Νέα ανάκληση για το Honda CBR 1000 RR-R/SP Fireblade

Για λάθος ροπή στο σφίξιμο στις βίδες του κάτω καπακιού του κάρτερ

Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/8/2020

Με την A12/01179/20 ανάκληση της Rapex (3LD για την Honda) η ιαπωνική εταιρεία ανακαλεί τα CBR1000RR-R και CBR 1000 RR-R SP που κατασκευάστηκαν από 1 Ιουνίου έως και 16 Ιουλίου. Οι αριθμοί πλαισίου για τα CBR 1000 RR-R ξεκινούν από το JH2SC82AXLK000057 έως το JH2SC82A1LK000626, ενώ για το CBR 1000 RR-R SP είναι από το JH2SC82B2LK000062 έως το JH2SC82B1LK001722. Το πρόβλημα αφορά την λάθος ροπή σύσφιξης στις βίδες του κάτω καπακιού στα κάρτερ (λιγότερη από το ιδανικό), και ως αποτέλεσμα ενδέχεται να προκαλέσει τη χαλάρωση ή ακόμα και την απώλειά τους, προκαλώντας διαρροή λαδιού. Σε αυτή την περίπτωση, τα λάδια μπορεί να καταλήξουν έως τον πίσω τροχό κατά την κίνηση της μοτοσυκλέτας προκαλώντας απώλεια ελέγχου της. Αυτή είναι η δεύτερη κατά σειρά ανάκληση για τα Fireblade του 2020. Όπως έχουμε γράψει στην έντυπη έκδοση του ΜΟΤΟ, τρέχει παράλληλα και η ανάκληση για τις μπιέλες τιτανιού, η οποία έχει δημιουργήσει και αυτή τη μεγάλη καθυστέρηση στην παράδοση των μοτοσυκλετών προς τα καταστήματα. Αιτία, σύμφωνα με πληροφορίες που έχει το ΜΟΤΟ, είναι πως ο ένας από τους δύο προμηθευτές μπιελών τιτανίου δεν ανταποκρίθηκε στις προδιαγραφές που είχε ζητήσει η Honda, οπότε όσες μοτοσυκλέτες τις έχουν, θα πρέπει να αντικατασταθούν προληπτικά. Οι προμηθευτές ήταν περισσότεροι από έναν, διότι δεν γινόταν ένας μόνο να καλύψει την τροφοδοσία της γραμμής παραγωγής σε κάτι τόσο εξειδικευμένο.

Επιπρόσθετα η ανάκληση για τις μπιέλες τιτανίου έχει γίνει τόσο χρονοβόρα, λόγω της απόφασης της Honda να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες αντικατάστασής τους μόνο από τους τεχνικούς του τμήματος του HRC(!) που εδρεύει στην Ισπανία και όχι από τα τοπικά εξουσιοδοτημένα συνεργεία, ενώ ταυτόχρονα διέκοψε τις πωλήσεις των μοτοσυκλετών που είχαν ήδη σταλεί στα καταστήματα. Αυτό σημαίνει πως οι μοτοσυκλέτες που ήδη είχαν πάει στις χώρες προορισμού θα έπρεπε να περάσουν από έλεγχο.
Η διακοπή στην διαθεσιμότητα έγινε γιατί η Honda θέλησε να γίνει ο έλεγχος σε όλες τις μοτοσυκλέτες του συγκεκριμένου μοντέλου ασχέτως αν επηρεάζονται από ανάκληση. Αυτό -σε συνδυασμό με τον κοστοβόρο τρόπο που αντιμετωπίζει την ανάκληση- δείχνοντας υπερβάλλοντα ζήλο, μας δίνει την ευκαιρία να πούμε κάποια πράγματα για τις ανακλήσεις και τον διαφορετικό τρόπο που αντιμετωπίζονταν παλαιότερα, καθώς και τον διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης που έχει κάθε εταιρεία.

Όπως αντιλαμβάνεστε αυτό που κάνει η Honda για το CBR1000RR-R είναι μια διαδικασία που παίρνει πολύ χρόνο και δεν ακολουθεί την συνηθισμένη πρακτική των ανακλήσεων, όπου οι ιδιοκτήτες καλούνται να επικοινωνήσουν με τον τοπικό τους αντιπρόσωπο και να πάνε τη μοτοσυκλέτα τους στο πλησιέστερο εξουσιοδοτημένο συνεργείο. Αντί αυτού η Honda σηκώνει το βάρος από το δίκτυο της και αναλαμβάνει την ευθύνη να λύσει το θέμα αντιμετωπίζοντάς το στο σύνολο του και όχι τοπικά. Μεγαλύτερο κόστος, μεγαλύτερος κόπος, όταν απλά θα μπορούσε να στείλει ανταλλακτικά. Κάτι αντίστοιχο είχε κάνει και η BMW για το πρόβλημα στο κύκλωμα λαδιού του νέου S1000RR πληρώνοντας επικοινωνιακά το τίμημα της μεγάλης καθυστέρησης.

