Νέο εργοστάσιο Suzuki

Η Suzuki επιστρέφει στη "δράση"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/7/2018

Πρόσφατα, ανακοινώθηκε από τη Suzuki μια είδηση σχετικά με την δημιουργία ενός νέου εργοστασίου στο Hamamatsu. Αυτή η είδηση πέρασε στα ψιλά –ενώ πολλοί ήταν αυτοί που δεν ανέφεραν καν το γεγονός- αλλά η σημασία της, σε δεύτερη ανάγνωση είναι πολύ μεγαλύτερη.
Το νέο αυτό εργοστάσιο θα έχει πολλαπλό ρόλο, καθώς εκεί θα βρίσκονται η μηχανολογική επεξεργασία, η εξέλιξη, η παραγωγή κινητήρων και οι γραμμές συναρμολόγησης των μοτοσυκλετών, όλα σε ένα μέρος. Όπως είναι εύκολα κατανοητό, μια τέτοια κίνηση θα επιταχύνει πολύ τις διαδικασίες παραγωγής και θα αυξηθεί η αποτελεσματικότητα με ταυτόχρονη μείωση του κόστους. Οι εγκαταστάσεις του εργοστασίου θα καταλαμβάνουν πάνω από 40 στρέμματα και θα βρίσκονται στην περιοχή Miyakoda στο Hamamatsu. Η δημιουργία του αποτελεί μέρος του πενταετούς πλάνου για την ενίσχυση του τομέα των μοτοσυκλετών και θα αντικαταστήσει τρία (!) εργοστάσια που λειτουργούν τώρα σε διαφορετικές τοποθεσίες και με διαφορετικούς ρόλους: το εργοστάσιο στο Ryuyo που ασχολείται με την μηχανολογική επεξεργασία, το εργοστάσιο στην Takatsuka όπου λαμβάνει χώρα η κατασκευή κινητήρων και το εργοστάσιο στην Toyokawa όπου γίνεται η συναρμολόγηση των μοτοσυκλετών.
Αυτό λοιπόν το γεγονός έχει πολύ μεγάλο ειδικό βάρος για δύο εξαιρετικά σημαντικούς λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με την θεώρηση της Suzuki σε ό,τι αφορά των μέλλον της μοτοσυκλέτας, καθώς το ιαπωνικό εργοστάσιο ήταν αυτό που χτυπήθηκε περισσότερο από τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Το αποτέλεσμα ήταν κάτι που το είχαμε θίξει πολλές φορές εδώ και στις σελίδες του περιοδικού, σχολιάζοντας την πλήρη στασιμότητα της γκάμας της Suzuki, με εξαιρετικά φτωχές παρουσίες στα Σαλόνια Μοτοσυκλετών και σχεδόν μηδενική παραγωγή νέων μοντέλων. Οι εμπορικές της δραστηριότητες ουσιαστικά κατέρρευσαν, ενώ όπως ήταν φυσικό επόμενο η εμπλοκή της εταιρείας με τους αγώνες μειώθηκε στο ελάχιστο, με εξαίρεση την συμμετοχή της στα MotoGP. Μάλιστα, η κατάσταση είχε φτάσει σε σημείο που πολλοί έκαναν σπέκουλες ότι η Suzuki ενδεχομένως να μην μπορούσε να ανακάμψει ποτέ από αυτή την κρίση, κάτι που θα οδηγούσε στο εγγύς μέλλον και στην αποχώρησή της από την αγορά της μοτοσυκλέτας. Τώρα, η επένδυση σε χρήμα και χρόνο για την δημιουργία του νέου εργοστασίου, αν μη τι άλλο ακυρώνει  αυτές τις εικασίες και διαψεύδει τις "Κασσάνδρες".


Ο δεύτερος λόγος που τονίζει την σπουδαιότητα της είδησης, είναι ότι αυτή η αναδιάρθρωση που κάνει η Suzuki, αντικαθιστώντας τρία εργοστάσια με ένα καινούργιο που συγκεντρώνει όλα τα στάδια της διαδικασίας παραγωγής, ουσιαστικά ξαναβάζει την εταιρεία στον σύγχρονο χάρτη της μοτοσυκλέτας. Με την μείωση του κόστους και την επιτάχυνση των διαδικασιών, η Suzuki θα έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί λιγότερους πόρους για την δημιουργία μοτοσυκλετών, μεγαλώνοντας παράλληλα και τα περιθώρια κέρδους για την ίδια την εταιρεία. Να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι όπως έχει ανακοινώσει η Suzuki, μέσα στα αμέσως επόμενα χρόνια θα παρουσιαστούν αρκετά νέα μοντέλα, μεταξύ των οποίων το πολυαναμενόμενο καινούργιο Hayabusa, τα GSX-R 750/600, αλλά και η έκδοση παραγωγής του πρωτότυπου Recursion που θα χρησιμοποιεί κινητήρα με υπερτροφοδότη. Σαφώς λοιπόν το νέο εργοστάσιο θα έχει ένα θεμελιώδη ρόλο στην δημιουργία της γκάμας της νέας, τονίζοντας με εμφατικό τρόπο την δυναμική επιστροφή της Suzuki.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.