Νίκη για τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Ανακλήθηκε η αδικαιολόγητη απόφαση που τους τοποθετούσε σε ζεύγη

Οι υπεύθυνοι άκουσαν επιτέλους τους εργαζόμενους
ekab
Από τον

Παύλο Καρατζά

6/2/2026

Είχαμε γράψει λίγες ημέρες πριν για την ξαφνική απόφαση που πήρε η διοίκηση και ζητούσε από τους μοτοσυκλετιστές-διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην πόλη της Αθήνας, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς να έχει γίνει προηγουμένως συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι εργαζόμενοι όπως είναι λογικό αντέδρασαν και εμείς στο MOTO προβάλαμε το θέμα, παραθέτοντας και τις συνέπειες που έφερνε μία απόφαση σαν κι αυτή. Εδώ ακριβώς τίθεται και το θέμα της μάχιμης και αντικειμενικής δημοσιογραφίας που γίνεται με γνώμονα το κοινό καλό και με βάση την κοινή λογική, που πολύ συχνά ξεχνάμε στην χώρα μας.

ekab

Έτσι, μετά την ανάδειξη του θέματος και κυρίως την αντίδραση των μοτοσυκλετιστών-διασωστών του ΕΚΑΒ, η απόφαση αυτή ανακλήθηκε! Αυτό αποτελεί μία μεγάλη νίκη των ίδιων των εργαζομένων, αλλά και μία αντίστοιχη για τους πολίτες. Μπαίνει ταυτόχρονα ένα τέλος στους πειραματισμούς της διοίκησης, ενώ καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Σωματείου Εργαζομένων του ΕΚΑΒ, καθώς και του προϊσταμένου του Τμήματος Μοτοσυκλετών που συνέβαλαν στο να γίνει αντιληπτό το πρακτικό κομμάτι της εργασίας στο δρόμο.

Είναι κοινή λογική η διοίκηση ενός οργανισμού να συζητά με τους εργαζόμενους θέματα που τους αφορούν άμεσα, σε κάθε τομέα και πόσο μάλλον εδώ που οι εργαζόμενοι δίνουν και την ζωή τους γι’ αυτό το επάγγελμα-λειτούργημα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Δημήτρη Μητρόπουλο, που τραυματίστηκε θανάσιμα εν ώρα εργασίας. Ίσως μας φαίνεται περίεργο και ουτοπικό, αλλά αυτό είναι το λογικό και αυτό ακριβώς γίνεται στις εξευγενισμένες ευρωπαϊκές χώρες.

Ας δώσουμε τον “λόγο” όμως στους εργαζομένους και να δούμε την δική τους άποψη που δημοσίευσαν στα κοινωνικά δίκτυα:

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ «Επιστρέφουν»

Οριστική λύση από τη Διοίκηση του ΕΚΑΒ: επανέρχεται η αυτόνομη και ευέλικτη λειτουργία των μοτοσυκλετών άμεσης επέμβασης.

Μια σημαντική και αναγκαία στροφή προς την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα σημειώθηκε στο Τμήμα Μοτοσυκλετών Άμεσης Επέμβασης του ΕΚΑΒ. Η προηγούμενη απόφαση που όριζε οι μηχανές να κινούνται υποχρεωτικά σε ζεύγη - μια κίνηση που απειλούσε να περιορίσει δραστικά τη δυναμική του τμήματος - ανακλήθηκε, επαναφέροντας το καθεστώς της αυτόνομης κίνησης των διασωστών.

Η Ταχύτητα της Διοίκησης και η Συμβολή των Υπευθύνων

Ιδιαίτερα ενθαρρυντικό είναι ότι η Διοίκηση του ΕΚΑΒ, ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο, επέδειξαν γρήγορα αντανακλαστικά. Λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τις ιδιαιτερότητες του τμήματος στο πεδίο και τις ανάγκες των πολιτών, προχώρησαν στην οριστική διευθέτηση του ζητήματος.

Καθοριστικός ήταν ο ρόλος του Σωματείου Εργαζομένων του ΕΚΑΒ, καθώς και του προϊσταμένου του Τμήματος Μοτοσυκλετών, ο οποίος, με την εμπειρία και τη γνώση του, συνέβαλε στο να γίνει αντιληπτό το πρακτικό κομμάτι της εργασίας στο δρόμο. Η στενή συνεργασία της Διοίκησης με την ηγεσία του τμήματος οδήγησε σε μια απόφαση που διασφαλίζει ότι οι μηχανές δεν θα χάσουν την ταυτότητά τους.

Γιατί η Αυτονομία είναι Ζωτικής Σημασίας

Το Τμήμα Μοτοσυκλετών θεωρείται παγκοσμίως η "ελίτ" της προνοσοκομειακής φροντίδας, χάρη στη μοναδική του ικανότητα να φτάνει γρήγορα εκεί που τα άλλα μέσα αδυνατούν. Η επιστροφή στην αρχική λειτουργία εξασφαλίζει:

 • Μέγιστη Γεωγραφική Κάλυψη: Οι διασώστες που επιχειρούν αυτόνομα διατηρούν πλήρεις τομείς κάλυψης, χωρίς να μένουν ακάλυπτες περιοχές.

 • Ταχύτητα Ανταπόκρισης: Η ευελιξία ενός δίκυκλου μέσα στην κυκλοφορία της πόλης παραμένει το ισχυρότερο όπλο στη μάχη με τον χρόνο.

 • Ασφάλεια Διασώστη: Αποφεύγονται οι κίνδυνοι που δημιουργούσε η κίνηση δύο οχημάτων μαζί, σε ένα περιβάλλον κυκλοφορίας που συχνά δεν αντιλαμβάνεται το δεύτερο όχημα.

Μια Τελεσίδικη Δέσμευση για το Μέλλον

Σύμφωνα με πληροφορίες, η απόφαση είναι τελεσίδικη, βάζοντας οριστικό τέλος σε πειραματισμούς που θα μπορούσαν να δυσχεράνουν το έργο των διασωστών. Οι μηχανές του ΕΚΑΒ θωρακίζονται πλέον θεσμικά, ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν απρόσκοπτα ως η αιχμή του δόρατος του συστήματος υγείας.

Πρόκειται για μια νίκη για τον πολίτη. Η εικόνα του διασώστη-μοτοσυκλετιστή που φτάνει πρώτος στο περιστατικό, εξοπλισμένος και έτοιμος να προσφέρει τις πρώτες βοήθειες στα κρίσιμα λεπτά, παραμένει η εγγύηση του ΕΚΑΒ για την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Η "Αιχμή του Δόρατος" επιστρέφει στην επιτυχημένη λειτουργία της.

 

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά