Ο Χατζηδάκης συναντήθηκε με διανομείς – Υποσχέθηκε καλύτερες συνθήκες εργασίας

Φαίνεται πως δεν υπάρχει συνολική γνώση του προβλήματος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/4/2021

Με εργαζομένους στον κλάδο της διανομής συναντήθηκε ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Κωστής Χατζηδάκης. Πρόκειται για ένα θετικό βήμα και στόχος είναι να βλέπουμε μπροστά, αν θέλουμε να πάμε μπροστά, αλλά δεν γίνεται να μην σχολιάσει κανείς το γεγονός πως ο υπουργός το χαρακτήρισε «σχετικά καινούργιο επάγγελμα». Το γεγονός πως τώρα αντιλήφθηκε η Πολιτεία πως οι διανομείς κάνουν ένα πολύ σημαντικό επάγγελμα και βρίσκονταν στον δρόμο ως υπάλληλοι γραφείου, πωλητές, ή πολλές φορές χωρίς καμία ασφάλιση, επειδή με τα μέτρα περιορισμού κυκλοφορίας το επάγγελμα αυτό ήρθε στο προσκήνιο, δεν σημαίνει πως είναι «σχετικά καινούργιο». Είναι πολύ παλιό επάγγελμα και πολύ γνωστά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος, με βασικό πως η Πολιτεία δεν έχει θεσπίσει ένα πλαίσιο που είναι και το ζητούμενο δεκαετίες τώρα. Είναι λοιπόν άκαιρο να το χαρακτηρίζει το 2021 «σχετικά νέο επάγγελμα», σαν να λέμε πως ρίχνει νερό σε ένα βουνό που κάηκε πριν είκοσι χρόνια. Καλό κάνει και το νερό, αλλά μετά από μία δεκαετία πας κατευθείαν στην αναδάσωση.

Προσπερνάμε την τοποθέτηση για το νεαρό του επαγγέλματος και μένουμε στο θετικό κομμάτι καθώς για πρώτη φορά γίνεται ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, φτάνει δηλαδή η φωνή των εργαζομένων στον υπουργό Εργασίας.

Στη συνάντηση από την πλευρά των διανομέων παραβρεθήκαν οι Σπύρος Π., Μίοντρακ Μ., Κων/νος Δ. και Πέτρος Ε αναφέροντας στον υπουργό τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σχετικά με τον εξοπλισμός αναβάτη ,την υποδηλωμένη εργασία, την ασφαλιστική κάλυψη και την διαφορετική αντιμετώπιση που βιώνουν οι εργαζόμενοι στον συγκεκριμένο κλάδο.

Με το πέρας της συνάντησης ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Κωστής Χατζηδάκης δήλωσε:

«Θέλουμε να στηρίξουμε αυτούς τους ανθρώπους, η δουλειά των οποίων αυξήθηκε για τους γνωστούς λόγους μέσα στην πανδημία, ενώ την ίδια στιγμή δεν εργάζονται σε πολλές περιπτώσεις με σεβασμό των κανόνων από τις επιχειρήσεις στις οποίες απασχολούνται. Στόχος μας είναι να εξασφαλίσουμε συνθήκες προσωπικής και εργασιακής ασφάλειας στους απασχολούμενους στις ψηφιακές πλατφόρμες, υιοθετώντας τις καλύτερες ευρωπαϊκές πρακτικές. Με το νομοσχέδιο που θα παρουσιαστεί σύντομα, διασφαλίζουμε τις προϋποθέσεις για την περαιτέρω ανάπτυξη της συγκεκριμένης δραστηριότητας, που αποτελεί σημαντική πηγή εισοδήματος για χιλιάδες συμπολίτες μας».

Τι προωθεί η κυβέρνηση προς ψήφιση:

-Θεσμοθετεί τα κριτήρια που έθεσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη διάκριση μεταξύ εργαζομένων και «αυτοαπασχολούμενων» (free lancers).

-Υιοθετεί τις βέλτιστες πρακτικές του ILO και του ΟΟΣΑ, αναγνωρίζοντας στους αυτοαπασχολούμενους αντίστοιχα συνδικαλιστικά δικαιώματα (σωματεία, απεργία, συλλογικές συμβάσεις εργασίας) όπως και στους εργαζομένους.

-Επιπλέον, ορίζεται ότι οι ψηφιακές πλατφόρμες έχουν αντίστοιχες υποχρεώσεις υγιεινής και ασφάλειας έναντι των αυτοαπασχολούμενων με εκείνες που θα είχαν, αν ήταν εργοδότες τους και αυτοί εργαζόμενοί τους.

Ειδικότερα, με το νομοσχέδιο αναγνωρίζονται δύο τρόποι συνεργασίας των παρόχων υπηρεσιών με τις πλατφόρμες: συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ή ανεξάρτητων υπηρεσιών/ έργου. Επίσης θεσπίζονται τέσσερις συγκεκριμένες προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου να τεκμαίρεται ότι η σύμβαση μεταξύ πλατφόρμας και παρόχου υπηρεσιών δεν είναι εξαρτημένης εργασίας. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι: ο πάροχος να χρησιμοποιεί υπεργολάβους, να επιλέγει τα έργα που αναλαμβάνει, να παρέχει τις υπηρεσίες του σε οποιονδήποτε τρίτο και σε ανταγωνιστές της ψηφιακής πλατφόρμας και να καθορίζει ο ίδιος τον χρόνο παροχής των υπηρεσιών του, προσαρμόζοντάς τον στις προσωπικές του ανάγκες. Αν δεν συντρέχει καμία από αυτές τις προϋποθέσεις, τότε τεκμαίρεται ότι η σύμβαση μεταξύ συνεργατικής ψηφιακής πλατφόρμας και παρόχου υπηρεσιών είναι εξαρτημένης εργασίας.

Υπάρχουν ακόμη πολλά βήματα που πρέπει να γίνουν σχετικά με την βελτίωση της εργασίας των διανομέων και μάλιστα αφορούν και τις επιχειρήσεις και το νομοθετικό πλαίσιο των δικύκλων και είναι θετικό που έστω και αργά, γίνονται βήματα προς μία σωστή κατεύθυνση

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά