Νέες πατέντες απ' τη Suzuki

Σε σχεδιαστικό οργασμό

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

19/2/2019

Απ’ όσο φαίνεται το τελευταίο διάστημα η Suzuki έχει πάρει “φωτιά”, καταχωρώντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα νέες πατέντες με τα πιθανά επερχόμενα μοντέλα της. Οι πιο πρόσφατες ήταν οι πατέντες που στοχεύουν στη χρήση ενός μεγαλύτερου σε μήκος ψαλιδιού, που για την επίτευξη αυτού, ο άξονάς του βρίσκεται πολύ πιο μπροστά απ' τον άξονα του γραναζιού κίνησης.

Αυτή τη φορά η Suzuki κατέθεσε τα σχέδια για μια νέα μοτοσυκλέτα. Απ’ όσο φαίνεται, ο σχεδιασμός του πλαισίου είναι τύπου χωροδικτύωμα με συνδυασμό χυτών αλουμινένιων τμημάτων στο πίσω μέρος, όπου πάνω σ’ αυτα εδράζεται το υποπλαίσιο, η ανάρτηση και το ψαλίδι. Εκεί παρατηρείται και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο απ' όπου μπορούμε να αντλήσουμε πολλές πληροφορίες. Αναφερόμαστε στο μοχλικό που αποτελείται από δύο τριγωνικές πλάκες που συνδέουν το πλαίσιο (στο σημείο 53Α και 53Β βλ.FIG5) με το κάτω μέρος της ανάρτησης -και απ’ τις δύο πλευρές- και μιας ράβδου που συνδέεται και με το ψαλίδι (βλ. FIG2).

Όπως γνωρίζουμε τα μοχλικά συστήματα προσφέρουν περισσότερη προοδευτικότητα στη λειτουργία της ανάρτησης και εντοπίζονται κυρίως στα ακριβότερα μοντέλα των εταιρειών. Σε συνδυασμό με το γεγονός πως το ψαλίδι είναι ιδιαίτερα ενισχυμένο, τα σχέδια μας προϊδεάζουν πως πρόκειται για ένα μοντέλο της sport κατηγορίας κι όχι τόσο για κάποιο commuter της Suzuki.

Παρατηρώντας πιο προσεκτικά τις φωτογραφίες (βλ.FIG3-FIG4) αντιλαμβανόμαστε πως το πλαίσιο είναι ιδιαίτερα στενό, με αποτέλεσμα να χωράνε μόνο οι σχετικά μικρών διαστάσεων κινητήρες. Απ’ την άλλη βλέποντας την FIG2, ο κινητήρας που χρησιμοποιείται στα συγκεκριμένα σχέδια είναι είτε μονοκύλινδρος είτε δικύλινδρος εν σειρά.

Αν κρίνουμε αυστηρά και μόνο απ’ τον αριθμό των σωλήνων που εκβάλλονται απ’ την κεφαλή θα μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα πως πρόκειται για μονοκύλινδρο κινητήρα, ενώ το τελικό της εξάτμισης βρίσκεται κάτω απ’ αυτόν στη δεξιά πλευρά για την καλύτερη κατανομή του βάρους. Παρ’ όλα αυτά η παραπάνω εικασία δεν είναι απολύτως αληθής καθώς στο παρελθόν έχουν υπάρξει κι άλλοι κινητήρες που είχαν μια σωλήνα εξαγωγής αλλά ήταν δικύλινδροι εν σειρά, όπως αυτός που χρησιμοποιεί η σειρά NC της Honda.

Σχετικά με τη θέση οδήγησης που θα προσφέρει μπορούμε να πούμε πως εάν διατηρηθούν τα μαρσπιέ στη θέση τους, δηλαδή αρκετά ψηλά και πίσω, τότε θα είναι άκρως σπορτίβικη. Βέβαια παρόμοια θέση προσφέρουν και τα café racer των εταιρειών χωρίς όμως να είναι τόσο ακραία η θέση των μαρσπιέ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι απόψεις να διίστανται καθώς απ’ τη μια, η απεικονιζόμενη μοτοσυκλέτα των σχεδίων θα μπορούσε εύκολα να αποτελεί ένα νέο ρετρό μοντέλο της εταιρείας ίσως και με νέο κινητήρα, ενώ απ’ την άλλη μπορεί να αποτελεί την πλατφόρμα που θα βασιστεί πάνω της το GSX-R250. Στο παρελθόν είχαν υπάρξει διάφορες φήμες για την έλευση ενός GSX-R250 της Suzuki με σκοπό να ανταγωνιστεί το CBR250RR, στοχεύοντας στην αγορά της Ινδονησίας. Μένοντας λίγο ακόμη σ’ αυτή τη φήμη, είχαμε δει στο παρελθόν σχέδια από την Haojue, που συνεργάζεται με τη Suzuki για την παραγωγή του GSX-R250, ενός naked μοντέλου της που χρησιμοποιούσε μια αναβαθμισμένη έκδοση του δικύλινδρου εν σειρά κινητήρα των 250cc της Suzuki και ως εκ τούτου μπορεί να είναι αυτός. Σε συνδυασμό με το γεγονός πως το πλαίσιο δεν μπορεί να φιλοξενήσει έναν μεγάλο κινητήρα, καταλήγουμε πως είτε πρόκειται για μια μοτοσυκλέτα μεσαίου κυβισμού της νέο-ρετρό κατηγορίας είτε ενός GSX-R250 που προορίζεται ξεκάθαρα για την αγορά της Ινδονήσιας.

Όπως και να ‘χει η κινητικότητα της Suzuki με τη συχνή κατάθεση πατεντών αποτελεί πολύ θετικό στοιχείο, αποδεικνύοντας πως σκοπεύει να εμπλουτίσει τη γκάμα των μοτοσυκλετών της.

https://bit.ly/MOTO_674

Επικαιρότητα

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.