Με την A12/01179/20 ανάκληση της Rapex (3LD για την Honda) η ιαπωνική εταιρεία ανακαλεί τα CBR1000RR-R και CBR 1000 RR-R SP που κατασκευάστηκαν από 1 Ιουνίου έως και 16 Ιουλίου. Οι αριθμοί πλαισίου για τα CBR 1000 RR-R ξεκινούν από το JH2SC82AXLK000057 έως το JH2SC82A1LK000626, ενώ για το CBR 1000 RR-R SP είναι από το JH2SC82B2LK000062 έως το JH2SC82B1LK001722. Το πρόβλημα αφορά την λάθος ροπή σύσφιξης στις βίδες του κάτω καπακιού στα κάρτερ (λιγότερη από το ιδανικό), και ως αποτέλεσμα ενδέχεται να προκαλέσει τη χαλάρωση ή ακόμα και την απώλειά τους, προκαλώντας διαρροή λαδιού. Σε αυτή την περίπτωση, τα λάδια μπορεί να καταλήξουν έως τον πίσω τροχό κατά την κίνηση της μοτοσυκλέτας προκαλώντας απώλεια ελέγχου της. Αυτή είναι η δεύτερη κατά σειρά ανάκληση για τα Fireblade του 2020. Όπως έχουμε γράψει στην έντυπη έκδοση του ΜΟΤΟ, τρέχει παράλληλα και η ανάκληση για τις μπιέλες τιτανιού, η οποία έχει δημιουργήσει και αυτή τη μεγάλη καθυστέρηση στην παράδοση των μοτοσυκλετών προς τα καταστήματα. Αιτία, σύμφωνα με πληροφορίες που έχει το ΜΟΤΟ, είναι πως ο ένας από τους δύο προμηθευτές μπιελών τιτανίου δεν ανταποκρίθηκε στις προδιαγραφές που είχε ζητήσει η Honda, οπότε όσες μοτοσυκλέτες τις έχουν, θα πρέπει να αντικατασταθούν προληπτικά. Οι προμηθευτές ήταν περισσότεροι από έναν, διότι δεν γινόταν ένας μόνο να καλύψει την τροφοδοσία της γραμμής παραγωγής σε κάτι τόσο εξειδικευμένο.
Επιπρόσθετα η ανάκληση για τις μπιέλες τιτανίου έχει γίνει τόσο χρονοβόρα, λόγω της απόφασης της Honda να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες αντικατάστασής τους μόνο από τους τεχνικούς του τμήματος του HRC(!) που εδρεύει στην Ισπανία και όχι από τα τοπικά εξουσιοδοτημένα συνεργεία, ενώ ταυτόχρονα διέκοψε τις πωλήσεις των μοτοσυκλετών που είχαν ήδη σταλεί στα καταστήματα. Αυτό σημαίνει πως οι μοτοσυκλέτες που ήδη είχαν πάει στις χώρες προορισμού θα έπρεπε να περάσουν από έλεγχο.
Η διακοπή στην διαθεσιμότητα έγινε γιατί η Honda θέλησε να γίνει ο έλεγχος σε όλες τις μοτοσυκλέτες του συγκεκριμένου μοντέλου ασχέτως αν επηρεάζονται από ανάκληση. Αυτό -σε συνδυασμό με τον κοστοβόρο τρόπο που αντιμετωπίζει την ανάκληση- δείχνοντας υπερβάλλοντα ζήλο, μας δίνει την ευκαιρία να πούμε κάποια πράγματα για τις ανακλήσεις και τον διαφορετικό τρόπο που αντιμετωπίζονταν παλαιότερα, καθώς και τον διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης που έχει κάθε εταιρεία.
Όπως αντιλαμβάνεστε αυτό που κάνει η Honda για το CBR1000RR-R είναι μια διαδικασία που παίρνει πολύ χρόνο και δεν ακολουθεί την συνηθισμένη πρακτική των ανακλήσεων, όπου οι ιδιοκτήτες καλούνται να επικοινωνήσουν με τον τοπικό τους αντιπρόσωπο και να πάνε τη μοτοσυκλέτα τους στο πλησιέστερο εξουσιοδοτημένο συνεργείο. Αντί αυτού η Honda σηκώνει το βάρος από το δίκτυο της και αναλαμβάνει την ευθύνη να λύσει το θέμα αντιμετωπίζοντάς το στο σύνολο του και όχι τοπικά. Μεγαλύτερο κόστος, μεγαλύτερος κόπος, όταν απλά θα μπορούσε να στείλει ανταλλακτικά. Κάτι αντίστοιχο είχε κάνει και η BMW για το πρόβλημα στο κύκλωμα λαδιού του νέου S1000RR πληρώνοντας επικοινωνιακά το τίμημα της μεγάλης καθυστέρησης.
