MotoGP - Harley-Davidson: Σενάριο για είσοδο στο MotoGP - Ακούστηκε και αυτό!

Με αφορμή την εξαγορά της Dorna από τη Liberty Media
Harley MotoGP
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

7/7/2025

Ένα νέο σενάριο "εμφανίστηκε" στο paddock του MotoGP που θέλει τη Harley-Davidson να εισέρχεται στην κορυφαία κατηγορία αγώνων μοτοσυκλέτας στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, με “δανεικό” αγωνιστικό πρωτότυπο.

Η αναφορά περί εισόδου της Harley-Davidson στο MotoGP έρχεται από το Speedweek, από ό,τι καταλαβαίνουμε κυρίως λόγω της αυξανόμενης επιρροής αμερικανικών παραγόντων στο κορυφαίο πρωτάθλημα ταχύτητας με την πρόσφατη εξαγορά της Dorna από τη Liberty Media.

Επισήμως, από την Harley-Davidson δεν υπάρχει  κανένα πλάνο για την κατασκευή αγωνιστικού πρωτότυπου με το οποίο θα συμμετέχει απευθείας στην κορυφαία κατηγορία. Ωστόσο, όπως γνωρίζουμε, η H-D θα έχει τη δική της παρουσία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα από το 2026 με μια "μίνι" σειρά, με έξι αγώνες στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, που θα διεξάγονται στα πρότυπα του motoamerica "King Of The Baggers" και θα είναι αγώνες υποστήριξης στο MotoGP.

Η κορυφαία κατηγορία των αγώνων μοτοσυκλέτας παραμένει ένας ελκυστικός χώρος προβολής για οποιονδήποτε κατασκευαστή, φυσικά και για την αμερικανική εταιρεία που βλέπει τις πωλήσεις της τα τελευταία χρόνια να έχουν πάρει την κατιούσα και ψάχνει διακαώς νέο κοινό, ένα κοινό που θα μπορούσε να έρθει από το MotoGP. Ωστόσο χωρίς οποιαδήποτε προηγούμενη εμπειρία η προοπτική του να συμμετέχει στο πρωτάθλημα η H-D μοιάζει εντελώς απίθανη τουλάχιστον για τα επόμενα δύο-τρία χρόνια. Εκτός και αν "δανειστεί" μοτοσυκλέτα από άλλον κατασκευαστή και προσπαθήσει πρώτα να χτίσει μια ομάδα με αυτόν τον τρόπο.

Το Speedweek συνδέει αυτό το απίθανο σενάριο με τον Joe Roberts, τον 28χρονο Καλιφορνέζο που αγωνίζεται στο Moto2 που θα μπορούσε να είναι ένας από τους αναβάτες της. Το 2026 θα είναι η τρίτη του σεζόν με την American Racing Team – και η πέμπτη συνολικά με την ομάδα, καθώς είχε αγωνιστεί μαζί τους και το 2019 και 2020.

Harley MotoGP

Με δύο νίκες Grand Prix στο ενεργητικό του, ο Roberts είναι αυτή τη στιγμή είναι ίσως ο κορυφαίος Αμερικανός αναβάτη και θα ήταν η προφανής επιλογή για ένα πιθανό εγχείρημα της Harley-Davidson, αλλά και εδώ το σενάριο για την κορυφαία κατηγορία μοιάζει απίθανο αφού ο Roberts δεν έχει καμία εμπειρία από τις πρωτότυπες αγωνιστικές της κορυφαίας κατηγορίας. Πιο λογικό θα ήταν να ξεκινήσει η H-D από τη Moto2 με τον Roberts παρά να γίνει σάκος του μποξ στο MotoGP, σε ένα σενάριο που αυτή τη στιγμή δεν ευσταθεί σε κανένα επίπεδο αφού δεν υπάρχει η εμπειρία και από ότι φαίνεται ούτε το μπάτζετ για ένα τέτοιο εγχείρημα.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.