O γύρος του κόσμου με ΚΤΜ 1190 Αdventure R

Από το

Μαύρο Σκύλο

8/4/2013

"Aφεντικό, ή μου δίνεις άδεια ή παραιτούμαι..."

Η Barbara Kenedi εργάζεται για την ΚΤΜ κάπου 20 χρόνια, κι έχει γίνει το δεξί χέρι του αφεντικού, του ιδιοκτήτη της ΚΤΜ Stefan Pierer. Όταν ένα τμήμα της εταιρίας χρειάζεται τονωτική ένεση, στέλνει την Barbara. Mέχρι φέτος, η Barbara δεν είχε κάνει ποτέ πάνω από τρεις βδομάδες διακοπές, πάντα ταξιδεύοντας με μηχανή. Φέτος όμως, πήρε τη μεγάλη απόφαση. Ήθελε να ζήσει την εμπειρία ενός μεγάλου ταξιδιού, να, ας πούμε, του γύρου του κόσμου... Και πήγε στο αφεντικό: "Θέλω να το κάνω, κι υπάρχουν τρεις τρόποι για να γίνει: Ή μου δίνεις ένα χρόνο άδεια, ή παραιτούμαι τώρα, ή μένω έγκυος, οπότε θα λείψω τρία χρόνια... Έτσι του είπα, και πρέπει να το είδε στα μάτια μου πως η εγκυμοσύνη ήταν μάλλον αστείο, άλλωστε είμαι 46 ετών, αλλά το θέμα με την παραίτηση το έλεγα πολύ σοβαρά, και θα το έκανα. Ήταν και ρίσκο: Ο τελευταίος που είχε ζητήσει άδεια μεγαλύτερη από την κανονική, είχε απολυθεί. Τελικά συμφωνήσαμε να λείψω έξι μήνες φέτος, κι έξι του χρόνου. Παρέα με τον σύντροφό μου τον Peter Hollbacher πήραμε δύο καινούργια 1190 Adventure R (πήραμε τα R με τον εμπρός τροχό των 21 ιντσών γιατί θα κάνουμε και χωματόδρομους στο ταξίδι μας), και τα εξοπλίσαμε από τον κατάλογο των PowerParts. Αλουμινένιες βαλίτσες, κάγκελα, ποδιές, πλατιά μαρσπιέ, tankbag, GPS... Οι φίλοι στο τμήμα των αναρτήσεων χαμήλωσαν το δικό μου 4 πόντους, για να το φτάνω καλύτερα, μετατροπή που θα την προσφέρουμε αργότερα και στα Powerparts. Ένας άλλος φίλος μας έφτιαξε αλουμινένια κουτιά που μπαίνουν πάνω από την εξάτμιση, μέσα από την βαλίτσα, όπου έχουμε μερικά ανταλλακτικά και σπρέι για την αλυσίδα. Έχουμε και μια κλειδαριά που κλειδώνει τα δύο μηχανάκια μεταξύ τους. Πήραμε μαζί και ένα διαγνωστικό που μπορούμε να το συνδέσουμε με το laptop, έτσι ώστε αν έχουμε κάποιο τεχνικό θέμα, μέσω του ειδικού προγράμματος να επικοινωνήσουμε με τους τεχνικούς στο εργοστάσιο. Αλλά ελπίζω πως δεν θα χρειαστεί!

Ξεκινήσαμε μέσα Μαρτίου από Αυστρία, πήγαμε Ουγγαρία να δω την οικογένειά μου, και μέσω Κροατίας Μαυροβουνίου και Αλβανίας φτάσαμε Ελλάδα. Στην Αλβανία δεν είδαμε τίποτα, έβρεχε συνεχώς. Στην Ελλάδα πήγαμε Γιάννενα και μετά κατηφορίσαμε την δυτική ακτή και κάναμε τον γύρο της Πελοποννήσου, η Μάνη ήταν υπέροχη αυτή την εποχή, τόσα χρώματα από τα λουλούδια, μαγεία. Μείναμε και στην Μονεμβασιά, και στο Ναύπλιο, και ξεκουραστήκαμε και σχεδόν δυό μέρες στην Αθήνα. Έτσι θα ταξιδεύουμε, πέντε μέρες στο δρόμο με 300-400 χιλιόμετρα την ημέρα, δυό μέρες ξεκούραση. Έχουμε και σκηνή μαζί, αλλά για ώρα ανάγκης, το θέλω το μπανάκι μου το βράδυ! Θα συνεχίσουμε μέσω Εύβοιας για Όλυμπο, και μετά Θάσο, γιατί εκεί είχαμε πάει διακοπές με τον Peter όταν πρωτογνωριστήκαμε! Το σχέδιο λέει για Κωνσταντινούπολη, Pamukkale και Καππαδοκία, συνεχίζοντας ανατολικά μέσω Ρωσίας και των διάφορων –σταν μέχρι και την Μογγολία. Εκεί θα τελειώσει το πρώτο εξάμηνο του ταξιδιού, και θα στείλουμε τις μοτοσυκλέτες αεροπορικώς στην Αυστραλία, για να συνεχίσουμε του χρόνου. Ονομάσαμε το ταξίδι "Panini Moto Tour" γιατί Panini λένε τη γάτα μας!"

