Νέο επάγγελμα: "Ανταλλακτικατζής"

Θες ανταλλακτικά; Θα σου φτιάξω τώρα εγώ!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/7/2017

Πριν μερικές δεκαετίες κάθε χωριό είχε και έναν πεταλωτή που κατασκεύαζε και επιδιόρθωνε τα πέταλα των αλόγων, των μουλαριών και των γαϊδουριών. Επίσης κάθε γειτονιά στις πόλεις είχε κι από έναν τσαγκάρη που επιδιόρθωνε τα παπούτσια των ανθρώπων. Όμως η αλλαγή των μέσων μετακίνησης από το ευρύ κοινό και η ραγδαία πτώση των τιμών στα καινούρια παπούτσια, οδήγησαν στον αφανισμό αυτών των δημοφιλών επαγγελμάτων, περιορίζοντάς το σε ένα πολύ μικρό και άκρως εξειδικευμένο πεδίο δράσης. Το ίδιο φαίνεται ότι θα συμβεί και με τις αποθήκες ανταλλακτικών και γενικά με τον τρόπο που γίνεται το εμπόριό τους σήμερα. Αιτία θα είναι η αλματώδη τεχνολογική εξέλιξη των 3D εκτυπωτών και οι τεράστιες επενδύσεις που γίνονται σε αυτόν τον τομέα από τις άμεσα εμπλεκόμενες εταιρείες του κλάδου της αυτοκινητοβιομηχανίας.

Γιατί έχουν πέσει με τα μούτρα στην τεχνολογία των 3D εκτυπωτών; Διότι η διαχείριση του τομέα των ανταλλακτικών για τα οχήματά τους κοστίζει τεράστια ποσά, τόσο για τους ίδιους όσο και για τους πελάτες τους, χωρίς να έχει κέρδος κανένας από τους δύο.

Αν καταλάβεις γιατί τα ανταλλακτικά είναι τόσο ακριβά, τότε θα καταλάβεις και γιατί τα εργοστάσια ψάχνουν για λύσεις. Για όσους δεν έχουν καμία εργασιακή σχέση ή προσωπική εμπειρία από τον τομέα του εμπορίου, πιστεύουν βλακωδώς ότι τα ανταλλακτικά είναι ακριβά επειδή οι έμποροι και οι αντιπροσωπείες βγάζουν τρελό κέρδος. Όντως το περιθώριο κέρδους στα ανταλλακτικά είναι πολύ μεγάλο και συνήθως η τιμή λιανικής είναι τρεις, τέσσερις ή και πέντε φορές μεγαλύτερη από την τιμή χοντρικής. Υπάρχει όμως λόγος γι΄αυτό και δεν είναι η αισχροκέρδεια (τουλάχιστον όχι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων). Η αποθήκευση των ανταλλακτικών έχει κόστος, αφού χρειάζεσαι εγκαταστάσεις και ανθρώπους. Όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι ένα μεγάλος μέρος από αυτά μένει απούλητο για χρόνια. Για παράδειγμα μπορεί να πουλήσεις τέσσερα δεξιά κόκκινα φαίρινγκ ενός μοντέλου αλλά κανένα αριστερό. Αν έχεις στις αποθήκες σου για πέντε ή δέκα χρόνια απούλητα αυτά τα φαίρινγκ, είναι περίπου 4.000 ευρώ που έχεις καταθέσει σε μια τράπεζα, η οποία δεν σου δίνει τόκους και δεν σε αφήνει να πάρεις τα λεφτά σου πίσω! Για να είναι βιώσιμη μια επιχείρηση, αυτά τα 4.000 ευρώ έπρεπε να τα “μοιράσει” στις τιμές των υπόλοιπων ανταλλακτικών που πουλούσε. Δηλαδή αγόραζες μια μανέτα φρένου και μέσα στα 40 ευρώ ήταν και 3 ευρώ από τα απούλητα φαίρινγκ.

Η τακτική που ακολουθούσαν οι αντιπροσωπείες μέχρι σήμερα ήταν να έχουν στοκ μόνο τα ανταλλακτικά με υψηλή κατανάλωση και τα υπόλοιπα να είναι διαθέσιμα κατόπιν παραγγελίας. Φυσικά αυτό είχε πολλές φορές ως αποτέλεσμα εκνευριστικά μεγάλες καθυστερήσεις. Τα τελευταία χρόνια, κυρίως οι Ευρωπαϊκές εταιρείες και ακολούθησαν ορισμένες ιαπωνικές, ανέπτυξαν δικά τους συστήματα μηχανοργάνωσης, ώστε κάθε επίσημος αντιπρόσωπος και κατ΄επέκταση κάθε τοπικό κατάστημα να έχει άμεση πρόσβαση στις κεντρικές αποθήκες ανταλλακτικών του εργοστασίου. Με αυτό τον τρόπο, η ανάγκη για διατήρηση τεράστιων στοκ ανταλλακτικών σε κάθε μία χώρα ξεχωριστά, περιορίστηκε στο ελάχιστο. Μέσα σε τρεις ή τέσσερις εργάσιμες ημέρες, οποιοδήποτε ανταλλακτικό είναι στα χέρια του πελάτη. Όμως ακόμα κι έτσι, εξακολουθούμε να χρειαζόμαστε αποθήκες και τρόπους διανομής, που αυξάνουν το τελικό κόστος για τον πελάτη, χωρίς να κερδίζει κάτι το εργοστάσιο ή η αντιπροσωπεία.

