Νέο "σπίτι" για τo BMW Group Classic

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/5/2014

Η BMW ολοκλήρωσε πριν από λίγες μέρες την αγορά γης στο Μόναχο, την έδρα της εταιρείας. Πρόκειται για μια έκταση 13 στρεμμάτων, η οποία περιλαμβάνει το πρώτο εργοστάσιο της Βαυαρικής φίρμας. Αυτές οι εγκαταστάσεις, που μέχρι σήμερα ήταν στην ιδιοκτησία της εταιρείας κατασκευής φρένων Knorr-Bremse AG, θα αποτελέσουν την νέα έδρα του BMW Group Classic, του τμήματος που ασχολείται και με την κατασκευή εξαρτημάτων για τα κλασσικά οχήματα της BMW.
Η BMW, που γιόρτασε πέρσι τα 90 της χρόνια ως κατασκευαστής μοτοσυκλετών, ξεκίνησε την παραγωγή της το 1932 με το δημοφιλές R32, ενώ το 1929 ξεκίνησε την παραγωγή αυτοκινήτων όταν αγόρασε την Fahrzeugfabrik Eisenach, η οποία μέχρι τότε έφτιαχνε τα Austin Seven με την άδεια της Βρετανικής εταιρείας, με την ονομασία Dixi.
Η αρχική της όμως δραστηριότητα ξεκίνησε το 1916 στο Μόναχο, ως κατασκευαστής κινητήρων για αεροσκάφη, και το κτίριο που αγόρασε πρόσφατα η BMW είναι το πρώτο της εργοστάσιο στο οποίο φτιάχνονταν αυτοί οι κινητήρες από το 1918 ως το 1920, οπότε και το πούλησε στην Knorr-Bremse για να μετακομίσει στην Lerchenauerstrasse που βρίσκεται μέχρι σήμερα.


Η κοντινή απόσταση του παλιού εργοστασίου με το αρχηγείο των "τεσσάρων κυλίνδρων" της BMW, το μουσείο της και το εργοστάσιό της, το χαρακτηρίζει ως μια ιδανική τοποθεσία για να στεγαστεί το project των κλασσικών οχημάτων της εταιρείας, καθώς η BMW πέρα από το μέλλον εστιάζει και στο παρελθόν της, με το BMW Group Classic να είναι υπεύθυνο για όλες τις δραστηριότητες που αφορούν τα ιστορικά μοντέλα της: Το μουσείο με τα πάνω από 1.000 εκθέματα, το αρχείο της, τη συμμετοχή σε εκδηλώσεις της BMW Mobile Tradition και την παροχή ανταλλακτικών σε ιδιοκτήτες ιστορικών μοντέλων που θέλουν να κάνουν ανακατασκευή στις μοτοσυκλέτες τους. Οι δυνατότητες που υπάρχουν μέσα από το site της BMW Group Classic (www.shop.bmw-classic.com), ακόμη και για ιδιώτες, είναι τεράστιες, καθώς υπάρχουν αναλυτικά τα εξαρτήματα για πάρα πολλά μοντέλα από τη δεκαετία του '50 κι έπειτα, με τα parts list, αναλυτικότατα και μεταφρασμένα στα ελληνικά! Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι εκεί μπορεί κάποιος να βρει το λαστιχάκι που πατάει το κοντέρ του R25/2 του 1956, με κόστος 1,62 ευρώ, ή ένα πλήρες πίσω σελάκι για R51, το οποίο κοστίζει 274,41 ευρώ.
Η εταιρεία, λοιπόν, θέλει να συγκεντρώσει όλες αυτές τις δραστηριότητες κάτω από μία στέγη, και δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη επιλογή –για ιστορικούς λόγους- από τον τόπο του πρώτου της εργοστασίου.

Buell Project Leviathan: 287,3 km/h στην πρώτη προσπάθεια στη Bonneville Speed Week

Μακριά από τον αρχικό στόχο της υπέρβασης των 400 χιλιομέτρων ανά ώρα
Buell Leviathan
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

18/8/2026

Η 400 ίππων τουρμπάτη Buell Leviathan είχε στόχο να υπερβεί τα 400 km/h, όμως η πρώτη της συμμετοχή στη Bonneville Speed Week αποδείχθηκε κυρίως μια διαδικασία εξέλιξης και προσαρμογής.

Το Project Leviathan ολοκλήρωσε την πρώτη παρουσία στο Bonneville με καλύτερη επίδοση 287,3 χιλιομέτρων ανά ώρα, αρκετά μακριά από τον αρχικό στόχο υπέρβασης των 250 μιλίων ανά ώρα (402,3 χ.α.ώ.), λόγω σημαντικών προκλήσεων και τεχνικών δυσκολιών στην προσπάθεια να διοχετεύσει όλη την ισχύ της στο αλάτι.

Buell Leviathan

Η Buell είχε παρουσιάσει το Project Leviathan ως μια μοτοσυκλέτα με στόχο την υπέρβαση των 402,3 km/h (250mph). Η πρώτη της συμμετοχή στην εβδομάδα ταχύτητας του Bonneville έδειξε, ωστόσο, πόσο δύσκολο είναι να μετατραπούν οι αριθμοί ενός δυναμόμετρου σε πραγματική ταχύτητα πάνω στην επιφάνεια των αλυκών. Η Leviathan απέδωσε περισσότερους από 401 ίππους στον τροχό και πάνω από 29,7 κιλά ροπής, σύμφωνα με τη Buell. Παρά τα εντυπωσιακά νούμερα ισχύος, η καλύτερη επίδοση της στην διοργάνωση ήταν 287,3 km/h.

Η πρώτη ημέρα ήταν ουσιαστικά μια διαδικασία εξοικείωσης. Ο αναβάτης Jacob Stark δεν είχε τρέξει ποτέ στη Bonneville, ενώ ούτε η Leviathan είχε κινηθεί εκτός δοκιμών και δυναμόμετρου. Επιπλέον, ο Stark έπρεπε να περάσει από τη διαδικασία αδειοδότησης, αυξάνοντας σταδιακά τις ταχύτητες. Στην πρώτη προσπάθεια χρειάστηκε να ξεπεράσει τα 201,2 km/h για να αποκτήσει την άδεια "D". Η ομάδα κράτησε χαμηλό ρυθμό, χρησιμοποιώντας σύντομη αλλαγή στη δεύτερη σχέση πριν επιστρέψει στα pits για έλεγχο και ρυθμίσεις.

Buell Leviathan

Τα προβλήματα έγιναν πιο έντονα όταν άρχισαν να χρησιμοποιούνται οι υψηλότερες σχέσεις στο κιβώτιο ταχυτήτων. Πάνω από τα 241,4 km/h η συμπεριφορά της Leviathan άλλαζε σημαντικά, ενώ η επιλογή της τέταρτης σχέσης δημιουργούσε μια ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση, με την ταχύτητα του πίσω τροχού να ξεπερνά τα 321,9 km/h, ενώ η πραγματική ταχύτητα της μοτοσυκλέτας ήταν σημαντικά χαμηλότερη.

Buell Leviathan

Ο Stark έπρεπε έτσι να μάθει να ελέγχει τη Leviathan ουσιαστικά σε ένα rolling burnout διαρκείας με περισσότερα από 281,6 km/h. Παράλληλα, η ομάδα αντιμετώπισε σειρά τεχνικών θεμάτων που απαιτούσαν συνεχείς διορθώσεις κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης.

Buell Leviathan

Τελικά ο Stark απέκτησε την απαραίτητη άδεια "B", επιτρέποντας στη Leviathan να χρησιμοποιήσει τη μεγάλη διαδρομή των οκτώ χιλιομέτρων (8 km) για να έχει περισσότερο χώρο για επιτάχυνση. Εκεί καταγράφηκε και η καλύτερη επίδοση των 287,3 km/h.

Buell Leviathan

Η Leviathan βασίζεται στο πλαίσιο της Super Cruiser και χρησιμοποιεί στοιχεία από τις Hammerhead και 1190RS, μαζί με αναρτήσεις FOX, σφυρήλατες αλουμινένιες ζάντες και ειδικά hubs για τα γρανάζια.

Buell Leviathan

Η Buell αναφέρει ότι η μετάδοση έχει σχεδιαστεί για όριο ταχύτητας έως και 482,8 km/h. Η πρώτη παρουσία στο Bonneville, επομένως, δεν έφερε το πολυπόθητο 400άρι, αλλά έδωσε στη Buell και στην ομάδα της πολύτιμα δεδομένα.

Buell Leviathan

Η Leviathan απέκτησε την πρώτη της εμπειρία στο αλάτι, ο αναβάτης ολοκλήρωσε τη διαδικασία αδειοδότησης και η ομάδα εντόπισε τα σημεία που χρειάζονται βελτίωση. Το 287,3 km/h απέχει σημαντικά από τα 402,3 km/h, όμως αποτελεί το επόμενο βήμα ώστε να βρεθεί τρόπος οι περισσότεροι από 400 ίπποι της Leviathan να μετατραπούν σε πραγματική επιτάχυνση στην έρημο αλατιού Bonneville.

Buell Leviathan