MOTO Test Ride Event 2019: Μία έκθεση που ζωντάνεψε για 5η φορά!

Απίστευτος όγκος δοκιμών!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/5/2019

Ολοκληρώθηκε το 5ο κατά σειρά MOTO Test Ride Event, με το Σάββατο οι συμμετοχές να φτάνουν στο όριο της απόδοσης και την Κυριακή η ροή να είναι ομαλότερη με περισσότερες δοκιμές ανά επισκέπτη. Το μεγαλύτερο test ride της Ευρώπης, το 5ο κατά σειρά MOTO Test Ride Event, μετρά ακόμη νούμερα και υπολογίζει τους τόνους βενζίνης που καταναλώθηκε αυτό το διήμερο, καθώς ξεπεράστηκαν οι 5.500 δοκιμές στην μεγάλη πίστα ενώ στην μικρή τα σκούτερ ολοκλήρωσαν άλλες 1.536 δοκιμές.

Αγγίξαμε λοιπόν τις 7.000 δοκιμές για τους σχεδόν 1.200 επισκέπτες που ήρθαν συνολικά και τις δύο ημέρες στα Μέγαρα και οδήγησαν δωρεάν στην πίστα! Ο αριθμός των επισκεπτών μεγαλώνει αρκετά, ξεπερνώντας τους 1.500 για τις δύο ημέρες, αν προσθέσει κανείς τους συνοδούς που ακολούθησαν χωρίς να οδηγήσουν, αλλά και όσους ήρθαν ως θεατές αντιμετωπίζοντας το test ride event, ως έκθεση για τα νέα μοντέλα!

Ως ομάδα και ως περιοδικό έχουμε διοργανώσει πολλά test ride, όμως όταν πριν από πέντε χρόνια θελήσαμε να κάνουμε το Test Ride Event, είχαμε ως όνειρο μία γιορτή της μοτοσυκλέτας, όπου οι μοτοσυκλέτες διαλέγουν τον αναβάτη τους, μία φιέστα με επίκεντρο την οδήγηση και την εμπειρία. Θέλαμε να φτιάξουμε μία μεγάλη παρέα που μπροστά της θα είχε δεκάδες διαφορετικές μοτοσυκλέτες και θα τις οδηγούσε μία-μία! Δεν φανταζόμασταν πως στο τέλος θα είχε τόση απήχηση ώστε να χρειαστεί να το κάνουμε ξανά και ξανά, ούτε πως θα γινόταν θεσμός και πως ο κόσμος θα το περίμενε από την αρχή της χρονιάς για να έρθει!

Ήταν η απήχηση αυτή του κόσμου που καθιέρωσε το MOTO Test Ride Event στην μορφή που είχε από την πρώτη στιγμή! Διότι με τις εταιρίες να βγάζουν για δοκιμή μόλις μία μοτοσυκλέτα από κάθε μοντέλο, και με δεδομένο πως όταν τις έχεις όλες στο πιάτο σου, είναι σίγουρο πως θα θες να οδηγήσεις όχι εκείνες που θα σε ενδιαφέρουν να αγοράσεις, αλλά εκείνες που ονειρευόσουν, όλοι θα συνωστίζονταν σε μία σέλα... Κι έτσι θα κατέληγε μία μεγάλη εκδήλωση αλλά για ελάχιστα μοντέλα και όχι για το σύνολο σχεδόν εκείνων που μπορείς να βρεις στην ελληνική αγορά, το ακριβώς αντίθετο από εκείνο που θέλαμε. Και ο κόσμος σε μία εποχή κρίσης το μόνο που δεν ήθελε ήταν κάτι που να τον τοποθετεί σε αυστηρά πλαίσια, το αντίθετο, ζητούσε μία εκδήλωση που να είναι διαφορετική από τις υπόλοιπες και για αυτό φαίνεται πως την αγκάλιασε! Φυσικά και δεν θα μπορείς να τους έχεις όλους ικανοποιημένους σε μία τόσο μεγάλη συγκέντρωση διαφορετικών ανθρώπων. Για παράδειγμα τις υπόλοιπες χρονιές αφήναμε κάποιους -τους πιο πιεστικούς- να μην ανέβουν σε αυτό που τους έκατσε μπροστά τους αλλά να περιμένουν για «κάτι καλύτερο», στεναχωρώντας τους υπόλοιπους. Φέτος όμως αφιερώσαμε το τελευταίο κομμάτι ακριβώς για αυτό, για να οδηγείς την μοτοσυκλέτα της επιλογής σου, και ταυτόχρονα οι υπόλοιποι να συνεχίσουν να κάνουν βόλτες! Έτσι μπορεί να μειώνεται η απίστευτη ταχύτητα με την οποία γεμίζουμε την πίστα των Μεγάρων για όλη την υπόλοιπη ημέρα, αλλά τους έχουμε όλους ικανοποιημένους, ή τέλος πάντων σχεδόν όλους, καθώς το απόλυτο ποσοστό δεν το πιάνει κανένας. Η αλήθεια είναι πως το Σάββατο ο όγκος του κόσμου από το πρωί ήταν ιδιαίτερα αυξημένος δημιουργώντας μία μεγάλη ουρά, ωστόσο η συμπλήρωση των γκρουπ διαφορετικών μοτοσυκλετών, και των τριών – τεσσάρων σκούτερ που συνολικά υπήρχαν ανάμεσά τους γιατί δεν «χωράνε» στην μικρή πίστα, γινόταν σε χρόνο κάτω από τρία λεπτά (!) με αποτέλεσμα το ρεκόρ συμμετοχής που καταγράφτηκε για το Σάββατο, να καταφέρει να αντιμετωπιστεί σε λογικά πλαίσια.

