Ο Χατζηδάκης συναντήθηκε με διανομείς – Υποσχέθηκε καλύτερες συνθήκες εργασίας

Φαίνεται πως δεν υπάρχει συνολική γνώση του προβλήματος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/4/2021

Με εργαζομένους στον κλάδο της διανομής συναντήθηκε ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Κωστής Χατζηδάκης. Πρόκειται για ένα θετικό βήμα και στόχος είναι να βλέπουμε μπροστά, αν θέλουμε να πάμε μπροστά, αλλά δεν γίνεται να μην σχολιάσει κανείς το γεγονός πως ο υπουργός το χαρακτήρισε «σχετικά καινούργιο επάγγελμα». Το γεγονός πως τώρα αντιλήφθηκε η Πολιτεία πως οι διανομείς κάνουν ένα πολύ σημαντικό επάγγελμα και βρίσκονταν στον δρόμο ως υπάλληλοι γραφείου, πωλητές, ή πολλές φορές χωρίς καμία ασφάλιση, επειδή με τα μέτρα περιορισμού κυκλοφορίας το επάγγελμα αυτό ήρθε στο προσκήνιο, δεν σημαίνει πως είναι «σχετικά καινούργιο». Είναι πολύ παλιό επάγγελμα και πολύ γνωστά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος, με βασικό πως η Πολιτεία δεν έχει θεσπίσει ένα πλαίσιο που είναι και το ζητούμενο δεκαετίες τώρα. Είναι λοιπόν άκαιρο να το χαρακτηρίζει το 2021 «σχετικά νέο επάγγελμα», σαν να λέμε πως ρίχνει νερό σε ένα βουνό που κάηκε πριν είκοσι χρόνια. Καλό κάνει και το νερό, αλλά μετά από μία δεκαετία πας κατευθείαν στην αναδάσωση.

Προσπερνάμε την τοποθέτηση για το νεαρό του επαγγέλματος και μένουμε στο θετικό κομμάτι καθώς για πρώτη φορά γίνεται ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, φτάνει δηλαδή η φωνή των εργαζομένων στον υπουργό Εργασίας.

Στη συνάντηση από την πλευρά των διανομέων παραβρεθήκαν οι Σπύρος Π., Μίοντρακ Μ., Κων/νος Δ. και Πέτρος Ε αναφέροντας στον υπουργό τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σχετικά με τον εξοπλισμός αναβάτη ,την υποδηλωμένη εργασία, την ασφαλιστική κάλυψη και την διαφορετική αντιμετώπιση που βιώνουν οι εργαζόμενοι στον συγκεκριμένο κλάδο.

Με το πέρας της συνάντησης ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Κωστής Χατζηδάκης δήλωσε:

«Θέλουμε να στηρίξουμε αυτούς τους ανθρώπους, η δουλειά των οποίων αυξήθηκε για τους γνωστούς λόγους μέσα στην πανδημία, ενώ την ίδια στιγμή δεν εργάζονται σε πολλές περιπτώσεις με σεβασμό των κανόνων από τις επιχειρήσεις στις οποίες απασχολούνται. Στόχος μας είναι να εξασφαλίσουμε συνθήκες προσωπικής και εργασιακής ασφάλειας στους απασχολούμενους στις ψηφιακές πλατφόρμες, υιοθετώντας τις καλύτερες ευρωπαϊκές πρακτικές. Με το νομοσχέδιο που θα παρουσιαστεί σύντομα, διασφαλίζουμε τις προϋποθέσεις για την περαιτέρω ανάπτυξη της συγκεκριμένης δραστηριότητας, που αποτελεί σημαντική πηγή εισοδήματος για χιλιάδες συμπολίτες μας».

Τι προωθεί η κυβέρνηση προς ψήφιση:

-Θεσμοθετεί τα κριτήρια που έθεσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη διάκριση μεταξύ εργαζομένων και «αυτοαπασχολούμενων» (free lancers).

-Υιοθετεί τις βέλτιστες πρακτικές του ILO και του ΟΟΣΑ, αναγνωρίζοντας στους αυτοαπασχολούμενους αντίστοιχα συνδικαλιστικά δικαιώματα (σωματεία, απεργία, συλλογικές συμβάσεις εργασίας) όπως και στους εργαζομένους.

-Επιπλέον, ορίζεται ότι οι ψηφιακές πλατφόρμες έχουν αντίστοιχες υποχρεώσεις υγιεινής και ασφάλειας έναντι των αυτοαπασχολούμενων με εκείνες που θα είχαν, αν ήταν εργοδότες τους και αυτοί εργαζόμενοί τους.

Ειδικότερα, με το νομοσχέδιο αναγνωρίζονται δύο τρόποι συνεργασίας των παρόχων υπηρεσιών με τις πλατφόρμες: συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ή ανεξάρτητων υπηρεσιών/ έργου. Επίσης θεσπίζονται τέσσερις συγκεκριμένες προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου να τεκμαίρεται ότι η σύμβαση μεταξύ πλατφόρμας και παρόχου υπηρεσιών δεν είναι εξαρτημένης εργασίας. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι: ο πάροχος να χρησιμοποιεί υπεργολάβους, να επιλέγει τα έργα που αναλαμβάνει, να παρέχει τις υπηρεσίες του σε οποιονδήποτε τρίτο και σε ανταγωνιστές της ψηφιακής πλατφόρμας και να καθορίζει ο ίδιος τον χρόνο παροχής των υπηρεσιών του, προσαρμόζοντάς τον στις προσωπικές του ανάγκες. Αν δεν συντρέχει καμία από αυτές τις προϋποθέσεις, τότε τεκμαίρεται ότι η σύμβαση μεταξύ συνεργατικής ψηφιακής πλατφόρμας και παρόχου υπηρεσιών είναι εξαρτημένης εργασίας.

Υπάρχουν ακόμη πολλά βήματα που πρέπει να γίνουν σχετικά με την βελτίωση της εργασίας των διανομέων και μάλιστα αφορούν και τις επιχειρήσεις και το νομοθετικό πλαίσιο των δικύκλων και είναι θετικό που έστω και αργά, γίνονται βήματα προς μία σωστή κατεύθυνση

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.