Norton Superlight 2019 στην Motorcycle Live

Μια διαφορετική supersport
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

21/11/2018

Η παρουσία της Norton στο φετινό σαλόνι του Μιλάνο, ήταν ιδιαίτερα διακριτική, καθώς δεν παρουσίασε κάποιο νέο μοντέλο. Όπως φαίνεται ήθελε να φυλάξει όλους τους άσσους της για την Motorcycle live, μιας έκθεσης που πραγματοποιείται στα πάτρια εδάφη της εταιρείας αυτές τις μέρες. Μέσα στην έδρα της παρουσίασε τρία νέα μοντέλα για το 2019, με την Superlight να τραβάει όλα τα βλέμματα. Η supersport μοτοσυκλέτα κατασκευάστηκε κατ’ εικόνα της ναυαρχίδας της, αποτελώντας έτσι την μικρογραφία της όσον αφορά το αισθητικό κομμάτι. Απώτερος σκοπός της Norton ήταν να δημιουργήσει μια supersport μοτοσυκλέτα που θα μπορεί να λάβει μέρος στην Lightweight κατηγορία του Isle Of Man. Βασική προϋπόθεση για τη συμμετοχή στην κατηγορία δεν είναι το βάρος όπως υπονοεί το όνομά της, αλλά ο κυβισμός του κινητήρα που δεν πρέπει να ξεπερνά τα 650 κυβικά και να έχει μέχρι δύο έμβολα.

Με αυτές τις προδιαγραφές η Norton χρησιμοποίησε για την κατασκευή του κινητήρα, την κυλινδροκεφαλή του V4 RR, διαφοροποιώντας παράλληλα την διαδρομή ώστε να φέρει τον κυβισμό στο ανώτερο επιτρεπτό όριο των προδιαγραφών της κατηγορίας και χρησιμοποίησε έναν στρόφαλο 270 μοιρών. Η Norton για να εκμεταλλευτεί πλήρως τις δυνατότητες του δικύλινδρου εν σειρά κινητήρα προγραμμάτισε την μονάδα IMU, φτάνοντας τους 105 ίππους στις 12.500 στροφές και τα 7,6 χιλιογραμμόμετρα ροπής, προσφέροντας τρείς χαρτογραφήσεις τη Road, τη Sport και την Race-pro. Παράλληλα εξόπλισε τη μοτοσυκλέτα της με Traction control, Wheelie control και Launch control εκμεταλλευόμενη τον αισθητήρα G έξι αξόνων, ενώ δεν θα μπορούσε να απουσιάζει το quick shifter προσφέροντας άμεσες αλλαγές είτε στο ανέβασμα είτε στο κατέβασμα. Όλες αυτές οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες προς τον αναβάτη μέσω της υψηλής ευκρίνειας έγχρωμης οθόνης 7 ιντσών, ενώ επίσης διαθέτει σύστημα keyless καταργώντας τη χρήση του κλασσικού κλειδιού. Επίσης μια διαφορά που παρατηρείται μεταξύ του V4 RR και του Superlight, είναι πως το μικρό μοντέλο δεν θα είναι εξοπλισμένο με κάμερα στο πίσω μέρος για την πληροφόρηση του αναβάτη μέσω της οθόνης για την κατάσταση που επικρατεί πίσω του. Ένα πόρισμα που απορρέει απ’ την ύπαρξη των κλασσικών καθρεπτών.

Το πλαίσιο είναι σωληνωτό, τύπου χωροδικτύωμα και χρησιμοποιεί τον κινητήρα ως ενεργό μέρος, χωρίς όμως να αναφέρεται αν είναι αλουμινένιο ή όχι, ενώ έχει μεταβαλλόμενη γωνία κάστερ. Το μονόμπρατσο αλουμινένιο ψαλίδι έχει ρυθμιζόμενη έδραση στο πλαίσιο, επηρεάζοντας αντίστοιχα την γεωμετρία της μοτοσυκλέτας. Τα φαιρινγκ είναι πανομοιότυπα με αυτά της V4 RR και κατασκευάζονται αντίστοιχα από carbon ώστε το όνομα του μοντέλου να συμβαδίζει με την πραγματικότητα. Για την επίτευξη του όσο το δυνατόν χαμηλού βάρους η Norton εξοπλίζει τη μοτοσυκλέτα της με τις carbon ζάντες της BST. Παράλληλα το ρεζερβουάρ χωρητικότητας 18 λίτρων που βρίσκεται κάτω από το κάθισμα του αναβάτη όπως στα MotoGP και συμβάλλει στην συγκέντρωση των μαζών όσο πιο κεντρικά και χαμηλά γίνεται, είναι κατασκευασμένο και αυτό από carbon με ενισχύσεις Kevlar στα απαραίτητα σημεία. Με αυτόν τον τρόπο η Norton αναφέρει πως κατάφερε να περιορίσει το βάρος της μοτοσυκλέτας χωρίς υγρά στα 158 κιλά.

