Ο γύρος του Isle of Man με σούζα! - Video

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

27/9/2016

Τα κατάφερε ο παγκόσμιος πρωταθλητής Trial, Dougie Lampkin και πραγματοποίησε έναν γύρο του Isle of Man μονάχα στην μία ρόδα, σε ζωντανή μάλιστα σύνδεση!

Δείτε παρακάτω:
Σύντομο video με στιγμιότυπα από την προσπάθεια
Το πλήρες video της διαδρομής
Τον Lampkin να δείνει συμβουλές για καλύτερη σούζα
 

Με τον τρόπο αυτό ο Lampkin, έδωσε τέλος σ’ έναν πραγματικό μύθο του αγγλικού μοτοσυκλετισμού ή καλύτερα στον μύθο που ξεκίνησε ένας θρυλικός stunt rider της δεκαετίας του ’80, ο Dave Taylor. Ο Dave Taylor με την βοήθεια των τριών παιδιών του και διάφορων άλλων φίλων του, ολοκλήρωσε έναν ολόκληρο γύρο της θρυλικής διαδρομής - το 1977- σε μία προσπάθεια να πείσει την FIM να μην αποσύρει το Isle of Man από τα GP. Καθώς δεν υπήρχε επιτήρηση σε όλο το μήκος της διαδρομής, παρά μόνο από την οικογένειά του, η εντυπωσιακή προσπάθειά του ντύθηκε μ’ ένα πέπλο αμφισβήτησης, αλλά παρέμεινε να συζητείται για χρόνια. Αυτό που δεν είναι πολύ γνωστό στον κόσμο, είναι πως ο Taylor επανέλαβε την προσπάθειά του το ’93 στα πλαίσια της φιλανθρωπικής οργάνωσης 'Riders For Health' που πλέον έχει γιγαντωθεί και έχει αποκτήσει μεγαλύτερη φήμη. Την δεύτερη φορά, ο Taylor πραγματοποίησε τον γύρο έχοντας σπασμένο καρπό από ατύχημα που έγινε στα γυρίσματα μίας τηλεοπτικής εκπομπής, που τότε δεν ήταν γνωστή παγκοσμίως, εξαιτίας του διαφορετικού σχήματος που την αποτελούσε: Το Top Gear! Εκτός από τον καρπό, ο Taylor πολεμούσε και τον καρκίνο, την ασθένεια που τελικά τον κέρδισε.

Ο θρύλος της σούζας - Dave Taylor

Μπορεί λοιπόν να διαβάζετε αλλού, ότι ο Lampkin είναι ο πρώτος που πραγματοποίησε έναν γύρο της διαδρομής του Isle of Man TT, μονάχα σούζα, αλλά η απαραίτητη διευκρίνιση είναι ότι πρόκειται για την πρώτη απόλυτα επιβεβαιωμένη και σίγουρα επιτυχή προσπάθεια για αδιάκοπη σούζα.

 

Ο Lampkin έχει ένα συμβόλαιο με την Red Bull μετρώντας περισσότερα από 15 χρόνια, ως χορηγό στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Trial. Στα πλαίσια αυτής της συνεργασίας, του ζήτησε να σκεφτεί οτιδήποτε θα ήθελε να κάνει ως δράση, που θα μπορούσε να προκαλέσει το ενδιαφέρον του κόσμου. Τότε ήταν που στράφηκε στον παραπάνω θρύλο, τον Dave Taylor και τον μύθο που έχει στηθεί γύρω από την δική που προσπάθεια, που δεν είχε συνεχή κάλυψη. Αυτός ήταν άλλος ένας λόγος που επιλέχθηκε η ζωντανή κάλυψη, μέσω του δικτύου της Red Bull, ώστε να μην συνεχιστεί η αμφισβήτηση.

 

 

Από την στιγμή που αποφασίστηκε ποια θα είναι η δράση, σειρά έλαβε η μεγάλη προετοιμασία… Βλέποντας κάθε ρεκόρ με μοτοσυκλέτα από την οθόνη, ως τελικό αποτέλεσμα, αδυνατεί κανείς να συλλάβει το μέγεθος της προσπάθειας και αποδίδει την επιτυχία στο καθαρό ταλέντο. Ο Lampkin είναι ίσως ο άνθρωπος με τον παγκοσμίως  καλύτερο έλεγχο της ισορροπίας σε μοτοσυκλέτα αυτή την στιγμή. Κι όμως, προετοίμαζε αυτό το εγχείρημα για πολλούς μήνες και η προετοιμασία αυτή, είναι αυτό που βλέπουμε, πρωτίστως, κι έπειτα το μέγεθος του ταλέντου του! Περισσότερους από τέσσερις μήνες πραγματοποιούσε δοκιμές, καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως χρειάζεται κάποιου είδους ασφάλειας, για να υποστηρίξει την ζωντανή μετάδοση. Για τον χαρακτήρα του Lampkin, η ευθύνη της ζωντανής μετάδοσης, ήταν ο μεγαλύτερος άθλος…

Η ασφάλεια λοιπόν που βρήκε ήταν η τοποθέτηση ενός ηλεκτροκινητήρα, πολύ μικρής ιπποδύναμης, που θα περιέστρεφε τον εμπρός τροχό ώστε να μην είναι ένα απλό βάρος, αλλά να εκμεταλλεύεται την αδράνειά του ισορροπώντας πιο εύκολα. Η επιλογή της Trial μοτοσυκλέτας ήταν μονόδρομος για τον Lampkin και φυσικά δεν θα ήταν άλλη από την Vertigo που ο ίδιος έχει εξελίξει. Η μικρή Καταλανική εταιρία –δεν τους αρέσει να τους αποκαλείς απλά Ισπανούς- ανήκει σε έναν από τους ιδιοκτήτες ενός επιτυχημένου εργοστασίου με βρεφικά είδη και έχει συσταθεί μόλις το 2012… Έχοντας τον Lampkin ως αναβάτη εξέλιξης, είναι πλέον πολύ πιο γνωστή στην Μ. Βρετανία, παρά στην Ισπανία!

Από εκεί και πέρα, προστέθηκαν μαρσπιέ πίσω, σε στιλ bmx, για να οδηγεί τελείως όρθιος ο Lampkin, μεταφέρθηκε το πίσω φρένο, ρυθμίστηκε ο συμπλέκτης και ο ψεκασμός του μικρού μονοκύλινδρου, δίχρονου κινητήρα και φυσικά προστέθηκε ένα μεγαλύτερο ρεζερβουάρ, σαν να είχε σέλα το μικρό Trial. Παράλληλα ο Lampkin δέθηκε με ένα συρματόσχοινο που ενεργούσε ως kill switch για τον κινητήρα του εμπρός τροχού, ώστε σε περίπτωση πτώσης να μην σέρνεται στον δρόμο η μοτοσυκλέτα. Στο συρματόσχοινο δόθηκε μία σεβαστή ποσότητα ανοχής, με σκοπό να ξεκουράζεται η μέση και τα χέρια του, εφαρμόζοντας τάση στο τιμόνι με το στήθος, πράγμα που ήθελε ιδιαίτερη προσοχή, καθώς αν το παραέκανε, θα ακύρωνε την αδράνεια του εμπρός τροχού, το μικρό του βοήθημα…

Έπειτα από πολλές δοκιμές, η ημερομηνία καθορίστηκε για τις 24 Σεπτεμβρίου, όμως δυνατοί άνεμοι τους ανάγκασαν να ακυρώσουν την προσπάθεια, που τελικά πραγματοποιήθηκε στις 25, όχι όμως χωρίς προβλήματα από τον αέρα. Στον Lampkin δόθηκε μία μικρή απόσταση από την εκκίνηση, όπου αν προσγειωνόταν ο εμπρός τροχός θα μπορούσε να γυρίσει πίσω και να ξεκινήσει και πάλι, ως περίοδος χάριτος για να βρει την φόρμα του. Από εκείνο το σημείο και μετά, μία πτώση θα ισοδυναμούσε με την ακύρωση και τα έξοδα θα είχαν γίνει τσάμπα. Για αυτό και η προετοιμασία τέτοιων ρεκόρ είναι εξονυχιστική και απόλυτα σχολαστική. Από εκεί και πέρα ο θεατής είχε περίπου μιάμιση ώρα, από σύνολο δίωρης εκπομπής, παρακολουθώντας τον Lampkin να πηγαίνει στην μία ρόδα με χαλαρή ταχύτητα, διατηρώντας την ισορροπία. Για να γεμίσει αυτός ο χρόνος, είχαν ετοιμάσει διάφορα «γεμίσματα», παρακολουθούσαν μέχρι και τους σφυγμούς ακόμα, ενώ κάθε φορά που ο Lampkin αναθεωρούσε λίγο την στάση του στην μοτοσυκλέτα, οι σχολιαστές υπερβάλλανε ότι παραλίγο να πέσει, για να προσδώσουν λίγη αγωνία στο άψογα προετοιμασμένο εγχείρημα.

Ωστόσο πράγματι ο Lampkin παραλίγο να πέσει, θα μπορούσε να πει κανείς ότι σε σύνολο 60,725 χιλιομέτρων ήταν δύο οι φορές που τον γλίτωσε και η τύχη μαζί με το ταλέντο του, ενώ συνολικά κινδύνεψε καμιά δεκαριά. Δυσκολότερο σημείο ήταν όταν ανέβηκε το βουνό και αργότερα στην κατηφόρα, όπου επικρατούσε δυνατός αέρας, με απότομες ριπές. Καθ΄ όλη την διάρκεια του εγχειρήματος σταματούσαν την κίνηση σταδιακά μονάχα στο ένα ρεύμα, αλλά όταν ανέβηκαν στο σημείο που ο αέρας μπορούσε να τον παρασύρει, τα αυτοκίνητα συνοδείας τον «φυλάκισαν» δημιουργώντας ένα φράγμα.

Αγγλικά καγκουρό!

Αυτό που δεν ξέραμε, και μάθαμε από τον ζήλο τον σχολιαστών να γεμίσουν τον χρόνο, ήταν ότι το Isle Of Man έχει… καγκουρό! Ένα από τα ιντερνετικά αστεία, είναι ότι τα καγκουρό ζούνε στην Αυστρία, κοροϊδεύοντας στερεοτυπικά τους πολίτες των ΗΠΑ, που μπερδεύουν την Αυστρία με την αμερικάνικη συντομογραφία της Αυστραλίας…. Κι όμως η φράση αγγλικά καγκουρό δεν είναι αστείο: Το μικρό νησί της Αγγλίας, εκτός από φορολογικός παράδεισος, είναι και παράδεισος για καγκουρό! Διέφυγαν από τον ζωολογικό κήπο, σχεδόν από τότε που έπαψε να είναι το Isle Of Man μέρος των GP και χωρίς θηρευτές εξελίχθηκαν σε μία κοινότητα με τριψήφιο αριθμό! Από την στιγμή που λίγα από αυτά έχουν γενετικές ανωμαλίες, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι πιθανότατα να έχουν δραπετεύσει περισσότερα καγκουρό τις επόμενες δεκαετίες, και γίνονται σκέψεις μήπως κάποιος μέσα από τον ζωολογικό κήπο, τα αφήνει εσκεμμένα για να γεμίσει το νησί… Όσες φορές κι αν πάμε, ως περιοδικό, όσα κι αν μαθαίνουμε για το Isle Of Man, πάντα θα υπάρχει κάτι καινούριο!

Ο Lampkin τελικά δεν συγκρούστηκε ούτε με λαγούς, ούτε με τα καγκουρό που έχουν μάθει να ζουν στο κρύο, και με οξύ πόνο σε πόδια και χαμηλά στην μέση, έγινε ο πρώτος –επιβεβαιωμένος- αναβάτης που έκανε έναν ολόκληρο γύρο στην μία ρόδα! Το Trial σαν άθλημα απαιτεί μεγάλη κίνηση του πάνω μέρους του σώματος και κυρίως των χεριών, όπως είπε ο Lampkin, και πρώτη φορά χρειάστηκε τόση προσπάθεια από τα πόδια.