Τώρα εμείς τι να πούμε; Μόνο πως ζηλεύουμε. Barbara και Peter, να περάσετε καλά, ο Skylos Mavros μαζί σας!

Honda: Παλιό και νέο CB1000F στην πίστα με Freddie Spencer και τα θρυλικά NSR500 και CB750F Daytona [Photos]

Παρέλαση αστέρων, ανθρώπων και μηχανών, στην πίστα Paul Ricard
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/5/2026

Η Honda Motor Europe France και η Honda Racing Corporation (HRC) διοργάνωσαν δύο ιστορικές εκδηλώσεις για να γιορτάσουν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον των αγώνων μοτοσυκλέτας, φέρνοντας μαζί θρυλικούς αναβάτες και μια εντυπωσιακή συλλογή μοτοσυκλετών σε δύο σημαντικές εκδηλώσεις στη Γαλλία.

Πρωταγωνιστής των εκδηλώσεων ήταν ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Freddie Spencer, που κατέκτησε τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα συνολικά, στα κυβικά το 1983 και στα 250 κυβικά και 500 κυβικά το 1985.

Ο εορτασμός συμπίπτει με την παρουσίαση της νέας Honda CB1000F, μιας γυμνής μοτοσυκλέτας με ρετρό εμφάνιση που παραπέμπει στα ιστορικά CB750/CB900, ενώ στην έκθεση υπήρχε και η θρυλική NSR500, με την οποία ο Spencer κατέκτησε το πρωτάθλημα.

Honda

Η NSR500 του 1985 άλλαξε τα πάντα”, αναπολεί ο Spencer. “Επαναπροσδιόρισε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζαμε τη γεωμετρία, τις δοκιμές και τη σύνδεση με τον αναβάτη. Όταν την οδηγώ ξανά, νιώθω σαν να γυρίζω στο σπίτι μου. Είναι κάτι περισσότερο από μια μοτοσυκλέτα. Είναι μέρος του εαυτού μου και διαμόρφωσε γενιές αγωνιστικών μηχανών που ακολούθησαν”.

Το NSR500 ήταν ένα τετρακύλινδρο V και αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για τη Honda για 18 ολόκληρα χρόνια, ώσπου άλλαξαν οι κανονισμοί και οι δίχρονες μοτοσυκλέτες αποτέλεσαν παρελθόν για τον κορυφαίο θεσμό.

Μαζί με τον Spencer στο Le Mans ήταν η Ana Carrasco, αναβάτρια της Honda World Supersport, πρωταθλήτρια World Supersport 300 το 2018 και η πρώτη γυναίκα που κέρδισε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας απέναντι σε άνδρες αντιπάλους.

“Νιώθω πιο νευρική για την οδήγηση αυτής της μοτοσυκλέτας από ό,τι πριν από έναν αγώνα. Είναι μια μοναδική στιγμή στη ζωή. Σήμερα βασιζόμαστε στα δεδομένα και τα ηλεκτρονικά. Αλλά με αυτή τη μοτοσυκλέτα, όλα έχουν να κάνουν με την αίσθηση και τη σύνδεση. Αυτό είναι μια πραγματική πρόκληση και ένα προνόμιο,” παραδέχτηκε η Carrasco

Οι εκδηλώσεις ανέδειξαν επίσης την τεχνολογική κληρονομιά της Honda, με σημαντικά στελέχη από το Honda Collection Hall της Ιαπωνίας να παρέχουν πληροφορίες για την απαραίτητη συντήρηση των μοτοσυκλετών αυτών. Το Collection Hall, που ιδρύθηκε το 1998, φιλοξενεί περισσότερα από 150 οχήματα σε έκθεση, ενώ εκατοντάδες ακόμη μοτοσυκλέτες βρίσκονται σε αποθήκη, όλες συντηρημένες σε κατάσταση λειτουργίας.

Honda

Η αντίθεση μεταξύ της μηχανικής του παρελθόντος και του παρόντος διερευνήθηκε περαιτέρω από τον Ujino-san, πρώην μηχανικό της Repsol Honda MotoGP και πλέον μέλος της ομάδας ανάπτυξης της HRC: Σήμερα, διαθέτουμε τηλεμετρία και σφραγισμένους κινητήρες. Στην εποχή των δίχρονων, οι μηχανικοί έπρεπε να «διαβάζουν» τη μοτοσυκλέτα – τον ήχο, τους κραδασμούς, ακόμα και τη μυρωδιά της. Απαιτούσε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο κατανόησης.

Μάλιστα ο Spencer πρόσφατα οδήγησε και τη νέα CB1000F και δήλωσε: “Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η σύνδεση. Μπορείς να νιώσεις την καταγωγή, αλλά με σύγχρονη τεχνολογία, σταθερότητα και ευελιξία. Η Honda κατασκευάζει πάντα μοτοσυκλέτες που επιτρέπουν στους αναβάτες να φτάνουν στα όρια και να επιστρέφουν. Η CB1000F συνεχίζει αυτή την παράδοση υπέροχα.”

Στην εκδήλωση οι οπαδοί της Ιαπωνικής εταιρείας είχαν την ευκαιρία  να δουν από κοντά τις CB1000F του 1977, NSR500 και CB750F Daytona, όπως φυσικά και τον Spencer. Ακολουθούν οι φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις.