MotoCert: Έλεγχος στα μεταχειρισμένα με πτυχίο!

Και για κάθε άτυχη στιγμή μετά από πτώση: Αδιαμφισβήτητος Έλεγχος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/3/2019

Τελείωσε η εποχή του, "κάνε μία βόλτα" και πες μου, τελείωσε το ψάξιμο για εκείνον που εμπεριστατωμένα θα σου πει αν η μοτοσυκλέτα που θες να αγοράσεις ή αν η δική σου μετά από πτώση, είναι 100% ακέραια. Τον κινητήρα τον έβλεπες και μόνος σου, τον άκουγες ή τέλος πάντων το ένιωθες από τον τρόπο λειτουργίας, όμως με το πλαίσιο και τα παρεμφερή, ποιος θα σου πει ακριβώς τι συμβαίνει ή τι έχει συμβεί…; Όχι γιατί δεν υπήρχαν επαγγελματίες. Να ξέρετε πως στην Ελλάδα έχουμε πολλούς τέτοιους και ας γκρινιάζουμε, ανθρώπους που πραγματικά γνωρίζουν την δουλειά που κάνουν και μπορούν να πιστοποιήσουν με τα χέρια τους που λέει ο λόγος, αν μία μοτοσυκλέτα είναι στραβή, αν έχει πέσει ή αν υπάρχουν έντεκα χιλιοστά απόκλιση στο πλαίσιο, ένα νούμερο καθόλου τυχαίο όπως θα δούμε πιο κάτω. Το ζήτημα είναι να μπορείς να ελέγξεις την μοτοσυκλέτα σου όταν εσύ θέλεις, άμεσα, στον μάστορα που εσύ ξέρεις και εμπιστεύεσαι, χωρίς να φύγει από το μαγαζί του, χωρίς να βγει από πάνω της ούτε βίδα και όλα αυτά, σε κόστος που δεν θα σε οδηγήσει να αναβάλλεις αυτή την δουλειά συνέχεια και στο τέλος να μην την κάνεις ποτέ. Γίνονται όλα αυτά στην χώρα μας, και μάλιστα καλύτερα από άλλες χώρες της Ευρώπης, εκεί που ένας τέτοιος έλεγχος είναι δεδομένος πως θα γίνεται σε κάθε μοτοσυκλέτα, είτε την πουλάς, είτε την αγοράζεις.

