MotoGP Michelin: Ταχύτεροι χρόνοι παρά τη ζέστη

Ο απολογισμός ενός επιτυχημένου τριήμερου
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/7/2020

Η γαλλική εταιρεία ελαστικών που είναι αποκλειστικός προμηθευτής για της μοτοσυκλέτες των MotoGP και των ηλεκτρικών MotoE, είχε να αντιμετωπίσει πολύ σκληρές συνθήκες κατά την διάρκεια του δεύτερου αγώνα στην πίστα της Jerez, καθώς οι θερμοκρασίες ήταν πολύ υψηλότερες απ’ ότι στον πρώτη αγώνα της σεζόν, στην ίδια πίστα, μόλις μία εβδομάδα πριν. Παρ’ όλα αυτά, οι χρόνοι που σημειώθηκαν ήταν εντυπωσιακοί και πάνω σε αυτό το επιτυχημένο αποτέλεσμα αναφέρεται το Δελτίο Τύπου της Michelin που ακολουθεί:   

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

28 Ιουλίου 2020

 

ΟΙ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ MICHELIN ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ

ΣΤΟΝ QUARTARARO NA KANEI ΔΥΟ ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ

 

Η Michelin και οι υπόλοιπες ομάδες του MotoGP ήρθαν αντιμέτωπες με δύσκολες καιρικές συνθήκες αυτό το Σαββατοκύριακο στη Jerez της Ισπανίας, με το Fabio Quartararo (Petronas Yamaha SRT) να κάνει back-to-back νίκες, παρά τις έντονες θερμοκρασίες που επικράτησαν στον αγώνα Gran Premio Red Bull de Andalucía.

 

Η Michelin είδε τα ελαστικά της να ξεπερνούν τα όριά τους στη Jerez αυτό το σαββατοκύριακο, με τη θερμοκρασία της ασφάλτου να αγγίζει τους 50 ° Κελσίου. Σε τόσο υψηλές θερμοκρασίες, η πρόσφυση στην πίστα αποτελεί πάντα πρόβλημα, αλλά τα ελαστικά MICHELIN Power Slick συμπεριφέρθηκαν εξαιρετικά, προσφέροντας έναν ταχύτερο αγώνα από την περασμένη εβδομάδα, με τον Quartararo να καταγράφει ταχύτερο χρόνο γύρου αγώνα από την προηγούμενη Κυριακή. Τα ελαστικά MICHELIN Power Slick είχαν εξαιρετικές επιδόσεις όλο το Σαββατοκύριακο και  κατέγραψαν ακόμα ένα ρεκόρ τις ελεύθερες δοκιμές του Σαββάτου, που οι θερμοκρασίες ήταν χαμηλότερες, στους 33 °  Κελσίου, καθώς ο Maverick Viñales (Monster Energy Yamaha MotoGP) κατέγραψε χρόνο 1'36.584, ξεπερνώντας το ρεκόρ του Quartararo το περασμένο Σαββατοκύριακο.

 

Έχοντας συλλέξει αρκετά δεδομένα από τους αγώνες στη συγκεκριμένη πίστα την προηγούμενη εβδομάδα, η επιλογή των  ελαστικών ήταν σχεδόν ίδια με εκείνη του Ισπανικού Grand Prix. Αυτή τη φορά, όλοι οι αναβάτες επέλεξαν το διαθέσιμο σκληρό μείγμα γόμας για τον μπροστινό τροχό και το μαλακό μείγμα γόμας για τον πίσω τροχό, με μόνο τον Alex Rins (Team SUZUKI ECSTAR) να επιλέγει το διαθέσιμο μαλακό μείγμα και για τους δυο τροχούς. Ξεκινώντας δυνατά από την pole position, ο Quartararo πέρασε γρήγορα μπροστά  και ηγήθηκε του αγώνα στην πρώτη στροφή, διατηρώντας τη θέση του στον πρώτο γύρο του αγώνα. Στη συνέχεια, ο νεαρός Γάλλος εκμεταλλεύτηκε την πρόσφυση και τις επιδόσεις από το μαλακό μείγμα γόμας του πίσω ελαστικού του και τη σταθερότητα κατά το φρενάρισμα από το σκληρό μείγμα γόμας του μπροστινού ελαστικού, για να κάνει δύο γρήγορους γύρους – σημειώνοντας τον ταχύτερο χρόνο γύρου αγώνα στον τρίτο γύρο -  και να διατηρήσει μια διαφορά ασφαλείας από τους υπολοίπους αναβάτες. Κατάφερε να αυξήσει κι άλλο τη διάφορά του,  καθώς ο αγώνας των 25 γύρων προχωρούσε και πέρασε πρώτος τη γραμμή του τερματισμού, κερδίζοντας τη δεύτερη νίκη του, αυτό το Σαββατοκύριακο.  Η νίκη αυτή του εξασφάλισε και τη θέση του First Independent Rider, αυξάνοντας ακόμα περισσότερο  τη βαθμολογία του στο  πρωτάθλημα.

