Moto Morini VS Κινέζων

Ξεκινούν νομικό αγώνα οι Ιταλοί για την “αντιγραφή” του κινητήρα τους

Από τον

Μπάμπη Μέντη

8/1/2018

Σας είχαμε πει την περασμένη εβδομάδα ότι η κινέζικη εταιρεία Shineray παρουσίασε τον πρώτο V2 κινητήρα τους, ο οποίος θα παραχθεί σε εκδόσεις 350, 550, 850 και 1200 κυβικών. Επίσης σας είχαμε πει ότι η Shineray έχει υπό την ιδιοκτησία της, την ιταλική εταιρεία SWM, αλλά και ότι πουλάει κινητήρες σε οποιονδήποτε της το ζητήσει και μάλιστα σε οποιαδήποτε ποσότητα. Όμως ο κινητήρας αυτός μοιάζει εξωτερικά τουλάχιστον, ολόιδιος με τον κινητήρα της Moto Morini που τον ονομάζει Bialbero 1200 CorsaCorta και έχει σχεδιαστεί από τον Franco Lambertini, και μάλιστα δεν πέρασε απαρατήρητο από κάποιους αναγνώστες.

Όπως ήταν φυσικό με την κατάσταση που επικρατεί στο internet, αυτή η ομοιότητα ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι από άρθρα στον ιταλικό και διεθνή τύπο που ήθελαν τους Ιταλούς να έχουν συνεργασία ή να έχουν εξαγοραστεί από του Κινέζους με αντάλλαγμα το δικαίωμα κατασκευής του κινητήρα τους ή τέλος πάντων της τεχνογνωσία τους γύρο από τους μεγάλου κυβισμού V2 κινητήρες (… κι όχι μόνο, αφού ο Franco Lambertini είχε σχεδιάσει έως και V8 κινητήρα για την Ferrari). Αυτό είναι το ένα σημείο της υπόθεσής αυτής, πως βρέθηκαν site που από τις φωτογραφίες και μόνι, χωρίς άλλη ενημέρωση, έχτισαν ολόκληρη ιστορία για εξαγορές και συνεργασίες.

Απλά για άλλη μια φορά οι Κινέζοι απλώς “έκλεψαν” ή “αντέγραψαν” τον ιταλικό κινητήρα χωρίς να πάρουν την άδεια κανενός. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η Moto Morini να στείλει επιστολή σε όλα τα μέσα ενημέρωσης, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν έχει κανενός είδους σχέση με την Shineray και την SWM, αλλά και ότι έχει αναθέσει σε δικηγόρο να κινηθεί νομικά εναντίον των Κινέζων.

Εδώ επίσης να προσθέσουμε ότι η εμπειρία μας έχει δείξει, πως τα περισσότερα κινέζικα αντίγραφα ιαπωνικών κινητήρων, για παράδειγμα, απλώς μοιάζουν με τα γνήσια, αλλά στην πραγματικότητα δεν ταιριάζει ούτε μία βίδα! Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν ταιριάζουν ούτε και τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά ή οι αριθμοί απόδοσης, και καθίσταται πραγματικά δύσκολο για τα ιαπωνικά εργοστάσια να δικαιωθούν στα δικαστήρια και να αποδείξουν ότι έπεσαν θύματα απάτης.

Ο σχεδιασμός και η κατασκευή ενός κινητήρα είναι το ακριβότερο κομμάτι της διαδικασίας παραγωγής μιας νέας μοτοσυκλέτας. Αν ξεκινήσεις από ένα λευκό χαρτί, μπορείς εύκολα να ξεπεράσεις τα 20-30 εκατομμύρια ευρώ μέχρι να φτάσεις στο σημείο να βάλεις σε παραγωγή έναν κινητήρα που να καλύπτει όλες τις προδιαγραφές του πλανήτη.

Οπότε ακόμα κι αν αποδειχτεί ότι οι Κινέζοι έχουν αντιγράψει πλήρως τον κινητήρα κι αναγκαστούν να πληρώσουν πρόστιμο στους Ιταλούς, στην πράξη η διαδικασία αυτή θα τους έχει κοστίσει σημαντικά λιγότερο, ενώ θα έχουν γλιτώσει και τα δύο ή τρία χρόνια που απαιτείται για τον σχεδιασμό και την κατασκευή ενός νέου κινητήρα…

Ακολουθεί η επίσημη ανακοίνωση της Moto Morini:

NO AGREEMENT BETWEEN MOTO MORINI AND SHINERAY / SWM

Trivolzio, 5 January 2018 - Moto Morini officially and strongly denies any kind of news published in the press concerning an agreement with Chinese Shineray or SWM for the supply of our Bialbero 1200 CorsaCorta engine. Neither is there a joint development of the two-cylinder, cited by some newspapers, nor any collaboration for the supply of the same. The exclusive ownership of the Bialbero 1200 CorsaCorta engine is Moto Morini who designed and updated it over the years, up to the latest evolution to the Euro 4 standard.