Μιλάμε φυσικά για τις υπηρεσίες που παρέχει η Motocert και που εσείς τις ξέρετε ήδη, όπως τις μάθατε πριν ακόμη έρθει στην Ελλάδα. Χθες, όπως ίσως θα είδατε στο live-video που ανέβηκε στην σελίδα μας στο Facebook, πραγματοποιήθηκε το πρώτο μεγάλο συνέδριο της νεοσύστατης εταιρείας για τις πρώτες 55 επιχειρήσεις που εντάχθηκαν στο δίκτυο. Βρεθήκαμε στο συνέδριο για να δούμε τι θα πει η εταιρεία στους πρώτους συνεργάτες, που είναι ακριβώς εκείνοι που θα έρθετε κι εσείς σε επαφή, αν θελήσετε να πραγματοποιήσετε έναν τέτοιο έλεγχο, καθώς η Motocert απευθύνεται μονάχα σε συνεργεία. Από την αρχή του έτους πληθαίνουν ολοένα όσοι εντάσσονται στο δίκτυό της, με τον κόσμο να πραγματοποιεί ήδη τους πρώτους ελέγχους στην Ελλάδα. Ωστόσο χθες ήταν η πρώτη φορά που οι συνεργάτες συνάντησαν από κοντά και στην συνέχεια συνομίλησαν με τον κ. Bernd Scheibner, τον Γερμανό που δημιούργησε την Scheibner Limited και τα φορητά μηχανήματα που χρησιμοποιεί η MotoCert. Είναι επίσης ο άνθρωπος που έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη, πραγματοποιώντας μία επένδυση που στην Ελλάδα της κρίσης - εδώ που οι ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών παραμελούν τα απαραίτητα service, πόσω μάλλον έναν τέτοιο έλεγχο που θεωρείται "εξωτικό πρόσθετο" - κάθε μαθηματική προσέγγιση προς το κόστος επένδυσης, γυρνούσε με γενναία αρνητικό πρόσημο. Ποιος θα έφερνε στην Ελλάδα ειδικά εξοπλισμένα Van που το κάθε ένα κοστίζει 95.000 ευρώ, για να μαζεύει πενηντάρικο το πενηντάρικο και να πρέπει μάλιστα να εξηγεί στον κάθε δύσπιστο γιατί αυτό είναι που κάνει είναι και απαραίτητο αλλά και δύσκολο να το κάνει με άλλο τρόπο; Από όσα ειπώθηκαν εχθές και την συνέντευξή μας με τον άνθρωπο που εξέλιξε και τώρα εμπορεύεται την τεχνολογία αυτή, διαπιστώνει κανείς πως πίσω από την δημιουργία της MotoCert κρύβεται το όραμα για μία πανευρωπαϊκή εξάπλωση και εδραίωση σε βάθος χρόνου, όχι τόσο για το άμεσο κέρδος. Καλά να είναι επίσης το, δίχως κόστος απόκτησης, γερμανικό χρήμα. Εκεί που οι τράπεζες είναι αναγκασμένες να το μοιράζουν διαφορετικά κινδυνεύουν. Η τεχνολογία της Scheibner είναι αυτή την στιγμή δίχως ανταγωνισμό και μάλιστα δεν γίνεται να αποκτήσει και στο άμεσο μέλλον, από την στιγμή που για να εμφανιστεί κάποιος νέος, θα πρέπει να πραγματοποιήσει όλη την εξέλιξη από την αρχή και -το κυριότερο- να δημιουργήσει την απίστευτα μεγάλη τράπεζα πληροφοριών που έχει στην διάθεσή της η γερμανική εταιρεία. Η μόνη εξέλιξη που έχουν μπροστά τους λοιπόν, είναι της ανάπτυξης του δικτύου, άλλα μαθηματικά δηλαδή, γιατί από εφαρμοσμένη τριγωνομετρία έχουν φορτώσει πλήρως!

Αυτά απέναντι στην εύλογη απορία που έχει κάθε ένας που αντικρύζει ένα από τα Van ή αρχίζει να αντιλαμβάνεται τον τρόπο λειτουργίας του τρισδιάστατου σαρωτή laser με τις κάμερες που καταγράφουν κάθε χιλιοστό απόκλισης. Ποιος δηλαδή πληρώνει τόσα πολλά, για να καταστίσει έπειτα την τεχνολογία προσιτή στο ευρύ κοινό; Κι όχι το χορτασμένο της Γερμανίας αλλά για όλους εμάς εδώ, που μετράμε την βενζίνη λίτρο με το λίτρο. Οι τιμές μιας και αναφερθήκαμε ξεκινούν από πενήντα ευρώ και φτάνουν και έξι φορές επάνω, αναλόγως την μοτοσυκλέτα και την υπηρεσία που διαλέγει κανείς, γιατί η μέτρηση του πλαισίου είναι ένα μόλις κομμάτι. Η MotoCert μπορεί να προχωρήσει πολύ πιο ειδικά για αγωνιζόμενους και για όσους το ψάχνουν πραγματικά για να επέμβουν στην ρύθμιση γεωμετρίας της μοτοσυκλέτας…

Την χθεσινοβραδινή εκδήλωση, όπου παρόντα ήταν πολλά μέλη του ΠΑΣΕΕΔ (άλλωστε η Motocert αντιπροσωπεύεται από τον πρόεδρο του συνδέσμου), χαιρέτησε και ο πρόεδρος του εμπορικού επιμελητηρίου που δήλωσε πρωτίστως μοτοσυκλετιστής και έπειτα υποστηρικτής οποιασδήποτε καινοτομίας μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα και να βοηθήσει πραγματικά το ελληνικό κοινό. Στην συνέχεια, οι άνθρωποι της MotoCert παρουσίασαν το όραμα της εταιρείας και τους λόγους που την κατέστησαν καινοτόμα και εξαιρετικά μπροστά στον τομέα της. Τόνισαν επίσης το φοβερά ανταγωνιστικό καθεστώς που υφίσταται στα συνεργεία εντός της Αττικής, καθώς μονάχα τα νόμιμα, εκείνα που είναι καταγεγραμμένα, ξεπερνούν τα 700, ένα νούμερο δυσανάλογο με τον στόλο της Αττικής και συγκριτικά με μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές πόλεις. Χωρίς να μετρούνται φυσικά όσοι επισκευάζουν μοτοσυκλέτες στην αυλή τους, σε γκαράζ και υπόγεια, αμειβόμενοι με μαύρο χρήμα. Με τα έσοδα από τις επισκευές να βαίνουν μειούμενα, η ένταξη στην MotoCert και η εμπορία των υπηρεσιών της, είναι ένας τρόπος να συμπληρώσουν οι επαγγελματίες το εισόδημα της επιχείρησης, δίχως επένδυση. Με δεδομένο πως κάθε μέρα 80 δίκυκλα εμπλέκονται σε ατύχημα που δηλώνεται και πολλά ακόμη στο σύνολο, είναι να αναρωτιέται κανείς γιατί δεν είχαμε την υπηρεσία αυτή νωρίτερα! Αμέσως μετά σύστησαν τον άνθρωπο που ξεκίνησε τα πάντα δίνοντάς του τον λόγο.

Ο ψηλός, ασπρομάλλης κ.Bret, έχει την ευγενική, αγαθή φυσιογνωμία, που περιμένεις από έναν επιστήμονα σε κάποιο εργαστήριο. Το γεγονός πως η διοίκηση της μητρικής εταιρίας περνά από τα χέρια του, λύνει πολλές από τις απορίες για το πώς φτάνει να ασχοληθεί κανείς με κάτι τόσο εξιδεικευμένο και για τον ρομαντισμό που επιδεικνύει στην διαχείριση του. Ο κ. Bernd παρουσίασε την πορεία της Scheibner και έθεσε το μεγαλύτερο ίσως παράδοξο προς συζήτηση, το γεγονός πώς σε όλο τον κόσμο και όχι μόνο στην Ελλάδα, εξυπακούεται το γεγονός πως μετά από κάθε τρακάρισμα αυτοκινήτου θα ελέγξεις την γεωμετρία του, θα ευθυγραμμίσεις τροχούς και θα πραγματοποιηθεί εξονυχιστικός έλεγχος στο σασί, την ίδια στιγμή που σε πτώση μίας μοτοσυκλέτας απλά σε ενδιαφέρει να δεις "αν περπατάει". Το παράδοξο αυτό απαντάται και ανάμεσα σε εκείνους που απαιτούν τον έλεγχο στο αυτοκίνητό τους, ή σε αυτό που σκοπεύουν να αγοράσουν, ενώ οι ίδιοι ως μοτοσυκλετιστές παραβλέπουν αυτή την ανησυχία.

Ο κ. Bernd Scheibner προχώρησε και στην επίδειξη μίας μέτρησης σε ένα CB500 λύνοντας απορίες στους παρευρισκόμενους για την διαδικασία, η οποία πάντοτε εκτελείται από προσωπικό της Motocert, παρουσία του εκάστοτε συνεργάτη, με τα αποτελέσματα να εκτυπώνονται και να πλαστικοποιούνται επί τόπου, δίχως την παραμικρή περίπτωση να υπάρξει αλλοίωση. Η εξωγενής παρέμβαση, όπως διαπιστώθηκε, είναι αδύνατη.