Γενικά, το θέμα των ανακλήσεων τα τελευταία χρόνια έχει πάρει άλλη τροπή και βλέπουμε τις εταιρείες να ακολουθούν νέες στρατηγικές για την επίλυση των προβλημάτων. Οι λόγοι και οι αιτίες που τα τελευταία χρόνια βλέπουμε πολύ πιο συχνά να γίνονται ανακλήσεις είναι περισσότεροι από ένας ή δύο. Δεν μπορείς να πεις ότι οφείλεται αποκλειστικά στην πτώση της ποιότητας κατασκευής λόγω της διασποράς των γραμμών παραγωγής σε χώρες με φτηνά εργατικά χέρια, διότι θα σου απαντήσουν πως μόνο τα κινέζικα εργοστάσια δεν κάνουν επίσημες ανακλήσεις, άρα θα πρέπει να καταλήξεις στο συμπέρασμα πως τα κινέζικα δίκυκλα είναι τα πιο ποιοτικά! Προφανώς δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα και δεν μπορούν να γίνουν απλουστεύσεις. Η αλήθεια είναι πως οι νομοθεσίες σχετικά με τις ευθύνες των εταιρειών προς τον πελάτη έχουν γίνει πολύ αυστηρές την τελευταία δεκαετία και πλέον γίνονται ανακλήσεις για μικροπράγματα όπως ας πούμε εκείνη της Triumph που αφορούσε ένα ανακλαστικό στο πίσω φανάρι των Tiger 900. Δέκα χρόνια πριν έπρεπε να κόβεται το πλαίσιο ή να βγάνει ο στρόφαλος έξω από τον κινητήρα για να κάνει ανάκληση το εργοστάσιο και είκοσι χρόνια πριν δεν έκαναν ανακλήσεις ούτε γι΄αυτό!!!!! Επίσης τον ρόλο έχει παίξει και ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ, Ε.Ε. και Κίνας που έχει βάλει στο παιχνίδι τις αρμόδιες υπηρεσίες ελέγχου και εξαντλούν την αυστηρότητά τους όταν πρόκειται για προϊόν εταιρείας του αντίπαλου στρατοπέδου. Οπότε οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες προσπαθούν με κάθε τρόπο να καλύψουν τα νότα τους νομικά, διότι αν φάνε πρόστιμο θα είναι αντίστοιχο του μεγέθους τους και το ίδιο μέγεθος θα έχει και η δημοσιότητα που θα πάρει το θέμα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Diesel Gate και οι αερόσακοι της TAKATA, όπου όλοι ασχολήθηκαν με τα ονόματα των VW στο πρώτο και της TOYOTA στο δεύτερο, όμως στην πραγματικότητα η υπόθεση αφορούσε και άλλες εταιρείες κατασκευής αυτοκινήτων, τα ονόματα των οποίων πέρασαν στα ψιλά γράμματα και τα πρόστιμα που τους επιβλήθηκαν ήταν σε επίπεδο επίπληξης. Στον κόσμο αρέσει να ταυτίζει το θέμα των ανακλήσεων με την ποιότητα κατασκευής, όμως αυτή η απλοϊκή προσέγγιση θα είχε νόημα αν όλα τα εργοστάσια αντιμετώπιζαν με τον ίδιο τρόπο τα προβλήματα που παρουσιάζονται στα προϊόντα τους. Αυτό που κάνει η Honda στην συγκεκριμένη περίπτωση, αντί να δίνει μία απλή οδηγία στο συνεργείο να σφίξουν τις βίδες, φανερώνει υπερβάλοντα ζήλο! Το παράδειγμα με την ανάκληση της Triumph για το ανακλαστικό δείχνει με τον καλύτερο τρόπο πως κάποιες εταιρείες κάνουν ανακλήσεις για το παραμικρό και κάποιες άλλες δεν δίνουν δεκάρα ούτε για πολύ σοβαρά προβλήματα. Πως λοιπόν να ταυτίσεις σε απόλυτο βαθμό τις ανακλήσεις με την ποιότητα των προϊόντων μιας εταιρείας;

Ετικέτες

Honda

https://bit.ly/MOTO_676

Επικαιρότητα

Fuel Pass – Αντιμετωπίζοντας μια οικονομική κρίση με 15 ευρώ/μήνα χαρτζιλίκι

Ανακοινώθηκαν οι πρακτικές λεπτομέρειες του Fuel Pass – Ποιοι, πώς, πόσα

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

23/3/2026

Το νέο Fuel Pass που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός σήμερα, Δευτέρα 23/3, ενεργοποιείται μέσα από ένα πακέτο στήριξης συνολικού ύψους 300 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για τέσσερα μέτρα: κάρτα καυσίμων για ιδιώτες, επιδότηση ντίζελ για διανομές, ενίσχυση αγροτικής παραγωγής και επιδότηση ακτοπλοϊκών εισιτηρίων.

Όσον αφορά στο πρώτο λοιπόν, ένα κονδύλι 130 εκατομμυρίων ευρώ προορίζεται για το νέο Fuel Pass με στόχο να το πάρουν περίπου 3 εκατομμύρια ιδιοκτήτες οχημάτων (σε σύνολο 4 εκατομμυρίων).

Δικαιούχος του θα είναι κάθε φυσικό πρόσωπο και ελεύθερος επαγγελματίας που είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας. Υπάρχουν και εισοδηματικά κριτήρια, που έχουν ως εξής:

Άγαμος με οικογενειακό εισόδημα έως 25.000 ευρώ
Έγγαμος με οικογενειακό εισόδημα έως 35.000 ευρώ, αυξανόμενο κατά 5.000 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο τέκνο
Μονογονεϊκή οικογένεια με εισόδημα έως 39.000 ευρώ, αυξανόμενο κατά 5.000 για κάθε επιπλέον τέκνο πέραν του πρώτου.

Η επιδότηση θα δοθεί τον Απρίλιο, καλύπτοντας το δίμηνο Απριλίου και Μαΐου 2026, με τη μορφή ψηφιακής κάρτας ή εναλλακτικά (για όσους δεν έχουν smartphone) με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό.

Το ποσό της επιδότησης ορίζεται σε:

Μοτοσυκλέτα: 30 ευρώ με κάρτα / 25 ευρώ χωρίς κάρτα στην ηπειρωτική Ελλάδα
Μοτοσυκλέτα: 35 ευρώ με κάρτα / 30 ευρώ χωρίς κάρτα στη νησιωτική Ελλάδα
Αυτοκίνητο: 50 ευρώ με κάρτα / 40 ευρώ χωρίς κάρτα στην ηπειρωτική Ελλάδα
Αυτοκίνητο: 60 ευρώ με κάρτα / 50 ευρώ χωρίς κάρτα στην ηπειρωτική Ελλάδα

Η διαδικασία θα είναι παρόμοια με αυτή που ίσχυσε την προηγούμενη φορά που δόθηκε Fuel Pass το 2022, δηλαδή ο ενδιαφερόμενος θα δηλώνει το όχημά του σε σχετική πλατφόρμα στην ιστοσελίδα vouchers.gov.gr. Η ενίσχυση αυτή προβλέπεται αποκλειστικά για ένα όχημα ανά φυσικό πρόσωπο (και μόνο ένα πρόσωπο ανά όχημα, σε περίπτωση συνιδιοκτησίας), προφανώς θα πρέπει το όχημα να είναι σε κυκλοφορία, να μη χρωστά τέλη κυκλοφορίας και το πρόσωπο που το δηλώνει να έχει ποσοστό ιδιοκτησίας ή συμβόλαιο μακροχρόνιας μίσθωσης.

Η Ψηφιακή Κάρτα Καυσίμων θα μπορεί να χρησιμοποιείται στα πρατήρια καυσίμων, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και στα ταξί.

Το ποσό της επιδότησης δεν λογίζεται ως κόστος καυσίμων, αλλά ως αντιστάθμισμα για την αυξημένη τιμή τους και, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της κυβέρνησης, συνδυαστικά προσφέρει κατά μέσο όσο 36 λεπτά ανά λίτρο. Δεν είναι ξεκάθαρο πώς προκύπτει το νούμερο αυτό, υπάρχει ωστόσο ένας απλούστερος και ευθύς τρόπος για να δεις τι σημαίνουν αυτά τα 30 ευρώ.

Η μέση αύξηση της τιμής της βενζίνης στη λιανική προκύπτει κατά μέσο όρο περίπου 0,30 λεπτά/λίτρο από την αρχή του πολέμου στον Περσικό Κόλπο (ως τη Δευτέρα 23/3), έτσι το ποσό των 30 ευρώ ισοσκελίζει την αύξηση που έχει επιβαρύνει μια ποσότητα 100 λίτρων (30/0,30) καυσίμου.

Γνωρίζοντας κανείς την κατανάλωση του δικύκλου του και τα χιλιόμετρα που κάνει καθημερινά, μπορεί να καταλήξει εύκολα στο κατά πόσο το νέο fuel pass τον καλύπτει ή όχι. Για παράδειγμα, μια μοτοσυκλέτα που καθημερινά κάνει περίπου 40 χιλιόμετρα σπίτι-δουλειά-σπίτι, καίγοντας κατά μέσο όρο 6 λίτρα βενζίνης ανά 100 χιλιόμετρα, θα καταναλώσει χοντρικά 48 λίτρα καυσίμου τον μήνα ή 96 το δίμηνο. Με το Fuel Pass θα έχεις πάρει πίσω όλη την αύξηση τιμής για το δίμηνο αυτό.

Αν πάλι αυτή η διαδρομή γίνεται με ένα μικρό σκούτερ που καίει 2.5 λίτρα στα 100 χλμ, τότε μιλάμε για 20 λίτρα τον μήνα και 40 το δίμηνο, άρα μένει και περίσσευμα από τα 30 ευρώ.

Αν μιλάμε για περισσότερα χιλιόμετρα σε καθημερινή βάση, όπως ένας διανομέας για παράδειγμα, τότε δύσκολα το Fuel Pass θα έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα.

Υπάρχει ένα ακόμη πρόβλημα όμως: όλοι αυτοί οι υπολογισμοί παύουν να ισχύουν αν η βενζίνη ακριβύνει κι άλλο. Αν λ.χ. το 0,30 γίνει 0,40 – αν δηλαδή η βενζίνη πάρει άλλα 10 σεντς στο λίτρο – τότε αυτομάτως το Fuel Pass αναλογεί στην αύξηση τιμής σε 75 λίτρα καυσίμου και, όσο ανεβαίνει η τιμή, τόσο το επίδομα εξανεμίζεται.

Η χρήση του Fuel Pass στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς έχει ένα νόημα, κάτι που ωστόσο δεν υφίσταται ούτε αστείο στο ταξί, όπου 30 ευρώ φτάνουν-δεν φτάνουν για μια μακρινή μετακίνηση εντός λεκανοπεδίου.

Εν κατακλείδι, το νέο κυβερνητικό χαρτζιλικάκι μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να εξομαλύνει την αύξηση στα καύσιμα, αλλά συνολικά δεν καταφέρνει τίποτε περισσότερο απ’ το να μας θυμίζει πως πληρώνουμε παράλογα υψηλούς φόρους στα καύσιμα και πως ουδείς έχει τον παραμικρό σκοπό να τους μειώσει.

Η κυβέρνηση πιθανότατα δεν χρειάστηκε καν να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να καλύψει αυτά τα μικροδωράκια, καθώς ήδη εδώ και μερικές εβδομάδες πληρώνουμε ασάλιωτη υπεραξία κάθε φορά που πάμε το βενζινάδικο. Οι φόροι και οι πολεμικές τιμές βενζίνης που έχουμε πληρώσει τις τρεις τελευταίες εβδομάδες γεμίζουν κρατικά ταμεία για να το παίζει μάγος των δημοσιονομικών ο ένας και μέγας εθνικός ευεργέτης με τα πάσα του ο άλλος.

Επί της ουσίας, το κατά πόσο αυτά τα μέτρα θα έχουν απτό αποτέλεσμα στις τσέπες μας θα το δούμε στην καθημερινότητα: θα μειωθούν οι τιμές όλων αυτών των προϊόντων που -και καλά- ακρίβυναν λόγω μεταφορικών; Διότι μόνο με τηλεξαγγελίες τύπου Fuel Pass δουλειά δεν γίνεται. Τουλάχιστον όχι μόλις απομακρυνθείς από την οθόνη της τηλεόρασης προς τον πραγματικό κόσμο, εκεί που το κόστος ζωής ακριβαίνει κάθε μέρα που περνά.