Γενικά, το θέμα των ανακλήσεων τα τελευταία χρόνια έχει πάρει άλλη τροπή και βλέπουμε τις εταιρείες να ακολουθούν νέες στρατηγικές για την επίλυση των προβλημάτων. Οι λόγοι και οι αιτίες που τα τελευταία χρόνια βλέπουμε πολύ πιο συχνά να γίνονται ανακλήσεις είναι περισσότεροι από ένας ή δύο. Δεν μπορείς να πεις ότι οφείλεται αποκλειστικά στην πτώση της ποιότητας κατασκευής λόγω της διασποράς των γραμμών παραγωγής σε χώρες με φτηνά εργατικά χέρια, διότι θα σου απαντήσουν πως μόνο τα κινέζικα εργοστάσια δεν κάνουν επίσημες ανακλήσεις, άρα θα πρέπει να καταλήξεις στο συμπέρασμα πως τα κινέζικα δίκυκλα είναι τα πιο ποιοτικά! Προφανώς δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα και δεν μπορούν να γίνουν απλουστεύσεις. Η αλήθεια είναι πως οι νομοθεσίες σχετικά με τις ευθύνες των εταιρειών προς τον πελάτη έχουν γίνει πολύ αυστηρές την τελευταία δεκαετία και πλέον γίνονται ανακλήσεις για μικροπράγματα όπως ας πούμε εκείνη της Triumph που αφορούσε ένα ανακλαστικό στο πίσω φανάρι των Tiger 900. Δέκα χρόνια πριν έπρεπε να κόβεται το πλαίσιο ή να βγάνει ο στρόφαλος έξω από τον κινητήρα για να κάνει ανάκληση το εργοστάσιο και είκοσι χρόνια πριν δεν έκαναν ανακλήσεις ούτε γι΄αυτό!!!!! Επίσης τον ρόλο έχει παίξει και ο εμπορικός πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ, Ε.Ε. και Κίνας που έχει βάλει στο παιχνίδι τις αρμόδιες υπηρεσίες ελέγχου και εξαντλούν την αυστηρότητά τους όταν πρόκειται για προϊόν εταιρείας του αντίπαλου στρατοπέδου. Οπότε οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες προσπαθούν με κάθε τρόπο να καλύψουν τα νότα τους νομικά, διότι αν φάνε πρόστιμο θα είναι αντίστοιχο του μεγέθους τους και το ίδιο μέγεθος θα έχει και η δημοσιότητα που θα πάρει το θέμα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Diesel Gate και οι αερόσακοι της TAKATA, όπου όλοι ασχολήθηκαν με τα ονόματα των VW στο πρώτο και της TOYOTA στο δεύτερο, όμως στην πραγματικότητα η υπόθεση αφορούσε και άλλες εταιρείες κατασκευής αυτοκινήτων, τα ονόματα των οποίων πέρασαν στα ψιλά γράμματα και τα πρόστιμα που τους επιβλήθηκαν ήταν σε επίπεδο επίπληξης. Στον κόσμο αρέσει να ταυτίζει το θέμα των ανακλήσεων με την ποιότητα κατασκευής, όμως αυτή η απλοϊκή προσέγγιση θα είχε νόημα αν όλα τα εργοστάσια αντιμετώπιζαν με τον ίδιο τρόπο τα προβλήματα που παρουσιάζονται στα προϊόντα τους. Αυτό που κάνει η Honda στην συγκεκριμένη περίπτωση, αντί να δίνει μία απλή οδηγία στο συνεργείο να σφίξουν τις βίδες, φανερώνει υπερβάλοντα ζήλο! Το παράδειγμα με την ανάκληση της Triumph για το ανακλαστικό δείχνει με τον καλύτερο τρόπο πως κάποιες εταιρείες κάνουν ανακλήσεις για το παραμικρό και κάποιες άλλες δεν δίνουν δεκάρα ούτε για πολύ σοβαρά προβλήματα. Πως λοιπόν να ταυτίσεις σε απόλυτο βαθμό τις ανακλήσεις με την ποιότητα των προϊόντων μιας εταιρείας;
