Νέα τροπή με την επίθεση οδηγού αυτοκινήτου σε μοτοσυκλετιστή, καθώς το video έγινε viral

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/10/2015

Από το Σάββατο που αρχικά κοινοποιήθηκε, ένα video που δείχνει την επίθεση ενός ηλικιωμένου οδηγού αυτοκινήτου, σ’ έναν μοτοσυκλετιστή που προσπερνά σε διπλή διαχωριστική, η αντίδραση του κόσμου ξέφυγε από τα όρια του Texas, όπου και συνέβη. Ενώ αρχικά η αστυνομία δεν είχε απαγγείλει κάποιο κακούργημα στον William Crum, 68 ετών οδηγό του αυτοκινήτου, ούτε και στον Eric Sanders, τον μοτοσυκλετιστή που ο Crum έριξε, παρόλο που ο Saders είχε καταθέσει το video στις αρχές, σήμερα τα πράγματα πήραν νέα τροπή. Αφού τις προηγούμενες μέρες το video του περιστατικού έγινε viral, τα τοπικά κανάλια άρχισαν να ασχολούνται με το θέμα, και η αστυνομία συνέλαβε τελικά τον W.Crum. Αντιμετωπίζει την κατηγορία της επίθεσης με θανατηφόρο όπλο, και άλλες παραβάσεις, κάθε μία από τις οποίες μπορεί να επισύρει το μέγιστο της 20ετούς φυλάκισης. Ορίστηκε εγγύηση ύψους 150.000 δολαρίων και ο Crum τέθηκε υπό παρακολούθηση καθώς απείλησε με απεργία πείνας. Τόσο σε συνεντεύξεις, όσο και αργότερα στην αστυνομία, ο Crum εξέφρασε μια διαφορετική άποψη από αυτή που εκφράζει στο video τους περιστατικού.

 

 

Ισχυρίζεται ότι τον τσίμπησε μία σφήγκα, (στην πρώτη συνέντευξη) ή μία αράχνη (στη δεύτερη συνέντευξη) και ενστικτωδώς τράβηξε το τιμόνι, μη γνωρίζοντας ότι εκείνη τη στιγμή υπάρχει μοτοσυκλέτα που τον προσπερνά. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την αρχική του δήλωση στο video, που ακούγεται καθαρά να λέει «δεν με νοιάζει» όταν δέχεται την επίκριση του φίλου του Sanders που ακολουθούσε, και κατέγραψε και το περιστατικό. Το γεγονός ότι ο Crum ήθελε να τιμωρήσει τον μοτοσυκλετιστή, φαίνεται και από άλλο σημείο, όταν σε συνέντευξή του, ζητά συγνώμη μονάχα από την κοπέλα του Eric Sanders και όχι από τον ίδιο, γιατί όπως λέει χαρακτηριστικά «έκανε κάτι παράνομο και πρέπει να τιμωρηθεί». Η άτυχη συνεπιβάτισσα είναι κι εκείνη που υποφέρει και περισσότερο από την ενέργεια του Crum, καθώς έσπασε τον καρπό της, και έχει ακόμα ένα κάταγμα στο χέρι, καθώς και πολλαπλές κακώσεις που επέβαλλαν να μείνει στην εντατική μέχρι και εχθές, με την κατάσταση της πλέον να είναι σταθερή.

 

 

Παράλληλα με την σύλληψη του Crum, η αστυνομία επέβαλλε πρόστιμο και στον Sanders για την προσπέραση σε διπλή διαχωριστική, και τα υπόλοιπα θα συνεχιστούν την Πέμπτη, στην ακροαματική διαδικασία που έχει οριστεί. Ο Sanders δηλώνει πως δεν τον πείθει η νέα εξήγηση του Crum και πως ότι έγινε, ήταν εσκεμμένο από την επιμονή του εξηνταοχτάχρονου, να επιβάλλει ο ίδιος τον νόμο, και μάλιστα αυστηρά.

Αν πράγματι αποδειχτεί ότι ο Crum ενήργησε εσκεμμένα, δεν θα είναι η πρώτη φορά, ιδιαίτερα στο Texas, που οδηγός αυτοκινήτου επιτίθεται με αυτό τον τρόπο σε μοτοσυκλετιστή. Έχουν υπάρξει πολλά περιστατικά και στην Καλιφόρνια, τον πρώτο καιρό που επιτράπηκε η διήθηση των μοτοσυκλετών, από οδηγούς αυτοκινήτων που χωρίς καμία σκέψη για τις συνέπειες, έκοβαν απότομα τον δρόμο στους μοτοσυκλετιστές, με την δικαιολογία ότι «αυτή είναι η λωρίδα μου». Σε μια κίνηση τύπου “Judge Dredd” όπου δικάζουν και εκτελούν ταυτόχρονα, οδηγοί αυτοκινήτων έχουν έρθει αντιμέτωποι με την κατηγορία της επίθεσης με φονικό όπλο, απλά γιατί έχασαν την ψυχραιμία τους στον δρόμο, χωρίς δηλαδή σημαντικό λόγο. Στη χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό φυλακισμένων, όπου τηρούνται αυστηρά τα ελάχιστα όρια φυλάκισης, που επίσης είναι μεγαλύτερα από κάθε άλλη χώρα, αυτό πολύ απλά σημαίνει, ότι καταστρέφονται οικογένειες από την λανθασμένη απόφαση της στιγμής.

Το περιστατικό του Crum, που με τα λεγόμενά του στο video φαίνεται ως μία επίθεση προς τον μοτοσυκλετιστή, φέρνει στην επιφάνεια και το θέμα της διήθησης των μοτοσυκλετών στο Texas που ακόμα δεν έχει ισχύσει. Είναι ακόμα σε συζήτηση για το αν θα επιτραπεί, όταν η κίνηση των αυτοκινήτων είναι κάτω από τα είκοσι μίλια. Φέρνει επίσης στο προσκήνιο και τις διαφορές σε κουλτούρα που υπάρχουν στην δική μας πλευρά της Μεσογείου με την υπόλοιπη Ευρώπη και την Αμερική, όπου οι μοτοσυκλέτες δεν έχουν την ίδια ελευθερία. Χωρίς καμία εξιδανίκευση της δικής μας πραγματικότητας, που η συμπεριφορά στους δρόμους δεν είναι πολλές φορές αντιπροσωπευτική ενός πολιτισμένου λαού, δεν γίνεται από την άλλη να μην σχολιάσει κανείς, ότι τουλάχιστον οι οδηγοί των αυτοκινήτων δεν προσπαθούν να σκοτώσουν τους αναβάτες, επίτηδες…   

 

 

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά