MotoGP 2023: Ρεκόρ πτώσεων - Οι πιο επικίνδυνες στροφές του Πρωταθλήματος

Συνολικά 358 πτώσεις για τη μεγάλη κατηγορία, με την πρώτη στροφή στην πίστα της Ινδίας να αποδεικνύεται δύσκολος αντίπαλος
Οι πιο επικίνδυνες στροφές του MotoGP
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

10/1/2024

Η σεζόν του 2023 σημείωσε ρεκόρ πτώσεων στα MotoGP, με τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας να βλέπουν από κοντά το έδαφος 358 φορές κατά τη διάρκεια των 39 αγώνων, με την κλειστή πρώτη στροφή της Buddh International Circuit να “τραβάει” στην αμμοπαγίδα της τους περισσότερους αναβάτες, σε όλες τις κατηγορίες.

Η σεζόν του 2023 χαρακτηρίστηκε από τον νεότευκτο θεσμό των αγώνων Sprint, οι οποίοι διπλασίασαν τους αγώνες για τους 20 γύρους του πρωταθλήματος, ανεβάζοντας αντίστοιχα και το ρίσκο. Έτσι, με εξαίρεση τον αγώνα Sprint της Αυστραλίας, ο οποίος δεν διεξήχθη λόγω κακών καιρικών συνθηκών, το σύνολο των αγώνων αυξήθηκε στους 39, περισσότεροι από κάθε άλλη φορά στην ιστορία των MotoGP. Αυτό, με την σειρά του αναπόφευκτα έφερε και αύξηση των πτώσεων, οι οποίες το 2023 έσπασαν κάθε προηγούμενο ρεκόρ από το 2011, όταν και άρχισαν να προσμετράται το συγκεκριμένο στατιστικό. Το αποτέλεσμα φαίνεται να δικαιώνει όσους από τους αναβάτες είχαν εκφράσει ανησυχίες στην αρχή της χρονιάς, όσον αφορά το ρίσκο που επισύρουν οι περισσότεροι αγώνες, αλλά και την κόπωση που αυτοί φέρνουν στους αναβάτες. Ήδη, ακόμα και πριν την εμφάνιση των αγώνων Sprint, πολλοί από τους αγωνιζόμενους, ειδικά στη μεγάλη κατηγορία, ταλαιπωρούνταν από σύνδρομο διαμερίσματος αντιβραχίου, γνωστό ως “arm pump”.  Μιλάμε, άλλωστε, για οδήγηση στο όριο πρωτότυπων μοτοσυκλετών που ξεπερνούν τους 200 ίππους στον πίσω τροχό, με αντίστοιχα κορυφαία φρένα που ασκούν εξωπραγματικές δυνάμεις πάνω στο ανθρώπινο σώμα.

MotoGP 2023: Ρεκόρ πτώσεων - Οι πιο επικίνδυνες στροφές του Πρωταθλήματος

Σύμφωνα με τα στοιχεία του MotoGP το πιο επικίνδυνο σημείο για πτώση, αποδείχτηκε η κλειστή δεξιά Στροφή 1 της πίστας της Ινδίας, με την αμμοπαγίδα της να “υποδέχεται” 23 συνολικά αναβάτες, από όλες τις κατηγορίες. Μην ξεχνάμε ότι ήταν η πρώτη φορά που τα MotoGP επισκέφθηκαν την πίστα Buddh, πράγμα που από μόνο του αυξάνει την πιθανότητα κάποιος να χάσει τα φρένα. Και όταν μιλάμε για όρια, το να χάσεις τα φρένα, συνήθως σημαίνει και πτώση. Πιο συγκεκριμένα, 11 αναβάτες που έπεσαν στην πρώτη στροφή της Buddh ήταν από την Moto2, 7 από την MotoGP και 5 από την Moto3.

Στη δεύτερη θέση, και μία μόλις πτώση πιο πίσω, βλέπουμε τη Στροφή 4 (Miller hairpin) στο Phillip Island της Αυστραλίας, όπου κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου του αγώνα 22 αναβάτες βρέθηκαν στην… λάθος πλευρά της πίστας. Αν συνυπολογίσουμε και τον παράγοντα καιρό που οδήγησε στην ακύρωση του αγώνα Sprint (που αρχικά είχε αλλάξει μέρα, με τον κύριο αγώνα να γίνεται το Σάββατο), τότε μάλλον η στροφή 4 είναι ο πραγματικός πρωταθλητής…

Λίγο πιο πίσω, στην 3η θέση βρίσκονται 3 συνολικά στροφές από 2 διαφορετικές πίστες. Οι Στροφές 7 (Musee) και 3 της παραδοσιακά δύσκολης πίστας του Le Mans, μαζί με τη Στροφή 14 (Carro) στο Misano, ισοβαθμούν στην κατάταξη των πιο επικίνδυνων στροφών, με 16 πτώσεις σε κάθε μία.

MotoGP 2023: Ρεκόρ πτώσεων - Οι πιο επικίνδυνες στροφές του Πρωταθλήματος

Για τον νεότευκτο Sprint της μεγάλης κατηγορίας έχουμε 49 ατυχήματα, με τον κύριο και μεγαλύτερης διάρκειας αγώνα να καταγράφει 37 περισσότερες πτώσεις, φτάνοντας τις 86. Αν τώρα συνυπολογίσουμε όλες τις πτώσεις κατά την διάρκεια του τριημέρου, τότε οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας έπεσαν συνολικά 358 φορές! Ο αριθμός αυτός είναι ο μεγαλύτερος που έχει καταγραφεί ποτέ, με τις πίστες του Le Mans και της Ινδίας να ισοβαθμούν, έχοντας από 79, η κάθε μία. Στις 69 σταμάτησε η COTA στο Austin του Τέξας, με τη Sepang να ακολουθεί από κοντά με 65. Πιο “ασφαλής” γύρος είναι αυτός της Αργεντινής, όπου είδαμε μόλις 23 πτώσεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2023 ήταν η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά με 20 γύρους στο πρόγραμμα, τους περισσότερους από κάθε άλλη φορά.

Πρωταθλητής της τούμπας στη μεγάλη κατηγορία ήταν ο Marc Marquez με 29 πτώσεις, στην τελευταία του χρονιά με την Honda, πριν μεταπηδήσει στην ομάδα της Gresini με Ducati για το 2024. Ακριβώς πίσω του, με 24 βρίσκεται ο έτερος εργοστασιακός αναβάτης της Honda για το 2023, Joan Mir, αναδεικνύοντας το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το HRC, με τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας και την προσπάθεια που χρειάζεται να καταβάλουν οι αναβάτες της Honda.

Να διευκρινίσουμε ότι με τον όρο πτώση αναφερόμαστε στην περίπτωση που η μοτοσυκλέτα ακούμπησε το έδαφος και έμεινε εκεί. Δηλαδή τα εντυπωσιακά σωσίματα που έχουμε δει πολλές φορές από αναβάτες, όπως εκείνα του Marquez, όπου η μοτοσυκλέτα ακουμπάει στην άσφαλτο βγάζοντας σπίθες και αφήνοντας λίγο από το κάρμπον της πάνω, δεν πιάνονται. Τέλος, τα παραπάνω στατιστικά δεν περιλαμβάνουν τις πτώσεις που συνέβησαν κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών διημέρων ή τριημέρων.

Ετικέτες

MotoGP: Ο Brad Binder κοιτάζει προς το WSBK και τη Ducati για το 2027

Χωρίς θέση στα Grand Prix - Στο προσκήνιο η Aruba Ducati αλλά και ιδιωτικές ομάδες
Binder WSBK
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Το μέλλον του Brad Binder παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ερωτηματικά της αγοράς αναβατών για το 2027, καθώς ο Νοτιοαφρικανός φαίνεται πως δεν θα συνεχίσει με την KTM. Σύμφωνα με πληροφορίες από το paddock, η πλευρά του έχει ήδη ξεκινήσει επαφές με ομάδες του WorldSBK, με τη Ducati να αποτελεί τον βασικό στόχο.

Οι εξελίξεις στην αγορά αναβατών των MotoGP συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό και το όνομα του Brad Binder βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο. Η KTM φέρεται να έχει αποφασίσει να προχωρήσει με νέο δίδυμο αναβατών για το 2027, αποτελούμενο από τους Alex Marquez και Fabio Di Giannantonio, αφήνοντας τον Νοτιοαφρικανό εκτός των μελλοντικών της σχεδίων.

Με τις διαθέσιμες θέσεις στα MotoGP να λιγοστεύουν, ο μάνατζέρ του, Jeremy Debize, έχει ήδη αρχίσει να εξετάζει εναλλακτικές λύσεις εκτός της κορυφαίας κατηγορίας.

Μία από αυτές οδηγεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike και συγκεκριμένα στην Aruba Ducati, η οποία αναμένεται να βρεθεί σύντομα σε αναζήτηση αναβάτη, καθώς ο Nicolo Bulega ετοιμάζεται για τη μετάβασή του στα MotoGP, πιθανότατα με την ομάδα της VR46.

Η πρώτη επιλογή της Aruba Ducati ήταν ο Raul Fernandez, αναβάτης MotoGP με ισχυρούς δεσμούς με τον επικεφαλής της ομάδας, Serafino Foti. Ωστόσο, το σενάριο αυτό φαίνεται να έχει πλέον εγκαταλειφθεί, καθώς ο Ισπανός φέρεται να έχει ανανεώσει τη συνεργασία του με την Trackhouse και για την επόμενη σεζόν.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Binder εμφανίζεται ως μία από τις διαθέσιμες και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες επιλογές για τη Ducati. Παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι του Borgo Panigale δεν δείχνουν διάθεση να βιαστούν. Η πρόθεσή τους είναι να περιμένουν να ξεκαθαρίσει πλήρως το τοπίο στα MotoGP πριν λάβουν οριστικές αποφάσεις για το WorldSBK.

Η Aruba Ducati εξακολουθεί να αποτελεί τον πιο ελκυστικό προορισμό για οποιονδήποτε αναβάτη επιθυμεί να πρωταγωνιστήσει στο πρωτάθλημα παραγωγής, έχοντας στη διάθεσή της την Panigale V4R, τη μοτοσυκλέτα που θεωρείται το σημείο αναφοράς της κατηγορίας.

Γνωρίζοντας ότι η αναμονή μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη, ο Binder και το περιβάλλον του εξετάζουν παράλληλα και άλλες λύσεις μέσα στο στρατόπεδο της Ducati. Στο τραπέζι βρίσκονται θέσεις σε ιδιωτικές ομάδες, όπως η Go Eleven, όπου το μέλλον του Lorenzo Baldassarri παραμένει αβέβαιο, αλλά και η Barni Ducati, στην οποία δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει η κατάσταση γύρω από τον Alvaro Bautista.

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως ο Binder δεν είναι ο μοναδικός αναβάτης του MotoGP που εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο μετάβασης στο WorldSBK. Αντίστοιχες κινήσεις φέρεται να κάνει και ο Franco Morbidelli, ο οποίος μέσω του manager του, Gianluca Falcioni, πραγματοποίησε επαφές στο Misano ώστε να διερευνήσει τις διαθέσιμες επιλογές για το 2027, με τον ίδιο τον Foti της εργοστασιακής Ducati Aruba να έχει δηλώσει ανοιχτά πως η ομάδα θα προτιμούσε έναν Ιταλό αναβάτη και πως εξετάζει την περίπτωση του Morbidelli μεταξύ άλλων.

Το βέβαιο είναι πως η καλοκαιρινή περίοδος αναμένεται ιδιαίτερα κινητική στην αγορά των αναβατών, καθώς αρκετά ονόματα των MotoGP αναζητούν το επόμενο βήμα της καριέρας τους. Και στο paddock του WorldSBK βρίσκεται η Panigale V4R με όποια ομάδα τη διαθέτει να κρατά το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί, τουλάχιστον μέχρι νεωτέρας.