Kawasaki H2 HySE: Η μοτοσυκλέτα με κινητήρα υδρογόνου στο Le Mans
Άνοιξε την αυλαία του 24ωρου αγώνα με γύρο επίδειξης
Από το
motomag
24/4/2025
Το Kawasaki H2 HySE άνοιξε την αυλαία στις 24 Ώρες του Le Mans το περασμένο Σαββατοκύριακο, με τον Matthias Hoppner να οδηγεί την πρωτότυπη μοτοσυκλέτα υδρογόνου.
Ο πρώτος γύρος στην πίστα Bugatti από μοτοσυκλέτα που κινείται με υδρογόνο πραγματοποιήθηκε το Σαββατοκύριακο, με τις 24 Ώρες του Le Mans να φιλοξενούν την Kawasaki H2 HySE λίγο πριν την έναρξη του αγώνα.
Τη μοτοσυκλέτα οδήγησε ο Matthias Hoppner, οδηγός δοκιμών και εξέλιξης για την Kawasaki Ευρώπης και βρέθηκε στη γραμμή εκκίνησης μισή ώρα πριν ξεκινήσει ο ιστορικός αγώνας. Στο όποιο άγχος της οδήγησης ενός μοναδικού πρωτότυπου μοντέλου μπροστά σε πλήθος θεατών σε πρώτη επαφή με την συγκεκριμένη διαδρομή, προστέθηκε και η ελαφριά βροχή που έκανε την πίστα ολισθηρή. Ο ίδιος ο Hoppner δήλωσε ότι επικεντρώθηκε στο να οδηγήσει τη μοτοσυκλέτα στις γραμμές της πίστας και δεν είδε καν τους θεατές στην εξέδρα!
Το H2 HySE είναι η πρόταση της Kawasaki για μια εναλλακτική λύση αντί της βενζίνης ή της ηλεκτρικής ενέργειας. Αντί να χρησιμοποιεί το υδρογόνο για την τροφοδοσία ενός ηλεκτροκινητήρα (όπως γίνεται με τις κυψέλες καυσίμου), το HySE, φέρει τον θερμικό κινητήρα του Η2 και χρησιμοποιεί το αέριο αντί της βενζίνης. Τα πλεονεκτήματα αυτής της εφαρμογής είναι μηδενικές εκπομπές ρύπων από την εξάτμιση, με μοναδικό προϊόν της καύσης να είναι το νερό.
Η χρήση υδρογόνου φέρνει, ωστόσο, και προκλήσεις, με κυριότερη την αποθήκευση του καυσίμου. Το αέριο φυλάσσεται σε δύο μεγάλες δεξαμενές στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας και αυτό είναι που δίνει την ιδιαίτερη εμφάνιση στο πίσω μέρος της με τις ογκώδεις “βαλίτσες”. Οι δεξαμενές που βρίσκονται μέσα είναι υπό πίεση περίπου 400 bar (5.800 psi!), γεγονός που τις καθιστά ογκώδεις ενώ ενέχει κινδύνους σε περίπτωση πτώσης.
Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας στο Le Mans είναι η δεύτερη δημόσια παρουσία της υδρογονοκίνητης Kawasaki σε αγώνα αντοχής, με την πρώτη να έχει γίνει στο 8ωρο της Suzuka το 2024. Η μοτοσυκλέτα είναι αποτέλεσμα συνεργασίας μεταξύ πολλών Ιαπώνων κατασκευαστών (Honda, Kawasaki, Suzuki, Yamaha και Toyota) που συνεργάζονται πάνω στους κινητήρες υδρογόνου για τη σωτηρία του κινητήρα εσωτερικής καύσης ως εναλλακτικής λύσης απέναντι στα συστήματα ηλεκτροκίνησης.
Κάθε εταιρεία χρησιμοποιεί την “πλατφόρμα” HySE για να ερευνήσει και να πειραματιστεί με τη χρήση του υδρογόνου ως καύσιμο και όπως γνωρίζετε ήδη το H2 HySE δεν είναι μοτοσυκλέτα που θα δούμε σύντομα στις βιτρίνες καταστημάτων.
MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας
Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/9/2026
Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.
Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη.
Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.
Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.
Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω).
Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.
Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.
Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.
Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.