Νεκροταφεία superbike έξω από Ινδικά αστυνομικά τμήματα

Σκουριάζουν sport μοτοσυκλέτες στην Ινδία μετά από πρόστιμα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/8/2021

Η Ινδία είναι τα τελευταία χρόνια η μεγαλύτερη αγορά μοτοσυκλέτας του κόσμου έχοντας ξεπεράσει την Κίνα για μερικά εκατομμύρια καινούρια δίκυκλα, με την Bajaj και την Hero να διαδέχονται η μία την άλλη στην θέση του κατασκευαστή με την μεγαλύτερη παραγωγή σε αριθμούς μονάδων.

Εδώ και δεκαετίες η Πολιτεία εκεί έχει θεσπίσει ιδιαίτερα ακριβή φορολογία για κάθε μοτοσυκλέτα που δεν κατασκευάζεται στην Ινδία προστατεύοντας έτσι την εγχώρια βιομηχανία και ταυτόχρονα περιορίζοντας και τις επιλογές που έχει κανείς στην διάθεσή του. Όπως εξηγούν παράγοντες της αγοράς, οι ακριβές sport μοτοσυκλέτες είναι μακριά από τις δυνατότητες της συντριπτικής πλειοψηφίας, οπότε το παράπονο ορισμένων που θα μπορούσαν να τις αγοράσουν σε κανονική τιμή, αν αυτή δεν διαμορφωνόταν διπλάσια και τριπλάσια, καταλήγει να ξεφεύγει της προσοχής.

Κάπως έτσι έφτασε να εντατικοποιηθεί η παράνομη εισαγωγή τους από άλλες χώρες ή και απευθείας από την Ιαπωνία, κυκλοφορώντας στους δρόμους είτε χωρίς, είτε με πλαστές πινακίδες. Όλα αυτά τα χρόνια γινόντουσαν κατασχέσεις, τα τελευταία όμως αυτές έχουν εντατικοποιηθεί με τους ιδιοκτήτες τους να καλούνται να πληρώσουν τόσο τον εκτελωνισμό, όσο και το αυστηρό πρόστιμο για να πάρουν πίσω την supersport μοτοσυκλέτα τους. Αυτό το χρηματικό σύνολο ξεπερνά πολλαπλάσιες φορές την αξία της μοτοσυκλέτας κι έτσι στην πράξη όποιος δει την μοτοσυκλέτα του να κατάσχεται, την αποχαιρετά και τελείως.

Το αποτέλεσμα είναι να βλέπει κανείς έξω από αστυνομικά τμήματα να συσσωρεύονται supersport και superbike μοτοσυκλέτες που σαπίζουν στον ήλιο. Ξόδεψαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ρούπιες για να τις αποκτήσουν, γνωρίζοντας το ρίσκο που έπαιρναν εκείνη την στιγμή και ολοένα και περισσότεροι τις βλέπουν πλέον να μαζεύουν σκόνη στο τμήμα της γειτονιάς τους.

Οι φωτογραφίες έρχονται από την περιοχή Andheri στα δυτικά περίχωρα της Mumbai και είναι ενδεικτικές μίας γενικότερης εικόνας. Μπορεί κανείς να δει Yamaha FZ1, Honda CBR 600RR 'Konica Minolta', Honda CBR 1000RR 'Fireblade', Kawasaki Ninja ZX-10R, Honda Hornet κ.α. Ενώ σε αποθήκη λίγο πιο κάτω μπορεί να δει Suzuki Hayabusa και Yamaha YZF-R6 που δεν εισαγόταν στην Ινδία. Παρόλο που υπάρχει εργοστάσιο στην Ινδία που συναρμολογεί Hayabusa για να μην υπόκεινται σε υπερβολικούς δασμούς, και που μάλιστα δεν είχε σταματήσει την παραγωγή του όλο αυτό το διάστημα που σταμάτησαν οι πωλήσεις στην Ευρώπη και έβλεπε κανείς ελλιπώς ενημερωμένα δημοσιεύματα να γράφουν για διακοπή της παραγωγής, η Hayabusa στην Ινδία ήταν και πάλι ακριβότερη εξαιτίας πρόσθετης φορολογίας για τον κυβισμό της. Το αποτέλεσμα ήταν να κυκλοφορούν πολλές με πλαστές πινακίδες, ακόμη και replica με εκπληκτική προσομοίωση της εμφάνισης αλλά κινητήρα 150 κυβικών… Από πλευρά τους, οι αρχές θέλουν να εντατικοποιήσουν ακόμη περισσότερο τους ελέγχους και σχεδιάζουν να λύσουν το πρόβλημα της συσσώρευσης στα αστυνομικά τμήματα, στέλνοντας τις μοτοσυκλέτες για ανακύκλωση υλικών σε κάποια από τα πολλά εργοστάσια που υπάρχουν στην Ινδία για αυτό το σκοπό.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες