MV Agusta: Ξανά στους Castiglioni

Από το

Μαύρο Σκύλο

1/9/2010

Στις 6 Αυγούστου 2010 ανακοινώθηκε η συμφωνία με την οποία η MV Agusta Motor S.p.A επανήλθε σε ποσοστό 100% στα χέρια του εξηνταπεντάχρονου Claudio Castiglioni Προέδρου της MV και του γιου του Giovanni, από την Harley-Davidson.
Τον Ιούλιο του 2008 είχε πουληθεί η οικογενειακή εταιρεία στην HD αντί του ποσού των 70 εκατομμυρίων ευρώ. Σε αυτό το ποσό περιλαμβανόταν η αποπληρωμή υφιστάμενων δανείων ύψους 45 εκατομμυρίων και επιπρόσθετα η καταβολή ενός ποσού της τάξης των 40 εκατομμυρίων στον Claudio Castiglioni το 2016, εάν όμως πετύχαιναν κάποιοι οικονομικοί στόχοι. Τώρα μετά την απόκτηση του 100% των μετοχών, μέσω της οικογενειακής της οικογενειακής εταιρείας χαρτοφυλακίου – αντί του ποσού των 5 ευρώ (!) – της MV Agusta Motor η οποία περιλαμβάνει και την Cagiva, o Claudio Castiglioni θα συνεχίσει να είναι Πρόεδρός της και μαζί με τον 29 ετών γιο του Giovanni, Διευθύνοντα Σύμβουλο, θα διοικούν την εταιρεία. O Giovanni, είχε εργαστεί στην MV Agusta το 2002 σαν υπεύθυνος επικοινωνίας, τώρα θα αφήσει την επιχείρηση μόδας που έχει για να ασχοληθεί πλήρως και καθημερινά με την MV.
Η Harley αποχώρησε έχοντας επενδύσει 60 εκατομμύρια δολάρια για να εξυγιάνει τον ισολογισμό της MV Agusta, να αναπτύξει τα δυο νέα μοντέλα του 2010, την καινούρια F4 και τις Brutale 990R και 1190R αλλά και για την εξέλιξη της τρικύλινδρης F3 των 675 κυβικών.
Ο Keith Wandell που ανέλαβε πέρυσι στις 15 Οκτωβρίου τη διοίκηση της Harley, αποφάσισε, εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων της που προκλήθηκαν από την ύφεση, να κλείσει την Buell και να πουλήσει την MV. “ Η απόφασή μας να παραχωρήσουμε την MV αντανακλά τη στρατηγική μας να επικεντρώσουμε τις προσπάθειες και τις επενδύσεις μας αποκλειστικά στην Harley-Davidson, γιατί θεωρούμε ότι αυτό είναι το καλύτερο για την μακρόχρονή ανάπτυξή μας” είπε ο Wandell ανακοινώνοντας την πώληση της MV στην οικογένεια Castiglioni, μόλις για τρία ευρώ ή πέντε δολάρια. Αυτό δείχνει την επιθυμία του να τελειώνει η εποχή της εμπλοκής της Harley με την MV, ενώ η απόφαση του προηγούμενου προέδρου της Jim Ziemer θεωρείται ένα στρατηγικό σφάλμα του Milwaukee, που η Harley πρέπει να πληρώσει. Ένας άλλος λόγος για την επιστροφή της MV στους Castiglioni είναι ο όρος στη συμφωνία του 2008 που είχε βάλει ο Claudio για την υποχρέωση της Harley να του καταβάλει το ποσό των 40 εκατομμυρίων δολαρίων στην περίπτωση που πωλούσε την MV Agusta σε άλλον αγοραστή. Για την MV Agusta είχαν ενδιαφερθεί τρία ιταλικά Funds αλλά και ο πρώην πρόεδρος της Ducati Federico Minoli, όπως έχει παραδεχθεί.
“Πραγματικά δεν περίμενα να ξαναβρεθώ σε αυτή τη θέση” είπε ο Claudio Castiglioni μετά την υπογραφή της συμφωνίας “Ήμουν αποφασισμένος να μην αφήσω την εταιρεία να καταλήξει στα χέρια των καρχαριών των funds που δεν καταλαβαίνουν τι αντιπροσωπεύει το όνομα της MV”
Τo 2009 η MV παρήγαγε 3.000 μοτοσυκλέτες, έχοντας 34 εκατομμύρια τζίρο και γράφοντας ζημιές 29 εκατομμυρίων, στην πρώτη χρονιά που ανήκε στον έλεγχο της Harley. Για φέτος η παραγωγή θα φθάσει μόνο τις 4.500 μοτοσυκλέτες και οι ζημιές τα 60 εκατομμύρια. Θα πρέπει να αυξήσουν πολύ την παραγωγή τους οι 250 εργαζόμενοι στην εταιρεία για να γίνει βιώσιμη. Ο Claudio πιστεύει ότι το κλειδί για την επιτυχία της MV είναι η τρικύλινδρη F3 που θα πωλείται στη τιμή των 10-11.000€, ενώ θα ακολουθήσει και μια πιο προσιτή έκδοση Brutale που μέσα στο εργοστάσιο αποκαλούν Brutalina. Ο Castiglioni έκανε ακόμη μια σημαντική κίνηση φέρνοντας και τον Massimo Bordi στο δυναμικό της MV Agusta. Ο Bordi είχε εργαστεί στην Ducati επί είκοσι τρία χρόνια, αντικαθιστώντας τον Fabio Taglioni από το 1985, δημιουργώντας τους υγρόψυκτους τετραβάλβιδους Desmo και φθάνοντας να είναι ο γενικός διευθυντής της Ducati μέχρι το 2003. H 916 και δεκατέσσερα παγκόσμια πρωταθλήματα αποκτήθηκαν εκείνα τα χρόνια.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.