Although Moto Morini is attentive to the market and to possible collaborations, it has already instructed its lawyers to protect the intellectual property of the company, assess any damage that may arise from these statements without any basis and take any and all necessary action against those who disseminated them in complete decisional autonomy.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ιστορική μοτοσυκλέτα: Έκκληση στη βρετανική κυβέρνηση για τη διατήρηση της μοτοσυκλετιστικής κληρονομιάς της

Πίεση από φορείς για την προστασία της πολιτιστικής και οικονομικής αξίας του κλάδου

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/4/2026

Ο τομέας των κλασικών μοτοσυκλετών στο Ηνωμένο Βασίλειο ζητά στήριξη, καθώς αυξάνονται οι πιέσεις από κανονισμούς, καύσιμα και έλλειψη τεχνογνωσίας.

Η βρετανική κυβέρνηση δέχεται κλιμακούμενη πίεση να λάβει μέτρα για την προστασία της ιστορικής μοτοσυκλέτας, με κοινή παρέμβαση της Λέσχης Κλασσικής Μοτοσυκλέτας (Vintage Motor Cycle Club - VMCC) και του Εθνικού Συμβουλίου Μοτοσυκλετιστών (National Motorcyclists’ Council - NMC).

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται το NMC, το 2023 καταγράφηκαν 624.805 κλασσικές μοτοσυκλέτες στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ ήδη από το 2020 η συνολική αξία του στόλου είχε εκτιμηθεί στα 1,2 δισ. λίρες. Παράλληλα, κυβερνητικά δεδομένα του 2025 δείχνουν ότι περίπου το 30% των ταξινομημένων μοτοσυκλετών στη Βρετανία είναι ηλικίας άνω των 25 ετών.

Η σημασία του κλάδου δεν είναι μόνο πολιτιστική, αλλά και οικονομική, καθώς σύμφωνα με το NMC συνεισφέρει έως και 1,6 δισ. λίρες ετησίως στην οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, οι οργανισμοί προειδοποιούν ότι το μέλλον του βρίσκεται υπό πίεση.

Μεταξύ των βασικών προβλημάτων που εντοπίζονται είναι η διαθεσιμότητα κατάλληλων καυσίμων για παλαιότερους κινητήρες, οι κανονισμοί για τα ιστορικά οχήματα, η σταδιακή απώλεια εξειδικευμένων τεχνικών γνώσεων, αλλά και περιβαλλοντικές πολιτικές που, όπως υποστηρίζεται, δεν λαμβάνουν επαρκώς υπόψη τις ιδιαιτερότητες των κλασικών μοτοσυκλετών. Επιπλέον, αλλαγές στη σύσταση των καυσίμων ενδέχεται να δημιουργήσουν περαιτέρω προβλήματα στη λειτουργία και συντήρησή τους.

Οι VMCC και NMC ζητούν από την κυβέρνηση καλύτερη κατανόηση του κλάδου, καθώς και αναγνώριση της σημασίας του. Παράλληλα, επισημαίνουν την ανάγκη διατήρησης εξαιρέσεων για ιστορικά οχήματα από διαδικασίες και επιβαρύνσεις, όπως τα τεστ MOT και οι χρεώσεις ζωνών χαμηλών εκπομπών (ULEZ).

Ο πρόεδρος του VMCC, Roger Bibbings, τόνισε ότι απαιτείται συντονισμένη δράση μεταξύ κυβέρνησης, βιομηχανίας και πολιτών, ώστε να διασφαλιστεί το μέλλον του τομέα.

Όπως υπογράμμισε, με στοχευμένες και σωστά σχεδιασμένες νομικές ρυθμίσεις, οι ιστορικές μοτοσυκλέτες μπορούν να συνεχίσουν να αποτελούν ζωντανό κομμάτι της βρετανικής πολιτιστικής κληρονομιάς, διατηρώντας παράλληλα χαμηλά το περιβαλλοντικό αποτύπωμα.