Κάνοντας μία εξαιρετική προετοιμασία, και με το απίστευτο ταλέντο που τον διακρίνει, ο Lampkin έφερε στο προσκήνιο ολόκληρο το άθλημα του μοτοαλπινισμού, προσφέροντας θέαμα και ολοκληρώνοντας τον κύκλο ενός μυθικού εγχειρήματος!

 

Δείτε εδώ, ολόκληρη την δίωρη μετάδοση από την Red Bull TV 

 

 

Συμβουλές για καλύτερη σούζα από τον Lampkin: 

 

Vespa Retrokit - Ηλεκτρική καρδιά για τις κλασικές Vespa

Χωρίς μόνιμες επεμβάσεις στο σασί, διατηρεί την αυθεντική εμφάνιση και τον χαρακτήρα
Retrokit
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

23/7/2026

Ηλεκτροκίνηση χωρίς αλλοίωση της αισθητικής μιας κλασικής Vespa είναι ο στόχος του Retrokit, συστήματος που ανέπτυξε και εξελίσσει η ιταλική Motoveloci, προσφέροντας μια μοντέρνα λύση για όσους θέλουν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν το κλασσικό τους σκούτερ στην καθημερινότητα.

Η ηλεκτροκίνηση έχει δημιουργήσει νέες δυνατότητες για τη διατήρηση ιστορικών οχημάτων στους δρόμους και το Retrokit αποτελεί μια πρόταση για τις κλασικές Vespa. Αναπτύχθηκε από τη Motoveloci στην Ιταλία με στόχο να μετατρέψει παλαιά μοντέλα σε αμιγώς ηλεκτρικά, χωρίς να απαιτούνται μόνιμες μετατροπές στο πλαίσιο ή στο αμάξωμα.

Στην Motoveloci, οι άνθρωποι εξειδικεύονται στις Vespa, προσφέρουν μάλιστα και υπηρεσίες πλήρους αναπαλαίωσης σασί, βαφές και custom projects, ακόμα και την κατασκευή εξαρτημάτων και ανταλλακτικών.

Retrokit

Η λογική του kit είναι απλή, η Vespa διατηρεί την κλασική της εμφάνιση και την αρχιτεκτονική της, αποκτώντας παράλληλα ένα σύγχρονο ηλεκτρικό σύστημα κίνησης που βελτιώνει την αξιοπιστία και μειώνει τις απαιτήσεις συντήρησης.

Η εμφάνιση παραμένει αυθεντική

Η μετατροπή περιλαμβάνει την αφαίρεση του κινητήρα εσωτερικής καύσης και του ρεζερβουάρ καυσίμου, χωρίς όμως να απαιτείται οποιαδήποτε επέμβαση στο πλαίσιο. Ο ηλεκτροκινητήρας βιδώνει στις εργοστασιακές βάσεις, ενώ το περίβλημά του έχει σχεδιαστεί ώστε να θυμίζει το αρχικό κιβώτιο της Vespa.

Retrokit

Παράλληλα διατηρούνται οι ζάντες, οι τροχοί, τα πλαϊνά καπάκια και η σέλα, με αποτέλεσμα το σκούτερ να παραμένει σχεδόν αναλλοίωτο εξωτερικά.

Ηλεκτροκινητήρες 7,2 και 13 kW με τρεις riding modes

Το Retrokit χρησιμοποιεί ηλεκτροκινητήρα ισχύος 7,2 και 13 kW, οι οποίοι αποδίδουν ροπή 12 και 16 κιλών, αντίστοιχα. Η μετάδοση γίνεται μέσω γραναζιών, προσφέροντας άμεση αίσθηση οδήγησης με έμφαση στη ροπή από τις χαμηλές ταχύτητες.

Retrokit

Διατίθενται δύο εκδόσεις του kit, σχεδιασμένες ώστε να προσομοιώνουν την απόδοση μιας Vespa 50 ή μιας Vespa 125. Η έκδοση των 50 περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 50 km/h, τα οποία φτάνει σε 4 δευτερόλεπτα, ενώ η ισχυρότερη έκδοση φτάνει τα 110 km/h με την επιτάχυνση από τα 0 έως τα 50 km/h να επιτυγχάνεται σε 2 δευτερόλεπτα.

