O Guy Martin αλά Steve McQueen! [video]

Ή καλύτερα αλά Bud Ekins
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/12/2019

Ο Guy Martin δεν έχει τη φήμη του πιο ήσυχου παιδιού, καθώς το βλέμμα του και μόνο σου δίνει την αίσθηση πως δεν είναι ο άνθρωπος που θα πει όχι σε μια πρόκληση. Έχει αποδείξει αμέτρητες φορές το θάρρος του, τόσο απ’ τις συμμετοχές του στο Isle Of Man όσο και στις κατά καιρούς προσπάθειές του να σπάσει διάφορα ρεκόρ ταχύτητας, είτε πάνω σε Hayabusa με Turbo είτε σε…τρακτέρ. Ο ρυθμός που ο Martin φλερτάρει με τον κίνδυνο σε κάνει να πιστεύεις ότι παράλληλα φλερτάρει με την οριακή διαταραχή, καθώς είναι ελάχιστοι αυτοί που θα ρισκάρουν τη ζωή τους για τη δόξα. Βέβαια αυτή η απόλυτη αποφασιστικότητα είναι που ξεχωρίζει τους αναβάτες από τους πρωταθλητές.

Αυτή τη φορά η πρόκληση που δέχτηκε δεν ταυτίζεται με την απόλυτη ταχύτητα, αλλά παραμένει εξίσου επικίνδυνη. Οι περισσότεροι από αυτούς που έχουν δει την “Μεγάλη Απόδραση” θα θυμούνται τους εαυτούς τους να κρατούν την ανάσα τους την ώρα που ο Hilts…συγγνώμη Captain Hilts, επιχείρησε το επικό άλμα πάνω απ’ τα συρματοπλέγματα. Όπως είχαμε αναφέρει και παλιότερα, δεν ήταν ο McQueen αυτός που εκτέλεσε το άλμα, αλλά ο Καλιφορνέζος Bud Ekins. Μάλιστα, σε μια προσπάθειά της να τιμήσει τον Ekins, η Triumph παρουσίασε φέτος και τις εκδόσεις Bud Ekins των T100 και T120.

Αν και στην ταινία ο Captain Hilts είχε κλέψει μια BMW R75 απ’ τους Γερμανούς στρατιώτες, με την οποία προσπάθησε να διαφύγει, το άλμα πραγματοποιήθηκε από την τροποποιημένη Triumph ΤR6 Trophy του Ekins, που τον συντρόφευε στα επικίνδυνα κόλπα του– εξ ου και ο φόρος τιμής απ’ την Triumph.

Ο Martin λοιπόν, θα επιχειρήσει αυτή τη βδομάδα να αναπαράγει την ίδια σκηνή, με τη διαφορά πως θα είναι καβάλα στην υπερσύγχρονη Triumph Scrambler 1200 XE (ΕΔΩ μπορείτε να θυμηθείτε περισσότερα απ' τη άρθρο της δοκιμής). Το να περάσει τον πρώτο φράκτη δεν αποτελεί πρόκληση ούτε για τον ίδιο αλλά ούτε για την Scrambler, καθώς η ιπποδύναμη της είναι πολλαπλάσια απ’ του TR6… και για αυτό ο Martin θα το πάει ένα βήμα παραπέρα – εδώ είναι το στοιχείο της οριακής διαταραχής που λέγαμε – και θα επιχειρήσει να περάσει πάνω απ’ το δεύτερο φράκτη που είναι αρκετά πιο ψηλός. Η προσπάθεια θα πραγματοποιηθεί αυτή τη βδομάδα και ευχόμαστε στον Martin να βγει σώος και αβλαβής. Μέχρι τότε ας απολαύσουμε το απόσπασμα απ’ την ταινία…

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.