Όλα αυτά υπόσχεται να αλλάξει η τεχνολογία των 3D εκτυπωτών, οι οποίοι θα μπορούν να κατασκευάζουν επί τόπου το ανταλλακτικό που χρειάζεσαι και μάλιστα σε οποιοδήποτε υλικό θέλεις! Ένα σχεδιαστικό πρόγραμμα, ένας 3D εκτυπωτής και μερικά κουτιά με τα υλικά σε μορφή σκόνης, θα είναι αρκετά για να κατασκευάσουν οποιοδήποτε ανταλλακτικό, οποιασδήποτε μοτοσυκλέτας. Ναι, ακόμα κι αν θέλεις στρόφαλο για εξακύλινδρο Honda CBX 1050 ή για Benelli Sei θα μπορούν να τον φτιάξουν και να στον δώσουν μέσα σε λίγη ώρα. Μπορείς αν θέλεις να αντιγράψεις ή να βελτιώσεις ένα ανταλλακτικό. Μπορείς να το κατασκευάσεις από οποιοδήποτε μέταλλο ή συνθετικό υλικό θέλεις. Όχι μόνο αυτό, αλλά το κόστος θα είναι πολύ μικρότερο. Το επάγγελμα του “κατασκευαστή ανταλλακτικών 3D” βρίσκεται ήδη σε άνθηση και πελάτες τους από τον χώρο των οχημάτων είναι όλοι όσοι έχουν κλασσικά αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες.

Ίσως στο μέλλον μία εικόνα σαν την παρακάτω να είναι βγαλμένη από την ελληνική πραγματικότητας:

Ψιτ! Μήτσο! Φτιάξε του παιδιού ένα πιστόνι και μια μπιέλα για Kaze R. A! Και που ΄σε, την μπιέλα φτιάξ’ τη από τιτάνιο… κερνάει το μαγαζί σήμερα! 

Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!

Επειδή τα πήγαν καλά τα προηγούμενα χρόνια
Μπαίνει δασμός στο “Made in India” – Επηρεάζει από KTM και Suzuki έως Triumph, BMW και Royal Enfield!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/1/2026

Ακριβαίνουν τα δίκυκλα και οι μοτοσυκλέτες που έρχονται από Ινδία από εδώ και πέρα και μάλιστα σημαντικά, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλλει αύξηση Εισαγωγικού Δασμού η οποία είναι σημαντική, καθώς μιλάμε για 8% έως τα 250 κυβικά και 6% από εκεί και πάνω. Συνήθως αυτό είναι ανάποδο, δηλαδή το ποσοστό αυξάνεται με τον κυβισμό, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση έκριναν διαφορετικά.

Φαντάζει μία ξαφνική κίνηση καθώς δεν υπάρχει ιστορικό ανταλλαγής δηλώσεων μεταξύ Ινδίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης για να περιμένει κανείς κάτι τέτοιο, οπότε κοιτώντας το βαθύτερα, φτάνει στο Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων της ΕΕ.

Το GSP (Generalised System of Preferences) χρησιμοποιείται από την ΕΕ για να ενθαρρύνει τις αναπτυσσόμενες χώρες και να ενισχύσει τις εξαγωγές τους.

Βάση αυτού του συστήματος δεν υπήρχαν επιβαρύνσεις στις εισαγωγές από την Ινδία για μία σειρά από πολλά αγαθά, ανάμεσά τους και οι μοτοσυκλέτες. Εκεί είχε καθοριστεί πως όσο η εισαγωγή δίκυκλων από την Ινδία δεν ξεπερνά ένα συγκεκριμένο αριθμό, δεν θα επιβάλλεται αυτό το 6% με 8% που ζητούν πλέον από 1η Ιανουαρίου 2026.

