MotoGP 2023: Ρεκόρ πτώσεων - Οι πιο επικίνδυνες στροφές του Πρωταθλήματος

Συνολικά 358 πτώσεις για τη μεγάλη κατηγορία, με την πρώτη στροφή στην πίστα της Ινδίας να αποδεικνύεται δύσκολος αντίπαλος
Οι πιο επικίνδυνες στροφές του MotoGP
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

10/1/2024

Η σεζόν του 2023 σημείωσε ρεκόρ πτώσεων στα MotoGP, με τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας να βλέπουν από κοντά το έδαφος 358 φορές κατά τη διάρκεια των 39 αγώνων, με την κλειστή πρώτη στροφή της Buddh International Circuit να “τραβάει” στην αμμοπαγίδα της τους περισσότερους αναβάτες, σε όλες τις κατηγορίες.

Η σεζόν του 2023 χαρακτηρίστηκε από τον νεότευκτο θεσμό των αγώνων Sprint, οι οποίοι διπλασίασαν τους αγώνες για τους 20 γύρους του πρωταθλήματος, ανεβάζοντας αντίστοιχα και το ρίσκο. Έτσι, με εξαίρεση τον αγώνα Sprint της Αυστραλίας, ο οποίος δεν διεξήχθη λόγω κακών καιρικών συνθηκών, το σύνολο των αγώνων αυξήθηκε στους 39, περισσότεροι από κάθε άλλη φορά στην ιστορία των MotoGP. Αυτό, με την σειρά του αναπόφευκτα έφερε και αύξηση των πτώσεων, οι οποίες το 2023 έσπασαν κάθε προηγούμενο ρεκόρ από το 2011, όταν και άρχισαν να προσμετράται το συγκεκριμένο στατιστικό. Το αποτέλεσμα φαίνεται να δικαιώνει όσους από τους αναβάτες είχαν εκφράσει ανησυχίες στην αρχή της χρονιάς, όσον αφορά το ρίσκο που επισύρουν οι περισσότεροι αγώνες, αλλά και την κόπωση που αυτοί φέρνουν στους αναβάτες. Ήδη, ακόμα και πριν την εμφάνιση των αγώνων Sprint, πολλοί από τους αγωνιζόμενους, ειδικά στη μεγάλη κατηγορία, ταλαιπωρούνταν από σύνδρομο διαμερίσματος αντιβραχίου, γνωστό ως “arm pump”.  Μιλάμε, άλλωστε, για οδήγηση στο όριο πρωτότυπων μοτοσυκλετών που ξεπερνούν τους 200 ίππους στον πίσω τροχό, με αντίστοιχα κορυφαία φρένα που ασκούν εξωπραγματικές δυνάμεις πάνω στο ανθρώπινο σώμα.

MotoGP 2023: Ρεκόρ πτώσεων - Οι πιο επικίνδυνες στροφές του Πρωταθλήματος

Σύμφωνα με τα στοιχεία του MotoGP το πιο επικίνδυνο σημείο για πτώση, αποδείχτηκε η κλειστή δεξιά Στροφή 1 της πίστας της Ινδίας, με την αμμοπαγίδα της να “υποδέχεται” 23 συνολικά αναβάτες, από όλες τις κατηγορίες. Μην ξεχνάμε ότι ήταν η πρώτη φορά που τα MotoGP επισκέφθηκαν την πίστα Buddh, πράγμα που από μόνο του αυξάνει την πιθανότητα κάποιος να χάσει τα φρένα. Και όταν μιλάμε για όρια, το να χάσεις τα φρένα, συνήθως σημαίνει και πτώση. Πιο συγκεκριμένα, 11 αναβάτες που έπεσαν στην πρώτη στροφή της Buddh ήταν από την Moto2, 7 από την MotoGP και 5 από την Moto3.

Στη δεύτερη θέση, και μία μόλις πτώση πιο πίσω, βλέπουμε τη Στροφή 4 (Miller hairpin) στο Phillip Island της Αυστραλίας, όπου κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου του αγώνα 22 αναβάτες βρέθηκαν στην… λάθος πλευρά της πίστας. Αν συνυπολογίσουμε και τον παράγοντα καιρό που οδήγησε στην ακύρωση του αγώνα Sprint (που αρχικά είχε αλλάξει μέρα, με τον κύριο αγώνα να γίνεται το Σάββατο), τότε μάλλον η στροφή 4 είναι ο πραγματικός πρωταθλητής…

Λίγο πιο πίσω, στην 3η θέση βρίσκονται 3 συνολικά στροφές από 2 διαφορετικές πίστες. Οι Στροφές 7 (Musee) και 3 της παραδοσιακά δύσκολης πίστας του Le Mans, μαζί με τη Στροφή 14 (Carro) στο Misano, ισοβαθμούν στην κατάταξη των πιο επικίνδυνων στροφών, με 16 πτώσεις σε κάθε μία.

MotoGP 2023: Ρεκόρ πτώσεων - Οι πιο επικίνδυνες στροφές του Πρωταθλήματος

Για τον νεότευκτο Sprint της μεγάλης κατηγορίας έχουμε 49 ατυχήματα, με τον κύριο και μεγαλύτερης διάρκειας αγώνα να καταγράφει 37 περισσότερες πτώσεις, φτάνοντας τις 86. Αν τώρα συνυπολογίσουμε όλες τις πτώσεις κατά την διάρκεια του τριημέρου, τότε οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας έπεσαν συνολικά 358 φορές! Ο αριθμός αυτός είναι ο μεγαλύτερος που έχει καταγραφεί ποτέ, με τις πίστες του Le Mans και της Ινδίας να ισοβαθμούν, έχοντας από 79, η κάθε μία. Στις 69 σταμάτησε η COTA στο Austin του Τέξας, με τη Sepang να ακολουθεί από κοντά με 65. Πιο “ασφαλής” γύρος είναι αυτός της Αργεντινής, όπου είδαμε μόλις 23 πτώσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2023 ήταν η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά με 20 γύρους στο πρόγραμμα, τους περισσότερους από κάθε άλλη φορά.

Πρωταθλητής της τούμπας στη μεγάλη κατηγορία ήταν ο Marc Marquez με 29 πτώσεις, στην τελευταία του χρονιά με την Honda, πριν μεταπηδήσει στην ομάδα της Gresini με Ducati για το 2024. Ακριβώς πίσω του, με 24 βρίσκεται ο έτερος εργοστασιακός αναβάτης της Honda για το 2023, Joan Mir, αναδεικνύοντας το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το HRC, με τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας και την προσπάθεια που χρειάζεται να καταβάλουν οι αναβάτες της Honda.

Να διευκρινίσουμε ότι με τον όρο πτώση αναφερόμαστε στην περίπτωση που η μοτοσυκλέτα ακούμπησε το έδαφος και έμεινε εκεί. Δηλαδή τα εντυπωσιακά σωσίματα που έχουμε δει πολλές φορές από αναβάτες, όπως εκείνα του Marquez, όπου η μοτοσυκλέτα ακουμπάει στην άσφαλτο βγάζοντας σπίθες και αφήνοντας λίγο από το κάρμπον της πάνω, δεν πιάνονται. Τέλος, τα παραπάνω στατιστικά δεν περιλαμβάνουν τις πτώσεις που συνέβησαν κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών διημέρων ή τριημέρων.

Ετικέτες

Zontes σκούτερ: Κινητήρας στο πλαίσιο, μονό αμορτισέρ κάτω από τα 300 κ.εκ. -Τι δείχνουν πατέντες και φωτογραφία

Και τελική μετάδοση με αλυσίδα - Αλλά και προβλήματα στην εφαρμογή
Scooter Zontes πατέντες 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

30/9/2026

Έχοντας το V125, το μοναδικό αυτή τη στιγμή στην κατηγορία με αλουμινένιο πλαίσιο, ήδη διαθέσιμο στην αγορά, η Zontes φαίνεται ότι εξετάζει μία ακόμη έκπληξη για σκούτερ με κινητήρες έως 300 κ.εκ.

Το έχουμε πει πολλές φορές στο παρελθόν πως οι πατέντες που καταθέτουν κατά καιρούς οι κατασκευαστές δεν σημαίνουν απαραίτητα και την άφιξη ενός νέου μοντέλου, στο οποίο θα εφαρμόζονται οι κατοχυρωμένες λύσεις, ούτε ότι θα τις δούμε σε κάποιο μοντέλο που υπάρχει ήδη στην παραγωγή.

H Zontes όμως αυτή τη στιγμή καινοτομεί για τα δεδομένα των καιρών και της κατηγορίας στην οποία ανήκει το V125 (λαμβάνοντας υπόψη και την τιμή του σκούτερ στην Ελλάδα) και ακολουθεί το επόμενο βήμα που έχει αρχίσει να διαφαίνεται και σε άλλους κατασκευαστές από την Κίνα, οι οποίοι έχουν περνάνε από την αντιγραφή στην καινοτομία χαράσσοντας τον δικό τους δρόμο.