Οι αναρτήσεις της μοτοσυκλέτας φέρουν την υπογραφή της Ohlins με το αμορτισέρ TTXGP πίσω να είναι ειδικά ρυθμισμένο με βάση τις προδιαγραφές της Norton, έτσι το φέρει όλες τις ρυθμίσεις. Απ’ την άλλη το πιρούνι είναι ένα “ταπεινό” NIX30 συνοδευόμενο απ’ το stabilizater της ίδιας εταιρείας για την ενίσχυση της σταθερότητάς της. Στο σύστημα πέδησης έχουμε τις M50 δαγκάνες της Brembo πάνω στους πλευστούς δίσκους των 330mm μπροστά με ABS, ενώ πίσω έχουμε μια δαγκάνα της ίδιας εταιρείας και δίσκο 245mm. Ακόμη, η Norton προσφέρει στην λίστα με τον προαιρετικό εξοπλισμό της μοτοσυκλέτας ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης για αγωνιστική χρήση που αυξάνει την ιπποδύναμη κατά 6 ίππους και μειώνει το βάρος κατά 6 κιλά, σταματώντας τη βελόνα της ζυγαριάς στα 152 κιλά.Η Norton Superlight αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2019, ενώ η τιμή της είναι διαμετρικά αντίθετη με το χαμηλό βάρος της, γεγονός που δικαιολογείται απόλυτα τόσο από τις τεχνολογίες που εξοπλίζεται όσο και τον κορυφαίο περιφερειακό εξοπλισμό, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται στα 24.339€ για την Αγγλία.

 

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ                                

Τιμή:

24.339€

 

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

Μεταξόνιο (mm):

1.339

Ύψος σέλας (mm):

824

Γωνία κάστερ (˚):

24.2

ΠΛΑΙΣΙΟ

Τύπος:

Χωροδικτύωμα

Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):

158 / -

Ρεζερβουάρ (l):

18

 

ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ

Τύπος:

Υδρόψυκτος, δικύλινδρος εν σειρά με 2ΕΕΚ και 4Β/Κ

Διάμετρος επί διαδρομή (mm):

82 x 61.5

Χωρητικότητα (cc):

650

Σχέση συμπίεσης:

13,4:1

Ισχύς (ΗΡ/rpm):

105/12.500

Ροπή (kg.m/rpm):

7,6

Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):

161,5

Τροφοδοσία:

Ηλεκτρονικός ψεκασμός

Σύστημα εξαγωγής:

2 σε 1

Σύστημα λίπανσης:

Υγρό κάρτερ

Σύστημα εκκίνησης:

Μίζα

 

ΠΙΣΩ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Αμορτισέρ της Ohlins TTXGP ειδικά κατασκευασμένο

Ρυθμίσεις:

Πλήρως ρυθμιζόμενο

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Carbon 17 ιντσών της BST

ΦΡΕΝΟ

Ένας δίσκος 245mm με δαγκάνα δύο εμβόλων της Brembo και ABS

 

ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Έγχρωμη ψηφιακή οθόνη οργάνων υψηλής ανάλυσης 7 ιντσών με πλήρεις ενδείξεις. ABS, Traction Control, Launch Control, Wheelie Control, Quick Shifter, Keyless και τρία προγράμματα επιδόσεων

 

ΕΜΠΡΟΣ

ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι της Ohlins NIX 30

Ρυθμίσεις:

Πλήρως ρυθμιζόμενο

ΤΡΟΧΟΣ

Ζάντα:

Carbon 17 ιντσών της BST

ΦΡΕΝΟ

Δύο πλευστοί δίσκοι 330mm με τις M50 δαγκάνες της Brembo

 

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.