Η Ινδία χάνει τα δασμολογικά της προνόμια λοιπόν και αυτό είναι περισσότερο σοβαρό από ότι θα περίμενε κανείς γιατί αυτομάτως επηρεάζεται μία σειρά από σημαντικές για την Ελλάδα μοτοσυκλέτες:

  • Η οικογένεια 390 της KTM με τα Adventure και τα Duke.
  • Τα μικρά Triumph που είναι τα μόνα που κατασκευάζονται στην Ινδία αντί της Ταϋλάνδης, όπως όλα τα υπόλοιπα.
  • Οι μοτοσυκλέτες Royal Enfield
  • Οι BSA μοτοσυκλέτες που μόλις συμφωνήθηκαν για την Ελληνική αγορά
  • Το BMW 450GS που είναι το μόνο που κατασκευάζεται εκεί, μέσω της TVS
  • Η ίδια η TVS όταν και εφόσον έρθει στην Ελλάδα
  • Η σειρά 457 της Aprilia
  • Η Bajaj που έχει επίσημη αντιπροσωπεία στην Ελλάδα

Τα σκούτερ της Suzuki που είναι τα μόνα που έρχονται από ένα υπερσύγχρονο εργοστάσιο που κατασκευάζει μέχρι και Hayabusa για τους Ινδούς (οι δικές μας Hayabusa παραμένουν Made in Japan)

Δεν ξέρουμε αν σε κάποιον φαντάζει μικρό το ποσοστό, όμως είναι ο μέσος όρος που βγάζει ένα κατάστημα από την πώληση. Όταν ζητά κάποιος μία καλύτερη τιμή από το μαγαζί που αγοράζει την μοτοσυκλέτα του, έχει στο μυαλό του το συνολικό ποσό που δίνει, όχι τα 480Ευρώ που βγάζει το κατάστημα από μία μοτοσυκλέτα των 6.000 Ευρώ. Μία αύξηση σαν ένα δεύτερο ποσοστό πωλήσεων, είναι ήδη μεγάλη λοιπόν, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για μοντέλα με πολύ περιορισμένα περιθώρια εξαιτίας του υψηλότατου ανταγωνισμού.

Μπαίνει δασμός στο “Made in India”

Ακόμη και το μικρό BMW έχει συμπιέσει τιμές για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα, οπότε μόνο μικρό δεν είναι το 6%, πόσο μάλλον το 8% σε μία κατηγορία με ακόμη μεγαλύτερο ανταγωνισμό επί της τιμής και όχι των χαρακτηριστικών, όπως συμβαίνει με τα σκούτερ της Suzuki.

Στο μεταξύ η Ελλάδα επιβάλλει πρόσθετους δασμούς σε όλα τα οχήματα που εισέρχονται για πώληση στην χώρα μας, κατά παράβαση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας και η χώρα πληρώνει πρόστιμο. Εισπράττει δηλαδή από όλους μας ένα αρκετά μεγάλο ποσό, κομμάτι αυτού φεύγει στην Ευρωπαϊκή και κρατά το υπόλοιπο. Ένας πρόσθετος φόρος που δεν μπαίνει και όλος στα ελληνικά ταμεία, χώρια το υψηλό ΦΠΑ, είναι ο βασικός λόγος που οι μοτοσυκλέτες εδώ είναι ακριβότερες από την υπόλοιπη Ευρώπη σε μεγάλο ποσοστό μοντέλων.

Στην κατηγορία S-17b που μας ενδιαφέρει, περιλαμβάνονται όλες οι μοτοσυκλέτες που αναφέρονται πιο πάνω, βάση της περιγραφής κυβισμού και κινητήρα.

Μιλώντας με τους Έλληνες εισαγωγείς, αυτή την στιγμή δεν έχει φανεί ακόμη η χρέωση καθότι το μεσοδιάστημα αυτών των λίγων ημερών από την αρχή του έτους δεν έχει γίνει ακόμη κάποιος εκτελωνισμός.

Ωστόσο στην διαδικασία “Taric Simulation” που μπορεί να κάνει κάποιος εκτελωνιστής είναι ένας δασμός που ήδη φαίνεται.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους εισαγωγείς, άρα μπορεί να ανοίγονται και ορισμένα παραθυράκια για την αποφυγή του κατά περίπτωση. Τα 450GS δεν έρχονται απευθείας από την Ινδία αλλά πηγαίνουν στο Βερολίνο και παραλαμβάνονται από εκεί. Αν η BMW στο Βερολίνο αποφασίσει να κάνει το ελάχιστο στις μοτοσυκλέτες αυτές για να δηλώσει συναρμολόγηση σε Ευρωπαϊκό Έδαφος, ενδεχομένως να μπορεί να αποφύγει τον πρόσθετο δασμό ή να έχει κάποιον άλλο τρόπο. Η Aprilia θα μπορούσε να ετοιμάσει ένα πλήρες κιτ CKD (Completely Knocked Down), ή ακόμη καλύτερα ένα SKD (Semi-Knocked Down) και να συναρμολογεί τα 457 σε Ευρωπαϊκό έδαφος, έχοντας μεγάλη ελευθερία εντός Ινδίας γιατί είναι δικό της εργοστάσιο (της Piaggio) αυτό που έχει αναλάβει την παραγωγή τους.

Προς το παρόν υπάρχει αρκετό διαθέσιμο στοκ νέων μοντέλων που έχουν εισαχθεί έως 31/12, μένει να δούμε πως θα επηρεαστούν οι “Made in India” μοτοσυκλέτες από εδώ και πέρα.