Νέο εργοστάσιο Suzuki

Η Suzuki επιστρέφει στη "δράση"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/7/2018

Πρόσφατα, ανακοινώθηκε από τη Suzuki μια είδηση σχετικά με την δημιουργία ενός νέου εργοστασίου στο Hamamatsu. Αυτή η είδηση πέρασε στα ψιλά –ενώ πολλοί ήταν αυτοί που δεν ανέφεραν καν το γεγονός- αλλά η σημασία της, σε δεύτερη ανάγνωση είναι πολύ μεγαλύτερη.
Το νέο αυτό εργοστάσιο θα έχει πολλαπλό ρόλο, καθώς εκεί θα βρίσκονται η μηχανολογική επεξεργασία, η εξέλιξη, η παραγωγή κινητήρων και οι γραμμές συναρμολόγησης των μοτοσυκλετών, όλα σε ένα μέρος. Όπως είναι εύκολα κατανοητό, μια τέτοια κίνηση θα επιταχύνει πολύ τις διαδικασίες παραγωγής και θα αυξηθεί η αποτελεσματικότητα με ταυτόχρονη μείωση του κόστους. Οι εγκαταστάσεις του εργοστασίου θα καταλαμβάνουν πάνω από 40 στρέμματα και θα βρίσκονται στην περιοχή Miyakoda στο Hamamatsu. Η δημιουργία του αποτελεί μέρος του πενταετούς πλάνου για την ενίσχυση του τομέα των μοτοσυκλετών και θα αντικαταστήσει τρία (!) εργοστάσια που λειτουργούν τώρα σε διαφορετικές τοποθεσίες και με διαφορετικούς ρόλους: το εργοστάσιο στο Ryuyo που ασχολείται με την μηχανολογική επεξεργασία, το εργοστάσιο στην Takatsuka όπου λαμβάνει χώρα η κατασκευή κινητήρων και το εργοστάσιο στην Toyokawa όπου γίνεται η συναρμολόγηση των μοτοσυκλετών.
Αυτό λοιπόν το γεγονός έχει πολύ μεγάλο ειδικό βάρος για δύο εξαιρετικά σημαντικούς λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει με την θεώρηση της Suzuki σε ό,τι αφορά των μέλλον της μοτοσυκλέτας, καθώς το ιαπωνικό εργοστάσιο ήταν αυτό που χτυπήθηκε περισσότερο από τις επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Το αποτέλεσμα ήταν κάτι που το είχαμε θίξει πολλές φορές εδώ και στις σελίδες του περιοδικού, σχολιάζοντας την πλήρη στασιμότητα της γκάμας της Suzuki, με εξαιρετικά φτωχές παρουσίες στα Σαλόνια Μοτοσυκλετών και σχεδόν μηδενική παραγωγή νέων μοντέλων. Οι εμπορικές της δραστηριότητες ουσιαστικά κατέρρευσαν, ενώ όπως ήταν φυσικό επόμενο η εμπλοκή της εταιρείας με τους αγώνες μειώθηκε στο ελάχιστο, με εξαίρεση την συμμετοχή της στα MotoGP. Μάλιστα, η κατάσταση είχε φτάσει σε σημείο που πολλοί έκαναν σπέκουλες ότι η Suzuki ενδεχομένως να μην μπορούσε να ανακάμψει ποτέ από αυτή την κρίση, κάτι που θα οδηγούσε στο εγγύς μέλλον και στην αποχώρησή της από την αγορά της μοτοσυκλέτας. Τώρα, η επένδυση σε χρήμα και χρόνο για την δημιουργία του νέου εργοστασίου, αν μη τι άλλο ακυρώνει  αυτές τις εικασίες και διαψεύδει τις "Κασσάνδρες".


Ο δεύτερος λόγος που τονίζει την σπουδαιότητα της είδησης, είναι ότι αυτή η αναδιάρθρωση που κάνει η Suzuki, αντικαθιστώντας τρία εργοστάσια με ένα καινούργιο που συγκεντρώνει όλα τα στάδια της διαδικασίας παραγωγής, ουσιαστικά ξαναβάζει την εταιρεία στον σύγχρονο χάρτη της μοτοσυκλέτας. Με την μείωση του κόστους και την επιτάχυνση των διαδικασιών, η Suzuki θα έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί λιγότερους πόρους για την δημιουργία μοτοσυκλετών, μεγαλώνοντας παράλληλα και τα περιθώρια κέρδους για την ίδια την εταιρεία. Να υπενθυμίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι όπως έχει ανακοινώσει η Suzuki, μέσα στα αμέσως επόμενα χρόνια θα παρουσιαστούν αρκετά νέα μοντέλα, μεταξύ των οποίων το πολυαναμενόμενο καινούργιο Hayabusa, τα GSX-R 750/600, αλλά και η έκδοση παραγωγής του πρωτότυπου Recursion που θα χρησιμοποιεί κινητήρα με υπερτροφοδότη. Σαφώς λοιπόν το νέο εργοστάσιο θα έχει ένα θεμελιώδη ρόλο στην δημιουργία της γκάμας της νέας, τονίζοντας με εμφατικό τρόπο την δυναμική επιστροφή της Suzuki.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες