Νέο Astrea Grand 110 - Διαθέσιμο στην Ελλάδα - Δελτίο Τύπου - Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/7/2016

Επισκόπηση μοντέλου:

Το νέο Astrea Grand 110i με μονοκύλινδρο τετράχρονο κινητήρα  με ψεκασμό καυσίμου προδιαγραφών Euro-3, προσφέρει εξαιρετική απόδοση καυσίμου με συνολική αυτονομία που ξεπερνά τα 220km. Το Astrea Grand 110i είναι ένα προσιτό, βολικό παπί που αποδίδει ομαλή ισχύ διαθέτοντας τετρατάχυτο κιβώτιο και ηλεκτρική μίζα. Ο ισχυρός κινητήρας τοποθετείται σε ένα στιβαρό και συμπαγές πλαίσιο με γεωμετρία κατάλληλη για ένα ελαφρύ και ευέλικτο παπί, ιδανικό για τη πόλη και τις καθημερινές μετακινήσεις. Οι τροχοί 17” του Astrea Grand 110i σε συνδυασμό με το εμπρός δισκόφρενο το ακινητοποιούν άψογα, επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για ένα πολυτάλαντο εργαλείο.

Στην ελληνική αγορά το Astrea Grand 110i είναι άμεσα διαθέσιμο στην τιμή των €1,945, σε 2 αποχρώσεις, Quantum Black και Cosmic White  από το Δίκτυο των Επισήμων Εμπόρων της εταιρείας Αδελφοί Σαρακάκη Α.Ε.Β.Μ.Ε. - Επίσημος Εισαγωγέας Διανομέας Honda Moto στην Ελλάδα και μέλος του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη.

 

Βασικά χαρακτηριστικά:

-Αερόψυκτος τετράχρονος κινητήρας SOHC 109cm3με ψεκασμό καυσίμου PGM-FI και ηλεκτρική μίζα, χαμηλό λειτουργικό κόστος και απόλυτη αξιοπιστία.

-Κομψό, κατάλληλο για δύο άτομα, με αποθηκευτικό χώρο που ασφαλίζει κάτω από τη σέλα και ρεζερβουάρ 4,0-L για αυτονομία πάνω από 220km. Δύο επιλογές χρωμάτων, Quantum Black και Cosmic White.

-Ελαφρύ και ευέλικτο χαρίζει στον αναβάτη υψηλή αυτοπεποίθηση, ακόμα και σε μποτιλιαρισμένους δρόμους.

-Ισχυρό υδραυλικό δισκόφρενο 220mm για ασφαλές φρενάρισμα στον εμπρός τροχό και ταμπούρο πίσω.

-Εξωτερικά κυριαρχούν οι μεγάλοι τροχοί 17", που χαρίζουν στο Astrea Grand 110i στιβαρή και δυναμική παρουσία στο δρόμο, συμβάλλοντας και στην άριστη οδική του συμπεριφορά.

-Το Astrea Grand 110i  έχει πλάτος 705mm και ενσωματώνει ένα μεγάλο εσωτερικό αποθηκευτικό χώρο 7 L κάτω από τη σέλα που χωράει διαφόρων ειδών μικροαντικείμενα.

-Το Astrea Grand 110i προσφέρει υψηλή οδηγική άνεση. Οι λεπτές διαστάσεις του παίζουν επίσης ρόλο σ’ αυτή την άνεση και ευκολία χρήσης, καθώς ο αναβάτης μπορεί εύκολα να πατά τα πόδια στο έδαφος για σταθερότητα όταν σταματά.

-Το Astrea Grand 110i υιοθετεί έναν απλό πίνακα οργάνων που ενημερώνει το χρήστη με μια ματιά για σημαντικές πληροφορίες. Εκτός από το μηχανικό ταχύμετρο με ντίζα, η οθόνη απεικονίζει τη σχέση στο κιβώτιο ώστε να είναι ξεκάθαρη η επιλογή της νεκράς.  

-Χάρη στο μονοκύλινδρο κινητήρα του, το φυσικό περιβάλλον του Astrea Grand 110i είναι οι πολυσύχναστοι δρόμοι της πόλης και οι επαρχιακοί δρόμοι με στροφές. Το συμπαγές πλαίσιο χαρίζει στο Astrea Grand 110i ευελιξία κίνησης και στις δύο περιπτώσεις. Η γεωμετρία σχεδιάστηκε με γνώμονα την ευελιξία, ενώ στο σχετικά κοντό μεταξόνιο των 1230mm οφείλεται η γωνία στροφής των 45°. Όλοι αυτοί οι παράγοντες χαρίζουν στον αναβάτη την αυτοπεποίθηση να στρίβει γρήγορα και εύκολα σε αστικούς δρόμους όσο και σε περιοχές εκτός πόλης με στροφές. Το ισχυρό εμπρός δισκόφρενο 220mm και το εξίσου ισχυρό πίσω ταμπούρο 110mm προσφέρουν ασφαλές και αποτελεσματικό φρενάρισμα.

-Το Astrea Grand 110i βασίζεται σε ένα στιβαρό, ατσάλινο πλαίσιο (τύπου ραχοκοκκαλιάς), που προσφέρει την απαιτούμενη ακαμψία για ασφαλή και γεμάτη αυτοπεποίθηση οδήγηση, καταλαμβάνοντας όσο το δυνατόν λιγότερο χώρο στο σώμα του δίκυκλου, με αποτέλεσμα να μεγιστοποιείται το μέγεθος του αποθηκευτικού χώρου και του ρεζερβουάρ. Οι μεγάλοι τροχοί εδράζονται στο πλαίσιο μέσω ενός ζεύγους τηλεσκοπικών αναρτήσεων 26mm. Το αποτέλεσμα είναι μία ασφαλής και ευέλικτη συμπεριφορά ακόμα και σε τραχείς δρόμους με ανωμαλίες.

 

-Το Astrea Grand 110i είναι διαθέσιμο σε δύο αποχρώσεις

Quantum Black

 

Cosmic White

 

 

Ιστορία μοντέλου:

 

Το λιτό Honda Super Cub πωλείται σε περισσότερες από 160 χώρες και η συνολική του παραγωγή έχει ξεπεράσει τις 87 εκατομμύρια μονάδες (μέχρι το Μάρτιο 2014), που σημαίνει ότι είναι το δίκυκλο με το μεγαλύτερο όγκο παραγωγής παγκοσμίως.

Μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου η Ιαπωνία ξεκίνησε να παράγει μοτοσυκλέτες και scooters που βασίζονταν σε εισαγόμενα μοντέλα. Τα πρώτα μοντέλα ήταν ιδιαίτερα ακριβά για τον μέσο πελάτη γεγονός που οδήγησε στην εμφάνιση πολλών τύπων βοηθητικών κινητήρων για ποδήλατα.  Ακριβώς εκείνη την εποχή ο Soichiro Honda ήταν αποφασισμένος να δημιουργήσει χρήσιμα και προσιτά προϊόντα, με αποτέλεσμα τα μοτοποδήλατα που ήταν τα πρώτα προϊόντα της Honda έλαβαν θερμό καλωσόρισμα στην αγορά.

 

Το 1957 που ξεκίνησε η ιδέα του Super Cub η προτροπή του Soichiro Honda προς τους μηχανικούς του ήταν: «φτιάξτε κάτι που να ταιριάζει στα χέρια σας!». Με άλλα λόγια ήθελε να δημιουργήσει ένα προϊόν που θα ταίριαζε άνετα στη ζωή του πελάτη. Επειδή το Super Cub έπρεπε να κινείται με άνεση στους μη ασφαλτοστρωμένους δρόμους της Ιαπωνίας αποφάσισε ότι το ιδανικό μέγεθος ελαστικών θα είναι οι 17 ίντσες, ένα μέγεθος που δεν υπήρχε μέχρι εκείνη τη στιγμή σε οχήματα παραγωγής τέτοιου χαρακτήρα. Όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές αρνήθηκαν να παράγουν το νέο μέγεθος ελαστικών για ένα και μόνο μοντέλο, αλλά μετά από πολλές απορρίψεις η Honda βρίσκει ένα μικρό κατασκευαστή ο οποίος ήταν πρόθυμος να συνεργαστεί μαζί της. Ένα άλλο βασικό χαρακτηριστικό του Super Cub ήταν η εκτενής χρήση για πρώτη φορά πολυαιθυλενίου αντί για ενισχυμένες ίνες πλαστικού γεγονός στοιχείο που συνέβαλε στη μείωση του βάρους του δικύκλου, καθώς το συγκεκριμένο υλικό χρησιμοποιείται για την κατασκευή του εμπρός φτερού και της προστατευτικής ποδιάς.

 

Καθώς η σχεδίαση του έφτανε στο τέλος της  δόθηκε το όνομα Super Cub από τις λέξεις Super που ήταν πολύ δημοφιλής στην Ιαπωνία στη δεκαετία του ’50 και η λέξη Cub από το «μοτο-ποδήλατο» Cub F-Type του 1952.

 

O πρώτος κινητήρας που τοποθετήθηκε στο Super Cub ήταν ένας τετράχρονος 50cc OHV με ιπποδύναμη 4,5 ίππων στις 9.500 rpm.

 

Η προσπάθεια των μηχανικών της Honda είχε ως αποτέλεσμα μετά από ένα χρόνο σχεδόν στις 24 Δεκεμβρίου 1957 να έχει ολοκληρωθεί το πρωτότυπο του Super Cub, το οποίο ξεκίνησε να πωλείται τον Αύγουστο το 1958 στην πολύ ελκυστική τιμή των 55,000 yen. O Senior Managing Director της Honda Fujisawa ξεκίνησε τη δημιουργία ενός δικτύου λιανικών πωλήσεων όπου οι γυναίκες θα αισθάνονταν άνετα για ψώνια και από το 1960 ξεκίνησε η διαφήμιση του μοντέλου μέσα από περιοδικά γενικού ενδιαφέροντος, ανατρεπτική κίνηση καθώς μέχρι εκείνη τη στιγμή διαφημίσεις μοτοσυκλετών υπήρχαν μόνο σε ειδικά περιοδικά. Όλη αυτή η προσπάθεια είχε ως αποτέλεσμα οι μηνιαίες πωλήσεις να ξεπεράσουν τις 30,000 μονάδες, ενώ μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’50 ο συνολικός αριθμός πωλούμενων μοτοσυκλετών στην Ιαπωνία δεν ξεπερνούσε τις 40.000 μονάδες.

 

Την επόμενη χρονιά, το 1959 το Super Cub έκανε την είσοδο του στην Αμερικάνικη ήπειρο με μικρό αντίκτυπο καθώς η αγορά των Η.Π.Α. κυριαρχούνταν από μοτοσυκλέτες 500cc, ενώ το 1961 το Super Cub πραγματοποίησε την είσοδο του στην Ευρώπη και λίγο αργότερα στην Ασία. Πολύ μεγάλη ήταν η απήχηση τους στην αγορά της Ταϊλάνδης όπου η Honda κατέχει ποσοστό 70% και τα Super Cub αποτελούν το 60% των πωλήσεων.

 

Το λιτό Honda Super Cub έχει προσφέρει τις υπηρεσίες του σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο από το 1958 που κυκλοφόρησε. Στιβαρό, προσιτό, απολαυστικό στην οδήγηση και κυρίως εύχρηστο, το Cub πέτυχε επειδή ικανοποιεί άριστα τις ανάγκες και διευκολύνει την καθημερινότητα των ιδιοκτητών του, κάνοντας τις καθημερινές μετακινήσεις γρήγορες και άνετες. Το Super Cub ήταν σε πολλές περιπτώσεις το πρώτο μηχανοκίνητο μεταφορικό μέσο για πολλούς αναβάτες, προσφέροντας τη διαισθητική εμπειρία χρήσης ενός ποδηλάτου αλλά με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα, άνεση και ικανότητα μεταφοράς φορτίου.

 

Και ενώ ο κόσμος έχει αλλάξει πολύ από τότε που παρουσιάστηκε το Super Cub, η ανάγκη για προσιτά και αξιόπιστα προσωπικά μέσα μεταφοράς έχει αυξηθεί. Με τη συνεχή αστική επέκταση και το αυξανόμενο κόστος καυσίμου, η ζήτηση για άνετη και οικονομική μετακίνηση στη δουλειά και σε δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου είναι υψηλότερη από ποτέ σε διάφορες κοινωνίες. Η Honda θα συνεχίσει προστατεύει τη βασική φιλοσοφία του Super Cub και να προσπαθεί να προσφέρει χαρά σε πελάτες σε όλο τον κόσμο.

 

H παγκόσμια απήχηση που είχε και ακόμα έχει το Honda Super Cub οδήγησε το Ιαπωνικό Γραφείο Ευρεσιτεχνιών να κατοχυρώσει τρισδιάστατη πατέντα για το σχήμα του Super Cub, του δημοφιλούς «παπιού» της Honda τον Ιούνιο 2014. Είναι η πρώτη φορά στην Ιαπωνία που το σχήμα μιας μοτοσικλέτας ή κάποιου προϊόντος της αυτοκινητοβιομηχανίας κατοχυρώνεται σαν τρισδιάστατη πατέντα, και αποτελεί εξαιρετικά σπάνια περίπτωση για βιομηχανικό προϊόν ανεξαρτήτως είδους.

 

 

 

Τεχνικά χαρακτηριστικά – Astrea Grand 110i

 

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος                                               Αερόψυκτος, 4-χρονος, SOHC, μονοκύλινδρος, 2-βάλβιδος

Κυβισμός                                         109cm3

Διάμετρος x Διαδρομή                     50 x 55.6mm

Συμπίεση                                           9.0 : 1

Μεγ. Ισχύς                                         8.70 Ps/7,500min-1

Μεγ. Ροπή                                         8,8 Nm/5,750min-1

 

Τροφοδοσία

Εισαγωγή καυσίμου                        Ηλεκτρονικός ψεκασμός PGM-FI

Ρεζερβουάρ                                       4 L

Κατανάλωση                                  59.2 km/l (ECE R40)

 

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Ανάφλεξη                                           Ψηφιακού τύπου, με χρονισμό & προπορεία ελεγχόμενα από εγκέφαλο

Εκκίνηση                                          Μίζα & Μανιβέλα

Μπαταρία                                           12V-3AH

 

ΜΕΤΑΔΟΣΗ

Συμπλέκτης                                       Αυτόματος, Φυγοκεντρικός, Υγρός, Πολύδισκος

Κιβώτιο                                              4-τάχυτο, περιστροφικού τύπου

Τελική μετάδοση                               Αλυσίδα τύπου 420 με ασφάλεια

 

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος                                                 Ατσάλινη Ραχοκοκαλιά, τετραγωνικής διατομής

 

ΣΩΜΑ

Διαστάσεις (LxWxH)                                   1880mm x 705mm x 1080mm

Μεταξόνιο                                          1230mm

Γωνία Κάστερ                                   26゜30´

Ίχνος                                                  68mm

Γωνία Στροφής Τιμονιού                 45°

Ύψος Σέλας                                      760mm

Απόσταση από το έδαφος              135mm

Βέρος Γεμάτο                                    99kg

 

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Τύπος                                                 Εμπρός τηλεσκοπικό πιρούνι 26mm

 

 

ΤΡΟΧΟΙ

Τύπος                                                 Εμπρός/Πίσω χυτοί αλουμινένιοι τροχοί

Ζάντες                                                Εμπρός         17x1.40

                                                            Πίσω             17x1.60

Ελαστικά                                            Εμπρός          70/90-17M/C 38P

                                                            Πίσω              80/90-17M/C 50P

 

ΦΡΕΝΑ

Τύπος                                            Εμπρός δίσκος 220mm

                                 Πίσω ταμπούρο 110mm

 

 

 

 

 

 

 

 

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες
kawasaki h2 hyse
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

kawasaki-h2-hyse

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

kawasaki-h2-hyse
Η ευρεσιτεχνία της Kawasaki μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορους τύπους κινητήρων, όπως λ.χ. σε έναν V8 που θα μοιάζει με V10

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

kawasaki-h2-hyse

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

​ kawasaki h2 hyse
Στο σχέδιο της Kawasaki το υγρό υδρογόνο ψεκάζεται μέσω δύο μπεκ τόσο απευθείας στον θάλαμο καύσης (29) όσο και στην εισαγωγή του αέρα (28)

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

​ kawasaki h2 hyse

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.