New Zealand Tour 2015

24/8/2015

Κορυφαίος οικολογικός τουρισμός

Μπορεί η εξερεύνηση της Αυστραλίας να είχε πλέον ολοκληρωθεί, αποτελώντας μια ακόμα σελίδα στο πολυσέλιδο ταξιδιωτικό μου ημερολόγιο, ωστόσο η παρουσία μου στην ήπειρο που λέγεται Ωκεανία έμελλε να συνεχιστεί για ακόμα 12 ημέρες. Σε άλλο όμως νησί και με άλλη, εντελώς διαφορετική μοτοσυκλέτα.
Έτσι, από την Αυστραλία πέταξα για την Νέα Ζηλανδία, όπου βρέθηκα στην σέλα μιας στιβαρής Harley Davidson “Ultra Glide Limited Edition”, την οποία μου παραχώρησε η αντιπροσωπεία της Νέας Ζηλανδίας (κατόπιν συνεννόησης με την ελληνική αντιπροσωπεία) για τις ανάγκες του οδοιπορικού μου στο απόμακρο νησί των ιθαγενών Μαορί.

Τι με έσπρωξε όμως να επιλέξω το νησί της Νέας Ζηλανδίας για επίλογο του ταξιδιού μου στις παγωμένες θάλασσες του νότου; Εκτός από το γεγονός ότι κατατάσσεται σ’ έναν από τους κορυφαίους οικολογικούς προορισμούς παγκοσμίως, η Νέα Ζηλανδία "δάνεισε' τα συναρπαστικά τοπία της για τα γυρίσματα του "Άρχοντα των Δακτυλιδιών", δεν δέχεται να κάνουν πυρηνικές δοκιμές στα χωρικά της ύδατα, ενώ οι φιλόξενοι κάτοικοί της, που απολαμβάνουν ένα από τα υψηλότερα βιοτικά επίπεδα του κόσμου, είναι ευαισθητοποιημένοι από τις αρχές του ‘70 σε σχέση με τα περιβαλλοντικά θέματα –εδώ γεννήθηκε άλλωστε το πρώτο οικολογικό κίνημα στον κόσμο.

Κι από το Sydney έφτασα στο Auckland, μετά από μόλις 3,5 ώρες πτήσης. Ενώ στη συνέχεια, βρέθηκα στην τοπική αντιπροσωπεία της Harley Davidson, όπου παρέλαβα μια ασημένια “Ultra Glide Limited Edition” για να καταγράψω 2.800 χιλιόμετρα στα δυο νησιά (Βόρειο και Νότιο) της Νέας Ζηλανδίας. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχα ωστόσο να αντιμετωπίσω στην Νέα Ζηλανδία ήταν οι καιρικές συνθήκες, μιας και ο χειμώνας εδώ είναι αρκετά δύσκολος, με πολλές βροχές και χιονοπτώσεις.
Με την βοήθεια της οικογένειας του Βασίλη και της Νάταλι Βερονικιάτη που με φιλοξενούσε, κατέστρωσα ένα ταξιδιωτικό πλάνο 11 ημερών, ξεκινώντας από το νότιο νησί, αφού ο καιρός τις αμέσως επόμενες μέρες θα ήταν εκεί κατάλληλος για μοτοσυκλέτα.

Κι αφού ξεναγήθηκα από τους αγαπητούς οικοδεσπότες μου στα αξιοθέατα του Auckland, ξεκίνησα κατόπιν να οδηγώ την ασημένια Harley Davidson με προορισμό την πρωτεύουσα Wellington (635 χλμ. νότια του Auckland), μέσα από μια διαδρομή που με εντυπωσίασε με τα καταπράσινα τοπία της και την ηρεμία της φύσης. Τα καλύτερα όμως με περίμεναν στο νότιο νησί, που με τα υπέροχα σκηνικά και τις εκπληκτικές εναλλαγές του, θα απογείωνε τις αισθήσεις μου…