 

Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε με έντονη ηλιοφάνεια και λίγο αεράκι, με τη θερμοκρασία του αέρα να φθάνει τους 36° Κελσίου και της ασφάλτου τους 59 °Κελσίου- η υψηλότερη θερμοκρασία πίστας που αντιμετώπισε η Michelin από την επιστροφή της στο MotoGP το 2016.  Λόγω των πρωτοκόλλων σχετικά με τους αγώνες Grand Prix, δεν υπήρχαν θεατές στη πίστα Circuito de Jerez - Angel Nieto για να παρακολουθήσουν τον αγώνα, ωστόσο εκατομμύρια θεατές παγκοσμίως παρακολούθησαν  τον αγώνα online και έμειναν ικανοποιημένοι από το θέαμα.  Η μάχη για τις υπόλοιπες θέσεις του βάθρου ήταν συναρπαστική, με πολλούς αναβάτες να αγωνίζονται για αυτές. Τελικά, ο Viñales κατέκτησε τη δεύτερη θέση, με το Valentino Rossi (Monster Energy Yamaha MotoGP) να παίρνει την τρίτη θέση,  για να γίνει ένα πλήρες βάθρο Yamaha. Ο Takaaki Nakagami (LCR Honda) κατέκτησε την τέταρτη θέση, αφήνοντας πίσω του τον Joan Mir (Team SUZUKI ECSTAR). Ο Andrea Dovizioso (Ducati Team) τερμάτισε στην έκτη θέση, ακολουθούμενος από τον Pol Espargaro (Red Bull KTM Factory Racing) και τον Alex Marquez (Repsol Honda Team) στην έβδομη και την όγδοη θέση αντίστοιχα. Ένατος πέρασε στην γραμμή του τερματισμού ο Johann Zarco (Hublot Reale Avintia Racing), ενώ  ο Rins έκλεισε τη δεκάδα. Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής,  Marc Marquez (Repsol Honda Team) δεν συμμετείχε στον αγώνα, καθώς υπέστη κάταγμα στο βραχίονα κατά τη διάρκεια του αγώνα της περασμένης Κυριακής.  Μετά από τη χειρουργική του επέμβαση, προσπάθησε να συμμετάσχει στον αγώνα του Σαββατοκύριακου, αλλά αναγκάστηκε να αποσυρθεί το Σάββατο.

 

Η Michelin και οι υπόλοιπες ομάδες του MotoGP κατευθύνονται προς το Μπρνο της Τσεχίας για τον επόμενο αγώνα αυτής της περιορισμένης αγωνιστικής σεζόν, που θα πραγματοποιηθεί  την Κυριακή 9 Αυγούστου.  Ο συγκεκριμένος αγώνας θα αποτελέσει  τον πρώτο από τους τρεις επομένους αγώνες, με ένα ταξίδι στο Σπίλμπεργκ, όπου η αυστριακή πίστα θα φιλοξενήσει  δύο αγώνες back-to-back.

 

Η Michelin είδε τα ελαστικά MotoE να έχουν εξαιρετικές επιδόσεις σε δύσκολες συνθήκες

 

Στη Jerez πραγματοποιήθηκε κι ο δεύτερος αγώνας του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIM Enel MotoE.  Οι ηλεκτρικές μοτοσικλέτες της Energica Ego Corsa έλαβαν θέση στην πίστα, εξοπλισμένες με τα νέα ελαστικά MICHELIN Slick MotoE, για τον αγώνα των έξι γύρων.

