Νέο ελαστικό MICHELIN Road Classic

Επιδόσεις και ρετρό εμφάνιση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/12/2020

Η Michelin παρουσίασε μια νέα γκάμα που απευθύνεται σε νεορετρό και modern classics μοτοσυκλέτες, την σειρά Road Classics. Η νέα οικογένεια ελαστικών της γαλλικής εταιρείας, θα βγαίνει στις διαστάσεις που είναι δημοφιλείς στην συγκεκριμένη κατηγορία, θα διαθέτουν ρετρό σχεδιασμό, αλλά και σύγχρονη τεχνολογία με καινοτόμα υλικά στην κατασκευή του.

Περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά και αναλυτικά τις διαστάσεις των νέων Michelin Road Classics, μπορείτε να βρείτε στο ακόλουθο δελτίο τύπου:

 

Δελτίο τύπου

 

Η Michelin παρουσιάζει τη νέα γκάμα ελαστικών MICHELIN Road Classic με ρετρό εμφάνιση, που έχει σχεδιαστεί ειδικά για τις κλασικές και νεο-ρετρό μοτοσυκλέτες με τροχούς 17, 18 και 19 ιντσών.

 

Το νέο ελαστικό MICHELIN Road Classic έρχεται να αντικαταστήσει το επιτυχημένο MICHELIN Pilot Activ. Θα είναι διαθέσιμο από τον Ιανουάριο του 2021 και συνδυάζει έναν ελκυστικό ρετρό σχεδιασμό πέλματος με τα πιο καινοτόμα υλικά και τεχνολογίες.

Το κατευθυντήριο σκάλισμα του MICHELIN Road Classic, με ποσοστό σκαλίσματος 26%, επιτυγχάνει την τέλεια ισορροπία μεταξύ επιδόσεων κι αισθητικής με τη χρήση slick τμημάτων του πέλματος στο κέντρο και στους ώμους κι έχει βελτιωμένο ίχνος επαφής με αποτέλεσμα την εξαιρετική πρόσφυση στο στεγνό οδόστρωμα. Στο βρεγμένο οδόστρωμα, το καινοτόμο μείγμα γόμας 100% πυριτίου και οι αυλακώσεις με λοξές απολήξεις που φροντίζουν για το σπάσιμο του φιλμ νερού και την αποτελεσματική απομάκρυνση του, προσφέρουν υψηλά επίπεδα πρόσφυσης χωρίς συμβιβασμούς στη διάρκεια ζωής.

Ο σκελετός του ελαστικού μιας μοτοσυκλέτας πρέπει να παρέχει μια αξιόπιστη και ανθεκτική λύση στην περίπλοκη εξίσωση της μεταφοράς του φορτίου της μοτοσυκλέτας και του αναβάτη. Θα πρέπει να παρέχει ανεση, να μην παραμορφώνεται οταν αναπτύσονται υψηλές ταχύτητες και να περιορίζει τη θερμότητα που παράγεται απο την τριβή των διαφόρων υλικών που τον αποτελούν, για να εξασφαλίζει ομοιόμορφη και αργή φθορά.

Ο σχεδιασμός του σκελετού του MICHELIN Road Classic καλύπτει όλες αυτές τις απαιτήσεις, χρησιμοποιώντας δύο λινά προστασίας, ακριβώς κάτω από το σκάλισμα πέλματος, για να μειώνει την ανάπτυξη φυγοκεντρικών δυνάμεων κατά την επιτάχυνση, διατηρώντας παράλληλα ένα σταθερό και βέλτιστο ίχνος επαφής με το δρόμο. Κάτω από αυτά τα δύο λινά προστασίας, υπαρχουν δύο στιβαρά λινά σκελετού για να υποστηρίξουν το φορτίο και να παρέχουν σταθερότητα σε όλες τις συνθήκες χρήσης, ενώ παράλληλα είναι κι αρκετά εύκαμπτα για να επιτρέψουν στον αναβάτη και το συνεπιβάτη του να απολαύσουν μια άνετη διαδρομή. Το εσωτερικό του ελαστικού αποτελείται από ένα αεροστεγές μείγμα γόμας από βουτύλιο, γεγονός που σημαίνει ότι τα ελαστικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν με η χωρίς αεροθάλαμο ανάλογα με την ζάντα στην οποία τοποθετούνται.

Το αποτέλεσμα αυτών των σχεδιαστικών χαρακτηριστικών και τεχνολογιών είναι ότι σε σύγκριση με τον προκάτοχό του, το Road Classic, προσφέρει καλύτερες επιδόσεις σε όλους τους τομείς, με ιδιαίτερη βελτίωση στη σταθερότητα στις ευθείες και στις στροφές, αλλά και καλύτερη πρόσφυση σε στεγνό και βρεγμένο οδόστρωμα. Επιπλέον, Η άνεση αλλά και ο γενικότερος χειρισμός έχουν βελτιωθεί.

 

Το MICHELIN Road Classic θα είναι διαθέσιμο σε εννέα εμπρόσθιες και δέκα οπίσθιες διαστάσεις:

Διαστάσεις
Διαθέσιμο
90/90 B 18 M/C 51H ROAD CLASSIC F TL
01/2021
100/80 B 17 M/C 52H ROAD CLASSIC F TL
01/2021
100/90 - 18 M/C 56H ROAD CLASSIC F TL
01/2021
100/90 B 19 M/C 57V ROAD CLASSIC F TL
01/2021
110/70 B 17 M/C 54H ROAD CLASSIC F TL
01/2021
110/80 B 17 M/C 57V ROAD CLASSIC F TL
01/2021
110/80 B 18 M/C 58V ROAD CLASSIC F TL
01/2021
110/90 B 18 M/C 61V ROAD CLASSIC F TL
01/2021
3.25 B 19 54H ROAD CLASSIC F TL
01/2021
120/90 B 18 M/C 65V ROAD CLASSIC R TL
06/2021
130/70 B 17 M/C 62H ROAD CLASSIC R TL
01/2021
130/70 B 18 M/C 63H ROAD CLASSIC R TL
01/2021
130/80 B 17 M/C 65H ROAD CLASSIC R TL
01/2021
130/80 B 18 M/C 66V ROAD CLASSIC R TL
01/2021
130/90 B 17 M/C 68V ROAD CLASSIC R TL
06/2021
140/80 B 17 M/C 69V ROAD CLASSIC R TL
01/2021
150/70 B 17 M/C 69V ROAD CLASSIC R TL
01/2021
150/70 R 17 M/C 69H ROAD CLASSIC R TL
01/2021
4.00 B 18 64H ROAD CLASSIC R TL
01/2021

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.