Νέα χαμηλότερη τιμή ΚΤΜ 790 Duke

Πιο προσιτό το "νυστέρι"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/7/2020

Η KTM S.E.E. ανακοίνωσε την νέα, χαμηλότερη τιμή για το ΚΤΜ 790 Duke, το "νυστέρι" όπως το αποκαλούν οι άνθρωποι της "Πορτοκαλί" εταιρείας, η οποία φτάνει πλέον στα 10.900 ευρώ, μειωμένη δηλαδή κατά 1.290 ευρώ! Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο ακόλουθο δελτίο τύπου:

 

Δελτίο τύπου

 

KTM 790 DUKE - ΚΑΥΤΗ ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΙΟ ΚΟΦΤΕΡΟ ΓΥΜΝΟ!

 

Το KTM 790 DUKE είναι το πιο κοφτερό νυστέρι στο οπλoστάσιο της Αυστριακής εταιρίας. Μια γυμνή δικύλινδρη εν σειρά μοτοσυκλέτα 799cc που συνδυάζει ιδανικά την ευελιξία ενός μονοκύλινδρου μοντέλου με την ροπή και την δύναμη του δικύλινδρου κινητήρα διαμάντι.

Το εξαιρετικά χαμηλό του βάρος σε συνδυασμό με τα κορυφαία περιφερειακά και την άνετη εργονομία καθιστούν το KTM 790 DUKE ιδανική επιλογή για καθημερινή μετακίνηση, sport οδήγηση στο δρόμο ακόμα και χρήση πίστας με αξιώσεις.

Για να γιορτάσουμε την έναρξη του καλοκαιριού προσφέρουμε το "νυστέρι" της KTM σε μαύρο χρώμα για περιορισμένες μοτοσυκλέτες του 2019 σε προνομιακή τιμή €10.900!

Επικοινωνήστε με τον πλησιέστερο συνεργάτη για περισσότερες πληροφορίες.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά:

» TFT οθόνη

» LED φώτα

»Cornering ABS

» MTC

» Quickshifter +

» Βάρος 169 kg

» Ισχύς 105hp

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.