Ο Andrea Iannone επιτίθεται: “Ο Rossi είναι ο κανίβαλος των MotoGP”!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/8/2015

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Ισπανικό περιοδικό Solomoto, ο Andrea Iannone ήταν ο γνωστός εαυτός του, δεν έδινε στον δημοσιογράφο αποκαλύψεις ή κάτι διαφορετικό. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, έχει να κάνει με τον χαρακτήρα του ανθρώπου, και αντίθετα με το παράδειγμα του Stefan Bradl, που ήταν κάποτε χαμογελαστός και ομιλητικός, ο Iannone ήταν έτσι πάντα, ακόμα και πριν από τα MotoGP. Στην συνέντευξη που μας είχε δώσει στην Ελλάδα, όταν είχε έρθει με αφορμή την αλλαγή της αντιπροσώπευσης της Ducati, μας είχε δώσει ένα στοιχείο για το πώς θα είναι οι μελλοντικές του συνεντεύξεις. Δεν μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς για το στιλ του. Σε τέτοιες περιπτώσεις απλά χρειάζεται εσύ που κάνεις τις ερωτήσεις, να οδηγείς τον άλλο να σε εμπιστευτεί, για να έχεις την ευκαιρία μιας αποκάλυψης. Δεν έχουν όλοι την ίδια υπομονή. Ο Ισπανός δημοσιογράφος που κάθισε απέναντι από τον Iannone, σίγουρα δεν την είχε. Λαμβάνοντας τετριμμένες απαντήσεις στις ερωτήσεις που του έκανε, και λίγο με τον εκνευρισμό που φέρνει το φράγμα της γλώσσας, καθώς για κανέναν δεν ήταν εύκολο να ακούει τα αγγλικά του άλλου με την έντονη προφορά, ο Ισπανός δημοσιογράφος άρχισε να κάνει ερωτήσεις που δεν έχουν κανένα νόημα, πέρα από το να ιντριγκάρουν τον συνεντευξιαζόμενο. Και δυστυχώς ο Iannone τσίμπησε το δόλωμα.

 

Πρώτη ερώτηση: «Νιώθεις μειονεκτικά που δεν έχεις κερδίσει πρωτάθλημα;». Αυτή είναι ερώτηση ίντριγκας και τίποτα περισσότερο, και πέτυχε τον σκοπό της: Ο Iannone εκνευρίστηκε και ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής του είπε: «Έχω κερδίσει αγώνες στο παρελθόν, αγωνίζομαι με τους καλύτερους του κόσμου, μπορεί να μην έχω κερδίσει πρωτάθλημα όπως κι εκείνοι, αλλά έχω πάντα πιθανότητες για μια νίκη»

Ο Ισπανός δημοσιογράφος είχε πάρει κάτι περισσότερο από ένα ξερό «όχι» και βλέποντας τον εκνευρισμό, συνέχισε κτυπώντας απ’ ότι φαίνεται ένα αδύνατο σημείο: «Είναι δύσκολο να είσαι πιλότος των MotoGP στην Ιταλία;»

Και χωρίς να μπερδέψει τα λόγια του ο Iannone απάντησε:

«Ο Rossi έχει κανιβαλίσει τον ιταλικό μοτοσυκλετισμό (εννοεί τον επαγγελματικό αυτού του επιπέδου) σαν το ζιζάνιο που δεν αφήνει το γρασίδι να μεγαλώσει γύρω του»!

 

Ο κύβος ερρίφθη! Ο δημοσιογράφος είχε εξοργίσει τον άνθρωπο απέναντί του, και τον οδήγησε να πει πράγματα που δεν θα έπρεπε… Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν γίνεται να κατηγορήσει κανείς τον Rossi, πως έφτασε εκεί που είναι εξαιτίας γνωριμιών, ή προτίμησης ή ευκαιριών. Είναι μακράν ο καλύτερος αναβάτης, κερδίζοντας με την αξία του. Μπορεί να έχει προτιμήσεις, με ποιους από τους Ιταλούς συμπαίκτες του θα κάνει παρέα, όπως με τον αδικοχαμένο Marco Simoncelli. Μπορεί να έχει καθοδηγήσει την κοινή γνώμη στο παρελθόν κάνοντας σχόλια για άλλον αναβάτη, όπως έγινε με τον Lorenzo, (έχοντας ζητήσει συγνώμη αργότερα), αλλά για κανιβαλισμό δεν γίνεται να κατηγορηθεί. Ούτε ότι έχει εκμεταλλευτεί τον κόσμο.

Αυτό που μάλλον έχει ενοχλήσει τον Iannone, είναι η δημοφιλία του Rossi, που πάντα κλέβει την παράσταση. Όμως αυτό ο Valentino το έχει κερδίσει με τα έργα του και την προσωπικότητά του, δεν το έκλεψε από κανέναν! Το MotoGP είναι το πρωτάθλημα για τους καλύτερος, κι αυτό ισχύει για όλους τους τομείς…

 

Φαίνεται τελικά, ότι πριν μία εβδομάδα ακριβώς, οι ολιγοήμερες διακοπές του Iannone, με την κοπέλα του και τους στενούς φίλους, δεν τον βοήθησαν να ηρεμίσει τελείως!

