Μπήκαμε στο λατομείο Διονύσου, όπου ετοιμάζεται το Red Bull X-Fighters!

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/5/2015

Έχουν ξεκινήσει να έρχονται τα πρώτα από τα 650 φορτία χώματος για την πίστα, ενώ συνολικά 12.000 κυβικά μέτρα θα χρησιμοποιηθούν για να μεταμορφώσουν τα λατομεία μαρμάρου του Διονύσου, σε μια από τις εντυπωσιακότερες πίστες στην ιστορία του X-Fighters! Είναι χαρακτηριστικό πως για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία του X-Fighters, που μετρά δεκατέσσερα χρόνια ζωής, ζήτησαν οι αναβάτες να δουν σχέδια CAD της πίστας, πριν φτάσουν για τις απαραίτητες δοκιμές τέσσερις μέρες πριν τον αγώνα. Θέλουν από πριν να δουν τι έχουν να αντιμετωπίσουν, όπως επίσης και να βρουν τρόπους να εκμεταλλευτούν τις νέες δυνατότητες που τους δίνει μια πολυεπίπεδη πίστα. Είναι η δεύτερη φορά που σχεδιάζεται στο X-Fighters μια πίστα σε πολλαπλά επίπεδα, και αν υπολογίσει κανείς πως την πρώτη φορά τα πράγματα ήταν πολύ πιο απλά, τότε η πίστα που θα δημιουργηθεί στην Αθήνα, θα είναι ότι πιο απαιτητικό έχει φτιαχτεί!

Η διοργάνωση αναμένει ακόμα και 10.000 κόσμου, με το νούμερο αυτό να είναι απολύτως λογικό, από τη στιγμή που τα εισιτήρια πωλούνται με γοργούς ρυθμούς και πολλές κερκίδες είναι ήδη γεμάτες. Περπατώντας στον τεράστιο χώρο του λατομείου, γίνεται αμέσως κατανοητό, ότι δεν πρόκειται να υπάρξει κανένα πρόβλημα να υποδεχτεί όλο αυτό τον κόσμο, αν και οι περισσότερες ενστάσεις έχουν γίνει για το θέμα του παρκαρίσματος. Η διοργάνωση θα τοποθετήσει συγκοινωνία από κεντρικά σημεία, ώστε λιγότερος κόσμος να φτάσει με δικά του μέσα. Από το χώρο του πάρκινγκ που θα οριοθετήσει, υπάρχει μέριμνα να δημιουργηθεί ένα τοπικό σύστημα συγκοινωνίας που με την πιο αισιόδοξη πρόβλεψη για την προσέλευση των θεατών, θα επαρκέσει για το 70% του συνόλου. Το υπόλοιπο 30% θα αναγκαστεί να περπατήσει, αν και το πρόβλημα δεν θα είναι η ανηφόρα στην επιστροφή, αλλά η μαρμαρόσκονη.

Η Red Bull ετοιμάζει να ρίξει πολύ νερό για να αντιμετωπίσει την σκόνη, ωστόσο δεν θα πρέπει να ξεχνά κανείς ότι πρόκειται για ενεργό λατομείο. Το δύσκολο βέβαια, είναι να ηλεκτροφωτίσει τον τεράστιο χώρο και τις ανάγκες των συνεργείων, και για αυτό θα φέρει εξοπλισμό της τάξης των 5MW και για να αποκτήσετε μια τάξη μεγέθους, η Σκύρος απαιτεί 4,5MW για τις ανάγκες της.

Η πίστα ετοιμάζεται από ελληνικό συνεργείο, όπως και οι κερκίδες και γενικότερα ολόκληρη η διοργάνωση, ένα σημείο που αξίζει να εστιάσει κανείς, καθώς αποδεικνύει πως ο ιδιωτικός τομέας είναι ικανός για οργανώσεις αυτού του μεγέθους.

αυτή την εικόνα θα αντικρίζουν οι αναβάτες, λίγο πριν βγουν στην πίστα (εκτός από το σκαπτικό):

η είσοδος των pit είναι επικού μεγέθους, τουλάχιστον εντυπωσιακή:

ετοιμάζεται ο χώρος για να διαμορφωθεί κατάλληλα:

Οι «ξένοι» θα έρθουν στο τελικό στάδιο για να κάνουν τους οριστικούς υπολογισμούς και βελτιώσεις στην πίστα. Στο MOTO έχουμε μάθει, τόσο από την συνέντευξη του Robbie Maddisson, που δημοσιεύουμε στο τεύχος που κυκλοφορεί τώρα, όσο και από παλιότερες συνεντεύξεις, πως ο κάθε αναβάτης χρειάζεται τους δικούς του ανθρώπους για την κατασκευή των ραμπών. Στο X-Fighters υπάρχουν τρεις ομάδες που ασχολούνται με αυτό, και φροντίζουν ώστε οι ράμπες να είναι κατάλληλα κατασκευασμένες για να αποδίδουν τα άλματα και να μηδενίζεται η πιθανότητα τραυματισμού.

κατά την επίσκεψη δοκιμάσαμε και την εμπειρία της οδήγησης, ψηφιακά, από την πίστα της Μαδρίτης:

Λίστα Αναβατών Red Bull X-Fighters Αθήνας, Ελλάδα 2015

1. Clinton Moore (AUS)

2. Levi Sherwood (NZL)

3. Tom Pages (FRA)

4. Dany Torres (ESP)

5. Remi Bizouard (FRA)

6. Adam Jones (USA)

7. Javier Villegas (CHI)

8. Josh Sheehan (AUS)

9. Taka Higashino (JPN)

10. Rob Adelberg (AUS)

11. Maikel Melero (ESP)

12. David Rinaldo (FRA)

Ο Levi Sherwood, πρωταθλητής του World Tour 2012 κατέχει τον μεγαλύτερο αριθμό νικών στο Red Bull X-Fighters, ενώ ο Dany Torres (πρωταθλητής 2011) έχει τους περισσότερους τερματισμούς στο βάθρο. Και οι δύο αυτοί αναβάτες θα κάνουν ό,τι περισσότερο μπορούν για να εκθρονίσουν τον Moore και να μειώσουν την ψαλίδα στον βαθμολογικό πίνακα του World Tour 2015. Ο Tom Pages, πρωταθλητής του 2013, μπορεί να έχασε την ευκαιρία να δείξει τα νέα του tricks στο Μεξικό αλλά σίγουρα ανυπομονεί να τα αποκαλύψει μπροστά στο κοινό που θα βρεθεί στο Λατομείο Μαρμάρων Διονύσου. Τέλος, ο περσινός πρωταθλητής του Red Bull X-Fighters World Tour Josh Sheehan επιστρέφει λίγο μετά το απίστευτο κατόρθωμά του να προσγειώσει το πρώτο triple flip στην ιστορία, στις εγκαταστάσεις του Travis Pastrana στις ΗΠΑ, με τον νικητή στην Οσάκα το 2013 Taka Higashino επίσης παρόντα. Τόσο ο Sheehan όσο και ο Higashino έχασαν τον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος στο Μεξικό όμως ξέρουν ακριβώς τι χρειάζεται για τη νίκη και σίγουρα θα θελήσουν να πάρουν κάποιους βαθμούς στην Ελλάδα.

Οι Remi Bizouard, Adam Jones, Javier Villegas, Rob Adelberg, Maikel Melero και David Rinaldo συμπληρώνουν την λίστα της Αθήνας. Έχουν αποδείξει πως ανήκουν στην παγκόσμια ελίτ αναβατών και είναι διατεθειμένοι να ρισκάρουν τα πάντα για να αφήσουν τελικά το δικό τους στίγμα στο Red Bull X-Fighters World Tour.

Ετικέτες

Red Bull X-Fighters

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο

Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.

Ετικέτες

https://bit.ly/MOTO_682