Ο αναβάτης μπορεί να επιλέξει ανάμεσα στα προγράμματα Eco, Drive και Sport, ανάλογα με τις απαιτήσεις της διαδρομής.

Αποσπώμενη μπαταρία και αυτονομία έως 130 χιλιόμετρα

Η μπαταρία ιόντων λιθίου τοποθετείται κάτω από τη σέλα, στη θέση που παραδοσιακά ανήκει στο ρεζερβουάρ και αφαιρείται εύκολα για φόρτιση, ενώ στις τελευταίες εκδόσεις φορτίζεται και πάνω στο δίκυκλο. Ανάλογα με την έκδοση του κιτ, η φόρτιση ολοκληρώνεται σε τρεις έως τέσσερις ώρες από οικιακό δίκτυο.

Retrokit

Η αυτονομία κυμαίνεται αγγίζει τα 80 χιλιόμετρα στο πρόγραμμα Eco για το μικρό σύνολο κίνησης και τα 130 για το μεγαλύτερο, ενώ υπάρχει δυνατότητα μεταφοράς δεύτερης μπαταρίας για μεγαλύτερες διαδρομές.

Retrokit

Σύγχρονη τεχνολογία χωρίς να χαθεί ο ρετρό χαρακτήρας

Το Retrokit αντικαθιστά πλήρως την παλιά ηλεκτρική εγκατάσταση της Vespa με νέο σύστημα 12V. Περιλαμβάνει φωτισμό LED, θύρες USB και USB-C, καθώς και σύνδεση Bluetooth με εφαρμογή για smartphone.

Retrokit

Η εφαρμογή επιτρέπει στον αναβάτη να παρακολουθεί στοιχεία όπως η κατάσταση φόρτισης της μπαταρίας, η διαθέσιμη αυτονομία και το επιλεγμένο πρόγραμμα οδήγησης. Παράλληλα, προσφέρεται ψηφιακή οθόνη ειδικά σχεδιασμένη ώστε να ταιριάζει στα διαφορετικά σχέδια κοντέρ των κλασικών Vespa.

Retrokit

Το σύστημα διαθέτει επίσης αναγεννητική πέδηση, η οποία ανακτά ενέργεια κατά την επιβράδυνση και συμβάλλει στην αύξηση της αυτονομίας.

Το kit προσφέρεται με εγγύηση 2 ετών και δυνατότητα επέκτασης της στα 4.

Συμβατό με δεκάδες κλασικές Vespa

Το Retrokit είναι συμβατό με μια μεγάλη γκάμα μοντέλων μικρού πλαισίου, όπως οι Vespa 50N, 50R, 50L, 50 Special, 90, 90SS, Primavera 125, ET3, Nuova 125 και οι περισσότερες εκδόσεις της οικογένειας PK, ενώ υποστηρίζονται και μοντέλα όπως οι Moto Vespa και Acma Vespa.

Η εγκατάσταση ολοκληρώνεται σε περίπου τρεις ώρες, χωρίς μόνιμες επεμβάσεις στο scooter, επιτρέποντας θεωρητικά την επαναφορά του στην αρχική του κατάσταση ανά πάσα στιγμή.

Το Retrokit αποτελεί μία restomod πρόταση στον χώρο των κλασικών scooter, προσφέροντας έναν τρόπο να συνεχίσουν οι ιστορικές Vespa να κυκλοφορούν στις σύγχρονες πόλεις, διατηρώντας την εμβληματική τους εικόνα σχεδιαστικά, την πατίνα του χρόνου και των ιστοριών τους, αλλά και αποκτώντας τα πλεονεκτήματα της ηλεκτροκίνησης, αφήνοντας μετέωρο το ερώτημα, “Tί είναι η Vespa δίχως το διχρονόλαδό της;”

Όσοι δεν προβληματίζονται από την παραπάνω ερώτηση, μπορούν να βρουν περισσότερες πληροφορίες για τα kit εδώ.