Μπαριέρες που σώζουν ζωές [video]

Με επιτυχία το project στην Ιταλία
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/12/2018

Η Anas, η δεύτερη μεγαλύτερη κατασκευαστική εταιρεία προστατευτικών στηθαίων στην Ιταλία, έχει τοποθετήσει μέχρι στιγμής ειδικά προστατευτικά πρόσθετα για τους μοτοσυκλετιστές (DR 46), σε μπαριέρες μήκους 250 χιλιομέτρων που βρίσκονται ως επί το πλείστον σε δευτερεύοντες δρόμους, αλλά και σε αυτοκινητόδρομους της Νότιας Ιταλίας. Πλέον, έχει επιτευχθεί το πλήρωμα του χρόνου για την εξαγωγή των πρώτων στατιστικών, τα οποία μιλούν για διπλασιασμό των τροχαίων με μοτοσυκλέτες –στα συγκεκριμένα τμήματα των δρόμων- με δραματική όμως μείωση των θανάτων και των τραυματισμών!

Τα αποτελέσματα αυτά ανακοινώθηκαν στο Palermo από τον Nicola Dinnella, επικεφαλής του τομέα προστατευτικών στηθαίων της Anas στην Ρώμη, κατά την διάρκεια σεμιναρίου που διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Μηχανικών του Palermo. Τα στοιχεία που συγκέντρωσε η εταιρεία δείχνουν ότι στο πρώτο εξάμηνο το 2018, συγκριτικά με το πρώτο εξάμηνο του 2017, τα ατυχήματα γενικότερα είχαν μια αύξηση της τάξης το 20%, με το ποσοστό αυτών που είχαν εμπλοκή μοτοσυκλέτας να διπλασιάζεται καθώς πλέον φτάνει από το 2% στο 4%. Το θετικό αποτέλεσμα όμως αντανακλάται σε ένα άλλο νούμερο, αυτό που δείχνει ότι ο αριθμός των θανατηφόρων ατυχημάτων με αυτοκίνητα παρέμεινε σταθερός, ενώ ο αντίστοιχος για τις μοτοσυκλέτες μειώθηκε κατά 18%! Η αιτία κρύβεται πίσω από τα πρόσθετα προστατευτικά που μπαίνουν κάτω από τις μπαριέρες και εμποδίζουν την πρόσκρουση του μοτοσυκλετιστή με τους ορθοστάτες, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι και για ένα μεγάλο ποσοστό ακρωτηριασμών… Η Anas ανακοίνωσε μάλιστα ότι μετά από αυτά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, θα αυξήσει το μήκος του δικτύου με τέτοια προστατευτικά στα 600 χιλιόμετρα μέχρι το 2021.
Δείτε στο video που ακολουθεί τα crash test και τον τρόπο λειτουργίας των ειδικών προστατευτικών  DR 46:


Αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα που υπάρχει μια έντονη ευαισθησία και βαθιά ριζωμένη μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, όπου οι υπεύθυνοι δεν καλύπτονται πίσω από το μίνιμουμ που προστάζει ο νόμος, αλλά προχωρούν στην ουσία. Διότι αυτό που ισχύει μέχρι σήμερα, είναι ότι υπάρχει μια αντίστοιχη ευρωπαϊκή οδηγία, η οποία έχει προχωρήσει στο να γίνει ευρωπαϊκός νόμος, αλλά ακόμη δεν είναι υποχρεωτική η εναρμόνισή του στις εθνικές νομοθεσίες της κάθε χώρας-μέλους της Ε.Ε. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο δεν υπάρχει και η αντίστοιχη πιστοποίηση για όλα αυτά τα προστατευτικά, καθώς αρκετά είδη τέτοιων προστατευτικών δεν έχουν περάσει τις ιδιαίτερα δύσκολες και αυστηρές δοκιμές που απαιτούνται. Μια πολύ σημαντική παράμετρος είναι, όχι μόνο η κάλυψη των επικίνδυνων ορθοστατών από τις μπαριέρες, αλλά και η δυνατότητα απορρόφησης της κρούσης με την μικρότερη δυνατή ζημιά που μπορεί να προκληθεί στον αυχένα του αναβάτη. Οι κατασκευάστριες εταιρείες στην Ελλάδα, όπως η Unisteel που έχει κατασκευάσει ένα μεγάλο μέρος στηθαίων και προστατευτικών στο μεγαλύτερο τμήμα των οδικών αξόνων της χώρας μας, διαθέτουν τέτοια ειδικά προστατευτικά τα οποία μάλιστα έχουν περάσει από τις δοκιμές και φέρουν την αντίστοιχη πιστοποίηση, όπως μας εξηγεί ο CEO της εταιρείας, κ. Κωνσταντίνος Πανάρετος με τον οποίο επικοινωνήσαμε για το ζήτημα.

Το θέμα είναι ότι επειδή ακριβώς δεν είναι υποχρεωτική η εναρμόνιση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία (τουλάχιστον προς το παρόν) το ελληνικό κράτος που αναθέτει το έργο δεν ζητά την τοποθέτησή τους. Αντίστοιχα, δεν είναι υποχρεωτικό ούτε στην Κύπρο, ούτε και στις σκανδιναβικές χώρες που δραστηριοποιείται η εταιρεία, αλλά και στις δύο αυτές περιπτώσεις έχουν τοποθετηθεί τα πρόσθετα προστατευτικά εδώ και πολλά χρόνια, καθώς φαίνεται ότι εκεί παίζει μεγαλύτερο ρόλο η ανθρώπινη ζωή από το να τηρείται το μίνιμουμ των προδιαγραφών και να διατηρείται το κόστος χαμηλά. Σύμφωνα όμως με τις τελευταίες πληροφορίες, υπάρχει μεγάλη πίεση από την FEMA (την ευρωπαϊκή ομοσπονδία μοτοσυκλετιστικών λεσχών) προς το αρμόδιο τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέσα στην επόμενη χρονιά η εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών με την ευρωπαϊκή νομοθεσία πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα θα γίνει υποχρεωτική.
 

ΗΠΑ: Αρνητικές εξελίξεις στην προστασία των δασικών εκτάσεων

H αμερικανική κυβέρνηση ανοίγει δρόμο στην ιδιωτική εκμετάλλευση
Roadless Rule
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

24/8/2026

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ προχωρά στη διαδικασία κατάργησης του Roadless Rule, ενός κανονισμού που περιορίζει κυρίως τη δημιουργία νέων δρόμων και την υλοτομία σε συγκεκριμένες δασικές εκτάσεις και όχι, αυτό δεν σημαίνει ότι οι μοτοσυκλετιστές αποκτούν αυτόματα πρόσβαση σε αυτές τις εκτάσεις.

Στις ΗΠΑ βρίσκεται σε εξέλιξη μια σημαντική αλλαγή στη διαχείριση των δημόσιων δασικών εκτάσεων. Το Υπουργείο Γεωργίας της χώρας, μέσω της Δασικής Υπηρεσίας, έχει ξεκινήσει τη διαδικασία για την κατάργηση του λεγόμενου Roadless Rule.

Τι είναι το Roadless Rule;

O σχετικός νόμος που θεσπίστηκε το 2001 και αφορά συγκεκριμένες δασικές εκτάσεις που χαρακτηρίζονται ως περιοχές Roadless. Πρόκειται για μεγάλες περιοχές δημόσιων δασών στις οποίες υπάρχουν περιορισμοί κυρίως στην κατασκευή δρόμων και στην εμπορική υλοτομία.

Roadless Rule

Στην αμερικανική νομοθεσία αυτό είναι διαφορετικό από τις παντελώς προστατευμένες περιοχές άγριας ζωής (Wilderness), οπού απαγορεύεται η πρόσβασή στο κοινό και κάθε δραστηριότητα.

Στις περιοχές που χαρακτηρίζονται ως roadless οι υπάρχοντες δρόμοι και οι υπάρχουσες διαδρομές παραμένουν, ενώ δραστηριότητες όπως πεζοπορία, κατασκήνωση, κυνήγι, ψάρεμα και άλλες μορφές αναψυχής επιτρέπονται. Υπάρχουν επίσης εξαιρέσεις που επιτρέπουν σε συγκεκριμένες περιπτώσεις έργα διαχείρισης δασών, υποδομές και άλλες παρεμβάσεις.

Και πού είναι το πρόβλημα;

Η αμερικανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η κατάργηση θα λύσει τα χέρια της Δασικής Υπηρεσίας, δίνοντάς της μεγαλύτερη ελευθερία να διαχειρίζεται τα δάση, να περιορίζει την καύσιμη ύλη και να αντιμετωπίζει προβλήματα όπως οι πυρκαγιές, οι ασθένειες και η υπερβολικά πυκνή βλάστηση.

Roadless Rule

Οι επικριτές της αλλαγής υποστηρίζουν ότι η κατάργηση θα διευκολύνει περισσότερο την ανάπτυξη δρόμων και την πρόσβαση σε δραστηριότητες όπως υλοτομία, εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθώς και άλλες μορφές εκμετάλλευσης, μέχρι ενδεχομένως και της οικιστικής.

Εδώ βρίσκεται και το βασικό σημείο της αντιπαράθεσης, καθώς η κατάργηση του Roadless Rule δεν μετατρέπει αυτές τις εκτάσεις σε ελεύθερη ζώνη για κάθε χρήση. Απλώς αφαιρεί έναν σημαντικό περιορισμό από τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να διαχειριστούν και προστατευτούν στο μέλλον.

Και τι σημαίνει αυτό για το off-road;

Εδώ υπάρχει μια συχνή παρεξήγηση, καθώς η κατάργηση του ανωτέρου νόμου δεν συνεπάγεται ελεύθερη πρόσβαση σε αυτές για off-road  οχήματα όπως μοτοσυκλέτες, ATV ή side-by-side, επιχείρημα που φαίνεται να κερδίζει την υποστήριξη σημαντικής μερίδας κόσμου στην άλλη μεριά του Ατλαντικού.

Στις ΗΠΑ η πρόσβαση στα δημόσια εδάφη καθορίζεται από πολλούς διαφορετικούς ομοσπονδιακούς και τοπικούς κανονισμούς. Το αν μια συγκεκριμένη διαδρομή η περιοχή επιτρέπει την πρόσβαση σε μοτοσυκλέτες εξαρτάται από το σχέδιο διαχείρισης της συγκεκριμένης περιοχής, τη Δασική Υπηρεσία, τους τοπικούς κανονισμούς και τη χρήση για την οποία έχει χαρακτηριστεί ο δρόμος ή το μονοπάτι.

Η νομική αλλαγή αυτή επιτρέπει λοιπόν τη δημιουργία νέων δρόμων για άλλες χρήσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα και πρόσβαση σε μοτοσυκλέτες.

Roadless Rule

Ο δούρειος ίππος της προστασίας

Ένα ακόμη βασικό επιχείρημα αφορά τις πυρκαγιές. Η κυβερνητική αφήγηση υποστηρίζει ότι οι περιορισμοί δυσκολεύουν τη διαχείριση της δασικής βλάστησης και την πρόσβαση των συνεργείων αποψίλωσης και πυρόσβεσης σε ορισμένες περιοχές.

Αντιδράσεις έχουν ξεσηκωθεί θεωρώντας ότι η δημιουργία περισσότερων δρόμων μέσα σε απομονωμένες δασικές περιοχές δεν αποτελεί από μόνη της λύση για τις πυρκαγιές, αντίθετα, η διευκόλυνση της ανθρώπινης πρόσβασης και εντατικοποίηση της παρουσίας και δραστηριότητας θα αυξήσει σημαντικά και τον κίνδυνο ανάφλεξης.

Το ζήτημα παραμένει ιδιαίτερα σημαντικό στις ΗΠΑ, όπου μεγάλο μέρος των δασικών πυρκαγιών προκαλείται από ανθρωπογενή δραστηριότητα.

Roadless Rule

Στις ΗΠΑ υπάρχει μια βασική διαφορά σε σχέση με την Ευρώπη, τεράστιες εκτάσεις γης ανήκουν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση και διαχειρίζονται από οργανισμούς όπως η Δασική Υπηρεσία και το Γραφείο Διαχείρισης Εκτάσεων.

Αποχαρακτηρίζοντας τις συγκεκριμένες λοιπόν, χάνεται μια γραμμή άμυνας που περιείχε σαφείς απαγορεύσεις σε σχέση με την ανθρώπινη δραστηριότητα και ανοίγει την κερκόπορτα της αξιοποίησης.

Roadless Rule

Η κατάργηση δεν γίνεται από τη μία ημέρα στην άλλη. Η κυβέρνηση πρέπει να ακολουθήσει την προβλεπόμενη διαδικασία και να δώσει στο κοινό τη δυνατότητα να υποβάλει σχόλια και αντιρρήσεις.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στις ΗΠΑ, επειδή οι ομοσπονδιακές υπηρεσίες συνήθως πρέπει να δημοσιοποιούν τέτοιες προτάσεις και να εξετάζουν τις αντιδράσεις του κοινού πριν ληφθεί η τελική απόφαση.

Roadless Rule

Και για τους φίλους του Off-Road, το σημαντικότερο είναι να μη συγχέονται δύο διαφορετικά πράγματα, καθώς είναι διαφορετικό θέμα η πρόσβαση και διαχείριση δημοσίων εκτάσεων και ξεχωριστό η δημιουργία ή η νομιμοποίηση και διάνοιξη εκτός δρόμου διαδρομών.

Roadless Rule

Η κατάργηση του Roadless Rule μπορεί να αλλάξει σημαντικά το πρώτο, αλλά δεν συνεπάγεται αυτόματα το δεύτερο.