Χαρακτηριστική ήταν η παρέμβαση του κυρίου Παπουτσά στο τέλος της βραδιάς, που τόνισε πως η απουσία ανθρώπων που ασχολούνται με καλύμπρες και επισκευές δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί και πως ο ίδιος βλέπει την Motocert ως εργαλείο δουλειάς και όχι ανταγωνιστικά. Για αυτό τον λόγο ανέφερε χαρακτηριστικό παράδειγμα με εταιρεία που δεν κατονόμασε, η οποία έστειλε πλαίσιο προς αντικατάσταση σε μία νέα μοτοσυκλέτα που είχε τα ίδια έντεκα χιλιοστά απόκλιση με το πρώτο. Κατέληξαν σε μία διαφωνία και διαμάχη έως ότου έρθουν από το έξωτερικό με νέο πλαίσιο, τρίτο τον αριθμό, για να διαπιστωθεί πως εκείνο δεν είχε αποκλίσεις. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο ίδιος ο πελάτης του, αν υπήρχε εκείνη την στιγμή η Motocert θα είχε ξεμπλέξει σε μισή ώρα αντί για μισή ζωή… Την βραδιά έκλεισε ο κ. Μπαξεβάνης, προτρέποντας τα μέλη του ΠΑΣΕΕΔ να παρουσιάζονται στις συνευρέσεις, με τον πάντοτε πρόσχαρο κ. Bernd Scheibner να του λέει πως δεν κατάλαβε το μήνυμα αλλά χειροκροτά για τον τρόπο!

Με την παρουσία του ο κ. Bernd Scheibner έδωσε την ώθηση που χρειαζόντουσαν οι πρώτοι συνεργάτες της Motocert να πιστέψουν στην νέα υπηρεσία, από την στιγμή που έχουν ήδη πιστέψει στην ίδια την τεχνολογία και να κατανοήσουν το μεγάλο διακύβευμα μιας τέτοιας επένδυσης… Θα επιστρέψουμε με την συνέντευξη του κ. Bernd Scheibner, αλλά και μία δική μας μέτρηση σε μοτοσυκλέτα που ξέρουμε ήδη τι έχει, αν και με δεκαετίες εμπειρίας η Scheibner Limited δεν χρειάζεται επαλήθευση…

 

Η πιο πολύτιμη Honda βγαίνει στο σφυρί - Πάει για ρεκόρ η RC173 του Mike Hailwood

Ο Mike "the Bike" κέρδισε με αυτή το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1966 - Τι την κάνει μοναδική
Honda RC173 Mike Hailwood δημοπρασία 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/8/2026

Μια από τις σημαντικότερες δημοπρασίες των τελευταίων ετών αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Νοέμβριο με την εργοστασιακή Honda RC173 του 1966 να βγαίνει στο σφυρί και τους εκτιμητές να κάνουν λόγο για επερχόμενο ρεκόρ.

Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμη μοτοσυκλέτες όπως η Honda RC173, μοτοσυκλέτες που θυμίζουν σε παλιότερους και αποτελούν αφορμή για να μάθουν περισσότερα οι νεότεροι γιατί ο Valentino Rossi και o Marc Marquez συγκαταλέγονται σε λίστα με τους κορυφαίους όλων των εποχών αλλά δεν είναι οι κορυφαίοι, καθώς θρύλοι των δύο τροχών υπήρχαν και πριν από αυτούς. 

Ο Hailwood είναι τέτοιος. Ο Άγγλος, ο οποίος έχει κερδίσει στο Isle of Man TT συνολικά 14 φορές, ένα επίτευγμα που τον ξεχωρίζει από οποιονδήποτε σύγχρονο αναβάτη MotoGP, ήταν ήδη τέσσερεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στη μεγάλη κατηγορία, στην αρχή της σεζόν του 1966. Ήταν τότε που κλήθηκε να αντιμετωπίσει το ανερχόμενο αστέρι του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, τον Giacomo Agostini, στο κυνήγι για τον πρώτο τίτλο του Ιταλού στη μεγάλη κατηγορία, τον οποίο και κατέκτησε τελικά λόγω και των πολλών εγκαταλείψεων του Hailwood. 