Στο νότιο παράδεισο της Νέας Ζηλανδίας

Όλοι ανεξαιρέτως με διαβεβαίωναν πως το νότιο νησί της Νέα Ζηλανδίας ήταν αρκετά πιο όμορφο και ποικιλόμορφο σε σχέση με το αντίστοιχο βόρειο. Έτσι, όταν μετά από ένα κυριολεκτικά τρικυμιώδη τρίωρο ατμοπλοϊκό ταξίδι αποβιβάστηκα με την ασημένια Harley-Davidson στις ακτές του νοτίου νησιού, ήμουν αρκετά ανυπόμονος να δω κατά πόσο τα λεγόμενά τους ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα.
Δεν χρειάστηκε ωστόσο να περιμένω πολύ. Διατρέχοντας την διαδρομή των 340 χιλιομέτρων από το μικρό λιμανάκι Picton (όπου είχα αποβιβαστεί) μέχρι την παράκτια πόλη Westport (στην δυτική ακτογραμμή του νησιού), σύντομα "έπεσα" μέσα στην αγκαλιά ενός εκπληκτικού ορεινού οικοσυστήματος. Δασωμένες βουνοπλαγιές, κελαρυστά ποτάμια, καταπράσινα βοσκοτόπια, αδιαπέραστα δάση και μικρές κρυμμένες κοιλάδες, επιβεβαίωναν με τον πιο άμεσο τρόπο τις απόψεις των συνομιλητών μου. Και ακόμα δεν είχα δει τίποτα…

Την επόμενη μέρα, την τιμητική τους είχαν τα θαλασσινά τοπία του ωκεανού. Με οδηγό τον οδικό άξονα “Great Coast Road”, που διέτρεχε την δυτική ακτογραμμή του νοτίου νησιού (από την πόλη Westoport ως την μικρή κωμόπολη Franz Josef), βρέθηκα να οδηγώ για 310 χιλιόμετρα σε μια παράκτια στριφτογυριστή διαδρομή που φλερτάριζε ταυτόχρονα βουνό και θάλασσα. Ίσως, η θεαματικότερη παραλιακή διαδρομή της Νέας Ζηλανδίας…

Μετά από μια στάση-γνωριμίας με τον παγετώνα Franz Josef Glacier, κατευθύνθηκα κατόπιν ανατολικά, στο εσωτερικό του νησιού, μέσω του ορεινού περάσματος Haast – αρχικός προορισμός η πόλη Queenstown. Για καλή μου τύχη, το πέρασμα ήταν ανοικτό από τα χιόνια, μιας και τα εκχιονιστικά μηχανήματα έδωσαν σκληρή μάχη όλες τις προηγούμενες μέρες για να κρατήσουν ανοιχτό τον δρόμο από τις σφοδρές χιονοπτώσεις που είχαν σημειωθεί. Ένα ορεινό τοπίο με χιονισμένα δάση, μικρές γαλάζιες λίμνες και κατάλευκες βουνοκορφές ήταν το υπέροχο σκηνικό που με συνόδευσε καθοδόν ως την παραλίμνια Queenstown, που αποδείχθηκε μια από τις πιο πόλεις της Νέας Ζηλανδίας.

Μετά την Queenstown, σειρά είχε η πόλη Christchurch, στις ανατολικές ακτές του νησιού (486 χλμ. βορειοανατολικά). Ο Mike, κάτοχος μιας Harley-Davidson Ultra Glide Classic, ανέλαβε να με ξεναγήσει στην πόλη του, που κτυπήθηκε το 2011 από έναν σεισμό 6,3 ρίχτερ και θρήνησε 185 νεκρούς -σήμερα η Christchurch έχει επουλώσει τις πιο πολλές πληγές της. Με αφετηρία την αναγεννημένη Christchurch, θα ξεκινούσε πλέον η επιστροφή μου στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας…
Κωνσταντίνος Μητσάκης

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Έξυπνες κάμερες: Ποιες προδιαγραφές έχουν οι ιταλικές Tattile που έχουν μπει στα ελληνικά φανάρια!

Στην Ελλάδα ήρθε μία γενιά πίσω

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/1/2026

Από την ιταλική εταιρεία Tattile είναι οι έξυπνες κάμερες που έχουν έρθει στην Ελλάδα. Πρόκειται για την σειρά Vega Smart και συγκεκριμένα για την προηγούμενη έκδοσή τους που μπορεί να ανιχνεύσει τις πινακίδες με ακρίβεια 99% έως ταχύτητες 250 χ.α.ω!

Η νεότερη έκδοση που έχει στη διάθεσή στης η ιταλική εταιρεία μπορεί να σκανάρει με επιτυχία μέχρι τα 320 χ.α.ω ενώ η προηγούμενη μέχρι τα 180 χ.α.ω., ενώ οι τιμές τους είναι ιδιαίτερα υψηλές, και κυμαίνονται στην περιοχή των 5.000 ευρώ η κάθε μία.

Οι συγκεκριμένες που έχουν μπει στην Ελλάδα είναι επίσης η πρώτη από τις εκδόσεις Vega που σκανάρει ταυτόχρονα δύο σειρές κειμένου, αντί μίας που είχαν οι παλαιότερες, άρα διαβάζει αυτόματα και τις πινακίδες των μοτοσυκλετών.

Όπως έχουμε πει, οι κάμερες αυτές έχουν τοποθετηθεί σε 8 σημεία στην Αττική που αναμένεται να αυξηθούν και καταγράφουν ήδη παραβάσεις, δοκιμάζοντας τα ποσοστά επιτυχίας του συστήματος, όσο αυτό εκπαιδεύεται.

Έξυπνες κάμερες και στους πεζόδρομους για να πιάνουν μοτοσυκλέτες!

Βασικό χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου μοντέλου της σειράς Vega από την Tattile, σύμφωνα με τους Ιταλούς, είναι πως διαβάζει όλες τις πινακίδες ανεξαιρέτως αν υπάρχει τροχονομική παράβαση ή όχι. Μπορεί να αναγνωρίσει την υπερβολική ταχύτητα, την παραβίαση ερυθρού σηματοδότη, χωρίς μάλιστα την να έχει κάποιον εξωτερικό αισθητήρα για αυτό, την απουσία κράνους, ζώνης ασφαλείας καθώς και την χρήση κινητού κατά την οδήγηση. Ωστόσο διαβάζοντας όλες τις πινακίδες ακόμη και όταν δεν υπάρχει κάποια από τις παραπάνω παραβάσεις, μπορεί να δώσει συναγερμό σε περίπτωση που ανιχνεύσει πινακίδα οχήματος που απασχολεί τις Αρχές. Όπως για παράδειγμα είναι οι περιπτώσεις κλοπής.

Βάση τεχνικών χαρακτηριστικών διαβάζουν μέχρι τα 25 μέτρα και για τις συνθήκες χαμηλού φωτισμού αναλαμβάνουν 12 υψηλής τάσης LED και υπέρυθρες στα 850 nm. Το υπέρυθρο φως στα 850 nm είναι το πιο διαδεδομένο μήκος κύματος για κάμερες νυκτερινής όρασης κατάλληλο έως χρήση βιομετρικών για συστήματα αναγνώρισης προσώπου.

Οι κάμερες αυτές έχουν αισθητήρα CMOS 2.3 MP για καταγραφή περιστατικών και αναγνώριση παραβάσεων αλλά και ξεχωριστά έναν στα 5 MP για το διάβασμα των πινακίδων. Επομένως είναι ξεχωριστή η λειτουργία αναγνώρισης πινακίδας και αναγνώρισης παράβασης με την καταγραφή να γίνεται έως τα 75 fps.

Λειτουργούν από τους -40^ο έως τους 60^ο C και ρωτώντας τους Ιταλούς μπορούν να τυφλωθούν με την συνήθη πρακτική των “laser pointer”. Όμως θα χρειαστεί κάτι πιο ισχυρό από αυτά που πωλούνται νόμιμα για να γίνει μόνιμη ζημιά, ενώ -πάλι σύμφωνα με τον κατασκευαστή- και η προσωρινή τύφλωση είναι δύσκολη καθώς πρέπει να στοχεύσεις με ακρίβεια και τους δύο αισθητήρες.

Στην Ιταλία αυτές οι κάμερες υπάρχουν εκτός από ορισμένα φανάρια και κατά μήκος των αυτοκινητόδρομων για να μην σταματούν οι Ιταλοί κάθε 40 χιλιόμετρα να πληρώσουν διόδια, όπως και για να ελέγχουν την ασφαλιστική ενημερότητα κάθε οχήματος.

Το βασικότερο που βρήκαμε μιλώντας με τον Ιταλό προμηθευτή όμως, είναι πως μία αντίστοιχη κάμερα υπάρχει για αυτόματους σταθμούς διοδίων όπου ανιχνεύσει με επιτυχία τους άξονες κάθε οχήματος, προσαρμόζοντας αντίστοιχα το αντίτιμο.

Στην Ελλάδα οι μοτοσυκλέτες δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν την αυτοματοποιημένη διέλευση με προσαρμοσμένη για αυτές χρέωση, ενώ τα βανάκια με ύψος καμπίνας 2,2 μ. στο εθνικό δίκτυο, που είναι ιδανικά για μεταφορές κάθε είδους μοτοσυκλετών, πληρώνουν αυξημένο αντίτιμο σαν φορτηγά οχήματα καθότι οι Παραχωρησιούχοι έχουν επιλέξει το ύψος ως τον τρόπο καθορισμού μεταξύ των κατηγοριών και προφανώς επίτηδες έχει τοποθετηθεί αυτό στα 2,2 αντί των 2,7 που ισχύει στην Αττική Οδό για την αλλαγή χρέωσης σε φορτηγό.

Όχι απλά υπάρχει η τεχνολογία για πιο σωστή χρέωση στα διόδια, αλλά την έχουμε ήδη φέρει στην Ελλάδα και την έχουμε εγκαταστήσει και στους δρόμους μας.

Για τα διόδια τα έχουμε πει, τα έχουμε γράψει πρώτοι το 2008, σχεδόν 20 χρόνια πριν μελετώντας τις συμβάσεις Παραχώρησης. Έχουν γίνει με τον χειρότερο τρόπο δίνοντας στους εργολάβους το κεφάλαιο για να κάνουν τα έργα (μέσα από την παραχώρηση είσπραξης υφιστάμενων σταθμών διοδίων τρία χρόνια πριν κάνουν την πρώτη αλλαγή σε έναν δρόμο που ήδη υπήρχε) και έπειτα εξασφαλίζοντας όχι απλά το κόστος σε περίπτωση μειωμένης διέλευσης αλλά ακόμη και το κέρδος! Κι αυτό φάνηκε είτε από μπλόκα, είτε από περιορισμούς μετακινήσεων που επιβλήθηκαν κατά την γνωστή μας περίοδο, όπου η Πολιτεία έπρεπε να καταβάλει στα διόδια ακόμη και την χασούρα τους από την μειωμένη διέλευση! Υπάρχουν και άλλες παράμετροι της σύμβασης που καταπατάται πλήρως, όπως η πρόβλεψη να ανοίγουν τα διόδια όταν υπάρχει ουρά 25 αυτοκινήτων για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ούτε αυτό συμβαίνει σε ημέρες αυξημένης διέλευσης όπου υπάρχουν ουρές χιλιομέτρων για ώρες.

Τουλάχιστον λοιπόν, έπειτα από τα παραπάνω και αν δεν μας απαλλάξουν από τα διόδια, τώρα που έμαθαν την πηγή, ας εφαρμόσουν την τεχνολογία για διελεύσεις χωρίς μετωπικούς σταθμούς πληρωμής, απαλλάσσοντας τις Εθνικές Οδούς από τις συχνές στάσεις.