσότερες πληροφορίες και για να δηλώσετε συμμετοχή δείτε ΕΔΩ.

Moto Guzzi Experience 2024 – Δέκα προορισμοί σε δύο ηπείρουςMoto Guzzi Experience 2024 – Δέκα προορισμοί σε δύο ηπείρουςMoto Guzzi Experience 2024 – Δέκα προορισμοί σε δύο ηπείρους

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.