Την Κυριακή, και ιδιαίτερα νωρίς το πρωί, η προσέλευση ήταν πολύ ομαλότερη ενώ οι επισκέπτες ερχόντουσαν και έφευγαν έχοντας ένα άτυπο πρόγραμμα που δεν δημιουργούσε μεγάλες ουρές. Και φέτος, συνολικά πέντε χρόνια τώρα, δεν υπήρχε πτώση στην πίστα πράγμα που οφείλεται στους εκπαιδευτές του California Superbike School και στους κριτές μας που αναλαμβάνουν να μας ενημερώνουν για κάθε παρατυπία σε ταχύτητα, είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω. Αυτό δεν σημαίνει πως γλιτώσαμε πλήρως τις ζημιές, γιατί ανεβαίνοντας σε μία μοτοσυκλέτα για πρώτη φορά και με την έξαψη που επικρατεί εκεί, έτοιμος να μπεις στην πίστα, πάντα μπορεί να ξεφύγει ένα λάθος. Και ενώ φαίνεται δύσκολο να πέσει κανείς από το σταντ ή στο σταμάτα – ξεκίνα, αυτό ακριβώς μπορεί να συμβεί όταν συνολικά 1.200 άτομα επαναλαμβάνουν την ίδια διαδικασία. Είναι αυτή η εμπειρία που λέγαμε… Διότι όσες φορές και αν σου πουν πως το Aprilia RSV4 έχει ύψος σέλας στα 855 χιλιοστά, θα αποκωδικοποιήσεις καλύτερα το νούμερο μόλις δεις πως κάθεσαι σαν on-off μοτοσυκλέτα. Η διαδικασία "ανέβα – κατέβα" σε 10 τελείως διαφορετικές μοτοσυκλέτες ξεκαθαρίζει πολλά θολά σημεία γενικότερα για την οδήγηση της μοτοσυκλέτας, γενικότερα για τον χειρισμό της. Κι αυτό ακριβώς θέλουμε να κερδίζει όποιος έρχεται στο MOTO Test Ride Event! Το άλλο κέρδος είναι να σβήνει προκαταλήψεις, και αυτό το βλέπουμε κάθε χρονιά, πάρα πολλές φορές κάθε ημέρα! "Δεν ήθελα να πάρω το τάδε γιατί νόμιζα/μου είπαν/ είχα ακούσει πως δεν είναι καλή μοτοσυκλέτα, αλλά είναι απίστευτη!"  Να ένα ακόμη κέρδος του MOTO Test Ride Event. Τα υπόλοιπα βρίσκονται στις συζητήσεις της παρέας, αμέσως μετά ή την επόμενη ημέρα, έχοντας συγκεντρώσει θεματολογία για πολύ καιρό..

Φέτος, όπως έχουμε ξανά κάνει, φροντίσαμε ώστε ο κόσμος που περιμένει να έχει να δει και κάτι ακόμη, κάτι μοναδικό: Τον Έλληνα πολυπρωταθλητή Λευτέρη Πίππο, να πραγματοποιεί ένα μοναδικό στην χώρα μας trial show! Ο Λευτέρης ήταν το 2018 πρωταθλητής στο πιο αργό και στο πιο γρήγορο άθλημα μοτοσυκλέτας, ταυτόχρονα, κάτι εξίσου ανεπανάληπτο, και στο κέντρο της εγκατάστασης του Test Ride Event, χάριζε θέαμα!

Ο μεγάλος χορηγός μας, η Dunlop, εκτός από την στήριξη απέναντι σε ένα μέρος των τεράστιων εξόδων που έχει μία τέτοια διοργάνωση, κλήρωσε και δύο ζευγάρια ελαστικών, ένα για κάθε ημέρα! Έχοντας στήσει ένα κανονικό αγωνιστικό βουλκανιζατέρ, όχι απλά ήταν μας στήριζε ως χορηγός, αλλά ήταν έτοιμη να αναλάβει και κάθε πρόβλημα ελαστικών που θα μπορούσε να προκύψει!

Η Red Bull, για ακόμη μία χρονιά έδωσε δυνατό παρόν κυριολεκτικά, γεμίζοντας μουσικά τον χώρο, καταφέρνοντας και κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Να τους έχει όλους ευχαριστημένους. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ήρθαν να μας δώσουν συγχαρητήρια για την επιλογή μουσικής, κι αυτό -σε τέτοιες εκδηλώσεις- δεν το καταφέρνεις εύκολα. Το μάτι έπιανε κόσμο να ψιλοχορεύει, κατεβαίνοντας από τις μοτοσυκλέτες… Λίγο η χαρά, λίγο η μουσική, δεν ήθελε πολύ περισσότερα. Η Red Bull εμψυχώνει λοιπόν με κάθε τρόπο την οδήγηση!

Σε όλο αυτό το διάστημα, από το πρωί, το MOTO Test Ride Event διέθετε δύο πλήρως εξοπλισμένα και σύγχρονα ασθενοφόρα με προσωπικό που έμπρακτα έχει αποδείξει την ετοιμότητά του. Αχρείαστοι να είναι, όπως λέμε, αλλά πάντα απαραίτητοι. Δεν θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε τα test ride δίχως την παρουσία τους που σε καθησυχάζει και σε αφήνει να βγάλεις από το μυαλό σου άλλη μία έγνοια σε περίπτωση πτώσης, που μακάρι ποτέ να μην έρθει. Με την ιατρική υποστήριξη της emergencyHelp και την υποστήριξη της europ-assistance, τα πλήρη εξοπλισμένα ασθενοφόρα και την ετοιμότητά τους, είμασταν σίγουροι πως μία άτυχη στιγμή δεν θα είχε και την οποιαδήποτε συνέχεια.

Οι τέντες μας είχαν την υποστήριξη της E-ZUP της εταιρίας που έχει μονοπωλήσει σχεδόν τις επαγγελματικές τέντες από την στιγμή που κατασκευάζει σκελετούς με αυξημένη αντοχή και τόσο μικρό βάρος που είναι εύκολο να τις κουβαλήσει κι ένα μόνο άτομο.

Όπως είπαμε το California Superbike School είχε αναλάβει την πλοήγηση στην πίστα και όπως πάντα, όπως κάθε φορά, έφερε την δύσκολη αυτή αποστολή εις πέρας!

Το μεγάλο ευχαριστώ βέβαια ανήκει στις εταιρίες που μας στήριξαν με την διαθεσιμότητα των μοτοσυκλετών τους. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των μοτοσυκλετών δεν είχε άλλες μοτοσυκλέτες διαθέσιμες για δοκιμή οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα. Ήταν δεσμευμένες από το Moto Test Ride Event. Με τις πωλήσεις των καινούριων μοτοσυκλετών και την μικρή αγορά, το να μαζεύει κανείς περισσότερες από 80 μοτοσυκλέτες, παπιά και σκούτερ είναι ένας κανονικός άθλος. Και ο άθλος αυτός είναι των εταιριών, που εκτός από τα μοντέλα είχαν και μηχανικούς τις δύο αυτές ημέρες και προσωπικό έτοιμο να αναλάβει το οποιοδήποτε πρόβλημα!

Για πέμπτη συνεχή χρονιά το MOTO Test Ride Event ολοκληρώθηκε συγκεντρώνοντας έναν απίστευτα μεγάλο αριθμό δοκιμών, που το κατατάσσει ως το μεγαλύτερο test ride της Ευρώπης!

Ατάκες και στιγμές που ξεχωρίσαμε

(είναι πολύ περισσότερες φυσικά, αλλά θα αυτοπεριοριστούμε)
 
-Γιατί με αφήσατε να το πάρω; (Aprilia RSV4) Τώρα το θέλω!
-Ίσα, ίσα που σου λέγαμε πως δεν θα θέλεις το δικό σου μετά (K7 1000). Τι άλλο να κάναμε;
-----
-Πώς πάει έτσι αυτό!!! (BMW S1000XR)
-Ωραία μοτοσυκλέτα δεν είναι;
-Από πέρσι την θέλω! Από πέρσι και μου έκατσε τώρα!
-Κάλιο αργά…
---------
-Μπράβο σας ρε παιδιά, αν χρεώνατε (το test ride) θα πλήρωνα (συζητώντας για την επιλογή μοτοσυκλέτας)
-Μην τα λέτε αυτά, μας σκανδαλίζετε!
-----------
-Αυτό είναι το μηχανάκι που θέλω (Kawasaki Versys 1000)
-Χαίρομαι που το βρήκατε!
-Λοιπόν μην αφήσεις άλλον να ανέβει, θα το πάρω όπως είναι!
-Μακάρι να ήταν δικό μου να σας το έδινα, αλλά περάστε από την τέντα της Kawasaki
----
-Πόσο κάνει, ΠΟΣΟ ΚΑΝΕΙ;_____ Άσε μην μου πεις, δεν μπορώ να το αγοράσω έτσι κι αλλιώς (Yamaha MT-10)
----
-Έχω έρθει να οδηγήσω μία συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα
-Μετά τις 2:30 κάνετε την επιλογή σας και..
-Τώρα θέλω, μετά έχω δουλειά
-Δυστυχώς δεν μπορώ να βοηθήσω σε αυτό… αλήθεια ποια θέλετε;
-Ποιες έχετε;
-----
-Πω Πω Πω έχω τρελαθεί! Γιατί μας το κάνατε αυτό βρε παιδιά!
-Ποιο; Τι κάναμε;
-Αυτό όλο ρε παιδιά, καρδιακή προσβολή θα πάθω, τα θέλω όλα!!!!
------------
-Κύριε σηκώνετε λίγο το παντζάκι του παντελονιού (all star μποτάκι) – Ωχ. Είναι το παπούτσι για το οποίο θα ακούσω τα περισσότερα. Θα λένε συνέχεια πως είδαν κάποιον με all star να οδηγεί, το βλέπω από τώρα…
-Με ένα καλό ποσό πάω τώρα να το αλλάξω, κάνε πρόταση!
----------------
-Συγνώμη αλλά δεν μπορώ να σας αφήσω να οδηγήσετε με αυτό το παπούτσι (αθλητικό). Θα ολοκληρώστε την δοκιμή αυτή και θα πρέπει να φύγετε
-Μα δεν έλεγε πουθενά για τα αθλητικά
-Εδώ πώς ήρθατε;
-Μου το είπε ένας φίλος…
---
Φέτος εκτός από παπούτσια ένας ενθουσιώδης συμμετέχοντας άλλαζε και παντελόνι με τον φίλο του, όσο περίμεναν στην σειρά, για να μην οδηγήσει με αθλητική φόρμα. Και το έκανε τόσο διακριτικά που αν δεν μας το έλεγε, δεν θα το είχαμε καταλάβει.
Χάσαμε το μέτρημα από τις φορές που δανείσαμε γάντια σε κάποιον που τα είχε αφήσει την μοτοσυκλέτα του, ή δεν τα είχε πάρει καθόλου μαζί του. Στο τέλος είχαμε τον ίδιο αριθμό γαντιών με το πρωί, πράγμα που αν κι αυτονόητο, δεν είναι και δεδομένο μέσα σε μία τόσο μεγάλη συγκέντρωση διαφορετικών ανθρώπων – Κέρδισε η μοτοσυκλέτα!
Είδαμε πολλά χαμόγελα, πάρα πολλά, πήραμε πολλά συγχαρητήρια και δεχτήκαμε και τα παράπονα. Κάποια από αυτά τα έχουμε καταγράψει ως οδηγίες για την επόμενη φορά, καθώς πάντα υπάρχει το καλύτερο, κάποια άλλα πάλι είναι από εκείνα που πρέπει να αφήσεις να προσπεράσουν. Η άλλη παρατήρηση είναι πως φέτος είχαμε τον λιγότερο κόσμο από κάθε άλλη φορά, που ήρθε να οδηγήσει με αθλητική φόρμα, μόλις δύο, και λίγους σχετικά με άλλες φορές που είχαν αθλητικό παπούτσι και όχι μποτάκι. Αν κάθε χρόνο μειώνονται τόσο πολύ οι αριθμοί αυτοί, τότε του χρόνου ή σε δύο χρόνια θα έχουμε πετύχει τον στόχο μας, να είναι όλοι προσεκτικοί στον ρουχισμό που έχουν όταν οδηγούν!
 

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή!

 

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”