Νέο BMW R18 custom "Spirit of Passion"

Από την Kingston Custom
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

19/1/2021

Σχεδιασμός που ξεχωρίζει από οτιδήποτε άλλο κυκλοφορεί έξω στο δρόμο. Αυτό είναι ο ορισμός του νέου R18 "Spirit of Passion" από την Kingston Custom για λογαριασμό της BMW Motorrad. Μετά τον Roland Sands, είναι η  σειρά του Dirk Oehlerking να βάλει την προσωπική του πινελιά με το δεύτερο custom R18 της σειράς "SoulFuel", η οποία αποτελεί μια συνεργασία μεταξύ της BMW Motorrad και επιλεγμένους custom builders.

Η Kingston Custom του Oehlerking είναι γνωστή για τους ακραίους σχεδιασμούς που δημιουργεί. Κι όμως, όποιος ήταν προετοιμασμένος για μια ολική επανασχεδίαση του R18, έπεσε πολύ έξω. "Το BMW R18 είναι τόσο άψογο, που διατήρησα μεγάλο μέρος του ως είχε. Το πλαίσιό του είναι τόσο αυθεντικό και τεχνολογικά προηγμένο, που τίποτε δεν έπρεπε να αλλαχθεί", δηλώνει ο Oehlerking. Παρόλα αυτά, η μοτοσυκλέτα έχει πραγματικά μεταμορφωθεί, σε κάτι που δεν αφήνει αμφιβολία ότι έχει σχεδιαστεί από τη Kingston Custom.

Το πιο εντυπωσιακό του "Spirit of Passion" (σ.σ. "Το πνεύμα του πάθους" όπως το ονόμασαν οι δημιουργοί του), αλλά και η μεγαλύτερη σχεδιαστική πρόκληση ταυτόχρονα, είναι το τιμόνι και το φτερό. Η εξάτμιση έχει αντικατασταθεί με μία Kingston Roadster style από τον Oehlerking, ενώ η σέλα προέρχεται από την λίστα των universal αξεσουάρ. Τα φλας αντικαταστάθηκαν κι αυτά από τα φλας της Kellerman, ενώ ο LED μπροστινός προβολέας είναι πλέον ενσωματωμένος στο φαίρινγκ. Η αρχική βαφή και οι γραμμές υιοθετήθηκαν για το φαίρινγκ και το φτερό, με την προσθήκη κάποιων λεπτομερειών στο στιλ της Kingston. Η ανάρτηση και το ρεζερβουάρ είναι τα στάνταρ της μοτοσυκλέτας. Ο συνολικός σχεδιασμός είναι βασισμένος στην φιλοσοφία του art deco.

Ο… "μαέστρος" της μεταμόρφωσης, o Dirk Oehlerking, είναι πρώην αγωνιζόμενος, σχεδιαστής και κατασκευαστής, ο οποίος με το Spirit of Passio επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά, σύμφωνα με την BMW, πως όχι μόνο έχει κατακτήσει την απόλυτη γνώση της τέχνης του, αλλά την ενσωματωμένη στην δουλειά του για πάνω από 35 χρόνια. Για τον ίδιο, η διαδικασία του σχεδιασμού ξεκινά πριν καν τραβηχτούν οι πρώτες γραμμές στο χαρτί και πριν καν βιδωθούν οι πρώτες βίδες. Όπως λέει ο Oehlerking "το επεξεργάζομαι πάρα πολύ εκ των προτέρων. Οι μοτοσυκλέτες μου πάντα διαθέτουν ψυχή, γοητεία και χαρακτήρα. Είναι εκπληκτικά δείγματα, γι' αυτό και απαιτούν πολύ προσοχή και φροντίδα. Μου έρχονται διαρκώς στο μυαλό αμέτρητα σχέδια όταν έρχεται η ώρα να αποφασίσω σε τι στιλ θέλω να επικεντρωθώ. Μόλις επιλέξω, ξεκινάω με ένα σχέδιο με μολύβι και γόμα. Μετά συνεχίζω μέχρι να καταλήξω μέσα μου βαθιά ότι αυτό είναι!"

Γεννημένος στο Ανόβερο, ο Oehlerking έχει δημιουργήσει ήδη μια μεγάλη παράδοση στο customizing των μοτοσυκλετών της BMW. Από τα custom της BMW Motorrad, 17 είναι δικές του δημιουργίες, με πιο ξεχωριστές τα "Black Phantom" και "White Phantom", δύο μοντέλα που έθεσαν νέα στάνταρ στην κατηγορία των custom της εποχής τους. Παρόλα αυτά, η μεταμόρφωση του R18 ήταν κάτι καινούργιο για τον Oehlerking, καθώς όπως αναφέρει ο ίδιος, ήταν το πιο εντυπωσιακό project της καριέρας του, ενώ νιώθει ευγνώμον για την εμπιστοσύνη που έδειξε για μια ακόμη φορά στο πρόσωπό του η BMW Motorrad.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.