Honda RC173 Mike Hailwood δημοπρασία 2026

Ο Mike "the Bike", που έτρεχε τότε παράλληλα και στις κατηγορίες των 350 και 250 κ.εκ. -είχε συμμετοχές και στα 125!- βγήκε 2ος στην κορυφαία κατηγορία και πήρε το αίμα του πίσω στα 350, αντιμετωπίζοντας και εκεί τον Agostini αφήνοντάς τον στη 2η θέση. Κατέκτησε επίσης και το πρωτάθλημα στα 250 κ.εκ. χτίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον δικό του θρύλο όπως και την αντιπαλότητά του με τον Agostini. Ο Βρετανός αγωνίστηκε για μία ακόμη χρονιά πριν αποσυρθεί (για να δοκιμάσει την τύχη του στη Formula 1) και πήρε το 1967 δύο ακόμη Παγκόσμια Πρωταθλήματα, στα 250 και 350, ενώ ήρθε πάλι 2ος στα 500, πίσω από τον Agostini. Έτσι έφτασε συνολικά στα εννέα παγκόσμια πρωταθλήματα.

Σε κατάσταση βιτρίνας με την αναπαλαίωσή της να έχει γίνει από την ίδια την ιαπωνική εταιρεία, η 4κύλινδρη 350άρα Honda RC173 που βλέπετε στις οθόνες σας ήταν η πρωταθλήτρια του 1966. Είναι η μοναδική RC173 που υπάρχει αυτή τη στιγμή στον κόσμο και αυτό από μόνο του ανεβάζει ακόμη περισσότερο την αξία της, ενώ ο Hailwood την κράτησε στο τέλος της σεζόν του 1966 και έκανε μαζί της μερικούς αγώνες και το 1967.

Το 1997 η μοτοσυκλέτα πωλήθηκε σε δημοπρασία από την οικογένεια του Hailwood στον άνθρωπο που την κράτησε στην κατοχή του μέχρι σήμερα. Η Honda ζήτησε το 2005 να δανειστεί την RC173 από τον Βρετανό ιδιοκτήτη της και να την φιλοξενήσει ως έκθεμα στο Honda Collection Hall. Κατά τη διάρκεια που βρέθηκε στο Motegi της Ιαπωνίας έγινε η πλήρη ανακατασκευή της μοτοσυκλέτας που διατήρησε το πλαίσιο και τον κινητήρα που είχε όταν αγωνιζόταν. 

Έτσι ένα πραγματικό κομμάτι της αγωνιστικής ιστορίας των δύο τροχών και της Honda βρίσκει ξανά τον δρόμο του προς μια δημοπρασία με την Iconic Auctioneers να την βγάζει στο σφυρί, σε πλήρως λειτουργική κατάσταση, στις 15 Νοεμβρίου στο φετινό NEC Classic Motor Show. Δείτε εδώ τη σχετική ιστοσελίδα.

Οι ειδικοί εκτιμούν την αξία της παγκόσμιας πρωταθλήτριας στα 875.000 με 1,11 εκατ. ευρώ (!), ένα ποσό που δεν έχουμε ακούσει ποτέ ξανά όχι μόνο για Honda αλλά για ιαπωνική μοτοσυκλέτα γενικά και είναι υπερτριπλάσιο από εκείνα που έχουν δοθεί για μοτοσυκλέτες από τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Για να δούμε που θα φτάσουν τελικά οι προσφορές αλλά και το αντίτιμο που θα πρέπει να καταβάλλει ο επόμενος ενδιαφερόμενος που θέλει να κάνει δική του την RC173.