 

Ο Dominique Aegerter (Dynavolt Intact GP) πήρε την E-pole το Σάββατο και έκανε μια καλή αρχή για να προηγηθεί στην πρώτη στροφή. Έγιναν συναρπαστικές μάχες στον πρώτο γύρο, καθώς οι αναβάτες αλλάξαν πολλές φορές θέσεις μεταξύ τους, διεκδικώντας την πρώτη θέση, προτού ο Alejandro Medina (Openbank Aspar Team) ηγηθεί του αγώνα στον πρώτο γύρο. Τα τελευταίας γενιάς ελαστικά MΙCHELIN MotoE, που διαθέτουν νέα μείγματα για τον μπροστινό και το πίσω τροχό και νέα αρχιτεκτονική σκελετού για το πίσω ελαστικό, έδωσαν στους αναβάτες τη δυνατότητα να πιέσουν τα όριά τους και να κάνουν δύσκολες προσπεράσεις, αποδεικνύοντας για ακόμα μια φορά την εξαιρετική πρόσφυση των ελαστικών MICHELIN Slick MotoE.  Τα νέα ελαστικά αυτής της σεζόν διαθέτουν  βιοϋλικά και αναγομωμένα υλικά, καθιστώντας το νέο μείγμα γόμας ιδανικό για αγώνες φιλικούς προς το περιβάλλον. Καθώς ο αγώνας προχώρησε, ο Eric Granado (Avintia Esponsorama Racing) σημείωσε τον ταχύτερο  χρόνο γύρου κι ένα νέο ρεκόρ με χρόνο 1'47.584, καθώς κυνηγούσε τον πρωτοπόρο Aegerter. Δυστυχώς, ο Granado χτυπήθηκε από έναν άλλον αναβάτη, με αποτέλεσμα να πέσει, αφήνοντας τον Aegerter να ξεχωρίσει μπροστά για να διεκδικήσει την πρώτη του νίκη στο MotoE. Η μάχη για τις υπόλοιπες θέσεις στο βάθρο συνεχίστηκε μέχρι τον τελικό γύρο, προτού ο Jordi Torres (Pons Racing 40) και ο Mattia Casadei (Ongetta SIC58 Squadracorse) τερματίσουν στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα.

 

Οι επιδόσεις των ελαστικών MICHELIN MotoE ήταν εξαιρετικές σε όλη τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες, με τη θερμοκρασία της ασφάλτου να αγγίζει τους 60° Κελσίου, το απόγευμα του Σαββάτου, ενώ την ημέρα του αγώνα η θερμοκρασία έφθασε τους 36 ° Κελσίου. Ωστόσο, τα νέα ελαστικά MICHELIN MotoE πρόσφεραν στους αναβάτες την πρόσφυση, τον έλεγχο, το φρενάρισμα και τις επιδόσεις τους χρειάζονταν. Οι επόμενοι αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου FIM Enel Moto θα πραγματοποιηθούν στο Misano της Ιταλίας, που θα διεξαχθούν τρεις αγώνες σε δύο Σαββατοκύριακα, καθώς  το παγκόσμιο πρωτάθλημα του MotoGP  θα βρίσκεται στη συγκεκριμένη πίστα, το Σεπτέμβριο.

 

 Fabio Quartararo – Petronas Yamaha SRT:

«Για ακόμα μια φορά, είναι καταπληκτικό το συναίσθημα να επιστρέφεις στην κορυφή. Ήταν ένας πολύ σκληρός αγώνας, καθώς οι συνθήκες ήταν ακόμα πιο δύσκολες από την προηγούμενη εβδομάδα. Οι επιδόσεις των ελαστικών  μου ήταν καλές από την αρχή, με μια μικρή πτώση από τα μέσα του αγώνα, αλλά κατάφερα να τα χειριστώ σωστά και συμπεριφέρθηκαν  καλά, ειδικά το μπροστινό. Στις ευθείες, το φρενάρισμα ήταν πολύ δυνατό, γεγονός που με βοήθησε πολύ. Θέλω πραγματικά να συνεχίσω με αυτόν το ρυθμό και θέλω να ευχαριστήσω την ομάδα μου και όλους όσους πιστεύουν σε εμένα, αλλά και τη Michelin για καλά ελαστικά που μας προσφέρει».

 

Dominique Aegerter - Dynavolt Intact GP:

 

«Είμαι ευχαριστημένος με τα ελαστικά MICHELIN MotoE, επειδή έχουν πολύ καλές επιδόσεις στην πρόσφυση.  Δεν έχουμε αρκετό χρόνο στις πίστες κι εργαζόμαστε εντατικά για να βρούμε την καλύτερη πρόσφυση και τις καλύτερες λύσεις για τις μοτοσυκλέτες, αλλά το ελαστικό λειτουργεί καλά. Όταν ζεσταίνεται πολύ, χρειαζόμαστε πάντα περισσότερη πρόσφυση, αλλά δεν είχαμε πρόβλημα. Το ελαστικό φαίνεται σε καλή κατάσταση και θα δούμε πώς λειτουργεί και σε διαφορετική πίστα, όπως το Misano. Θέλω να ευχαριστήσω τη Michelin για όλη την υποστήριξή της».

 

Piero Taramasso – Michelin Motorsport Two-Wheel Manager:

 

«Αυτό ήταν ένα εξαιρετικά κουραστικό σαββατοκύριακο με τις υψηλές θερμοκρασίες, που ήταν κατά μέσο όρο πέντε ή έξι βαθμούς υψηλότερες από το περασμένο σαββατοκύριακο, να κάνουν τη διαφορά στην πίστα και να επηρεάζουν τις επιδόσεις των ελαστικών μας. Καθώς οι θερμοκρασίες αυξάνονται, η πρόσφυση στην πίστα μειώνεται, αλλά τα μείγματα γόμας που επιλέξαμε για αυτούς τους  δυο αγώνες, είχαν εξαιρετικές επιδόσεις και κάλυψαν τις ανάγκες όλων των αναβατών.  Είμαστε και πάλι ευχαριστημένοι που πέτυχαμε τον απόλυτο χρόνο γύρου στον αγώνα και ήμασταν ταχύτεροι από την περασμένη εβδομάδα.  Στο πρώτο Grand Prix της Ανδαλουσίας, σημειώσαμε νέα ρεκόρ κι είχαμε την ευκαιρία να συγκρίνουμε αυτόν τον αγώνα με τον αγώνα της προηγούμενης εβδομάδας, που πραγματοποιήθηκαν στην ίδια πίστα  και να καταγράψουμε τον ταχύτερο γύρο αγώνα. Αυτές είναι όλες καλές ενδείξεις για την πρόσφυση του νέου πίσω silk ελαστικού, και δείχνουν ότι ακόμα και στις πιο απαιτητικές συνθήκες, έχουμε ελαστικά που λειτουργούν και προσφέρουν εμπιστοσύνη στον αναβάτη».

 

 «Στην κατηγορία MotoE ήταν ένας άλλος καλός αγώνας και είχαμε έναν νέο νικητή, οπότε συγχαρητήρια στον Dominique Aegerter για την πρώτη του νίκη στο MotoE. Τα ελαστικά έπρεπε να δουλέψουν πολύ σκληρά αυτό το Σαββατοκύριακο. Η θερμοκρασία της ασφάλτου  άγγιξε τους  60 ° Κελσίου για την E-pole, αλλά οι αναβάτες είχαν την πρόσφυση που χρειάζονταν και έκαναν κάποιους γρήγορους γύρους . Η χρήση των νέων βιοϋλικών υλικών δημιούργησε έναν διαφορετικό τύπο ελαστικού, αλλά οι επιδόσεις είναι καλύτερες από ό, τι ήταν πέρυσι, οπότε όλοι οι αναβάτες αισθάνονται τα οφέλη των βιώσιμων ελαστικών που τους παρέχουμε τώρα».

 

Σχετικά με τον Όμιλο Michelin:

Με αποστολή να προωθεί διαρκώς τη βιώσιμη κινητικότητα ανθρώπων και αγαθών, η Michelin σχεδιάζει, κατασκευάζει και εμπορεύεται ελαστικά για κάθε όχημα. Διαθέτει μία σειρά καινοτόμων ψηφιακών υπηρεσιών, όπως συστήματα διαχείρισης στόλων και εργαλεία που ενισχύουν την κινητικότητα. Παράλληλα, δημοσιεύσει κάθε χρόνο μία σειρά από ταξιδιωτικούς οδηγούς, με επιλογές ξενοδοχείων και εστιατορίων, οδικούς χάρτες και Άτλαντες. Με έδρα το Clermont-Ferrand της Γαλλίας, ο Όμιλος της Michelin έχει παρουσία σε 170 χώρες και περισσότερους από 114.000 εργαζομένους, ενώ διαθέτει 68 μονάδες παραγωγής σε 17 χώρες και Τεχνολογικά Κέντρα Έρευνας και Ανάπτυξης στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και την Ασία. (www.michelin.com).

 


 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.