Zontes πατέντες σκούτερ και φωτογραφία 2026

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω για τις πατέντες προς κατοχύρωση που αποδίδονται στη Zontes και κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή στο διαδίκτυο, η πιθανότητα να τις δούμε σε ένα μοντέλο παραγωγής αυξάνονται σημαντικά, αν και εφόσον αποδειχθεί στην πράξη ότι δουλεύουν. Η πιθανότητα μάλιστα αυξάνεται αφού υπάρχει και μια μικρή φωτογραφία που απεικονίζει ένα λειτουργικό, όπως φαίνεται, πρωτότυπο, οπότε μπορούμε να πούμε με σχετική βεβαιότητα ότι στην χειρότερη περίπτωση η Zontes αξιολογεί στην πράξη τις συγκεκριμένες λύσεις. 

Και τι φέρνουν αυτές στο τραπέζι; Όχι τόσο την τελική μετάδοση με αλυσίδα, όσο τον κινητήρα που βρίσκεται σταθερά τοποθετημένος μέσα στο πλαίσιο. Όχι όμως μπροστά όπως θα περίμενε κανείς, ανάμεσα ή κάτω από τα πόδια του αναβάτη, αλλά κάθετα, κάτω από εκεί που κανονικά βρίσκεται η σέλα του.

Το θετικό με αυτή την εφαρμογή είναι συγκεντρώνονται οι μάζες στο κέντρο και την ίδια στιγμή αυξάνεται σημαντικά η στιβαρότητα του πλαισίου και του ψαλιδιού αφού πλέον δεν χρειάζεται να κάνει ο κινητήρας αυτή τη δουλειά -το ψαλίδι δηλαδή- και έτσι δεν υπάρχει πλέον ο όγκος και το βάρος του πίσω από το πλαίσιο. Το σημαντικότερο όφελος στη στιβαρότητα και το έλεγχο που δίνεται έτσι στις ελαστικότητες προκύπτει στο σημείο που εδράζει το ψαλίδι, εκεί περίπου που κανονικά θα βρισκόταν η βάση του κινητήρα στο πλαίσιο. 

Zontes πατέντες σκούτερ και φωτογραφία 2026

Από την άλλη η κάθετη τοποθέτηση του κινητήρα μέσα στο πλαίσιο, πολύ μακριά από τον λαιμό είναι άγνωστο πώς επηρεάζει τη συμπεριφορά του σκούτερ, όμως ως κέρδος έχουμε μια ποδιά με χαμηλό ύψος με το σκούτερ να διατηρεί έτσι τη χρηστικότητά του. Το πλαίσιο πάντως μοιάζει προσεγμένο ως προς την στιβαρότητά του, αυτό μαρτυρούν τα εσωτερικά νεύρα στις δύο δοκούς μέχρι το λαιμό και δεν αποκλείεται να είναι και σε αυτή την περίπτωση κατασκευασμένο από αλουμίνιο.

Τα σημεία που η συγκεκριμένη διάταξη υστερεί εμφανώς είναι δύο και είναι ίσως και ο λόγος που δεν έχουμε δει κάτι τέτοιο στην παραγωγή από άλλον κατασκευαστή. Το πρώτο είναι ο διαθέσιμος αποθηκευτικός χώρος κάτω από τη σέλα, ο οποίος εξαφανίζεται με τον κινητήρα τοποθετημένο κάθετα και μόνο ένα top case μπορεί να αναπληρώσει αυτή τη χασούρα. Το δεύτερο και ίσως πιο σημαντικό αφορά τη διαχείριση της θερμότητας που εκπέμπει ο κινητήρας που βρίσκεται εσώκλειστος, όπως φαίνεται στο πλαίσιο, με τη την κεφαλή του να βρίσκεται μάλιστα κάτω από τα οπίσθια του αναβάτη...

Η KYMCO πάντως έχει σκούτερ με ψαλίδι πίσω, τελική μετάδοση με αλυσίδα και μονό αμορτισέρ κάτω από τα 300 κ.εκ. στην Ταϊλάνδη, το G7, το οποίο δεν έχει κάνει μέχρι στιγμή την εμφάνισή του στην Ευρώπη και έχει λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το σχέδιο της Zontes κρατώντας τον κινητήρα οριζόντια, και έτσι διατηρεί και τον αποθηκευτικό χώρο κάτω από τη σέλα.