MotoGP: Ο Brad Binder κοιτάζει προς το WSBK και τη Ducati για το 2027

Χωρίς θέση στα Grand Prix - Στο προσκήνιο η Aruba Ducati αλλά και ιδιωτικές ομάδες
Binder WSBK
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/6/2026

Το μέλλον του Brad Binder παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ερωτηματικά της αγοράς αναβατών για το 2027, καθώς ο Νοτιοαφρικανός φαίνεται πως δεν θα συνεχίσει με την KTM. Σύμφωνα με πληροφορίες από το paddock, η πλευρά του έχει ήδη ξεκινήσει επαφές με ομάδες του WorldSBK, με τη Ducati να αποτελεί τον βασικό στόχο.

Οι εξελίξεις στην αγορά αναβατών των MotoGP συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό και το όνομα του Brad Binder βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο. Η KTM φέρεται να έχει αποφασίσει να προχωρήσει με νέο δίδυμο αναβατών για το 2027, αποτελούμενο από τους Alex Marquez και Fabio Di Giannantonio, αφήνοντας τον Νοτιοαφρικανό εκτός των μελλοντικών της σχεδίων.

Με τις διαθέσιμες θέσεις στα MotoGP να λιγοστεύουν, ο μάνατζέρ του, Jeremy Debize, έχει ήδη αρχίσει να εξετάζει εναλλακτικές λύσεις εκτός της κορυφαίας κατηγορίας.

Μία από αυτές οδηγεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike και συγκεκριμένα στην Aruba Ducati, η οποία αναμένεται να βρεθεί σύντομα σε αναζήτηση αναβάτη, καθώς ο Nicolo Bulega ετοιμάζεται για τη μετάβασή του στα MotoGP, πιθανότατα με την ομάδα της VR46.

Η πρώτη επιλογή της Aruba Ducati ήταν ο Raul Fernandez, αναβάτης MotoGP με ισχυρούς δεσμούς με τον επικεφαλής της ομάδας, Serafino Foti. Ωστόσο, το σενάριο αυτό φαίνεται να έχει πλέον εγκαταλειφθεί, καθώς ο Ισπανός φέρεται να έχει ανανεώσει τη συνεργασία του με την Trackhouse και για την επόμενη σεζόν.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Binder εμφανίζεται ως μία από τις διαθέσιμες και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες επιλογές για τη Ducati. Παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι του Borgo Panigale δεν δείχνουν διάθεση να βιαστούν. Η πρόθεσή τους είναι να περιμένουν να ξεκαθαρίσει πλήρως το τοπίο στα MotoGP πριν λάβουν οριστικές αποφάσεις για το WorldSBK.

Η Aruba Ducati εξακολουθεί να αποτελεί τον πιο ελκυστικό προορισμό για οποιονδήποτε αναβάτη επιθυμεί να πρωταγωνιστήσει στο πρωτάθλημα παραγωγής, έχοντας στη διάθεσή της την Panigale V4R, τη μοτοσυκλέτα που θεωρείται το σημείο αναφοράς της κατηγορίας.

Γνωρίζοντας ότι η αναμονή μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη, ο Binder και το περιβάλλον του εξετάζουν παράλληλα και άλλες λύσεις μέσα στο στρατόπεδο της Ducati. Στο τραπέζι βρίσκονται θέσεις σε ιδιωτικές ομάδες, όπως η Go Eleven, όπου το μέλλον του Lorenzo Baldassarri παραμένει αβέβαιο, αλλά και η Barni Ducati, στην οποία δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει η κατάσταση γύρω από τον Alvaro Bautista.

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως ο Binder δεν είναι ο μοναδικός αναβάτης του MotoGP που εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο μετάβασης στο WorldSBK. Αντίστοιχες κινήσεις φέρεται να κάνει και ο Franco Morbidelli, ο οποίος μέσω του manager του, Gianluca Falcioni, πραγματοποίησε επαφές στο Misano ώστε να διερευνήσει τις διαθέσιμες επιλογές για το 2027, με τον ίδιο τον Foti της εργοστασιακής Ducati Aruba να έχει δηλώσει ανοιχτά πως η ομάδα θα προτιμούσε έναν Ιταλό αναβάτη και πως εξετάζει την περίπτωση του Morbidelli μεταξύ άλλων.

Το βέβαιο είναι πως η καλοκαιρινή περίοδος αναμένεται ιδιαίτερα κινητική στην αγορά των αναβατών, καθώς αρκετά ονόματα των MotoGP αναζητούν το επόμενο βήμα της καριέρας τους. Και στο paddock του WorldSBK βρίσκεται η Panigale V4R με όποια ομάδα τη διαθέτει να κρατά το ισχυρότερο διαπραγματευτικό χαρτί, τουλάχιστον μέχρι νεωτέρας.

 

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S