Ετικέτες

Λονδίνο-όριο 30 χλμ./ώρα: Μείωση θανατηφόρων τροχαίων κατά 40% αναφέρουν οι αρχές

Εφαρμόζεται στους μισούς δρόμους του Λονδίνου - Εξετάζεται η εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο
20mph
Από τον

Παύλο Καρατζά

15/9/2026

Πάνω από τους μισούς δρόμους του Λονδίνου έχει πλέον όριο ταχύτητας 20 μίλια (32 χιλιόμετρα) ανά ώρα και η Transport for London, ένας φορέας της τοπικής αυτοδιοίκησης, υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος του δικτύου μεταφορών στο Λονδίνο, επικαλείται στοιχεία που δείχνουν ότι το χαμηλότερο αυτό όριο ταχύτητας έχει μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία κατά 40%, την ίδια ώρα που οι βουλευτές εξετάζουν αν η Αγγλία πρέπει να υιοθετήσει τα 20 μίλια ανά ώρα ως το προεπιλεγμένο όριο ταχύτητας σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με την πολιτική “Safe Speeds” της TfL, η ταχύτητα παίζει ρόλο στα περίπου μισά θανατηφόρα τροχαία στο Λονδίνο, ενώ η πρόσκρουση με ταχύτητα 30 μίλια (48 χιλιόμετρα) ανά ώρα αυξάνει πέντε φορές τις πιθανότητες θανάτου σε σύγκριση με την πρόσκρουση με ταχύτητα 20 μίλια ανά ώρα.

Τα στοιχεία αυτά υποστηρίζουν την πολιτική “Vision Zero” του Δημάρχου, η οποία στοχεύει στο να μην υπάρξουν νεκροί ή σοβαρά τραυματίες στους δρόμους του Λονδίνου έως το 2041, και έχει οδηγήσει σε σταθερή επέκταση των ορίων ταχύτητας των 20 μίλια ανά ώρα σε ολόκληρη την πρωτεύουσα τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Επί του παρόντος, 166 μίλια (267 χιλιόμετρα) του οδικού δικτύου της TfL (περίπου οι μισοί δρόμοι της αγγλικής πρωτεύουσας) έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα, ενώ τα δύο τρίτα των δήμων του Λονδίνου εφαρμόζουν πλέον το όριο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος των δρόμων τους.

20mph

Η προγραμματισμένη επόμενη φάση στοχεύει στην επέκταση του ορίου σε τουλάχιστον 40 επιπλέον μίλια (64 χιλιόμετρα) έως το 2030, γεγονός που θα σημαίνει ότι πάνω από το 80% των δρόμων στο κεντρικό και εσωτερικό Λονδίνο θα έχουν όριο ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα.

Η αιτιολόγηση της επέκτασης αυτής βασίζεται σε μια μακροπρόθεσμη ανάλυση του αστικού ορίου ταχύτητας 20 μίλια ανά ώρα που εφαρμόστηκε σε δρόμους των δήμων μεταξύ 1989 και 2013. Η TfL διαπίστωσε μείωση κατά 40% των θανάτων σε αυτούς τους δρόμους (από 15 σε 9), σε σύγκριση με μείωση μόλις 7% των θανάτων σε άλλα σημεία του δικτύου των δήμων κατά την ίδια περίοδο.

Ο αριθμός των νεκρών ή των σοβαρά τραυματισμένων μειώθηκε κατά 34% (από 395 σε 260) στα προγράμματα που μελετήθηκαν, έναντι μείωσης 15% στο ευρύτερο οδικό δίκτυο, ενώ οι συγκρούσεις και τα θύματα συνολικά μειώθηκαν κατά 35% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με μείωση 12% αλλού. Η μείωση στον αριθμό των νεκρών παιδιών ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 75%, από τέσσερις θανάτους σε έναν, έναντι μηδενικής μεταβολής σε άλλους δρόμους.

Η TfL απέρριψε επίσης την υπόθεση ότι τα χαμηλότερα όρια ταχύτητας βλάπτουν την ποιότητα του αέρα, παραπέμποντας σε έρευνα του Imperial College London που δείχνει ότι οι ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα δεν έχουν καθαρή αρνητική επίδραση στις εκπομπές καυσαερίων και ότι ο ομαλότερος τρόπος οδήγησης που παρατηρείται στις ζώνες των 20 μιλίων ανά ώρα – με λιγότερες απότομες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις – μειώνει στην πραγματικότητα τις εκπομπές σωματιδίων από τη φθορά των ελαστικών και των φρένων, σε σύγκριση με τις ζώνες των 30 μίλια ανά ώρα.

Στον αντίποδα, είναι αρκετά δύσκολο να κινείσαι στο κέντρο της πόλης με μοτοσυκλέτα με όριο τα 32 χιλιόμετρα ανά ώρα, καθώς λίγο περισσότερο να περιστρέψεις τον καρπό του δεξιού σου χεριού και θα είσαι πριν το καταλάβεις πάνω από το όριο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το ταχύμετρο της μοτοσυκλέτας, που με τη σειρά του σημαίνει πως δεν θα έχεις όλη την προσοχή σου στον δρόμο. Αν συνυπολογίσουμε σ’ αυτό αυτοκίνητα, ηλεκτρικά πατίνια, πεζούς, φανάρια, άλλες μοτοσυκλέτες και διαβάσεις πεζών που πρέπει να έχουμε στο νου μας, η “καθημερινή αποστολή” γίνεται ακόμη πιο απαιτητική, ειδικά στην χώρα μας το όριο αυτό με βάση την οδηγική παιδεία που δεν έχουμε θα ήταν άκρως επικίνδυνο για τους μοτοσυκλετιστές.

Ο χρόνος επίσης που απαιτείται για να καλύψουμε την ίδια απόσταση αυξάνεται δραματικά. Για παράδειγμα αν θέλουμε να καλύψουμε μία απόσταση 20 χιλιομέτρων, αν πηγαίνουμε με 48 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 25 λεπτά, ενώ αν κινούμαστε με 32 χλμ./ώρα θα χρειαστούμε 37 λεπτά! Σίγουρα λοιπόν το μέτρο φαίνεται να δουλεύει όσον αφορά τα θανατηφόρα τροχαία, όμως υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.